LOGINShare
สงสัยอะไร?
publish date:
2026-11-06 12:52:19มหาวิทยาลัย...
ตฤณเดินเข้ามาเจอวายุภักษ์โดยบังเอิญ ที่ลานจอดรถ
“ไง มึง” ตฤณทักทายเพื่อน
“อื้อ” วายุภักษ์ยืนล้วงกระเป๋า ชายหนุ่มแต่งตัวดูดีมาก เหมาะสมกับทายาทมหาวิทยาลัย เขาเป็นจุดสนใจของนักศึกษาสาว ๆ หลายคน บางคนยอมพลีกายให้เชยชมเฉกเช่นนิตาที่เรียนจบจากที่นี่
“หุ่น โคตรเด็ดทั้งนั้นว่ะ” ตฤณมองสาว ๆ ตาไม่กะพริบ
“ระวังหน่อยมึง รุ่มร่ามปัญหาตามมา” วายุภักษ์เตือนสติเพื่อน
“กูรู้น่า” ก่อนพากันขึ้นยังห้องทำงาน
วายุภักษ์เดินแยกกับเพื่อนไปยังห้องทำงาน โดยมีนิกตามหลังติด ๆ ไม่ห่าง เหล่านักศึกษาต่างพากันยกมือไหว้
ห้องทำงานวายุภักษ์ ประตูถูกผลักเข้าด้านใน โดยฝีมือผู้ช่วยหญิงวัยสี่สิบกว่า ๆ
“สวัสดีค่ะคุณวายุ”
“สวัสดีครับพี่ตุ๊กตา”
“ค่ะ รับกาแฟไหมคะ”
“ดีครับพี่” ชายหนุ่มนั่งเก้าอี้ มองกองเอกสารจำนวนมาก เหมือนผู้ช่วยจะรู้ใจ
“มีตรวจสอบงบประมาณและก็เซ็นเอกสารเบิกจ่ายค่ะ ขอย้ำทุกแผ่นและอ่านให้ละเอียด ตามที่ท่านอดิศรสั่งมาค่ะ”
“อืม ครับ” เขาพ่นลมหายใจ ผู้ช่วยเปิดประตูไปจัดการชงกาแฟให้ พี่ตุ๊กตาหันไปถามนิก เผื่อเขาเอากาแฟจะได้ชงมาพร้อมกัน
“นิกกาแฟไหม พี่จะไปชงให้คุณวายุ”
“ก็ดีครับพี่” นิกเองก็ง่วง ๆ
“รอแป๊บนะ เดี๋ยวมา”
ผู้ช่วยหญิงเดินไปยังเคาน์เตอร์ครัวเล็ก ๆ เธอจัดการชงกาแฟทันที เธอทำงานมานานหลายปีจึงรู้รสชาติที่เจ้านายกิน
กาแฟดำเข้ม ๆ ไม่ใส่อะไรทั้งนั้น แต่ติดครีมเทียมและน้ำตาลใส่ถาดออกมาด้วย พี่ตุ๊กตาส่งกาแฟให้นิด ก่อนผลักประตูเข้ามาด้านในวางกาแฟบนโต๊ะทำงานให้เจ้านาย
หญิงสาวถือถาดแนบอก ยืนรอเผื่อเจ้านายมีอะไรจะถาม
“คุณวายุมีอะไรสงสัยไหมคะ”
“ยังครับ ขอบคุณสำหรับกาแฟครับ”
“งั้น พี่ตุ๊กตาขอตัวไปทำงานนะคะ”
“ครับผม” ก่อนหันมาสนใจเอกสารบนโต๊ะต่อ
ที่ร้านเสริมสวย
ตั้งแต่เช้ามาจนกระทั่งถึงบ่ายโมง เนวิกายังแทบไม่ทันได้พัก ลูกค้ามีเข้ามาบ่อยและระยะเวลาในการทำสีผมหรือดัดซอยต่าง ๆ ใช้เวลานานพอสมควร
แอด...
