Share

บทที่3

last update Date de publication: 2024-12-10 13:59:56

เกือบ 2 ชั่วโมงที่ผมนอนหนุนตักเธอเล่นเกมส์ พอเงยหน้าขึ้นมาอีกทีก็เห็นเธอนั่งสัปหงกไปมา มือของผมเลยอยากจะซนลองบีบแก้มป่องๆ ของเธอเล่น ยัยซื่อบื่อก็คือยัยซื่อบื่ออยู่วันยันค่ำแถมยังขี้เซาอีก "หึ" 

ห้องแชท 'TTKN'​

KKAY : ไอ้เตอร์ เรียนเชิญเข้าร้านคับ

K.NAI: รีบมา

ผมเปิดอ่านแชทสองคนนั้นที่ตามให้ผมเข้าร้านแต่ไม่ตอบ ผมแค่หายไปไม่กี่ชั่วโมงพวกมันก็ตามกันแล้ว ทีหายกันไปเป็นวัน ผมยังไม่เคยตามพวกมันเลย ถ้าเจอหน้าผมจะบวกค่าเหล้าเพิ่ม ส่วนยัยซื่อบื่อนี่ ผมคงต้องอุ้มเธอไปนอนที่เตียงดีดีไม่งั้นมีหวังคอเคล็ดต้องลำบากผมพาไปหาหมออีก

"มึงกับมินนี่ยังไงวะ ตัวติดกันเกิน" ทันทีที่ผมเดินมาที่โต๊ะ VVIP ไอ้นายก็ยิงคำถามใส่ผม

"ไม่ยังไง" 

"คับ ไม่ยังไงคับ กูสองคนจดไว้หมดละ ตั้งแต่ปีหนึ่ง" ไอ้กายนี่อีกคนขยันนักเรื่องของผม ผมได้แต่ส่ายหัวอย่างเบื่อหน่ายให้กับความวุ่นวายของพวกมันสองคนก่อนจะยกแก้วจนหมด

"ตามรับตามส่งตั้งแต่ปีหนึ่ง ตามใจเขาทุกอย่าง ผู้ชายคนไหนก็เข้าใกล้ไม่ได้ หึหึ" ไอ้กายนี่มันพูดมากจริงๆ

"มินน่ารักขนาดนั้น ใครๆก็ชอบ ยิ่งเวลายิ้ม ขนาดกูเป็นเพื่อนกูยังเคลิ้มเลย"

ปึก! 

แก้วของผมกระทบกับโต๊ะอย่างแรง ผมขมวดคิ้วมองหน้าไอ้นายอย่างไม่สบอารมณ์

"ค่าเหล้าวันนี้สองหมื่น ไอ้นายมึงจ่าย"

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

ฉันที่กำลังนอนหลับสบายบนเตียงนุ่มๆ ก็ต้องสะดุ้งตื่นเพราะเสียงเคาะประตูที่ดังขึ้นมองดูนาฬิกาบนหัวเตียงที่บอกเวลาว่าตีสองกว่าก็ได้แต่ถอนหายใจลุกขึ้นบิดขี้เกียจเล็กน้อยก่อนจะเดินไปเปิดประตูห้องนอน ก็เจอกับผู้ชายหล่อเข้ม ใส่เสื้อเชิ้ต​สีดำพับแขนเสื้อขึ้นถึงข้อศอก ปลดกระดุมสามเม็ดพอให้เห็นแผงอกแน่นๆ นิดหน่อย กับกางเกงยีนส์สีเดียวกัน ผิวใส ตาคม จมูกโด่งเป็นสันที่ฉันแอบอิจฉาอยู่บ่อยครั้ง ที่สำคัญหุ่นดีสุดๆ แต่... จะมีใครซะอีก

"เตอร์ ไปดื่มมาหรอ"

"อืม เตอร์​นอนด้วยสิ" 

"ไม่ได้สิ ห้องเตอร์ก็มี เดินกลับไปนอนห้องเตอร์เลย" 

