تسجيل الدخولمشاركة
บทที่ 63
تاريخ النشر:
2026-09-21 20:57:05ด้านล่างมีเพียงตราดอกเหมยห้ากลีบ หลี่อันเบิกตากว้าง
“ตรานี้...” เซียวจิ่นเหยีย
أحدث فصل
องค์หญิงร้ายหวนคืน บทที่ 66
นางถอยหลังหนึ่งก้าว ก่อนส่งสัญญาณด้วยการยกมือขึ้นเพียงเล็กน้อย ทันใดนั้น องครักษ์ของจวนแม่ทัพที่ซ่อนตัวอยู่รอบสวนก็ปรากฏตัวออกมาจากแนวต้นไม้ อวี้หลินก้าวออกมายืนข้างหลี่อัน“ฮูหยิน”หลี่เยว่ชะงักทันที หลี่อันยิ้มบาง“ข้ารู้ว่าท่านจะมา จึงไม่ได้มาคนเดียว”สีหน้าของหลี่เยว่เปลี่ยนไป นางมองไปรอบสวน ก่อนรู้ว่าตนเองไม่อาจทำตามแผนได้ หลี่อันกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบสงบ“พี่หญิงยังกลับตัวทันก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป”หลี่เยว่หัวเราะทั้งที่ดวงตาแดงก่ำ“ไม่มีวัน! ตั้งแต่เจ้ากลับมา ชีวิตของข้าก็ไม่มีทางถอยอีกแล้ว”นางหันหลังจากไปอย่างรวดเร็ว พร้อมสาวใช้และคนติดตาม หลี่อันมองแผ่นหลังนั้นด้วยความหนักใจ เซียวจิ่นเหยียนซึ่งเพิ่งมาถึงพร้อมกำลังเสริมเดินเข้ามา“นางทำอะไรเจ้าหรือไม่”หลี่อันส่ายหน้า“ยัง...แต่จากสายตาของนาง...” นางถอนหายใจเบา ๆ “ครั้งหน้า นางคงไม่ใช้คำพูดอีกแล้ว”เซียวจิ่นเหยียนจับมือนางไว้แน่น“ไม่ว่าจะเกิ
องค์หญิงร้ายหวนคืน บทที่ 65
เซียวจิ่นเหยียนรับมาอ่าน ใบหน้าของเขาเคร่งเครียดขึ้นทันที ในเอกสารมีเพียงประโยคสั้น ๆ 'ประชุมลับ เจ็ดวัน คืนวันเพ็ญ เริ่มแผนใหญ่ในวัง' ด้านล่างมีสัญลักษณ์ดอกเหมยห้ากลีบ หลี่อันกล่าวช้า ๆ“ทุกอย่างตรงกัน การระดมแม่ทัพ การปล่อยข่าวลือ การใส่ร้ายท่าน ทั้งหมดเป็นเพียงการเตรียมการ”เซียวจิ่นเหยียนวางเอกสารลง “เขาจะลงมือในคืนวันเพ็ญ”หลี่อันเดินไปยังแผนที่พระราชวัง นางปักหมุดสีแดงลงบนตำหนักต่าง ๆ“หากเป็นข้า...ข้าจะตัดการสื่อสารระหว่างกองกำลัง”“ยึดประตูวังทั้งสี่ด้าน”“และควบคุมฮ่องเต้ให้ได้ก่อน”เซียวจิ่นเหยียนพยักหน้า “เช่นนั้นเราต้องไปเข้าเฝ้าฝ่าบาททันที”หลี่อันกลับส่ายหน้า “ยังไม่ได้”“เหตุใด”“เพราะเรายังมีเพียงข่าวจากสายลับ ยังไม่มีหลักฐานว่าผู้บงการคือองค์ชายรอง”เซียวจิ่นเหยียนเงียบลง เขารู้ว่าหากกล่าวหาเชื้อพระวงศ์โดยไร้หลักฐาน ผลที่ตามมาอาจย้อนกลับมาทำร้ายพวกเขาเอง หลี่อันค่อย ๆ ม้วนแผนที่
องค์หญิงร้ายหวนคืน บทที่ 64
