บทที่ 84

            ปิยภัศร์เปลี่ยนความคิดที่จะใช้น้ำดับความรุ่มร้อนภายในร่างกายของเธอ และตัดสินใจที่จะช่วยเมธาวีให้ผ่านพ้นวิกฤติแห่งความทรมานนี้ด้วยตัวเขาเอง เขาเดินกลับมาที่เตียงนอนอีกครั้งร่างบางปรือตาขึ้นมามองเขาด้วยท่าทีที่เชิญชวน ชายหนุ่มล้มตัวลงไปทาบทับอยู่บนร่างบางนั้นก่อนจะก้มลงแนบริมฝีปากลงบนริมฝีปากบาง หญิงสาวเปิดปากรับเขาด้วยความเต็มใจ เธอพยายามจูบตอบเขาทั้งที่ยังอ่อนประสบการณ์

            ทั้งคู่แลกจูบกันเนิ่นนานมือของเขาปลดกระดุมเสื้อของหญิงสาวออกทีละเม็ด ตามด้วยกระโปรงสั้นที่เธอสวมใส่ลงไปกองรวมกันบนพื้น เมธาวีเองก็ช่วยปลดกระดุมเสื้อและกางเกงของเขาออกอย่างเร่งรีบเช่นกัน

            ปิยภัศร์ปลดตะขอชั้นในสีหวานออกก่อนที่จะรั้งซับในชิ้นสุดท้ายของเธอตามออกไปด้วย ร่างเปลือยเปล่าของทั้งคู่กอดรัดกันไปมา ริมฝีปากหนาซุกไซ้ลงบนซอกคอหอมกรุ่นระลงจนถึงบ่านวลเนียน

            "ฉันต้องการคุณเดี๋ยวนี้เลย...นะคะได้โปรดเถอะค่ะ"

            "คุณพร้อมแล้วนะ" ชายหนุ่มเอ่ยถาม ก่อนจะมอบจุมพิตที่อ่อนหวานแก่หญิงสาวอีกครั้ง มือของเขาลูบไล้ไปทั่วเรือนร่างของเธอ สายตาของเขาบ่งบอกถึงความปรารถนาที่เขามีต่อเธอโดยไม่มีการปิดบัง ก่อนที่จะหล่อหลอมเป็นหนึ่งเดียวกันกับเธอ สัมผัสแรกทำให้เขารู้ว่าเธอยังบริสุทธิ์อยู่ และก็จริงอย่างที่เขาคิดเพราะหญิงสาวร้องขึ้นมาอย่างสุดเสียง

            “โอ๊ย…เจ็บ...ไม่..." หญิงสาวน้ำตาคลอกับความเจ็บปวดที่เธอไม่เคยได้รับมาก่อน

            “ตะวันคุณยังไม่เคยกับเรื่องแบบนี้มาก่อนเหรอ” ปิยภัศร์ทำตัวไม่ถูกว่าเขาควรจะเดินหน้าต่อไปหรือหยุดอยู่เพียงแค่นี้ แต่เมื่อเห็นว่ามันมาไกลเกินกว่าจะหยุดได้แล้ว เขาก็พยายามอ่อนโยนกับเธอให้มากที่สุดเท่าที่เขาจะทำได้

            "ตะวันผมรู้ว่านี่เป็นครั้งแรกของคุณ ทนอีกนิดได้ไหมคนดี เพราะเรามาไกลเกินกว่าที่จะหยุดมัน" ชายหนุ่มเอ่ยปลอบหญิงสาว เขาพยายามจะไม่รุนแรงกับครั้งแรกของเธอ เมธาวีพยักหน้าแทนคำตอบ ถึงแม้ว่าจะรู้สึกเจ็บก็จริงแต่ความรุ่มร้อนในกายที่เกิดขึ้น มันทำให้เธอไม่อยากที่จะให้เขาหยุด ในทางตรงกันข้ามกลับรู้สึกอยากให้เขาเดินหน้าต่อไปจนถึงที่สุด

            ปิยภัศร์ตัดสินใจที่จะเป็นผู้ที่นำพาเมธาวีท่องดินแดนมหัศจรรย์ไปด้วยกัน หญิงสาวเองก็ไม่ปฏิเสธเขา บทรักร้อนแรงจึงเริ่มต้นขึ้น เขาพาเธอไปพบกับความสุขอย่างที่เธอไม่เคยได้รับมาก่อน ร่างทั้งคู่หอบหายใจดังแข่งกัน ปิยภัศร์ฟุบลงบนร่างบาง ใบหน้าของหญิงสาวแดงก่ำด้วยความอาย เนื่องจากคราวนี้เธอเป็นฝ่ายเริ่มต้นและเรียกร้องการตอบสนองจากเขาก่อน