“สวัสดีครับทุกคน” ไนท์ที่ดูสภาพเหมือนคนพึ่งตื่น เดินเข้าไปในเคาน์เตอร์
สายตาหลายคู่ในร้านต่างมองทางชายหนุ่ม ไนท์เดินเข้าไปหลังร้าน เขาออกมาพร้อมกับขมวดคิ้วมุ่น
“น้องจ๋าครับ”
“คะพี่ไนท์” เนวิกาละมือมองไปทางชายหนุ่ม
“น้ำไม่มาเหรอครับ”
“เอ่อ ไม่มาค่ะ” เนวิกาไม่รู้จะตอบแบบไหน ครั้นจะตอบตามตรงก็กลัวน้ำโดนตำหนิ
“น้ำไม่สบายค่ะ” โดยไม่สบสายตาชายหนุ่ม
“ครับ” ไนท์รู้แหละเพราะสาเหตุใด แต่เขาไม่อยากซักไซ้มากความ ชายหนุ่มเห็นแก่ลูกค้าที่แน่นร้าน เขานั่งประจำที่เดิม หลังจากช่วยเก็บของเข้าที่และทำความสะอาด
ลูกค้าจำนวนมาก ทำให้ต้องผลัดกันกินข้าว
เนวิกาเดินเข้าหลังร้าน หลังจากไปสั่งอาหารกลับมา เธอกำลังง่วนกับการเทใส่จาน ไนท์เข้ามาพอดี เลยไม่ระวังทำน้ำส้มหกใส่เสื้อชายหนุ่ม
“ขอโทษค่ะพี่ไนท์ หนูไม่ได้ตั้งใจค่ะ” ความตกใจ คว้าอะไรได้ก็เช็ดเสื้อชายหนุ่ม
“ไม่เป็นไรครับน้องจ๋า กินข้าวต่อเถอะครับ”
“ค่ะ ๆ หนูขอโทษอีกครั้งค่ะ” ไนท์รู้สึกดีแปลก ๆ ยามได้อยู่ใกล้ชิดเนวิกา
เธอทำให้เขาตื่นตัวตลอดเวลา “เดี๋ยวพี่ไปเปลี่ยนเสื้อที่รถครับ” ไนท์รีบออกไปเอาเสื้อที่รถ และกลับเข้ามาเข้าห้องน้ำ ทำการเปลี่ยนเสื้อ
“ค่ะ ๆ” เนวิการีบเช็ดน้ำหกที่พื้นทันที
หญิงสาวใช้เวลากินข้าวไม่นาน กลัวเพื่อนร่วมงานวุ่นวาย จึงรีบกินรีบออกมาช่วยคนอื่น ๆ ลูกค้ามีทั้งผู้หญิงและผู้ชายนั่งต่อคิวรอ
เนวิกาจะมีลูกค้าประจำหลายคน อาจเพราะเธอยิ้มแย้มแจ่มใส ที่สำคัญสวยน่ารักอ่อนหวาน ลูกค้าผู้ชายจึงอยากทำผมกับเธอ
ลูกค้าคนสุดท้ายออกจากร้านเกือบสามทุ่ม เล่นเอาแต่ละคนขาลาก เหนื่อยเพลียจนต้องนั่งพักให้หายเหนื่อย ถึงค่อยพากันทำความสะอาดร้าน
เมื่อทุกอย่างในร้านสะอาดสะอ้าน จึงพากันปิดร้านต่างแยกย้ายกลับที่พัก
“น้องจ๋า พี่ไปส่งไหมครับ” ไนท์อาสาไปส่ง
“ไม่เป็นไรค่ะ พี่ไนท์ หนูกลับเองดีกว่าจะได้ไม่เสียเวลาพี่ค่ะ”
“พี่เต็มใจไปส่ง มันดึกแล้วครับ” เขาดูเวลามันเกือบสี่ทุ่ม
“เอ่อ”
“ไปเถอะครับ เดี๋ยวดึก”
“ค่ะ” เธอจำใจยอมให้เขาไปส่งที่ห้องพัก
Latest chapter
อดีตรักหวนคืนใจ ชีวิตง่ายๆ
