LOGINShare
อยากอุ้มหลาน
publish date:
2026-11-06 12:51:43(“พ่อไปดูสวนแตงโมจ้ะ”)
“อ้อค่ะ เป็นยังไงคะ แตงโมช่วงนี้”
(“ราคาไม่ค่อยดีเท่าไหร่หรอกลูก เห็นพ่อว่าจะทำแปลงปลูกดอกพุดข้างบ้าน พอได้ขายยอดกิ่งให้ร้านขายดอกไม้เอาไปจัดตกแต่งหน่อย”)
“อื้อ ก็ดีนะคะแม่ เผื่อหนูกลับไปอยู่บ้านจะได้ช่วยกันทำ”
(“ก็บอกให้มานานแล้วทำไมถึงไม่ยอมมาละลูก”) จริง ๆ แม่นางอยากให้เนวิกากลับไปอยู่บ้านด้วยซ้ำ หลายปีไม่ได้เจอหน้าลูกสาว
“แม่คะ หนูโอนเงินค่ายาให้พ่อแล้วนะคะ” เมื่อสายตาเหลือบไปเห็นเวลา
(“ขอบใจมากนะลูก”)
“ค่ะแม่”
ครอบครัวของเนวิกาพออยู่พอกินไปวัน ๆ บ้านนอกก็แค่บ้านนอก บ้านช่องมีเพียงคนเถ้าคนแก่ วัยรุ่นวัยทำงานต่างพากันเข้าไปทำงานในกรุงเทพฯ
“น้ำ นี่ ตื่นได้แล้ว สายแล้วนะ”
เนวิกาปลุกน้ำด้วยความเร่งรีบ
ป่านนี้น้ำยังไม่ตื่นด้วยซ้ำ ทั้งที่ตอนนี้เกือบแปดโมงเช้า
“อื้อ” คนหลับยังดิ้นไปมาบนที่นอน
“มันสายแล้วนะน้ำ”
“เราหยุดแล้วกัน จ๋าไปเลย เดี๋ยวเราล็อกห้องให้เอง”
“ไม่ไปจริง ๆ เหรอน้ำ”
“ไม่ไหวเวียนหัว จ๋า”
“เราห้ามก็ไม่ฟัง เป็นไงละ”
“ขอโทษครับที่รัก”
“ไม่ต้องเลย เราไปก่อนนะ ในชั้นมีมาม่ากับขนมกินได้”
เนวิการีบออกจากห้องอย่างไว เธอช้าเพราะมัวแต่ทำนู่นทำนี่ สองเท้าก้าวอย่างเร็ว จากห้องพักมาที่ทำงานเดินคงไม่ทันเวลาเข้างาน จึงโบกวินมอเตอร์ไซค์
หยาดเหงื่อเกาะแพรวพราวทั่วกรอบหน้า
ที่ทำงาน
“ขอโทษค่ะที่มาสาย” ทันทีที่เปิดประตูเข้ามาในร้าน
“ไม่เป็นไร น้ำละ” พี่นิ่มถามหาเพื่อนสนิทจ๋า
“น้ำไม่น่าจะมาไหวค่ะพี่นิ่ม” ขณะเอาของไปเก็บหลังร้าน
“อ้าว ทำไมเหรอจ๋า”
“เมาค่ะพี่นิ่ม”
“ฮะ เมา” พี่นิ่มร้องขึ้น
“ไม่รู้จะโดนบ่นไหม”
“หนูปลุกแล้วแต่ไม่ไหวค่ะ” พูดจบเนวิการีบออกมาช่วยงานพี่ ๆ ในร้าน
“พี่นุ่น จ๋าทำเองค่ะ” มันเป็นหน้าที่ของเธอที่ต้องทำความสะอาดเคาน์เตอร์ทุกวัน
“เสร็จแล้วจ้ะ”
“จ๋าดูลูกค้าเร็ว”
เมื่อลูกค้าเปิดประตูเข้ามาภายในร้าน เนวิกานำแค็ตตาล็อกการทำผมและรูปแบบต่าง ๆ ให้ลูกค้าดู
หญิงสาวทำตามที่ลูกค้าต้องการ วันนี้เนวิกาถูกลูกค้าเลือกให้ทำไฮไลต์สีผม แต่ผมลูกค้ายาวมาก แค่เห็นก็เหนื่อยใจ
บ้านเนติเชษฐ์โยธิน
