LOGINช่วงนี้นายหัววิลเรียกหาพ่อตลอด เพราะพ่อรู้ทุกอย่างบนเกาะนี้ พิณตะวันก็คิดว่าตัวเองรู้เกือบเท่าพ่อแล้วละ อีกไม่นานถ้าตัวโตอีกหน่อยก็คิดว่าจะรู้พอๆ กับพ่อ เพราะพิณตะวันตามพ่อไปทุกทีตั้งแต่จำความได้
แต่ระยะนี้พิณตะวันขออยู่ห่างๆ พ่อตอนทำงาน เพราะไม่ชอบนายหัวที่ชอบทำหน้าดุ หน้านิ่วคิ้วขมวด เขาดูจริงจังหรือไม่ก็หงุดหงิดตลอด พิณตะวันไม่อยากสนใจ เวลานี้มีเรื่องสนุกๆ ให้ทำมากมายกับเหล่าสมุน
"ไอ้แหลม เอ็งขึ้นต้นนี้ ไอ้ก้อนต้นนั้น ไอ้โก้ต้นโน้น ไอ้แมน ไอ้เจ๋ง ต้นถัดๆ กันไป ข้าจะจับเวลายี่สิบนาที ใครเก็บมะพร้าวได้มากที่สุดคนนั้นชนะ"
"ชนะแล้วได้อะไรเป็นรางวัลจ๊ะตะวัน"
ไอ้โก้ถามด้วยน้ำเสียงสุภาพปนเกรงใจ กองเชียร์มีเป็นสิบคอยดูอยู่ เด็กชายหลายคนอยากจะทำอะไรให้พิณตะวันประทับใจ แต่ส่วนใหญ่ก็ไม่ประสบความสำเร็จเท่าไหร่ เพราะพิณตะวันเก่งเกินหน้าทุกคน จึงยากจะทำอะไรให้ประทับใจได้
"ถ้าชนะ และทำลายสถิติของข้าได้ด้วย จะให้ลอกการบ้านวิชาภาษาอังกฤษ!"
ทุกคนทำตาโต เพราะปิดเทอมคุณครูได้ให้การบ้านแถมมาด้วยเยอะมาก เปิดเทอมต้องเสร็จ และวิชาภาษาอังกฤษก็ถือว่าเป็นวิชาที่ทุกคนหูไม่กระดิกกันเลย ยกเว้นพิณตะวันที่เก่งทุกวิชา
"ข้าขอแข่งด้วยคนโว้ย" ไอ้ธงรีบยกมือ
"เอ็งไปต้นริมสุดโน่นเลย เอ้า เข้าที่ๆ เร็วๆ "
เสียงหัวโจกสั่ง กองเชียร์ก็ปรบมือกันใหญ่ พวกผู้เข้าแข่งขันก็รีบประจำที่ตรงโคนต้นมะพร้าว
"เอ้า...เตรียมตัว...ข้าจะนับแล้วนะโว้ย...หนึ่ง..."
หัวโจกประกาศทำเสียงดังเข้มข้นเพื่อสร้างบรรยากาศให้ตื่นเต้นเร้าใจ
"สอง...สาม!"
สิ้นเสียง เหล่าผู้เข้าแข่งขันก็รีบปีนพะองไม้ไผ่ขึ้นไปอย่างรวดเร็ว งานนี้ไม่ต้องง้อเจ้าจ๋อกันเลย เสียงกองเชียร์ต่างก็ส่งเสียงเชียร์คนที่ตนชอบ...
พิณตะวันกำลังสนุก แต่ก็หันไปเห็นว่าพ่อกับเดินมากับนายหัวใกล้เข้ามา เจ้าตัวรีบค่อยๆ ชิ่งหนีโดยที่คนอื่นไม่รู้ว่าหัวหน้าโจกได้หายตัวไปซะแล้ว
"อะไรกัน!"
เสียงห้าวดุเอ่ยถาม ทำให้เสียงเชียร์หยุดลงกะทันหัน...
"ลูกหลานใคร ทำไมขึ้นไปแบบนั้น ตกลงมาจะว่ายังไง"
ไอลวิลเอ่ยถามหัวหน้าคนงาน ถ้าเป็นที่เมืองอังกฤษรับรองเรื่องถึงตำรวจแน่ เขาไม่คิดว่าบนเกาะแห่งนี้จะมีการใช้แรงงานเด็ก ที่สำคัญมันอันตรายมาก ปีนขึ้นไปได้ยังไง สูงขนาดนั้น!