"เตอร์ยังไม่ได้ซักผ้าปูที่นอน" ผมบอกอย่างเอาแต่ใจ ก่อนจะแทรกตัวใหญ่ๆของผมเดินผ่านประตูเข้ามา เนียนล้มตัวนอนบนที่นอนสีฟ้าที่มีกลิ่นหอมอ่อนๆ ของเธอ 

"ลุกขึ้นเดี๋ยวนี้นะเตอร์" เธอพยายามใช้สองมือดึงผมให้ลุกขึ้นอยู่นานสองนาน ผมที่แกล้งหลับได้ยินแต่เสียงหายใจหอบเหนื่อยของเธอ หึ! แรงเท่ามด! แต่ดูท่าแล้วผมคงไม่ได้นอนบนเตียงนี้ง่าย ๆ ก็เพราะเธอเล่นปีนขึ้นมายืนคร่อมผมเอาไว้ จากนั้นก็ใช้แรงมดดึงผมให้ลุกขึ้นอีกครั้ง ชักจะสนุกแล้วสิ.

พรึ่บ! 

ผมลืมตาขึ้นและใช้แรงกระตุกมือเธอลงมาเบาเบา ยัยซื่อบื่อที่ยืนตัวบางอยู่ก็เซล้มลงมานอนทับบนตัวผมด้วยท่าทางล่อแหลม หน้าเธอกับหน้าผมห่างกันแค่คืบ ตากลมโตที่จ้องมองผมอยู่นั้น ปากอวบอิ่มนั่นอีก ไหนจะกลิ่นหอมอ่อนๆของแชมพู ที่ผมแอบดมอยู่หลายครั้งเวลาที่ได้อยู่ใกล้ เวลานี้... สองมือสองแขนของผมก็ไม่รักดีเผลอซนไปโอบกอดเธอไว้ให้เราได้ใกล้กันอีกนิด จนอะไรต่อมิอะไรของเธอแนบกับตัวผมจนไม่เหลือช่องว่าง นุ่มนิ่มดีจัง

จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บ

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Latest chapter

  • (ห้าม) รักเพื่อนสนิท   บทที่34

    หลังจากวันนั้นที่เขาขอฉันแต่งงาน งานแต่งของเราสองคนก็ถูกจัดขึ้นหลังจากนั้นสองเดือนทันทีที่เราฝึกงานเสร็จ เราเลือกหนึ่งในโรงแรมของกายเป็นสถานที่จัดงาน เชิญแขกและญาติผู้ใหญ่ของสองครอบครัวมาร่วมงานเกือบพันคน มีหนูมายกับลลิลเป็นเพื่อนเจ้าสาวแสนสวยของฉัน ส่วนเขาก็มีสองหนุ่มอย่างนายกับกายเป็นเพื่อนเจ้าบ่าว วันนั้นเป็นวันที่เราสองคนมีความสุขมากอีกวันหนึ่ง เพราะนอกจากจะเป็นวันแต่งงานของเราสองคนแล้วยังเป็นวันรวมตัวของคนที่เรารัก และเป็นวันที่ป๊า มามี๊ คุณพ่อ คุณแม่ ของเรายิ้มกว้างกว่าวันไหนๆแต่เพราะว่าเตอร์ลางานได้แค่ห้าวันเพราะต้องกลับมาเตรียมงานขยายสาขาในต่างประเทศ และเขาก็อยากจะพาฉันไปแก้ตัวที่ตอนครบรอบหนึ่งเดือนพาฉันไปแบบกระทันหันด้วย เราเลยตัดสินใจไปฮันนีมูน​กันที่ญี่ปุ่น และการแช่ออนเซนมองดูน้องฟูจิ คือหนึ่งในแพลนของฉันกับเขา แต่ก็ต้องแอบลุ้นกันอีกทีว่าเราสองคนจะเป็นผู้โชคดีได้เห็นน้องฟูจิแบบคนอื่นหรือเปล่าและคำตอบก็คือ เราเป็นผู้โชคดี เหมือนอย่างในตอนนี้ที่ฉันกำลังนอนพิงอกแกร่งอยู่ในบ่อออนเซนส่วนตัวมองดูน้องฟูจิที่ออกมาให้เรายลโฉมโดยไม่มีเมฆมาปิดบังเลยสักนิด... "มิน เตอร์อยากมีเบบี๋"

