EP.25 การกลับมา

เวลา...

เย็นวันนี้หลังจากที่ฉันจัดการกับเจ้าลูกชายตัวน้อยให้อาบน้ำอาบท่าและกล่อมจนหลับเรียบร้อยแล้ว ฉันจึงได้มีเวลาเตรียมมื้อเย็นและจัดการอาบน้ำแต่งตัว จะว่าไปตั้งแต่ที่ฉันมีนาทีฉันก็ไม่เคยใส่ใจหรือดูแลตัวเองเลย วันๆได้แต่เลี้ยงลูก ทำงานบ้าน อาบน้ำ นอน เรื่องเสื้อผ้าหน้าผมไม่ต้องพูดถึงเพราะไม่เคยได้ทำอะไรกับมันเลย เป็นอีเพิ้งเลี้ยงลูกอยู่บ้านไม่สมกับเป็นแม่ของลูกนักธุรกิจอย่างองศาเลยสักนิด ดีนะที่เขายังไม่ได้เปิดตัวฉันกับนาทีเพราะไม่งั้นฉันคิดภาพไม่ออกจริงๆว่าจะเป็นยังไง

ติ๊ด ติ๊ด

เสียงคีย์การ์ดเปิดประตูทำให้ฉันที่กำลังจัดโต๊ะมื้อเย็นอยู่รู้ว่ามีใครบางคนกลับมาแล้ว

" เอาน้ำไปให้ดีกว่า "

น้ำเย็นในขวดที่ถูกฉันหยิบออกจากตู้เย็นแล้วเทลงในแก้วเพื่อจะเอาไปให้ใครบางคน แต่...

พรึ่บ

" คิดถึงจังเลย "

" นี่องศา ปล่อยเลยนะเดี๋ยวน้ำก็หกหรอก "

ฉันบอกคนด้านหลังที่ตอนนี้กำลังกอดฉันอยู่

" ป้อนหน่อย หิวน้ำจะแย่แล้ว "

เสียงอู้อี้ขององศาบอกพลางเกยคางไว้บนไหล่ฉันข้างนึง

" นายก็ปล่อยฉันก่อนสิ จะได้ป้อนสะดวก "

ฉันบอก อันที่จริงฉันไม่ได้อยากจะป้อนเขาหรอกแต่อยากออกจากมือปลาหมึกของที่กอดฉันไว้ต่างหาก

" อืม นั่นสินะกอดไว้แบบนี้แล้วจะกินน้ำยังไง "

เสียงทุ้มดังอยู่ต้นคอของฉัน ก่อนที่องศาจะค่อยๆหมุนตัวฉันให้หันหน้าเข้าหาเขาและกอดฉันไว้หลวมๆแทน

" อื้อ องอ๋าา "

ทันทีที่ฉันหันหน้าเข้าหาเขา ริมฝีปากร้อนๆก็ประกบกับริมฝีปากของฉันก่อนจะขบเม้มและบดขยี้เบาๆ เขาพาให้ฉันเอนอ่อนตามเขาอีกแล้ว ลิ้นร้อนๆขององศาโลมเลียริมฝีปากของฉันอย่างละเมียดละไมก่อนจะขบดึงไปมาเบาๆ พาให้ฉันแทบล้มทั้งยืนเมื่อริมฝีปากของฉันรับสัมผัสจากลิ้นร้อนๆนั่น องศากระชับอ้อมแขนให้แน่นขึ้นเพื่อพยุงฉันเอาไว้เหมือนเขารู้ว่าฉันจะยืนไม่ไหวอยู่แล้ว

" อื้อ "

ฉันสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อลิ้นร้อนๆหนาๆกำลังสอดแทรกเข้ามาในโพรงปากของฉันก่อนจะตวัดไปมาเพื่อเกี่ยวลิ้นเรียวของฉันที่แน่นิ่งอยู่ดูดดึงไปมา พาให้ฉันแทบทรุดอีกครั้ง สติกระเจิดกระเจิงเหมือนกำลังล่องลอยในอากาศ สองแขนของฉันรีบกอดคอเขาไว้แน่นเมื่อรู้สึกว่าขาทั้งสองข้างไม่มีเรี่ยวแรงจะยืน