หลี่อันรู้สึกแน่นในอก นางไม่ใช่หลี่อันตัวจริง แต่ความทรงจำของร่างนี้กลับค่อย ๆ ผุดขึ้นมา ภาพเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ วิ่งอยู่ในสวน ชายผู้หนึ่งอุ้มขึ้นพาดบ่า เสียงหัวเราะที่เคยอบอุ่น ก่อนทุกอย่างจะหายไปหลังมารดาสิ้นชีวิต ฮ่องเต้ทรุดนั่งลงช้า ๆ“หลังจากนั้นเรามัวแต่สนใจราชการ มัวแต่เชื่อคนรอบตัว จนลืมไปว่า...เรายังมีลูกสาวอีกคน”หยดน้ำใสค่อย ๆ ไหลลงจากหางพระเนตร หลี่อันชะงัก นี่เป็นครั้งแรกที่นางเห็นฮ่องเต้ร้องไห้ พระองค์ก้มพระพักตร์ลง“เราผิดเอง ที่ปล่อยให้เจ้าถูกกลั่นแกล้ง ผิดที่ส่งเจ้าแต่งงานแทนหลี่เยว่ ผิดที่ไม่เคยถามเลยว่า...เจ้าต้องการหรือไม่”พระสุรเสียงเต็มไปด้วยความเสียใจ “เราเป็นพ่อที่ล้มเหลว”ภายในตำหนักเงียบจนได้ยินเพียงเสียงลมหายใจ หลี่อันค่อย ๆ เดินเข้าไป แม้หัวใจของนางจะไม่ใช่ลูกสาวแท้ ๆ ของพระองค์ แต่ความเจ็บปวดของเด็กหญิงหลี่อันที่เคยถูกทอดทิ้งกลับชัดเจนเหลือเกิน นางคุกเข่าลงเบื้องหน้า“ฝ่าบาท”ฮ่องเต้เงยพระพักตร์ขึ้น “ลูกไม่โกรธหรือ”หลี่อันเงียบไปครู่หนึ่งก่อ
องค์หญิงร้ายหวนคืน บทที่ 63
ด้านล่างมีเพียงตราดอกเหมยห้ากลีบ หลี่อันเบิกตากว้าง“ตรานี้...” เซียวจิ่นเหยียนกล่าวเสียงหนัก “เป็นตราประจำตระกูลหลี่”หลี่อันอ่านข้อความซ้ำอีกครั้ง ยิ่งอ่าน หัวใจก็ยิ่งหนักอึ้ง“เสบียงไม่ได้หายเพราะความผิดพลาด”“แต่มีคนจงใจตัดเสบียงกองทัพของบิดาท่าน”เซียวจิ่นเหยียนหลับตาลง ภาพในอดีตย้อนกลับมาอีกครั้ง คืนที่บิดาคุกเข่าอยู่กลางท้องพระโรง คืนที่มารดาร้องไห้จนหมดสติ วันที่ตระกูลเซียวถูกริบทรัพย์และประหารคนในตระกูลหลายสิบชีวิต เขาเคยเชื่อว่าทั้งหมดเป็นเพราะความพ่ายแพ้ในสนามรบ แต่แท้จริง...เป็นแผนการที่ถูกวางไว้ตั้งแต่ต้น หลี่อันจับมือเขาเบา ๆ“ท่าน”เซียวจิ่นเหยียนลืมตาขึ้น แววตาแดงก่ำ แต่ยังคงสงบนิ่ง“ข้าตามหาความจริงมาสิบห้าปี วันนี้...ในที่สุดก็พบมัน”หลี่อันกล่าวอย่างมั่นคง “ยังไม่หมด หลักฐานนี้เพียงพอจะพิสูจน์ว่าตระกูลหลี่เกี่ยวข้อง แต่ยังพิสูจน์ไม่ได้ว่าใครเป็นคนสั่ง”เซียวจิ่นเหยียนพยักหน้า “ใช่...เราต้องหาหลักฐานเพิ่ม&rd
องค์หญิงร้ายหวนคืน บทที่ 62