  • (ห้าม) รักเพื่อนสนิท   บทที่33

    "ถ่ายงานให้เตอร์ทั้งวัน เหนื่อยมั้ย""ไม่เหนื่อยนะ มินสนุก""แต่...""ขอค่าตัวด้วยค่ะบอส""ค่าตัวแพง ผมไม่มีจ่ายหรอกครับ""โห นี่มินทำงานฟรีหรอเนี่ย""เสียใจจัง""หึ" "เตอร์ขอจ่ายค่าจ้างเป็นดินเนอร์มื้อพิเศษแทนได้มั้ย""อืม..." "นี่ถ้าไม่ใช่เตอร์ มินไม่ยอมหรอกนะ""ขอบคุณ​ครับผม"ฟอดผมนั่งรอเธอที่กำลังอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดที่ผมออกแบบและสั่งตัดมาให้เธอโดยเฉพาะ เดรสสั้นเกาะอกขนนกสีฟ้าพาสเทลพร้อมรองเท้าแก้วส้นสูงรัดข้อ ที่ดูเข้ากันกับผมในเสื้อเชิ้ตคอจีนสีฟ้าพาสเทลเฉดเดียวกัน เพื่อพาไปดินเนอร์ที่โรงแรมหรูบนตึกที่สูงที่สุดของประเทศซึ่งผมขอปิดโซนเพื่อเธอโดยเฉพาะ พอเสียงประตูเปิดขึ้น พร้อมกับการปรากฎตัวของร่างบางน่าทะนุถนอมที่กำลังยืนส่งยิ้มให้ผม ใบหน้าของเธอถูกเติมแต่งด้วยเครื่องสำอางบางเบาเผยผิวใสสุขภาพดี ปากอวบอิ่มถูกทาด้วยลิปสติกสีชมพูพีช เส้นผมสีน้ำตาลคาราเมลตรงสวยดูมีน้ำหนักปกคลุมไหล่มนเล็กน้อยราวกับไม่ได้ตั้งใจ เสริมความน่ารักด้วยเดรสสีโปรดของเธอ ผมไม่รอช้าที่จะเดินไปใส่สร้อยทองคำขาวมีจี้เป็นไข่มุกเม็ดเล็กที่ผมหยิบเตรียมมาถือไว้ที่ลำคอขาวของเธอจากด้านหลัง พร้อมกับจุมพิตลงไหล่

  • (ห้าม) รักเพื่อนสนิท   บทที่32

    เช้าวันแรกของการฝึกงาน ฉันต้องตื่นเช้ากว่าปกติ เพื่อเตรียมอาหารเช้าง่ายๆ อย่างแซนวิชทูน่าสลัดและชงกาแฟสำหรับเราสองคนไว้กินกันในรถเหมือนตอนที่ไปมหาวิทยาลัยฯ ก่อนจะไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดนักศึกษาที่ดูเรียบร้อยเพราะไม่อยากให้ใครว่าได้ทีหลังว่าไม่เหมาะสมเดี๋ยวจะกระทบไปถึงเขา"มิน เสร็จยัง""จะเสร็จแล้ว ขอห้านาที""ไม่ต้องสวยมากหรอก""เตอร์ไม่อยากให้ใครมอง""เอ้า""มีแฟนสวยเตอร์ต้องดีใจสิ""เตอร์ดีใจ แต่อยากเก็บไว้คนเดียว""ถ้าแต่งงาน เตอร์จะให้มินอยู่แต่บ้าน""ไม่ได้สิ ร้านมินละ""มินตอบตกลงแล้วนะ""ห๊ะ""หึ" ฟอดฉันหลงกลเขาอีกแล้วสินะ พอดูเรียบร้อยแล้วว่าไม่ได้ลืมอะไร เขาก็จูงมือฉันและแย่งกระเป๋าของฉันไปสะพายไว้เองจนฉันแอบคิดว่าวันเกิดเขาปีหน้าฉันจะซื้อให้เขาสักใบนึงน่าจะดี โชคดีที่เช้านี้ถนนค่อนข้างโล่งรถไม่ค่อยติด ทำให้เราสองคนมาถึงก่อนเวลาอย่างที่ตั้งใจกันไว้ เพราะถึงเขาจะเป็นลูกเจ้าของบริษัทและเป็นรองประธาน​บริษัท แต่เขาก็อยากเป็นตัวอย่างที่ดีให้กับพนักงานและไม่อยากให้คุณพ่อคุณแม่โดนว่าแล้วพาลมาถึงฉันด้วย แฟนฉันน่ารักที่สุดเลย... พอถึงเวลาเริ่มงานพี่ฝ่ายบุคคลก็มาพาฉันไปส่งที

