Share

บทที่หก องค์ชายสี่

บทที่หก

องค์ชายสี่

ก่อนนอนฉันเริ่มคิดถึงชีวิตที่แล้วของฉัน’หยาดฟ้า’ นางเอกชื่อดังที่อายุ30แล้วแต่ยังไม่มีแฟนเป็นตัวเป็นตน ความจริงก็มีชายหนุ่มมาขายขนมจีบฉันอยู่หลายคน แต่ที่เข้ารอบและฉันยอมไปไหนมาไหนออกสื่อด้วยมีเพียงสองคนเท่านั้น คนที่หนึ่งคือไฮโซหนุ่มใหญ่พ่อรวยเจ้าของกิจการใหญ่โต ถึงแม้หน้าตาจะไม่จัดว่าดีนักแต่ความเป็นสายเปย์ก็ทดแทนกันได้ ถ้าไม่ติดว่าเขาเจ้าชู้มากเกินไปฉันคงได้แต่งงานกับหนุ่มคนนี้ไปนานแล้ว คนที่สองคือดาราหนุ่มรุ่นน้อง จากคู่จิ้นในจอนานๆไปก็เริ่มกลายเป็นคู่จริงนอกจอ พวกเราคุยกันได้ทุกเรื่องนิสัยเข้ากันได้ทุกอย่าง มีความชอบที่คล้ายกัน แต่ด้วยความที่ชายหนุ่มเพิ่งจะโด่งดังไม่นานจึงยังอยากโลดแล่นให้แฟนคลับได้ติดตามแบบไม่มีคู่จริงให้วุ่นวาย

                ฉันจึงยังครองชีวิตโสดจนกระทั่งมายังโลกใบนี้ ซึ่งฉันเพิ่งจะรู้ว่ามีชายหนุ่มมาพัวพันอยู่สองคน คนแรกคืออ๋องชิงหนาน สามีที่ฉันยังไม่เคยเห็นหน้า และถิงเกอเกอ เพื่อนรักวัยเด็กที่แสนดี

                ส่วนคนรอบตัวที่ฉันได้พบเจอแล้ว ก็มีสาวใช้อันอันกับผิงอัน

                และคนที่เพิ่งจะพบวันนี้ น้องสาวคนละแม่ของฉัน คนนี้น่าจะใช้ประโยชน์อะไรไม่ได้ อาจจะต้องหลบเลี่ยงด้วยซ้ำเพราะฉันไม่รู้ว่าทั้งสองคนมีความแค้นใดกันอยู่ไหม

               

รุ่งขึ้นไป่ฮั่วถิงนำอาหารจากร้านในเมืองมากินกับฉันตั้งแต่เช้า

                “ร้านนี้เจ้าชอบมาก ข้าซื้อมาทีไรเจ้ากินหมดเกลี้ยงทุกครั้ง” ชายหนุ่มเคี้ยวไปพูดไปจนแก้มโย้

                “อร่อยจริงๆ” ฉันเอ่ยชม

                “ถ้าเช่นนั้นขอข้ากินด้วยได้หรือไม่” เสียงชายหนุ่มอีกคนเอ่ยขณะเดินเข้ามานั่งตรงข้ามกับฉัน

                ไป่ฮั่วถิงรีบลุกขึ้น “คารวะองค์ชายสี่”

                ฉันแสดงสีหน้างุนงงยังไม่ลุกขึ้นหรือทำอะไร เพราะอยากดูปฏิกิริยาของทุกคนเสียก่อน ขณะลอบมองหน้าองค์ชายที่เพิ่งมาใหม่ อืม...ดูหน้ายังอ่อน อาจจะอายุน้อยกว่าร่างนี้ไม่มาก หล่อเหล่า สะโอดสะอง ใบหน้ามีความลงตัวอ่อนหวานคล้ายผู้หญิง ถ้าอยู่ในยุคที่ฉันจากมาน่าจะเป็นพระเอกลิเกชื่อดังได้ทีเดียว

“ท่านนี้คือองค์ชายสี่ ‘จ้าวเยี่ยนหลาง’ โอรสองค์ที่สี่ของฮ่องเต้กับพระสนมเต๋อเฟย อนุชาขององค์ชายใหญ่และองค์ชายรอง” ไป่ฮั่วถิงรีบอธิบายเมื่อเห็นสีหน้าของฉัน

“ ฟางหรูหนิงนางมีอาการสูญสิ้นความจำ ไม่สามารถจดจำผู้ใดได้ ขอองค์ชายโปรดอภัยอย่าถือสานางเลยนะพ่ะย่ะค่ะ” ไป่ฮั่วถิงหันไปอธิบายให้องค์ชายสี่ที่เอาแต่ยืนจ้องหน้าฉัน

“เจ้าสูญสิ้นความจำทั้งหมดแล้วจริงหรือ” องค์ชายสี่ถามย้ำคล้ายอยากให้แน่ใจ

“จริงแท้แน่นอนพ่ะย่ะค่ะ หมอหลวงทุกคนตรวจแล้ว หม่อมฉันก็ตรวจแล้ว นางไม่เหลือความทรงจำใดๆเลยพ่ะย่ะค่ะ” ไป่ฮั่วถิงยืนยันนั่งยันนอนยัน

