LOGINพายน์ไปถึงบ้านของคุณหญิงมณีประมาณสิบเอ็ดโมงสี่สิบนาที คุณลุงคนดูแลบ้าน เห็นเธอเข้ามาก็ตกใจไม่น้อย เขารู้ว่ามีแขกจะมาอีกคน แต่ไม่คิดว่าจะเป็น "คุณผู้หญิง" ของบ้านนี่สิ ยิ่งตอนนี้ คุณชายใหญ่ ก็กำลังนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นกับคุณรายาอีกต่างหาก เขาเลยเริ่มเหงื่อแตกพลั่ก ๆ เรื่องที่โลแกนแต่งงานกับพายน์มีแค่พ่อแม่ของทั้งสองฝ่ายเท่านั้นที่รู้ นอกนั้นก็มีไคล์กับคนสนิทไม่กี่คน รวมถึงลุงคนดูแลบ้านนี่แหละ
“ตามผมมาครับ” ลุงจำต้องทำตามคำสั่งของคุณผู้หญิงใหญ่ เดินนำไปทั้งที่ใจหวิว ๆ ยังไม่ทันถึงประตูห้องนั่งเล่น เสียงหวานหยดย้อยก็ดังลอดออกมา “หนูชนะอีกแล้ว พี่โลแกนแกล้งยอมให้หนูใช่ไหมเนี่ย” เสียงนั้นทำให้พายน์หยุดเดิน ในหัวเธอว่างเปล่าไปชั่วขณะ ก่อนจะเชื่อมโยงทุกอย่างเข้าด้วยกันได้อย่างรวดเร็ว “หึ” เธอหัวเราะเยาะเบา ๆ แล้วก้าวเข้าไป วันนี้เธอแต่งตัวสบาย ๆ ไม่ได้แต่งหน้า เพราะตั้งใจจะแวะมาเอาหนังสือ เสื้อเชิ้ตขาวตัวโคร่งกับกางเกงยีนส์เรียบ ๆ ผมยาวถูกมัดหลวม ๆ ด้วยผ้าโพกหัว แต่ถึงอย่างนั้น ผิวขาวเนียนราวหิมะ ริมฝีปากแดงดั่งเชอร์รี กับผมที่ปรกหน้าบางเบา ก็ยิ่งทำให้เธอดูงดงามจนทุกคนไม่อาจละสายตา ทันทีที่โลแกนเห็นเธอ เขาก็ชะงักไปทันที “คุณมาที่นี่ได้ยังไง...” “แม่คุณเป็นคนเรียกฉันมา” เธอพูดเสียงเรียบ ๆ แต่ในสายตามีแววประชดประชัน “อ้าว นึกว่าไปฮ่องกงไม่ใช่เหรอคะ เรียนวิชาหายตัวได้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?” โลแกนนิ่งไม่พูดอะไร แต่ในแววตาก็มีแววลังเล รายาลุกขึ้นเดินมาหา ยื่นมือมาตรงหน้าแบบ จงใจหาเรื่อง “สวัสดีค่ะ ฉันรายา” พายน์ไม่แม้แต่จะมอง ตัดขาดเธอเหมือนอากาศไปสนิท ก่อนที่ประตูจะเปิดอีกครั้ง คุณหญิงมณีเดินเข้ามาพอเห็นพายน์ก็แค่เหลือบตามอง ก่อนจะหันไปจับมือรายาอย่างเอ็นดู “วันนี้สนุกไหมจ๊ะหนูรายา คิดซะว่าที่นี่มันเป็นบ้านหลังที่สองของหนูเลยนะ” พูดจบก็หันมาทางพายน์ “นี่ผู้จัดการพายน์ จากบริษัทของเรา ฉันมีเรื่องจะคุยกับเธอนิดหน่อย” ทุกคนล้วนรู้ดีว่าพายน์คือภรรยาของโลแกน แต่กลับแกล้งแนะนำให้เป็นแค่พนักงานของบริษัท แบบนี้ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าแม่เขาไม่ต้องการให้เธอมีที่ยืนในบ้านหลังนี้ และยังสื่อให้รายารู้ไปในตัวว่าพายน์ไม่ใช่ปัญหาใด