  • (ห้าม) รักเพื่อนสนิท   บทที่31

    "ทำไมมินเมื่อยจังเลย""ควรเมื่อยอยู่นะ" "หึ" "หืม?" "ก็มินเล่นไม่พัก""..." "ถ้ารู้ว่าเมาแล้วมินขยันขนาดนี้" "เตอร์จะซื้อมาไว้ที่ห้องสักลังนึง"เพี๊ยะ! มือเล็กของฉันฟาดลงไปที่ต้นแขนแกร่งทันที ก่อนจะมุดตัวลงไปในผ้าห่มปิดใบหน้าที่แดงเป็นมะเขือเทศเพราะความเขินอาย จะไม่ให้ฉันอายได้ยังไง ดูเขาพูดซิ ภาพเมื่อคืนที่ฉันทำลอยมาเป็นฉากฉากเลย แล้วเขาก็พูดออกมาอย่างหน้าตาเฉยพร้อมกับรอยยิ้มกรุ่มกริ่มที่ดูมีความสุขจนน่าหมันไส้อีก แต่อยู่อยู่ฉันก็รู้สึกเหมือนว่าฉันคิดผิด เพราะภายใต้ผ้าห่มสีฟ้าผืนใหญ่มันมีอาวุธร้ายพร้อมรบซ่อนอยู่ ทั้งเขาและฉันตอนนี้ไม่มีเสื้อผ้าปกคลุมกันเลยแม้แต่ชิ้นเดียว ให้ตายเถอะ! จะหนีตอนนี้ก็ไม่ทันแล้ว... "ยัยมิน แกจะไม่ไปฝึกงานที่บริษัทฉันจริงๆ หรอ""ฉันอยากให้แกไปด้วยจะได้ครบแก๊งค์""นั่นสิ ขาดขาเม้าท์ไปหนึ่ง เหงาแย่""ฉันก็อยากไปกับพวกแก""แต่เตอร์อยากให้ฉันไปช่วยทำพีอาร์ที่บริษัทเขา""พวกแกได้หยุดเสาร์อาทิตย์มั้ย""นัดกันไปช๊อปหรือไปกินของอร่อยกันก็ได้""หรือมาเจอกันที่นี่""อยู่ใกล้กันแค่นี่เอง"สองสาวแวะมาหาฉันที่คาเฟ่มินิมินนี่แหล่งกบดานหลักของพวกฉันเพราะเครื่องดื่ม