ไอลวิลเห็นว่าหัวหน้าคนงานกวาดตามองไปโดยรอบเหมือนกำลังหาอะไรอยู่ เขาหันมายิ้มเจื่อนกับไอลวิล...
"เด็กที่นี่เขาปีนได้เป็นเรื่องปกติครับนายหัว"
"ไม่ได้! อย่าให้เห็นอีก เกิดตกลงมาจะทำยังไงกัน ฉันสั่งห้ามเด็ดขาด ต่อไปนี้ไม่ให้พวกเด็กขึ้นต้นมะพร้าว ถ้าเห็นจะหักเงินเดือนพ่อแม่!"
นายหัวสั่งเสียงเฉียบขาด ทำให้วัฒน์แอบสะดุ้งในใจ เพราะรู้ดีว่าใครเป็นหัวโจก!
"ครับ" หัวหน้าคนงานรับคำเบาๆ
"ลงมาเดี๋ยวนี้ ใครสั่งให้ขึ้นไป"
เสียงเข้มดุของนายหัวทำให้เด็กๆ หน้าซีดและทำคอย่นกันเป็นแถว คนบนต้นมะพร้าวก็หน้าเจื่อน มองหน้าคนสั่งให้ขึ้นก็ไม่เห็นเสียแล้ว
"ไอ้ตะวันครับ"
เสียงไอ้ธงตะโกนตอบลงมา ทำให้คนที่แอบซุ่มดูเหตุการณ์อยู่หลังพุ่มไม้ทำท่าเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟัน
"หน็อย...ไอ้ธง...ไอ้คนทรยศ!"
เจ้าตัวพึมพำ แต่ลืมไปว่าตัวเองเป็นคนชิ่งเป็นคนแรก!
"อย่าให้เห็นอีก ไม่งั้นจะถูกลงโทษกันทุกคน เข้าใจไหม ลงมาให้หมด...ไหนคนไหนชื่อ ตะวัน"
เสียงเข้มเอ่ยถาม กราดตามองเด็กๆ ทุกคน ซึ่งต่างก็รีบส่ายหน้าแล้วถอดหลังกันกรูด จากนั้นก็หันหลังวิ่งกันไปคนละทิศละทางด้วยความกลัว ไอลวิลส่ายหัว ไม่เคยเห็นแบบนี้ที่อังกฤษเลย ที่โน่น แค่แมวขึ้นต้นไม้แล้วลงไม่ได้ก็ต้องเรียกหน่วยกู้ภัยมาช่วย
"ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ ฉันได้ยินชื่อเด็กแสบนี่ไม่ต่ำกว่าสิบครั้ง...อยากเห็นหน้าจริงๆ วันก่อนก็มวยทะเลหลังเกาะ น้ำตรงนั้นมันลึกและมีหินโสโครกเต็มไปหมด เกิดตกลงหัวฟาดก้อนหินจะว่ายังไง พ่อแม่ทำไมไม่รู้จักตักเตือนพวกเด็กมันบ้าง"
ไอลวิลเอ่ย เห็นหัวหน้าคนงานยิ้มเจื่อนให้...
ชายหนุ่มส่ายหน้า คิดว่าจะต้องมีการจัดระเบียบใหม่หลายเรื่องสำหรับชาวเกาะ โดยเฉพาะเด็กๆ...