ๆ สำหรับการแต่งงานของสองตระกูลเลย รายายิ้มเหยียด “อ๋อ ที่แท้ก็เป็นแค่พนักงาน” พายน์ไม่แม้แต่จะชายตาไปมองหล่อนสักนิด เธอจ้องหน้าแต่โลแกน เพราะอยากดูว่าเขาจะทำอะไรบ้าง แต่ชายคนนั้นกลับนั่งนิ่ง ทำหน้าเรียบเย็น ไม่แม้แต่จะอธิบายอะไรให้เธอเลย เขาดูไม่ออกจริง ๆ เหรอว่าเธอกำลังอับอาย ไม่สิ... เขารู้ แต่เขาไม่สนใจต่างหาก “คุณมณีคะ คุณไม่ได้เรียกฉันมาคุยเรื่องงานเหรอคะ งั้นก็คุยตรงนี้ก็ได้นะ ฉันไม่ถือ” พายน์หันไปพูดกับแม่สามี “เอาไว้วันหลังก็ได้ ไหน ๆ ก็มาแล้ว กินข้าวเที่ยงด้วยกันก่อนสิ” “ไม่ดีกว่าค่ะ ฉันยังมีธุระ” พายน์หมุนตัวจะเดินออกไป แต่เสียงเรียกแข็งกร้าวก็ดังขึ้นจากด้านหลัง “ผู้ใหญ่ชวนให้กินข้าวด้วยยังจะปฏิเสธอีก แบบนี้ไม่มีมารยาทเลยนะ” พายน์หันกลับมา ก่อนจะมองอีกฝ่ายอย่างนิ่งเฉย “ก็ได้ค่ะ ฉันจะอยู่กินข้าวด้วย แต่อย่ามาเสียใจทีหลังแล้วกัน” เธอเดินนำไปนั่งที่โซฟาเดี่ยว รายารีบแทรกตัวไปนั่งข้างโลแกนพร้อมกอดแขนเขาแน่น “พี่โลแกน เรามาเล่นกันต่อเถอะ” โลแกนค่อย ๆ ดึงแขนตัวเองออกแล้วหันไปมองพายน์ รายาจึงหันมาด้วย “ผู้จัดการพายน์ เล่นหมากล้อมเป็นไหมคะ?” พายน์เหลือบไปมองกระดานหินหยกบนโต๊ะ ดูยังไงก็เป็นหมากล้อม แต่ที่จริงพวกเขาเล่นแค่หมากห้าตัวติด ของเด็ก ๆ แบบนี้โลแกนยังแพ้ได้อีก เขาไม่ได้ลืมวิธีเอาใจผู้หญิงหรอก เขาแค่ไม่ใช้มันกับเธอเท่านั้นเอง พายน์หันมามองเขาด้วยแววตาเย็นเยียบ แต่ริมฝีปากกลับยิ้มแย้ม “เล่นเป็นค่ะ คุณรายาอยากลองไหม?” สีหน้าเธอเย้ยหยันชัดเจน โลแกนขมวดคิ้วเล็กน้อยในแววตา รายาจัดกระดานใหม่อย่างมั่นใจ “คุณพายน์สีขาวหรือสีดำดีคะ?” พายน์หยิบสีดำขึ้นมา “สีดำแล้วกัน เหมาะกับฉันดี” โลแกนมองอย่างเงียบ ๆ รายากับคุณมณีทำท่าจะหัวเราะแต่ก็ค่อย ๆ หุบยิ้ม เหมือนพายน์กำลังประชดตัวเอง แต่พอคิดดี ๆ แล้วกลับรู้สึกเหมือนถูกด่าซะเอง รายากัดฟันลงหมากก่อนอย่างโมโห สองฝ่ายผลัดกันวางหมากไปเรื่อย คุณมณีเห็นรายาวางอย่างมีแผน ส่วนพายน์วางมั่วซั่วไร้ทิศทาง จึงหันไปส่งสายตาให้ลูกชายตัวเอง 'ดูสิ นี่แหละลูกผู้ดีตัวจริง' แต่โลแกนกลับนั่งนิ่งสนิท ไม่แสดงความเห็นอะไรเลย บนกระดานหมากเริ่มแน่นขึ้นเรื่อย ๆ ทุกครั้งที่รายาคิดว่าใกล้ชนะกลับถูกตัดเกม ทำให้เธอเริ่มหงุดหงิด แต่ถึงยังไงพายน์ก็ยังไม่ชนะเหมือนกัน