" อืม ชื่นใจจัง "

รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นที่ริมฝีปากหนาเมื่อองศาผละออกจากริมฝีปาก ฉันได้แต่หันหน้าไปทางอื่นเพราะรู้สึกร้อนผ่าวที่ใบหน้า จะดุเขาก็ไม่กล้า จะว่าเขาก็พูดไม่ออก เขามันเจ้าเล่ห์นักที่ปล่อยให้ฉันเผลอไปกับเขา

" ปล่อยได้แล้ว ฉันจะตั้งโต๊ะต่อ "

ฉันบอกก่อนจะพยายามผลักองศาที่ยังกอดฉันเอาไว้ออก

" หอมหน่อย ทีนึง "

นี่เขาเป็นบ้าอะไรกันเนี่ย ทำงานจนเพี้ยนไปแล้วหรือไง

" ครั้งเดียวนะ "

โอ๊ย แล้วทำไมฉันต้องยอมเขาด้วยล่ะ

" หอมสิ "

ยื่นแก้มให้แบบนี้ คือให้ฉันหอมแก้มเขางั้นหรอ...

" ถ้าหอมแล้ว...นายปล่อยฉันด้วยนะ "

ฉันบอกก่อนจะอมยิ้มน้อยๆ

ฟอด

" หอมแล้ว...ก็ปล่อยสิ "

ฉันบอกพร้อมกับหันหน้าไปทางอื่น

" เอาอีกข้างมั้ย ฉันแถมให้ "

ใบหน้าเนียนๆก้มลงมาใกล้กับใบหน้าของฉันจนจมูกชิดกัน

" บะ บ้า ปล่อยเลย ฉันจะไปอาบน้ำแล้ว "

ฉันบอกเขาก่อนจะดิ้นออกจากอ้อมแขนแล้วเดินออกจากห้องครัว โดยมีคนบ้าเดิมตามมาติดๆ

" หืม ฉันก็คิดว่าเธอจะตั้งโต๊ะต่อซะอีก "

ฉันชะงักเท้าจนแทบหัวทิ่มเมื่อหันไปตามเสียงขององศา ก่อนจะเห็นรอยยิ้มกวนๆฝุดขึ้นที่ใบหน้าหล่อๆนั่นอีกครั้ง เขากำลังทำให้ฉันเป็นบ้า

" หึ้ยย "

ฉันยิงฟันใส่เขา

" อะไรจะเขินขนาดนั้น "

ไม่พูดเปล่าแต่เดินเข้ามาใกล้ๆพร้อมกับโน้มใบหน้าลงมาหาฉัน

" มั่วแล้ว ใครเขินนายกัน "

ฉันบอกก่อนจะหันหน้าไปทางอื่น

" งั้น...เจ้าแก้มน้อยสองข้างนี้ทำไมยังแดงแจ๋อยู่อีกนะ "

องศาบอกก่อนจะบีบแก้มสองข้างของฉันเบาๆ รอยยิ้มบนใบหน้าเขาตอนนี้พร้อมกับการกระทำแบบนี้ทำให้ฉันแทบอยากเอาหน้าแทรกแผ่นดินหนี

" ฉันจะไปตั้งโต๊ะแล้ว นายรีบไปอาบน้ำเลยนะ "

ฉันดันองศาออกห่างก่อนจะเดินจ้ำอ้าวเข้าไปในครัว อ๊ากกก นี่ฉันเป็นบ้าอะไรเนี่ย

" อ้าว ไม่อาบน้ำแล้วหรอเจ้าแก้มน้อย...แดงแจ๋ "

เสียงตะโกนตามหลังทำให้ฉันอยากจะเอาสากในครัวไปทุบหัวเขาให้แหลกไปเลยถ้าไม่ติดว่าเป็นพ่อของนาที