"เมื่อกี้คุณตอบว่าอะไรนะ ผมได้ยินไม่ถนัด" คนเจ้าเล่ห์ทำหน้าซื่อถาม แต่ดวงตาพราวด้วยความดีใจ ไข่มุกค้อนให้เขาอย่างอดไม่ได้ เพราะเขาทำให้ตกใจเสียมากมาย เวลานี้ไข่มุกได้เห็นแล้วว่าเขาว่ายน้ำแข็งและดำน้ำได้นานมาก ไม่น่าไปทึกทักจากหน้าขาวๆ ของเขาว่าจะทำอะไรไม่อึดและทน"ตกลงแต่งงานกับผมนะ" เขาขออีกครั้ง หญิงสาวถอนหายใจก่อนจะพยักหน้า"ก็ได้ค่ะ ถ้าคุณคิดว่ามุกดีพอ" เสียงตอบรับทำให้ทรงพลยิ้มกว้างออกมาด้วยความยินดีอย่างที่สุด ชายหนุ่มคว้าร่างบางมากอดและพรมจูบไปด้วยใบหน้านวล"ขอบคุณมากมุกจ๋า...ขอบคุณมาก"เขาพึมพำอย่างมีความสุข ประกบปากไปบนเรียวปากอิ่ม จุมพิตหนักหน่วงทว่าอ่อนหวาน ไข่มุกโอบแขนไปรอบลำคอและจูบตอบเขาอย่างเต็มใจ เป็นการซีลสัจจะสัญญาต่อกันต่อมาจุมพิตอ่อนหวานก็เริ่มแปรเปลี่ยนไปเป็นดื่มด่ำและเร่าร้อน มือใหญ่เลื่อนไปเกาะกุมทรวงอกคู่งาม ดึงชุดว่ายน้ำให้ไปอยู่ใต้ฐานอก ก้มไปจูบไซ้เต้างามอย่างหิวกระหาย"ผมขอฉลองข่าวดีของเราสักรอบนะคนดี" เขากระซิบขอ ไข่มุกโอบกอดไปรอบแผ่นหลังกว้างเป็นคำตอบ เขายิ้มพอใจกับร่องอกอิ่ม จากนั้นปากและลิ้นก็เริ่มบรรเลงเพลงรักเร่าร้อนตรงซอกหิน เสียงครางพลิ้วดังปนกับเสี
"แต่คุณก็ต้องอยู่กรุงเทพฯ กับผม เพราะงานและชีวิตผมกับคุณแม่อยู่ที่นั่น... ผมไม่มีทางเลือกจริงๆ คงจะพาคุณกับลูกมาที่นี่ได้ในช่วงวันหยุดเท่านั้นเอง" ชายหนุ่มเอ่ยอย่างรู้สึกผิด ไข่มุกปัดปอยผมออกจากหน้าผากให้เขาอย่างอ่อนโยน"ไม่เป็นไรนี่คะ มุกโอเค...คุณไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ"เสียงอ่อนหวานเอ่ย ทรงพลถอดแว่นตาออก สายตาคมมองสบตากับหล่อนอย่างรู้สึกขอบคุณและรู้สึกแสนรักลึกซึ้ง"ขอบคุณมากที่คุณเสียสละ ผมโชคดีมากที่มีคุณกับลูกเข้ามาในชีวิต แต่ผมจะมีความสุขมากกว่านี้ ถ้าหากคุณยอมแต่งงานกับผม อยากให้ลูกคนที่สองของเราเกิดมาในตอนที่ผมกับคุณจดทะเบียนสมรสกันแล้ว เป็นสิ่งที่ผมใฝ่ฝันและต้องการเหลือเกิน"เขารำพัน ยกมือหญิงสาวขึ้นไปจูบ ไข่มุกนิ่งฟังเงียบๆ หญิงสาวรู้ว่าเขาต้องการทำทุกอย่างเพื่อแสดงถึงความให้เกียรติยกย่องหล่อน เขาพูดถูกเรื่องที่ว่า ถ้าหากลูกคนที่สองเกิดมา จะเป็นการดีสำหรับลูกที่ได้เกิดมาด้วยสถานะที่บิดามารดาสมรสกันอย่างถูกต้องตามกฎหมาย แต่ไข่มุกก็ยังกลัวกับคำว่า... ลูกสะใภ้คุณหญิง อย่างไม่อาจจะขจัดความรู้สึกกลัวไปได้ง่ายๆ"คุณไม่อายหรือคะที่มุกเป็นเพียงแค่ผู้หญิงธรรมดา ถ้าหากแต่งงานกัน สังคมจะม