คุณแม่วารุณี เนติเชษฐ์โยธิน อายุห้าสิบแปดปี แต่งงานอยู่กินกับคุณพ่ออดิศร เนติเชษฐ์โยธิน อายุหกสิบสองปี โดยพ่ออดิศรเป็นผู้บริหารมหาวิทยาลัย คุณแม่วารุณีง่วนอยู่ที่โต๊ะกินข้าว
“คุณคะ วันนี้จะเข้าไปมหาวิทยาลัยไหมคะ”
“สั่งงานให้ผู้ช่วยเจ้าวายุไปละ” กาแฟหอมกรุ่นลอยเตะจมูกคนมาใหม่
“อ้าว วายุเอาอะไรดีลูก ข้าวต้มปลาดีไหม”
เมื่อลูกชายเดินมาร่วมโต๊ะอาหาร
“เป็นยังไง ฮึ วันไหนจะไปนัดเดตสาว ๆ” พ่ออดิศรเงยหน้าสบตาลูกชาย “ผมมีคนคุยอยู่แล้วครับ” ปากหยักบอกพ่อ
“หนูนางแบบคนนั้นไหมลูก”
“คุณแม่รู้” วายุภักษ์ทำทีแปลกใจ
“แน่นอนจ้ะ” แม่วารุณีฉีกยิ้ม
“ลองดูคนอื่นบ้างก็ได้นะวายุ” คนเป็นพ่อแซว
“คนนี้ก็โอเคนะคะคุณ” ภรรยาเสริม
“แล้วจะแต่งกันวันไหนละ”
“พ่อกับแม่อยากอุ้มหลาน” เมื่อคนอยากอุ้มหลานยุให้มีหลาน
“ใจเย็นครับ ผมยังไม่ได้คุยกับเธอเลยครับ” วายุภักษ์ถอนหายใจอย่างเอือมระอา
แม่บ้านยกข้าวต้มปลาเข้ามาให้ชายหนุ่มพอดี
“อ้าว ๆ กินข้าวต้มก่อนลูก”
“อร่อยไหมลูก วันนี้แม่ตั้งใจเข้าครัวเองเลยนะ”
“อร่อยครับ” มันเป็นรสชาติที่เขาเคยกินมาตั้งแต่เด็ก
“อร่อยก็กินเยอะ ๆ ลูก นิกล่ะกินข้าวกินปลาหรือยัง” ท่านถามหาลูกน้องคนสนิทของลูกชาย
“กินอยู่ในห้องครัวค่ะคุณท่าน” แม่บ้านคนสนิทบอก
“กินกันเยอะ ๆ เลย” รอยยิ้มที่ปรากฏบนใบหน้าของผู้เป็นแม่ เมื่อเห็นลูกได้กินฝีมือตนเอง
วายุภักษ์กินเสร็จจึงขอตัวไปทำงานที่มหาวิทยาลัย
“ฉันแจ้งรายละเอียดไปกับผู้ช่วยของแกแล้วนะ มีอะไรสงสัยก็ถามเขา” พ่ออดิศรย้ำอีกครั้ง
“ครับคุณพ่อ” สายตาเรียบเฉยหลับนิ่ง วายุภักษ์คิดถึงเรื่องที่พ่อแม่ให้หาผู้หญิงมาแต่งงาน แต่สำหรับเขานั้นยังไม่อยากมี เขายังอยากมีชีวิตเป็นของตัวเอง ถอนหายใจหนัก ๆ
นิกรู้ว่าชายหนุ่มเครียดเรื่องที่เขาได้ยิน ตอนกินข้าวรออยู่ในครัว จนกระทั่งรถยนต์แล่นเข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัย และเลี้ยวเข้าไปจอดในที่จอดประจำ
Latest chapter
อดีตรักหวนคืนใจ ชีวิตง่ายๆ