มือสาละวนวางบนองคชาต ความอุ่นร้อนของฝ่ามือส่งผลให้วายุภักษ์ครางกระหึ่ม“จัดการมันนิตา” น้ำเสียงกระเส่าบอกหญิงสาว หญิงสาวทำตามคำสั่งอย่างว่าง่าย ปลายลิ้นลากต่ำลงของชายหนุ่มศีรษะถูกมือชายหนุ่มกดเข้าหาตัวตน นิตารู้งานว่าต้องทำอย่างไรให้ชายหนุ่มพึงพอใจ ปลายลิ้นตวัดรัว ๆ เธอช้อนสายตาขึ้นมองชายหนุ่ม เธอเห็นเขาเผยอปากคราง ศีรษะพาดแหงนไปด้านหลังเบาะเก้าอี้“โอ้ เร็วนิตา” ปากหยักกระเส่าบอก นิตาเร่งจังหวะรัว ๆ พร้อมมือบี้จุกนม เพื่อสร้างความกระสันเสียวให้ชายหนุ่ม ในที่สุดวายุภักษ์ปลดปล่อยความอัดอั้นพวยพุ่งให้นิตาได้กลืนกิน เนื้อตัววายุภักษ์เกร็งกระตุก แต่ยังคงหลับตาเช่นนั้น เขารู้สึกดีแต่มันไม่ได้ช่วยให้คนหนุ่มวัยฉกรรจ์ได้มีความสุขลึกล้ำแท้จริง“อะไรคะพี่วายุ” นิตาทำเหมือนตกใจที่ชายหนุ่มพูด“หรือนิตาไม่เต็มใจ” วายุภักษ์เลิกคิ้ว“ไม่ค่ะ นิตาเต็มใจค่ะ” หญิงสาวกรีดยิ้ม คิดในใจเธอรอเวลานี้มานาน“อีกสามวันเจอกัน ไว้พี่โทรหา” วายุภักษ์ขอให้เธอช่วยตบตาแกล้งเป็นแฟนเขา เพื่อให้พ่อแม่สบายใจ ไม่ต้องคอยนัดสาว ๆ ให้เขาต้องไปออกเดตกับสาว ๆ“ได้ค่ะพี่วายุ” หญิงสาวดีใจยิ้มสะใจ ในที่สุดชายหนุ่มก็ต้องขอความช่ว
อดีตรักหวนคืนใจ ไม่ติดหรู
ไนท์ขับรถมาส่งเนวิกาที่ห้องเช่า เพียงไม่กี่นาที รถยนต์จอดให้หญิงสาวลง“ขอบคุณที่มาส่งหนูนะคะ” เนวิกายกมือไหว้“ไม่เป็นไรครับ ขึ้นห้องพักเถอะดึกละ” ไนท์บอกหญิงสาว“ค่ะ พี่ไนท์ขับรถกลับดี ๆ นะคะ” เนวิกาลงจากรถ ยืนมองชายหนุ่มขับรถจากไป หญิงสาวถอนหายใจ วันนี้กลับห้องดึก เมื่อนึกถึงของกินคือเป็นมาม่าอีกตามเคยคลิก... เมื่อเปิดประตูเข้ามาในห้อง เห็นเพียงความว่างเปล่า น้ำคงกลับห้องไปแล้ว เนวิกานั่งที่พื้นเหยียดขาพลางก้มหน้าลงหน้าขา เป็นการยืดเส้นแก้ปวดเมื่อย“อื้อ” เมื่อเงยหน้าขึ้น เธอรู้สึกผ่อนคลายดีขึ้นครั้นจะโทรศัพท์หาน้ำ ตอนนี้ก็ดึกน้ำคงเข้านอนละ เนวิกาต้มน้ำกินมาม่าตามเคย ขนมปังถูกส่งเข้าปากเคี้ยวแก้หิว ชีวิตตัวคนเดียวในกรุงเทพฯมันช่างเหงาเหลือเกิน แต่มันเป็นแหล่งหาเงินของคนต่างจังหวัดที่เข้ามาต่อสู้ชีวิตในเมืองกรุงเนวิกานั่งมองถ้วยมาม่าอย่างเหม่อลอย เนวิกาเป็นคนที่สร้างรายได้แก่ครอบครัว ต้องคอยส่งเงินกลับบ้าน เพื่อได้มีเงินรักษาพ่อที่กำลังไม่สบายไว้ไปหาหมอ ตั้งแต่เรียนจบมหาวิทยาลัยเนวิกาเคยไปสมัครบริษัทไว้หลายที่ แต่เมื่อเปรียบเทียบกับรายได้ที่ทำอยู่ทุกวันมันน้อยกว่าร้านเสริมสวยหลา
อดีตรักหวนคืนใจ สงสัยอะไร?