รุ่งเช้า ไข่มุกตื่นแต่มืดเข้าไปหาลูกน้อย ซึ่งก็ยังคงหลับสนิทอย่างสงบ หญิงสาวถอนหายใจโล่งอกออกมา เวลานี้พ่อกับลูกต่างก็ยังนอนหลับอยู่ในนิทรารมณ์อันเป็นสุข หญิงสาวก้มไปปัดผมนุ่มให้พ้นใบหน้าเล็ก ดึงผ้าห่มขึ้นมาห่มให้ถึงคอ จากนั้นก็เข้าห้องน้ำอาบน้ำสระผมและล้างหน้าก๊อก-ก๊อกเสียงเคาะประตูดังขึ้นในขณะที่หญิงสาวกำลังถูสบู่อยู่"เปิดประตูหน่อย ผมเอง" เสียงเรียกแผ่วเบา เมื่อรู้ว่าเป็นใคร ไข่มุกจึงรีบเปิดประตูให้... ร่างสูงก้าวเข้ามา"ตื่นทำไมไม่ยอมปลุกผมด้วยหือ" เขาเอ่ย รีบถอดเสื้อผ้าออกจนเนื้อตัวล่อนจ้อน ดึงร่างบางไปหอมแก้ม จากนั้นก็เดินไปแปรงฟันที่ซิงก์ ไข่มุกเขินหน้าแดง ยังไม่ยอมชินกับการได้เห็นเขาตัวเปลือยเปล่า เขาแปรงฟันเสร็จก็หันมาหา หญิงสาวอาบน้ำสระผมเสร็จพอดี กำลังจะคว้าผ้าเช็ดตัวมาห่ม แต่ก็ต้องร้องว้ายเมื่อถูกดึงเข้าไปจูบหนักหน่วงรับอรุณ"อื้อ...อย่าค่ะ เดี๋ยวลูกตื่น"หญิงสาวรีบกระซิบบอกเมื่อเขาปล่อยปาก ก้มไปจูบไซ้ทรวงอกคู่งามที่มีหยดน้ำเกาะพราว ไล้ลิ้นตวัดหยดน้ำเข้าปากแล้วดูดยอดถันอย่างหิวกระหาย"ผมหิวเมียที่สุด ขอสักรอบเพื่อต้อนรับวันใหม่นะที่รัก" เขากระซิบเสียงพร่าด้วยอารมณ์ปรารถ
ร่างบางอ่อนระทวย แต่ร่างสูงยังไม่หมดแรง เขาถอนถอยตัวตนออก จับร่างนุ่มให้พลิกนอนคว่ำ แยกขาออกจากกัน ใช้อาวุธที่เพิ่งคายพิษออกไปถูไถที่ร่องสะโพกหนั่นแน่นจนมันแข็งขันขึ้นมาอีกครั้้งอย่างรวดเร็ว เขาเขี่ยไล้หาเป้าหมาย เมื่อเจอก็กดพรวดเข้าไปอีกครั้ง"อ๊า...คุณพลขา...อื้อ..."ไข่มุกร้องครางเสียวอย่างไม่อาจทนไหว อารมณ์พิศวาสเร่าร้อนถูกจุดขึ้นมาอีกครั้ง หญิงสาวซบหน้ากับหมอนในขณะที่ด้านหลังก็ถูกกระแทกกระทุ้งโยกใส่อย่างหนักหน่วงและรัวเร็วถี่ยิบๆ"โอว...เจ็บไหมที่รัก"เขามีแก่ใจถามแต่ก็ยังโยกรัวต่อไป เสียงเนื้อกระทบเนื้อได้ยินชัดเจนในความเงียบแห่งค่ำคืน"ไม่...ไม่เจ็บค่ะ แต่เสียวมาก...อ๊า" หญิงสาวตอบเสียงพลิ้ว กลั้นเสียงครางอย่างสุดความสามารถ เขาเอื้อมมือมาขยี้ปลายถันให้ และอีกข้างก็ขยี้เกสรอ่อน ไข่มุกรู้สึกเสียวซ่านสยิวสุดจะทนไหว"อื้อ...คุณพล...ไม่ไหวแล้ว...อีกนิดเดียว" หญิงสาวเอ่ยเร่งเร้าอย่างลืมอายเพราะอารมณ์มันพาไป สุดแสนทรมาน รู้ว่าอีกนิดจะถึงสวรรค์ที่แสนสุข เขาดึงมือกลับแล้วจับเอวเล็กไว้มั่น ขยับกระหน่ำแรงและเร็วเพื่อส่งให้หล่อนไปถึงจุดหมายปลายทาง"อ๊า..." เสียงร้องกรี๊ดส่งสัญญาณว่าถึงจุดส
"ยังไม่ตื่นหรอก ไม่ต้องกังวล ผมขอเวลาแค่ชั่วโมงเดียว" เขากระซิบส่งสายตาฉ่ำแพรวพราวมาให้ ไข่มุกรู้ดีว่าถ้าเขามีอารมณ์แบบนี้ก็จะต้องยอมโอนอ่อนผ่อนตาม ซึ่งความจริงหญิงสาวก็รู้สึกตัวร้อนระอุขึ้นมาเหมือนกันในเวลานี้ อารมณ์ธรรมชาติที่ตื่นตัวอย่างไม่ต้องใช้เวลานาน เขาเป็นผู้ที่มีความสามารถจุดไฟให้หล่อนได้อย่างรวดเร็วเสมอ"อย่าเสียงดังนะคะ" เอ่ยเตือนเพราะไม่ต้องการส่งเสียงให้ลูกตื่น"โอเค...ผมจะพยายาม ตอนนี้ตัวผมร้อนเหลือเกินมุกจ๋า...ต้องการเมียสุดๆ"เขากระซิบเสียงแตกพร่า ก้มมาประจบจูบอย่างเร่าร้อนและหนักหน่วงอย่างไม่รอให้เสียเวลา ไข่มุกปล่อยอารมณ์ ร่างกายอ่อนระทวยไปกับเขาทันที หญิงสาวจูบตอบอย่างเต็มใจ ทำให้อีกคนครางในลำคอด้วยความพอใจ มือใหญ่สะกิดตะขอหน้าของบราเซียร์ออก รูดกางเกงในตัวจิ๋วลงอย่างช่ำชอง เพราะความต้องการล้นหัวใจ"ผมขอเร็วๆ รอบหนึ่งก่อนนะที่รัก" เขากระซิบ ร่างบางเปลือยเปล่าตามที่เขาต้องการในเวลานี้ ชายหนุ่มดึงบ็อกเซอร์ของตัวเองออก เตะไปทางปลายเตียงอย่างไม่แยแส ร่างกายร้อนฉ่าด้วยอารมณ์กามรัก ต้องการเข้าไปในตัวเมียรักอย่างเร่งด่วนด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ทำให้ฮอร์โมนร่างกายร้อนระอุกว่า
"เขาคงจะดีใจที่มุกกลับมากระมัง เลยอยากให้ออกเรือพาสามีไปเที่ยวชมเกาะหน่อย"ทรงพลเอ่ยพลางยิ้มกริ่ม รู้สึกพอใจที่ได้รู้ว่าโก้มีน้ำใจกับเขามากด้วยการให้ยืมเรือลำสุดหวง"ได้สิคะ ทะเลแถวนี้สวยไม่มีที่ไหนสู้ได้ พรุ่งนี้มุกจะพาคุณไปดู เอาน้องขวัญไปด้วย""เห็นโก้บอกว่าคิดถึงน้องขวัญ จะขอเอาตัวไว้ชื่นชมให้หายคิดถึง"ชายหนุ่มกล่าว ไข่มุกรู้สึกแปลกใจที่เขาเข้ากับโก้ได้เป็นอย่างดีเช่นนี้ คงจะเข้าใจกันแล้วกระมัง ถึงมีความเป็นมิตรกันอย่างที่เห็น เพราะไข่มุกก็พอจะทราบว่าเขาไม่ชอบโก้เมื่อในอดีต สืบเนื่องมาจากเรื่องที่รักผู้หญิงคนเดียวกัน"อย่างนั้นเหรอคะ ก็แล้วแต่คุณก็แล้วกันค่ะ มุกจะเตรียมอาหารใส่ตะกร้าไปด้วย"หญิงสาวเอ่ยอย่างนึกสนุกไปตามเขา เอาอาหารไปทานบนเรือในขณะที่ทอดสมออยู่กลางทะเล ไม่ได้ทำแบบนั้นนานมากแล้ว ตั้งแต่สมัยที่แม่ยังคงอยู่ หญิงสาวหน้าสลดลงไป เพราะคิดถึงแม่ แม่เสียตอนที่ไข่มุกท้องน้องขวัญได้สองเดือนพอดี หญิงสาวได้กลับมาทำพิธีให้ท่าน ทางนี้เขาเผาศพกันเหมือนเช่นชาวพุทธทั่วไป ซึ่งเกาะนี้นับถือพุทธอย่างคนไทยแผ่นดินใหญ่ ไม่นับถืออิสลามหรือนับถือผีเหมือนอีกหลายเกาะที่อยู่ไปทางมาเลเซียและอิน