มือสาละวนวางบนองคชาต ความอุ่นร้อนของฝ่ามือส่งผลให้วายุภักษ์ครางกระหึ่ม“จัดการมันนิตา” น้ำเสียงกระเส่าบอกหญิงสาว หญิงสาวทำตามคำสั่งอย่างว่าง่าย ปลายลิ้นลากต่ำลงของชายหนุ่มศีรษะถูกมือชายหนุ่มกดเข้าหาตัวตน นิตารู้งานว่าต้องทำอย่างไรให้ชายหนุ่มพึงพอใจ ปลายลิ้นตวัดรัว ๆ เธอช้อนสายตาขึ้นมองชายหนุ่ม เธอเห็นเขาเผยอปากคราง ศีรษะพาดแหงนไปด้านหลังเบาะเก้าอี้“โอ้ เร็วนิตา” ปากหยักกระเส่าบอก นิตาเร่งจังหวะรัว ๆ พร้อมมือบี้จุกนม เพื่อสร้างความกระสันเสียวให้ชายหนุ่ม ในที่สุดวายุภักษ์ปลดปล่อยความอัดอั้นพวยพุ่งให้นิตาได้กลืนกิน เนื้อตัววายุภักษ์เกร็งกระตุก แต่ยังคงหลับตาเช่นนั้น เขารู้สึกดีแต่มันไม่ได้ช่วยให้คนหนุ่มวัยฉกรรจ์ได้มีความสุขลึกล้ำแท้จริง“อะไรคะพี่วายุ” นิตาทำเหมือนตกใจที่ชายหนุ่มพูด“หรือนิตาไม่เต็มใจ” วายุภักษ์เลิกคิ้ว“ไม่ค่ะ นิตาเต็มใจค่ะ” หญิงสาวกรีดยิ้ม คิดในใจเธอรอเวลานี้มานาน“อีกสามวันเจอกัน ไว้พี่โทรหา” วายุภักษ์ขอให้เธอช่วยตบตาแกล้งเป็นแฟนเขา เพื่อให้พ่อแม่สบายใจ ไม่ต้องคอยนัดสาว ๆ ให้เขาต้องไปออกเดตกับสาว ๆ“ได้ค่ะพี่วายุ” หญิงสาวดีใจยิ้มสะใจ ในที่สุดชายหนุ่มก็ต้องขอความช่ว
อดีตรักหวนคืนใจ ไม่ติดหรู
ไนท์ขับรถมาส่งเนวิกาที่ห้องเช่า เพียงไม่กี่นาที รถยนต์จอดให้หญิงสาวลง“ขอบคุณที่มาส่งหนูนะคะ” เนวิกายกมือไหว้“ไม่เป็นไรครับ ขึ้นห้องพักเถอะดึกละ” ไนท์บอกหญิงสาว“ค่ะ พี่ไนท์ขับรถกลับดี ๆ นะคะ” เนวิกาลงจากรถ ยืนมองชายหนุ่มขับรถจากไป หญิงสาวถอนหายใจ วันนี้กลับห้องดึก เมื่อนึกถึงของกินคือเป็นมาม่าอีกตามเคยคลิก... เมื่อเปิดประตูเข้ามาในห้อง เห็นเพียงความว่างเปล่า น้ำคงกลับห้องไปแล้ว เนวิกานั่งที่พื้นเหยียดขาพลางก้มหน้าลงหน้าขา เป็นการยืดเส้นแก้ปวดเมื่อย“อื้อ” เมื่อเงยหน้าขึ้น เธอรู้สึกผ่อนคลายดีขึ้นครั้นจะโทรศัพท์หาน้ำ ตอนนี้ก็ดึกน้ำคงเข้านอนละ เนวิกาต้มน้ำกินมาม่าตามเคย ขนมปังถูกส่งเข้าปากเคี้ยวแก้หิว ชีวิตตัวคนเดียวในกรุงเทพฯมันช่างเหงาเหลือเกิน แต่มันเป็นแหล่งหาเงินของคนต่างจังหวัดที่เข้ามาต่อสู้ชีวิตในเมืองกรุงเนวิกานั่งมองถ้วยมาม่าอย่างเหม่อลอย เนวิกาเป็นคนที่สร้างรายได้แก่ครอบครัว ต้องคอยส่งเงินกลับบ้าน เพื่อได้มีเงินรักษาพ่อที่กำลังไม่สบายไว้ไปหาหมอ ตั้งแต่เรียนจบมหาวิทยาลัยเนวิกาเคยไปสมัครบริษัทไว้หลายที่ แต่เมื่อเปรียบเทียบกับรายได้ที่ทำอยู่ทุกวันมันน้อยกว่าร้านเสริมสวยหลา
อดีตรักหวนคืนใจ สงสัยอะไร?