ขณะเดียวกัน ภายในคฤหาสน์ร้างนอกเมือง หลี่อันยังคงถูกคุมขังอยู่ในห้องใต้ดิน แม้มือยังถูกล่ามไว้ แต่นางกลับไม่เสียเวลาเปล่า ตลอดสองวันที่ผ่านมา นางเฝ้าสังเกตยามผลัดเวร จำนวนคน และเส้นทางเดินภายในคฤหาสน์ หญิงสาวใช้เศษถ่านจากคบเพลิงวาดแผนผังลงบนพื้นหินอย่างเงียบ ๆ ประตูเปิดออก องค์ชายรองเดินเข้ามาตามลำพัง พระองค์ทอดพระเนตรภาพบนพื้น ก่อนยิ้มบาง“ต่อให้ถูกจับ เจ้าก็ยังไม่หยุดคิด”หลี่อันลบภาพบนพื้นด้วยปลายเท้า “พระองค์กลัวหรือ”“กลัวรึ” องค์ชายรองหัวเราะ “ข้ากลัวเพียงอย่างเดียว คือเจ้าตายก่อนจะเห็นวันที่ข้าขึ้นครองราชย์”หลี่อันสบตาเขา “วันนั้นจะไม่มีวันมาถึง”“เจ้ามั่นใจเพราะเซียวจิ่นเหยียน”“ใช่”องค์ชายรองเดินเข้ามาใกล้ “เจ้าคิดว่าเขาจะทิ้งสนามรบกลับมาหาเจ้าหรือ”หลี่อันยิ้มบาง “ข้าไม่เคยขอให้เขาทำเช่นนั้น”“ถ้าเช่นนั้น เจ้าคงผิดหวัง”องค์ชายรองกล่าวด้วยน้ำเสียงมั่นใจ “เขาไม่มีวันมา”
องค์หญิงร้ายหวนคืน บทที่ 61
นางใช้กระบี่ปัดมีดสั้นของคนร้ายที่พุ่งเข้ามาอย่างแม่นยำ ก่อนใช้ด้ามกระบี่ฟาดข้อมืออีกฝ่ายจนดาบหล่น ชายชุดดำชะงัก“นางใช้กระบี่เป็น!”หลี่อันกล่าวเสียงเย็น “ผู้ใดส่งพวกเจ้ามา”ไม่มีผู้ใดตอบ มีแต่ดาบที่ฟันเข้ามาไม่หยุด อวี้หลินเริ่มหอบเหนื่อย“ฮูหยิน!...พวกมันมากเกินไป!”หลี่อันกวาดตามองอย่างรวดเร็ว ถนนด้านหน้าและด้านหลังถูกปิดหมดแล้ว นี่ไม่ใช่การซุ่มโจมตีธรรมดา แต่เป็นกับดักที่เตรียมไว้ล่วงหน้า ทันใดนั้น เสียงระเบิดดังสนั่น ควันสีขาวพวยพุ่งขึ้นรอบตัว“ระวังควัน!”อวี้หลินตะโกน แต่สายเกินไป ควันนั้นไม่ใช่พิษ หากเป็นควันบดบังสายตา หลี่อันรีบถอยหลัง จู่ ๆ มือแข็งแรงคู่หนึ่งก็จับแขนนางจากด้านหลัง นางสะบัดตัวทันที ใช้ข้อศอกกระแทกใส่หน้าอกอีกฝ่าย ชายชุดดำถอยไปหนึ่งก้าว แต่คนที่สองกลับใช้ผ้าชุบน้ำยาปิดปากนาง หลี่อันกลั้นหายใจสุดกำลัง นางยกเข่ากระแทกท้องคนร้ายเต็มแรง“อึก!”ชายผู้นั้นทรุดลง แต่คนที่สามกลับใช้ด้ามดาบฟาดท้ายทอยนาง ทุกอย่างพร่าเลือน ก่อนหมดสติ หลี่อันได้ยิน
قد تعجبك أيضًا
ยอดหญิงในเงามาร
ฉินอันอัน173.5K وجهات النظرลิขิตฟ้าหมอชายากับรัชทายาท
โม่เชียนซาง137.6K وجهات النظرทาสสาวพราวพิลาส
พิณเคล้าสายฝน128.4K وجهات النظرเสร็จพ่อสุดจะฟลุคเพราะแอบฟังความคิดลูกสาวจอมป่วน
อันอี่หราน115.0K وجهات النظرชาตินี้ข้าจะหอบลูกหนีจากท่านอ๋องไร้ใจ
ขนมปังปิ้งโฮวีท/หลิวหลี่หรง/หลิ่งอี้/ซูจิน619 وجهات النظرทะลุมิติมาเป็นพระชายาองค์ชาย11
ภัสสพิชชา1.5K وجهات النظرหวนคืนครานี้เห็นทีต้องเอาคืน
เสี่ยวหลัน / พลอยรดา408 وجهات النظرพี่ชายคนดีครั้งนี้ข้าจะรักท่านให้มาก
ม่านอวี้368 وجهات النظر