มหาวิทยาลัย...ตฤณเดินเข้ามาเจอวายุภักษ์โดยบังเอิญ ที่ลานจอดรถ“ไง มึง” ตฤณทักทายเพื่อน“อื้อ” วายุภักษ์ยืนล้วงกระเป๋า ชายหนุ่มแต่งตัวดูดีมาก เหมาะสมกับทายาทมหาวิทยาลัย เขาเป็นจุดสนใจของนักศึกษาสาว ๆ หลายคน บางคนยอมพลีกายให้เชยชมเฉกเช่นนิตาที่เรียนจบจากที่นี่“หุ่น โคตรเด็ดทั้งนั้นว่ะ” ตฤณมองสาว ๆ ตาไม่กะพริบ“ระวังหน่อยมึง รุ่มร่ามปัญหาตามมา” วายุภักษ์เตือนสติเพื่อน“กูรู้น่า” ก่อนพากันขึ้นยังห้องทำงานวายุภักษ์เดินแยกกับเพื่อนไปยังห้องทำงาน โดยมีนิกตามหลังติด ๆ ไม่ห่าง เหล่านักศึกษาต่างพากันยกมือไหว้ห้องทำงานวายุภักษ์ ประตูถูกผลักเข้าด้านใน โดยฝีมือผู้ช่วยหญิงวัยสี่สิบกว่า ๆ“สวัสดีค่ะคุณวายุ”“สวัสดีครับพี่ตุ๊กตา”“ค่ะ รับกาแฟไหมคะ”“ดีครับพี่” ชายหนุ่มนั่งเก้าอี้ มองกองเอกสารจำนวนมาก เหมือนผู้ช่วยจะรู้ใจ“มีตรวจสอบงบประมาณและก็เซ็นเอกสารเบิกจ่ายค่ะ ขอย้ำทุกแผ่นและอ่านให้ละเอียด ตามที่ท่านอดิศรสั่งมาค่ะ”“อืม ครับ” เขาพ่นลมหายใจ ผู้ช่วยเปิดประตูไปจัดการชงกาแฟให้ พี่ตุ๊กตาหันไปถามนิก เผื่อเขาเอากาแฟจะได้ชงมาพร้อมกัน“นิกกาแฟไหม พี่จะไปชงให้คุณวายุ”“ก็ดีครับพี่” นิกเองก็ง่วง ๆ“รอแ
อดีตรักหวนคืนใจ อยากอุ้มหลาน
(“พ่อไปดูสวนแตงโมจ้ะ”)“อ้อค่ะ เป็นยังไงคะ แตงโมช่วงนี้”(“ราคาไม่ค่อยดีเท่าไหร่หรอกลูก เห็นพ่อว่าจะทำแปลงปลูกดอกพุดข้างบ้าน พอได้ขายยอดกิ่งให้ร้านขายดอกไม้เอาไปจัดตกแต่งหน่อย”)“อื้อ ก็ดีนะคะแม่ เผื่อหนูกลับไปอยู่บ้านจะได้ช่วยกันทำ”(“ก็บอกให้มานานแล้วทำไมถึงไม่ยอมมาละลูก”) จริง ๆ แม่นางอยากให้เนวิกากลับไปอยู่บ้านด้วยซ้ำ หลายปีไม่ได้เจอหน้าลูกสาว“แม่คะ หนูโอนเงินค่ายาให้พ่อแล้วนะคะ” เมื่อสายตาเหลือบไปเห็นเวลา(“ขอบใจมากนะลูก”)“ค่ะแม่”ครอบครัวของเนวิกาพออยู่พอกินไปวัน ๆ บ้านนอกก็แค่บ้านนอก บ้านช่องมีเพียงคนเถ้าคนแก่ วัยรุ่นวัยทำงานต่างพากันเข้าไปทำงานในกรุงเทพฯ“น้ำ นี่ ตื่นได้แล้ว สายแล้วนะ”เนวิกาปลุกน้ำด้วยความเร่งรีบป่านนี้น้ำยังไม่ตื่นด้วยซ้ำ ทั้งที่ตอนนี้เกือบแปดโมงเช้า“อื้อ” คนหลับยังดิ้นไปมาบนที่นอน“มันสายแล้วนะน้ำ”“เราหยุดแล้วกัน จ๋าไปเลย เดี๋ยวเราล็อกห้องให้เอง”“ไม่ไปจริง ๆ เหรอน้ำ”“ไม่ไหวเวียนหัว จ๋า”“เราห้ามก็ไม่ฟัง เป็นไงละ”“ขอโทษครับที่รัก”“ไม่ต้องเลย เราไปก่อนนะ ในชั้นมีมาม่ากับขนมกินได้”เนวิการีบออกจากห้องอย่างไว เธอช้าเพราะมัวแต่ทำนู่นทำนี่ สองเท้าก้าวอย่