            ทั้งที่ตัวเองก็ไม่เคยมีประสบการณ์ และไม่เคยทำอะไรที่มันร้อนแรงแบบนี้มาก่อนเลยในชีวิต แต่ทำไมวันนี้ถึงได้รู้สึกว่าร่างกายของตัวเองต้องการเขามากมายนักเธอเองก็ไม่เข้าใจ ปิยภัศร์จูบที่หน้าผากเธออย่างอ่อนโยนกลิ่นหอมอ่อนๆ จากเรือนร่างนุ่มหอมทำให้เขามีความสุขอย่างที่สุด

            เขากำลังจะถอยกลับแต่เธอกลับรั้งตัวของเขาเอาไว้ โดยใช้เรียวแขนโน้มตัวเขาเข้ามาทาบทับเธออย่างแน่นแฟ้นอีกครั้ง ชายหนุ่มใช้แขนข้างหนึ่งยันตัวเองไว้เพราะไม่อยากที่จะให้เธอต้องรับน้ำหนักของเขามากนัก มืออีกข้างคว้าจับข้อมือของเธอเอาไว้ปากก็ร้องห้าม

            “เดี๋ยวก่อนสิตะวัน” แต่ดูเหมือนจะไม่ได้ผลเพราะหญิงสาวไม่ยอมฟังในสิ่งที่เขาพูด และเขาก็รู้ดีว่านั่นเป็นเพราะฤทธิ์ยาที่เธอโดนเข้าไปนั่นเอง ที่ทำให้เธอควบคุมตัวเองไม่ได้แบบนี้ และดูเหมือนท่าทางตอนนี้เธอก็ไม่ต้องการพูดคุยอะไรกับเขานอกจากเรียกร้องให้เขารักเธอเท่านั้น เมธาวีเป็นฝ่ายกอดรัดเขาเป็นพัลวันปิยภัศร์รู้ดีว่ามันเป็นปฏิกิริยาอันเนื่องมาจากยาที่เธอกินเข้าไปนั่นเอง

            “ฉันเป็นอะไรก็ไม่รู้ ทำไมถึงรุ่มร้อนแบบนี้ คุณช่วยฉันทีสิคะ" หญิงสาวร้องขอด้วยฤทธิ์ยาที่ยังไม่หมดไปง่ายๆ เธอกอดรัดร่างของเขาลงมาใกล้แล้วเป็นฝ่ายจูบเขาก่อนอย่างดูดดื่ม ชายหนุ่มจูบตอบก่อนจะบรรเลงเพลงรักบทใหม่กับหญิงสาวครั้งแล้วครั้งเล่า กว่าที่ฤทธิ์ยาจะหมดก็ทำเอาเขาแทบจะหมดแรง

            ปิยภัศร์นอนลงข้างเมธาวีและกอดกันหลับไปด้วยความอ่อนเพลียด้วยกันทั้งคู่ แต่ก็เต็มเปี่ยมไปด้วยความสุขสม เขารู้สึกตัวตื่นขึ้นมาในตอนเช้าและใช้มือเสยผม อีกทั้งยังรู้สึกเพลียเพราะเพิ่งจะได้นอนไปตอนเกือบสว่างนี่เอง ดวงตาเรียวเล็กดูช้ำจากการอดนอน อาจเป็นเพราะบทรักที่มาราธอนตลอดทั้งคืนก็ว่าได้ เพราะกว่าที่เขาจะทำให้เธอหายจากความทรมานจากฤทธิ์ยานั้นก็ทำเอาเขาหมดแรง ชายหนุ่มหันไปดูหญิงสาวที่นอนอยู่ข้างตัว ซึ่งเธอยังคงนอนสลบไสลไม่ตื่นจากนิทรา ปิยภัศร์ลุกขึ้นจากเตียงหยิบเสื้อคลุมมาสวมเพื่อจะเตรียมตัวอาบน้ำไปทำงาน แต่แล้วเขาก็ต้องอมยิ้มเพราะคิดได้ว่าวันนี้มันเป็นวันหยุด ไม่เห็นจำเป็นต้องรีบลุกไปไหน

            คิดได้ดังนั้นเขาก็เลยเดินกลับไปที่เตียง และสอดตัวเข้าไปในผ้าห่มผืนใหญ่ โดยไม่ลืมที่จะถอดเสื้อคลุมออกด้วย เพราะเขาไม่ชอบใส่เสื้อผ้านอน พร้อมกับโอบเอวเธอไว้หลวมๆ กดจมูกโด่งลงไปที่แก้มเนียนใสของเธอก่อนจะหลับไปอีกครั้ง