มหาวิทยาลัย...ตฤณเดินเข้ามาเจอวายุภักษ์โดยบังเอิญ ที่ลานจอดรถ“ไง มึง” ตฤณทักทายเพื่อน“อื้อ” วายุภักษ์ยืนล้วงกระเป๋า ชายหนุ่มแต่งตัวดูดีมาก เหมาะสมกับทายาทมหาวิทยาลัย เขาเป็นจุดสนใจของนักศึกษาสาว ๆ หลายคน บางคนยอมพลีกายให้เชยชมเฉกเช่นนิตาที่เรียนจบจากที่นี่“หุ่น โคตรเด็ดทั้งนั้นว่ะ” ตฤณมองสาว ๆ ตาไม่กะพริบ“ระวังหน่อยมึง รุ่มร่ามปัญหาตามมา” วายุภักษ์เตือนสติเพื่อน“กูรู้น่า” ก่อนพากันขึ้นยังห้องทำงานวายุภักษ์เดินแยกกับเพื่อนไปยังห้องทำงาน โดยมีนิกตามหลังติด ๆ ไม่ห่าง เหล่านักศึกษาต่างพากันยกมือไหว้ห้องทำงานวายุภักษ์ ประตูถูกผลักเข้าด้านใน โดยฝีมือผู้ช่วยหญิงวัยสี่สิบกว่า ๆ“สวัสดีค่ะคุณวายุ”“สวัสดีครับพี่ตุ๊กตา”“ค่ะ รับกาแฟไหมคะ”“ดีครับพี่” ชายหนุ่มนั่งเก้าอี้ มองกองเอกสารจำนวนมาก เหมือนผู้ช่วยจะรู้ใจ“มีตรวจสอบงบประมาณและก็เซ็นเอกสารเบิกจ่ายค่ะ ขอย้ำทุกแผ่นและอ่านให้ละเอียด ตามที่ท่านอดิศรสั่งมาค่ะ”“อืม ครับ” เขาพ่นลมหายใจ ผู้ช่วยเปิดประตูไปจัดการชงกาแฟให้ พี่ตุ๊กตาหันไปถามนิก เผื่อเขาเอากาแฟจะได้ชงมาพร้อมกัน“นิกกาแฟไหม พี่จะไปชงให้คุณวายุ”“ก็ดีครับพี่” นิกเองก็ง่วง ๆ“รอแ
อดีตรักหวนคืนใจ อยากอุ้มหลาน
(“พ่อไปดูสวนแตงโมจ้ะ”)“อ้อค่ะ เป็นยังไงคะ แตงโมช่วงนี้”(“ราคาไม่ค่อยดีเท่าไหร่หรอกลูก เห็นพ่อว่าจะทำแปลงปลูกดอกพุดข้างบ้าน พอได้ขายยอดกิ่งให้ร้านขายดอกไม้เอาไปจัดตกแต่งหน่อย”)“อื้อ ก็ดีนะคะแม่ เผื่อหนูกลับไปอยู่บ้านจะได้ช่วยกันทำ”(“ก็บอกให้มานานแล้วทำไมถึงไม่ยอมมาละลูก”) จริง ๆ แม่นางอยากให้เนวิกากลับไปอยู่บ้านด้วยซ้ำ หลายปีไม่ได้เจอหน้าลูกสาว“แม่คะ หนูโอนเงินค่ายาให้พ่อแล้วนะคะ” เมื่อสายตาเหลือบไปเห็นเวลา(“ขอบใจมากนะลูก”)“ค่ะแม่”ครอบครัวของเนวิกาพออยู่พอกินไปวัน ๆ บ้านนอกก็แค่บ้านนอก บ้านช่องมีเพียงคนเถ้าคนแก่ วัยรุ่นวัยทำงานต่างพากันเข้าไปทำงานในกรุงเทพฯ“น้ำ นี่ ตื่นได้แล้ว สายแล้วนะ”เนวิกาปลุกน้ำด้วยความเร่งรีบป่านนี้น้ำยังไม่ตื่นด้วยซ้ำ ทั้งที่ตอนนี้เกือบแปดโมงเช้า“อื้อ” คนหลับยังดิ้นไปมาบนที่นอน“มันสายแล้วนะน้ำ”“เราหยุดแล้วกัน