อดีตรักหวนคืนใจ ชีวิตที่ต้องดิ้นรน
💞 แนะนำพระเอก นางเอก 💞พระเอก นายวายุภักษ์ เนติเชษฐ์โยธิน หรือวายุ อายุ สามสิบห้าปี ทายาทมหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดัง พ่วงด้วยอาจารย์พิเศษ และเจ้าของผับ วายุภักษ์ ลูกชายเพียงคนเดียวของคุณแม่วารุณีและคุณพ่ออดิศร เนติเชษฐ์โยธินผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยเอกชน สำหรับชายหนุ่มผู้มีอุปนิสัย เงียบ สุขุมมาดนิ่งนางเอก นางสาวเนวิกา วรางคณิต หรือจ๋า อายุ ยี่สิบสี่ปี เป็นเจ้าของร้านเสริมสวยเล็ก ๆ เพื่อหาเลี้ยงลูกสาววัยสี่ขวบชื่อว่า น้องมะลิ หรือ เด็กหญิงมลิวิกา วรางคณิต มีความเสี่ยงมีความเสี่ยงเป็นโรคหัวใจ อุปนิสัยหญิงสาว เรียบร้อย อ่อนหวาน ยิ้มเก่งที่ห้องทำงานวายุภักษ์ ชายหนุ่มเข้ามาในห้องทำงาน เขาทิ้งกายลงนั่งเก้าอี้ ถอนหายใจเขาเหนื่อยใจกับพ่อแม่จริง ๆ จะให้เขามีเมียมีลูกให้ได้กริ๊ง กริ๊ง...“นิกเอารถออก ฉันจะกลับบ้าน”(“ตอนนี้ไหมครับ”)“อื้อ” เขาตอบสั้น ๆ(“ครับคุณวายุ”)นิกเป็นลูกน้องที่วายุภักษ์ไว้ใจที่สุด และอีกคนคือบอย พวกเขารู้ใจชายหนุ่มแม้จะไม่ต้องเอ่ย นิกขับรถมาจอดที่ด้านหลังของผับ เป็นที่ส่วนตัวของวายุภักษ์โดยเฉพาะ“คุณวายุจะกลับบ้านเป็นไปได้เหรอวะเนี่ย” บอยยืนสูบบุหรี่“แปลกตรงไหน มีบ้านต้
You May Also Like
เด็กมันยั่ว BAD LOVE
ลำเจียก73.4K viewsท่านรองฯร้อนแรง
กาแฟหอมกรุ่น642.9K viewsรวมเรื่องแซ่บ (5)
Beefy Cat206.7K viewsหลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็พบว่าสามีคือมหาเศรษฐี
ทานตะวันหลากสี68.6K viewsSUMMER : รักนี้ไม่ใช่แค่น้อง
g.ghostflying228 viewsมหาเศรษฐีทวงรัก
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko115 viewsรักอับปาง
เขียว_หวาน100 viewsวิวาห์แค้น ซ่อนรักท่านประธาน
แอมมี่170 views