  • (ห้าม) รักเพื่อนสนิท   บทที่30

    สุดท้ายฉันก็ต้องเอาเสื้อแจ๊ค​เก็ตสีดำของเขามาใส่ทับอีกที เพื่อปกปิดรอยจางจางและเปลี่ยนลุคให้ดูเท่ห์มากขึ้น ส่วนเขาก็ฉันเสื้อเชิ้ตตัวที่ฉันรีดไว้ให้ปลดกระดุมตั้งสามเม็ดโชว์กล้ามหน้าอกแน่นแน่น ทำฉันมองตาขวางจนต้องเอาคืนโดยการโน้มคอเขาลงมาแล้วกัดเข้าที่หน้าอกขาวขาวของเขาจนเป็นรอยฟัน ซึ่งเขาก็ไม่กล้าบ่นอะไรกลับดูชอบใจด้วยซ้ำ แต่ในเมื่อฉันไม่ได้เกิดเขาก็ต้องไม่ได้เกิดเหมือนกัน วินวิน"โห ลลิลแซ่บมากกก""แต่หนูมาย แกเหมือนไปวัดนะ""ผิดปกติมาก""ปกติสุดสุด ฉันแค่อยากเปลี่ยนลุคเป็นสาวเรียบร้อยบ้าง"พอมาถึงร้านเหล้าของเตอร์ เขาก็ขอแวะไปดูความเรียบร้อยในร้านแปปนึง ให้ฉันเดินมาหาเพื่อนๆ ที่​โต๊ะ​วีไอพีที่ประจำของพวกเรา ซึ่งพอเดินมาถึงหนุ่มๆ ก็สั่งเครื่องดื่มพร้อมกับแกล้มรอไว้เรียบร้อยแล้ว ส่วนสองสาววันนี้ฉันขอมอบมงให้ลลิลเป็นสาวแซ่บที่สุด นางมาในชุดเกาะอกหนังสีดำกับกางเกง​หนังสั้นสีเดียวกัน ดูมั่นและเปรี้ยวสุดสุด ผิดกับยัยหนูมายที่ปกติจะต้องเป็นสาวแซ่บแต่กลับใส่เสื้อฮู้ดสีดำตัวโคร่งกับกางเกง​ยีนส์​ขาสั้นสีดำ รองเท้าผ้าใบสีขาวจนดูแปลกตาไปเลย ส่วนกายก็แต่งตัวคล้ายๆ เตอร์เป็นปกติ แต่ที่ดูไม่ค่อยปกต

  • (ห้าม) รักเพื่อนสนิท   บทที่29

    และแล้ววันชี้ชะตาของพวกเราทั้งหกคนก็มาถึง ฉันรีบตื่นแต่เช้ามาทำอาหารเช้าง่ายๆ อย่างแซนวิชทูน่าแฮมใส่ผักสลัดกับมะเขือเทศเพื่อเพิ่มคุณค่าทางอาหารให้เขาพร้อมกับอเมริกาโน่เย็นแก้วโปรด และไม่ลืมที่จะทำแซนวิชใส่กล่องไปเผื่อเพื่อนอีกสี่คนด้วย เพื่อเป็นกำลังใจให้มีแรงพรีเซนต์และผ่านไปได้ด้วยดีจะได้ไปฉลองพร้อมกัน"เตอร์​จะกินแซนวิชเลยมั้ย" "มินป้อน เตอร์จะได้ขับรถสะดวก""ใจดีจัง""อ้าปาก""อร่อย" "ไม่อยากแบ่งให้ไอ้นายกับไอ้กายกิน""ให้พวกมันไปหากินเอง""เอ้า ไม่ได้สิ""เพื่อนนะ" "หวงหมด"​พอมาถึงมหาวิทยาลัยฯ ฉันกับเขาก็รีบเดินไปหาเพื่อนๆ ที่นั่งรอกันอยู่ตรงโต๊ะหินอ่อนมุมเดิมที่เป็นจุดนัดพบ โดยเขาที่สะพายกระเป๋าใส่แมคบุคกับเล่มรายงานทำหน้าที่ถือถุงอาหารเช้าของเพื่อนให้ ส่วนฉันก็ช่วยถือแก้วเก็บความเย็นที่ใส่กาแฟของเราสองคนไว้และรีบก้าวให้ทันเขา พอมาถึงเขาก็รีบแจกขนมให้เพื่อนสาวสองคนไม่ยอมหยิบไปให้สองหนุ่ม ฉันจึงต้องกดดันเขาด้วยสายตาอำมหิตของฉัน จนเขาชักสีหน้างอแงทำปากจิ๊จ๊ะแล้วก็ยอมแบ่งให้อีกสองหนุ่มโดนการโยนไปให้ดีที่นายกับกายรับไว้ทันไม่อย่างนั้นอดกินกันแน่ๆ ฉันจึงชี้นิ้วอย่างคาดโทษใส่เขาขอ

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status