“เจ้าจำข้าไม่ได้เช่นนั้นหรือ” องค์ชายสี่ยังถามย้ำอีกครั้ง

ฉันมองหน้าเขาและแสดงสีหน้าคนที่ไม่รู้จักขณะเอ่ยถาม

“หม่อมฉันรู้จักพระองค์หรือเพคะ”

                องค์ชายสี่มีสีหน้าผิดหวังอย่างเห็นได้ชัด ก่อนจะสะบัดหน้าไปอีกด้านเหมือนเด็กไม่พอใจ

                “หม่อมฉันกำลังช่วยเสี่ยวหนิงทบทวนความจำอยู่ คาดว่าอีกไม่นาน นางน่าจะพอจำได้บ้างพ่ะย่ะค่ะ” ไป่ฮั่วถิงรีบกล่าวเหมือนรายงาน

                “ทบทวนความจำ?” องค์ชายสี่ทำหน้าสงสัย

                “ถ้าเช่นนั้น วันนี้ข้าจะพานางไปทบทวนความจำเอง”

                ไป่ฮั่วถิงมีสีหน้าไม่ยินยอมแต่ไม่อาจขัดใจองค์ชายสี่ได้

                “หม่อมฉันเป็นหมอหลวง ได้รับมอบหมายจากฮองเฮาให้มาดูแลฟางหรูหนิง หากพระองค์จะพานางไปทบทวนความจำ หม่อมฉันคงต้องขอไปด้วย หากนางมีอาการใดใด หม่อมฉันจะได้แก้ไขทันท่วงที”

                องค์ชายสี่มองไป่ฮั่วถิงด้วยสายตาดุดันขึ้น

                ทั้งสองคนเล่นเกมตามองตากันอยู่สักพัก จนฉันกินอิ่ม

                “เอาล่ะ ข้าอิ่มแล้ว พวกเราไปทบทวนความจำกัน” ฉันลุกขึ้นยืนอย่างงามสง่า มือซ้ายคว้ามือไป่ฮั่วถิง มือขวาคว้ามือองค์ชายสี่ แล้วจูงมือชายหนุ่มทั้งสองเดินตามกันไปขึ้นรถม้าคันเดียวกัน

                “องค์ชายจะไปทบทวนความจำที่ใดดีเพคะ” ฉันเอ่ยถามในขณะที่ชายหนุ่มทั้งสองยังคงมองมือที่ฉันจับจูงอยู่ด้วยสีหน้าบอกไม่ถูก

                แหม...เจ๊จูงมือแค่นี้ ก็ไปไม่เป็นซะแล้ว ฮ่าฮ่าฮ่า ร่างเดิมของสาวน้อยนางนี้คงไม่เคยทำอะไรแบบนี้สินะ

                “ไปวังหลวง” องค์ชายสี่เหมือนเพิ่งจะรู้สึกตัว หันไปสั่งคนขับรถม้าเสียงเบา ขณะก้าวขึ้นรถม้ามาด้วยอาการเหม่อลอย

                ฉันรู้จักเขาในวังหลวงเช่นนั้นหรือ น่าจะเป็นช่วงที่เข้าไปอยู่ในวังกับฮองเฮา

                พวกเรานั่งเงียบๆต่างคนต่างคิดกันเกือบหนึ่งชั่วยามกว่าที่รถม้าขององค์ชายสี่จะจอดหน้าประตูทางเข้าวังหลวงด้านข้าง

                ระหว่างที่นั่งเงียบจนได้ยินเสียงลมหายใจ ฉันลอบมองชายหนุ่มทั้งซ้ายทั้งขวา อืม...งานดีทั้งสองคน เลือกไม่ถูก

              

              

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • อยากเป็นดาราไม่อยากเป็นชายา   ตอนพิเศษแปด เป็นชายาดั่งดารา

    ตอนพิเศษแปดเป็นชายาดั่งดาราเผลอแปบเดียวฉันก็เป็นชายาอ๋องชิงหนานมาถึง8ปีแล้ว พวกเรามีลูกกันถึงสี่คน โดยฉันเพิ่งคลอดลูกสาวคนที่สี่เมื่อปีที่แล้วยามนี้ครอบครัวของเราครบถ้วนสมบูรณ์ มีทั้งบุตรชายและบุตรสาว มีสามีที่แสนรัก โดยไม่มีชายารองหรืออนุมาให้ต้องตบตีกันวุ่นวายเหมือนตำหนักอื่นๆถิงเกอเกอยังคงเป็นหมอหลวงประจำตำหนักของเรา โดยเฝ้าดูแลจ้าวหรูหลิน บุตรสาวคนโตของเราไม่ห่าง ท่านพ่อและท่านแม่ของเขาเพียรพยายามที่จะหาหญิงสาวมาให้เขาแต่งงานแต่เขาปฏิเสธโดยไม่แยแสและยืนกรานที่จะอยู่เป็นโสดโดยไม่มีคู่จนครอบครัวเขาใกล้จะเลิกพยายามแล้ว วันวันจ้าวหรูหลินก็ตามติดเขา จนฉันได้ยินแต่เสียงเรียก’ท่านลุงถิง’ทั้งวันองค์ชายสี่ซึ่งขณะนี้ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นองค์ชายรัชทายาท ได้แต่งชายาเอกหนึ่งคน และอนุเข้าไปอีกสามคน จนทั้งตำหนักมีถึง5คนที่ต้องต่อสู้ยื้อแย่งความรักกัน แต่เขาไม่เคยแสดงออกว่ารักใคร่ผู้ใดมากกว่าเพียงวางตนตามหน้าที่เท่านั้น ฉันคิดว่าหลังจากที่เขาขึ้นเป็นฮ่องเต้คงมี