จ๋าไปเลย เดี๋ยวเราล็อกห้องให้เอง”“ไม่ไปจริง ๆ เหรอน้ำ”“ไม่ไหวเวียนหัว จ๋า”“เราห้ามก็ไม่ฟัง เป็นไงละ”“ขอโทษครับที่รัก”“ไม่ต้องเลย เราไปก่อนนะ ในชั้นมีมาม่ากับขนมกินได้”เนวิการีบออกจากห้องอย่างไว เธอช้าเพราะมัวแต่ทำนู่นทำนี่ สองเท้าก้าวอย่
อดีตรักหวนคืนใจ ชีวิตที่ต้องดิ้นรน
💞 แนะนำพระเอก นางเอก 💞พระเอก นายวายุภักษ์ เนติเชษฐ์โยธิน หรือวายุ อายุ สามสิบห้าปี ทายาทมหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดัง พ่วงด้วยอาจารย์พิเศษ และเจ้าของผับ วายุภักษ์ ลูกชายเพียงคนเดียวของคุณแม่วารุณีและคุณพ่ออดิศร เนติเชษฐ์โยธินผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยเอกชน สำหรับชายหนุ่มผู้มีอุปนิสัย เงียบ สุขุมมาดนิ่งนางเอก นางสาวเนวิกา วรางคณิต หรือจ๋า อายุ ยี่สิบสี่ปี เป็นเจ้าของร้านเสริมสวยเล็ก ๆ เพื่อหาเลี้ยงลูกสาววัยสี่ขวบชื่อว่า น้องมะลิ หรือ เด็กหญิงมลิวิกา วรางคณิต มีความเสี่ยงมีความเสี่ยงเป็นโรคหัวใจ อุปนิสัยหญิงสาว เรียบร้อย อ่อนหวาน ยิ้มเก่งที่ห้องทำงานวายุภักษ์ ชายหนุ่มเข้ามาในห้องทำงาน เขาทิ้งกายลงนั่งเก้าอี้ ถอนหายใจเขาเหนื่อยใจกับพ่อแม่จริง ๆ จะให้เขามีเมียมีลูกให้ได้กริ๊ง กริ๊ง...“นิกเอารถออก ฉันจะกลับบ้าน”(“ตอนนี้ไหมครับ”)“อื้อ” เขาตอบสั้น ๆ(“ครับคุณวายุ”)นิกเป็นลูกน้องที่วายุภักษ์ไว้ใจที่สุด และอีกคนคือบอย พวกเขารู้ใจชายหนุ่มแม้จะไม่ต้องเอ่ย นิกขับรถมาจอดที่ด้านหลังของผับ เป็นที่ส่วนตัวของวายุภักษ์โดยเฉพาะ“คุณวายุจะกลับบ้านเป็นไปได้เหรอวะเนี่ย” บอยยืนสูบบุหรี่“แปลกตรงไหน มีบ้านต้
You May Also Like
คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ
หลิวหลีเสวียเสวี่ย729.6K viewsขย้ำรักเลขา
C571.8K viewsเจ้าหนี้เถื่อน
กัญจารีย์99.5K viewsหย่ารักทวงใจ
เหยียนอี่เฟย384.7K viewsหมอดิน
Nidchynoi73 viewsCAIRO 001 - รักนี้ไม่มีในระบบ
ศรีอักษรรินทร์229 viewsSUMMER : รักนี้ไม่ใช่แค่น้อง
g.ghostflying223 viewsท่านประธานซาตานคลั่งรัก
Nidchynoi75 views