มากสุดก็แค่เสมอ เสมอกับเธอเนี่ยนะ? น่าอายสุด ๆ “ถึงตาคุณแล้วค่ะ” พายน์พูดขึ้นมา รายาแอบมองไปที่มุมกระดาน หมากของเธอวางไว้แล้วสามตัว ถ้าได้อีกหนึ่งก็ชนะทันที เธอทำท่าทีวางหมากอย่างใจเย็น แต่พอวางเสร็จก็ยิ้มดีใจสุดขีด “ชนะแล้ว!” คุณมณีก็รีบปรบมือให้ แต่ไม่กี่วินาทีต่อมา ปลายนิ้วเรียวยาวของพายน์ก็ค่อย ๆ เก็บหมากของตัวเองกลับ ทุกสายตาหันไปมองตาม ถึงได้รู้ว่าเธอวางครบห้าตัวแล้ว ตั้งแต่ก่อนหน้านั้นด้วยซ้ำ ใบหน้าของสองแม่ลูกซีดเผือดลงทันทีหนึ่งสัปดาห์หลังจากการตอบโต้ทางกฎหมายที่เฉียบขาดจนทำให้ คุณไกรสร ต้องยอมถอนตัว พายน์ และ ราเชนทร์ จัดงานเลี้ยงเล็ก ๆ ที่ห้องอาหารผู้บริหารเพื่อฉลองชัยชนะและขอบคุณ มิ้นท์ และ คุณทศพายน์ยกแก้วแชมเปญขึ้น “มิ้นท์” พายน์กล่าวด้วยรอยยิ้มที่ภาคภูมิใจ “ไม่มีคำพูดใด ๆ ที่จะอธิบายความรู้สึกขอบคุณของพวกเราได้หมด การมองเห็นอย่างรอบด้านและที่ไม่เป็นไปตามตำราของเธอ... ช่วยรักษาบริษัทของเราไว้ได้จริง ๆ เธอคือผู้เชี่ยวชาญด้านกลยุทธ์ที่หาตัวจับยากที่สุดในโลก”ราเชนทร์เสริม “และคุณทศ คุณคือสุดยอดนักกฎหมายที่สามารถทำงานภายใต้ความวุ่นวายได้อย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด ไม่มีใครสามารถคว้าแท็บเล็ตที่กำลังจะตก... พร้อมกับร่างข้อกำหนดทางกฎหมายที่ซับซ้อนได้พร้อมกันเท่าคุณอีกแล้วครับ”คุณทศยิ้มอย่างอ่อนโยน เขาเอามือไปกุมมือมิ้นท์ไว้แน่น “ผมแค่ทำตามหน้าที่ครับ... และผมเชื่อในวิธีการค้นหาที่ไม่เป็นเส้นตรงของภรรยาผม”พายน์พยักหน้าให้ราเชนทร์ ราเชนทร์หยิบซองเอกสารปิดผนึกขนาดใหญ่ยื่นให้มิ้นท์“รางวัลสำหรับคุณมิ้นท์ไม่ได้มีแค่โบนัสตอบแทนที่มากมายเท่านั้น” ราเชนทร์กล่าว “แต่ยังมีรางวัลที่เราออกแบบมาเพื่อสนับสนุน
หลายเดือนหลังจากการย้ายเข้ามาอยู่ด้วยกัน คุณทศ ตระหนักว่า ความสุขของเขาอยู่ที่การได้จัดการกับความวุ่นวายของมิ้นท์ทุกวัน เขาจึงเริ่มวางแผนที่จะเปลี่ยน ‘สัญญาการใช้ชีวิตร่วม’ ให้กลายเป็น ‘สัญญาผูกมัดตลอดชีวิต’การขอแต่งงานต้องไม่มีความเสี่ยงคุณทศใช้เวลาหนึ่งสัปดาห์ในการเลือกสถานที่: ไม่ใช่ร้านอาหารหรู... ไม่ใช่ที่สูง... แต่เป็นห้องนั่งเล่นที่คอนโดของพวกเขาเอง ซึ่งเป็น ‘โซนสีขาว’ ที่ปลอดภัยที่สุดในคืนวันขอแต่งงาน... คุณทศได้จัดเตรียมห้องให้เป็นศูนย์ความเสี่ยงคือถอดพรมออมเพื่อป้องกันการสะดุดเก็บแจกันทั้งหมดเพื่อป้องกันการแตกปิดสวิตช์ไฟหลักเพื่แเหลือไว้แค่โคมไฟตั้งพื้นแบบหนาและมั่นคงเก็บแก้วน้ำทั้งหมดเพื่อแทนที่ด้วยขวดน้ำแบบมีฝาปิดคุณทศแต่งตัวเนี้ยบ และซ่อน กล่องแหวน ไว้ในกระเป๋าสูทด้านในที่ล็อคอย่างแน่นหนา พร้อมโซ่คล้องเล็ก ๆ ป้องกันการหล่นหายมิ้นท์กลับมาถึงคอนโดฯ หลังจากเลิกงาน เธอเห็นห้องนั่งเล่นที่ดูโล่งผิดปกติ“ทศคะ! ทำไมห้องเราโล่งจังเลยล่ะ? เหมือนคุณกำลังจะหนีไปไหนเลย!” มิ้นท์ถามด้วยความประหลาดใจคุณทศยิ้มอย่างอ่อนโยน เขาเดินเข้าไปหามิ้นท์และจูงมือเธอให้มานั่งบน
หลายเดือนผ่านไปอย่างรวดเร็ว มิ้นท์ และ คุณทศ คบหาดูใจกันอย่างเปิดเผย มิ้นท์ยังคงเป็นที่ปรึกษาคนสนิทของพายน์ และยังคงซุ่มซ่ามเหมือนเดิม ส่วนคุณทศก็เป็นนักกฎหมายที่เก่งกาจและเป็นแฟนที่เยือกเย็นเย็นวันหนึ่ง มิ้นท์มาค้างคืนที่คอนโดมิเนียมของทศ คอนโดของเขาเป็นดินแดนที่สมบูรณ์แบบ พื้นที่ว่างเปล่า สะอาดไม่มีข้าวของที่ไม่จำเป็น และทุกอย่างถูกจัดเรียงตามลำดับความสำคัญมิ้นท์ตัดสินใจทำอาหารเย็นให้คุณทศ เธอพยายามพิสูจน์ว่าเธอไม่ได้มีดีแค่ในห้องประชุมและทำลายเก้าอี้คุณทศ กำลังทำงานที่ห้องทำงานของเขา มิ้นท์ เปิดตู้เย็นเพื่อค้นหาส่วนผสม และสิ่งที่เธอเห็นคือตู้เย็นที่ถูกจัดเรียงอย่างเป็นระบบ มีฉลากติดทุกอย่าง... แม้แต่ผักกาดหอมก็มีป้าย ‘ผักสลัด 25/5’มิ้นท์พยายามจะหยิบพริกไทย แต่ความรีบร้อนทำให้เธอไม่ทันสังเกตว่าขวดน้ำมันมะกอกวางอยู่บนหิ้งที่ยื่นออกมาเล็กน้อย!ตึง!ขวดน้ำมันมะกอกไม่ได้ล้ม... แต่ฝาขวดกระเด็นเปิดออก!น้ำมันมะกอกหยดลงไปบนผักกาดหอม และ บนกล่องใสบรรจุชีสเรียงรายอย่างสวยงาม!มิ้นท์ตกใจจนหน้าซีด เธอรีบคว้าผ้าเช็ดมือมาเช็ดด้วยความตื่นตระหนก... แต่กลับทำให้รอยน้ำมันขยายวงกว้า
เย็นวันนั้น มิ้นท์และคุณทศมานั่งทานอาหารค่ำและทบทวนเอกสารที่ห้องอาหารเล็ก ๆ ของโรงแรมที่พักใกล้กับสถานที่ก่อสร้าง บรรยากาศเงียบสงบ แต่เต็มไปด้วยความตึงเครียดที่แตกต่างออกไป ความตึงเครียดของคนที่เริ่มสนใจกัน“สรุปแล้ว ตามการตรวจสอบเบื้องต้นของผม” คุณทศกล่าวขณะปิดแฟ้มเอกสาร “ปัญหาทางด้านกรรมสิทธิ์ที่ดินถูกจัดการโดยทีมของคุณมิ้นท์ได้เกือบสมบูรณ์แบบแล้ว งานของคุณพายน์และคุณราเชนทร์จะไม่สะดุดแน่นอน”มิ้นท์ยิ้มอย่างภาคภูมิใจ “ขอบคุณค่ะคุณทศ! ฉันใช้เวลาหลายเดือนในการไล่ตามเอกสารชุดนี้เลยนะคะ”คุณทศเงยหน้ามองมิ้นท์ สายตาของเขาแสดงความชื่นชมอย่างเปิดเผย “คุณมีความสามารถสูงมากครับคุณมิ้นท์... ผมเข้าใจแล้วว่าทำไมคุณพายน์ถึงไว้วางใจคุณขนาดนี้”“แล้วคุณทศล่ะคะ?” มิ้นท์ถามอย่างกล้าหาญ “คุณเคยใช้เวลาหลายปีในลอนดอน ที่นั่นคงจะแตกต่างจากที่นี่มากเลยใช่ไหมคะ”คุณทศถอนหายใจออกมาเบา ๆ “ลอนดอนเป็นเมืองที่สมบูรณ์แบบครับ ทุกอย่างเป็นไปตามกฎหมายทุกอย่างอยู่ในการควบคุม แต่บางครั้ง... ผมก็รู้สึกเบื่อหน่ายความสมบูรณ์แบบนั้น”เขาหยุดไปครู่หนึ่ง แล้วมองมิ้นท์อย่างตรงไปตรงมา “ในห้องทำงานของเราทุกคนเดินอ
เช้าวันจันทร์ที่เต็มไปด้วยความเคร่งเครียด มิ้นท์ สวมชุดสูทที่เนี้ยบที่สุด และนั่งอยู่หน้าโต๊ะประชุมขนาดใหญ่ เธอรู้สึกตื่นเต้นและประหม่า ไม่ใช่เพราะการนำเสนอข้อมูล แต่เพราะเธอรู้ว่านี่คือแผนจัดหาคู่ของพายน์และราเชนทร์ในห้องนี้มีเพียงราเชนทร์ พายน์ และ คุณทศ ภิรมย์ ชายหนุ่มผู้เงียบขรึมและทรงภูมิฐาน เขาคือหัวหน้าทีมกฎหมาย ที่มีชื่อเสียงเรื่องความเยือกเย็นและความละเอียดรอบคอบคุณทศอยู่ในชุดสูทสามชิ้นสีน้ำเงินเข้ม ใบหน้าของเขาไม่ได้แสดงอารมณ์ใด ๆ แต่สายตาที่มองมาที่มิ้นท์นั้นเต็มไปด้วยความตั้งใจในการวิเคราะห์ข้อมูลพายน์ยิ้มให้มิ้นท์อย่างให้กำลังใจ “เอาล่ะมิ้นท์ คุณทศ เรามาเริ่มกันเลยดีกว่าค่ะ มิ้นท์จะนำเสนอรายละเอียดเชิงกลยุทธ์ของดีล A-Star”มิ้นท์พยายามควบคุมเสียงตัวเองให้นิ่งที่สุด เธอเปิดไฟล์พรีเซนเตชันด้วยความมั่นใจ นี่คือโอกาสที่เธอจะได้โชว์ความเฉียบคมทางธุรกิจที่แท้จริง“เรียนคุณราเชนทร์... คุณพายน์ และคุณทศนะคะ” มิ้นท์เริ่มต้นน้ำเสียงของเธอชัดเจนและหนักแน่น “ตามการวิเคราะห์ของเรา ดีล A-Star มีความเสี่ยงด้านการเงินต่ำกว่า 5%...”การนำเสนอผ่านไปได้ด้วยดี มิ้นท์กำลังพูดถึงข
วันหยุดสุดสัปดาห์ที่คฤหาสน์ของราเชนทร์และพายน์ มิ้นท์ได้รับเชิญมาทานอาหารเย็นแบบเป็นกันเอง มิ้นท์ยังคงเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวเสมอน้องไทม์วิ่งเล่นอยู่รอบห้องรับประทานอาหาร พายน์ ดูสง่างามในชุดลำลอง แต่ก็ยังคงดูแลทุกอย่างเรียบร้อยราวกับเป็นผู้จัดการอีเวนต์ ส่วนราเชนทร์ก็กำลังทำหน้าที่ปิ้งบาร์บีคิวอยู่กลางสวน“มิ้นท์! มาช่วยฉันยกน้ำผลไม้แก้วนี้ไปให้ราเชนทร์หน่อยสิ” พายน์ขอร้องมิ้นท์ตอบรับอย่างกระตือรือร้น เธออยากพิสูจน์ให้เพื่อนรักเห็นว่าเธอเป็นคนทำงานบ้านได้ดี“ได้เลย สบายมาก!”พายน์ยื่นถาดเล็ก ๆ ที่มีเพียงน้ำผลไม้แก้วเดียว และ ผ้าเช็ดปาก ให้มิ้นท์ แก้วน้ำไม่ได้หนักเลยแต่ความคาดหวังของมิ้นท์เองที่หนักอึ้งมิ้นท์จ้องมองถาดอย่างตั้งใจ เธอก้าวเดินอย่างระมัดระวัง ช้ากว่าการเดินปกติถึงสามเท่า พายน์ยิ้มเล็กน้อย รู้ดีว่าอะไรจะเกิดขึ้นขณะที่มิ้นท์พยายามเลี้ยวผ่านมุมโต๊ะกาแฟ เท้าของเธอก็เตะเข้ากับขาเก้าอี้ที่ว่างอยู่เบา ๆ!ตุบ!แม้จะเป็นเพียงแรงสะกิดเบาๆ แต่เพราะความพยายามในการทรงตัวที่มากเกินไป น้ำหนักของมิ้นท์จึงถูกถ่ายเทไปด้านข้างอย่างรวดเร็ว!น้ำผลไม้ในแก้วกระฉอกออกมาเล็กน
เจ็ดวันต่อมา ศัตรูทั้งสี่คนของพายน์และราเชนทร์ต้องเผชิญหน้ากับความจริงที่โหดร้ายราเชนทร์ไม่ได้หยุดอยู่แค่การฟ้องร้องเรียกค่าเสียหาย แต่เขาใช้หลักฐานการทุจริตที่พายน์ค้นพบ ยกระดับคดีเป็นคดีอาญาฐานฉ้อโกงและยักยอกทรัพย์ของบริษัทโลแกนและคุณหญิงมณี ถูกทนายของราเชนทร์ดำเนินการอายัดทรัพย์สินทั้งหมดใน
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ราเชนทร์ไม่ได้อยู่ค้างคืนตามความคาดหมายของทุกคน เขาให้เกียรติขอบเขตของพายน์อย่างสมบูรณ์พายน์กำลังยืนส่งเขาที่หน้าประตูบ้าน บรรยากาศเงียบสงบและเต็มไปด้วยความเข้าใจ“ผมดีใจที่คุณให้เกียรติผมนะพายน์” ราเชนทร์กล่าว ดวงตาของเขาสะท้อนความจริงจังที่มาพร้อมกับความเสน่หา “ผมให้คำมั่
“ฉันไม่แน่ใจหรอกว่าคนอย่างเขาจะมาสนใจอะไรกับคนอย่างฉัน” พายน์พูดเบา ๆ แต่ปลายเสียงนั้นสั่นจนมิ้นท์ต้องหยีตา“ไม่แน่นะ... บางทีผีอาจผลัก...” พอพูดจบก็หันไปหาเพื่อนตัวเองที่กำลังอึ้งอยู่ “ฉันล้อเล่นน่า เอาเถอะเราอุตส่าห์มาเที่ยวกันเลยนะ ทริปนี้จนกว่าจะจบก็คงอีกอาทิตย์กว่า เลิกคุยเรื่องที่ทำให้ปวดหัวแ
สองวันถัดมาหลังจากการเปิดโปง กรุงเทพกลายเป็นศูนย์กลางของมรสุ่มข่าว ธันญารัตน์กรุ๊ปต้องระงับการซื้อขายหุ้นชั่วคราวเพื่อรับมือกับแรงเทขายอย่างบ้าคลั่ง สองวันนั้นโลแกนไม่ได้นอนเขาต้องเผชิญหน้ากับบอร์ดบริหารที่ฉุนเฉียวและคุณหญิงมณีที่เกือบจะเป็นลมอยู่ตลอดเวลา ในปารีส พายน์กำลังเพลิดเพลินกับการนั่งจิบช






![คุณเลขากับสามีทิพย์ [ Comedy 18++]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