  • อยากเป็นดาราไม่อยากเป็นชายา   ตอนพิเศษเจ็ด ดูดาวหรือดูเธอ (NC)

    ตอนพิเศษเจ็ดดูดาวหรือดูเธอตอนนี้ฉันอยู่สูงมาก สามีหนุ่มบอกว่าเป็นจุดที่สูงที่สุดของเมืองชิงหนาน จากบนนี้สามารถมองเห็นรอบเมืองและดวงดาวชัดเจนพวกเราสามารถมองเห็นตลาดที่ไปเดินเล่นเลือกซื้อข้าวของมีแสงไฟเปิดอยู่สว่างไสว ส่วนที่เป็นค่ายทหารยังมีไฟเปิดอยู่บ้าง ส่วนจุดที่เป็นทุ่งดอกไม้และแม่น้ำมืดมิดจนมองไม่เห็นอะไรเลยสามีสุดหล่อบอกว่าจากจุดนี้มองเห็นดวงดาวได้ชัดเจนที่สุดจึงตั้งชื่อว่าหอดูดาว พวกเรามองเห็นดวงดาวสวยงามมากมายเรียงรายเต็มท้องฟ้าฉันเพลิดเพลินมองดวงดาวที่ปกติแล้วไม่เคยเห็นมากมายและสว่างไสวขนาดนี้ สามีหนุ่มบอกให้พวกเรานั่งดูดาวที่นี่กันทั้งคืน ฉันมองไปรอบข้างเออ...จะดีหรือ กลางเมืองขนาดนี้ นอนตรงนี้จะหนาวจะโล่งโจ้งเกินไปไหมชายหนุ่มเชิญชวนด้วยสายตาที่ฉายแสงแวววาวแข่งกับดวงดาวบนท้องฟ้า“พี่สั่งให้องครักษ์กระจายตัวไปโดยรอบแล้ว ไม่มีผู้ใดมารบกวนเราแน่นอน พี่นำผ้าห่มนุ่มมาด้วยพวกเราห่มผ้านอนดูดาวกันเถอะ”ฟังดูแล้วช่างเป็นการเตรียมตัวที่ด

  • อยากเป็นดาราไม่อยากเป็นชายา   ตอนพิเศษหก ยมทูตเบน

    ตอนพิเศษหกยมทูตเบน“ยมทูตเบน เจ้าลืมเก็บร่างวิญญาณหญิงสาวรายนี้มาหรือเปล่า นางนั่งร้องไห้เสียงดังจนข้าต้องเก็บกลับมาให้เจ้าด้วย” เสียงยมทูตผู้เป็นดั่งอาจารย์ดังขึ้น ขณะที่ข้าเก็บวิญญาณหญิงสาวที่ตกม้าคอหักตายมาจนถึงแดนแรกรับ“ข้าเก็บนางมาแล้ว นี่อย่างไร”ข้าดึงร่างวิญญาณสาวมายืนข้างหน้าเพื่อยืนยัน“ไม่ใช่แล้ว นางสาวหยาดฟ้า นาปางข้าว อายุ25ปี ตกม้าตายขณะฝึกขี่ม้า” อาจารย์ยมทูตอ่านทบทวนชื่อในมือข้าเริ่มรู้สึกว่าน่าจะมีปัญหาเสียแล้วจึงหันไปถามวิญญาณสาวที่เพิ่งเก็บมาเพื่อความแน่ใจ“เจ้าชื่อหยาดฟ้า”“ใช่ หยาดฟ้า วงศ์สิริกุล อายุ30ปี” นางตอบเสียงดังข้าสัมผัสได้ถึงความผิดพลาด นี่ข้าเก็บวิญญาณมาผิดดวงหรือนี่ ถึงข้าจะเพิ่งพ้นจากการเป็นยมทูตฝึกหัด แต่ข้าก็ทำงานนี้มานานเกือบสิบปี อาจารย์ยังชื่นชมว่าข้าทำงานได้เรียบร้อยรวดเร็วแม่นยำ จนเสนอให้ข้าเลื่อนเป็นยมทูตตัวจริงก่อนกำหนดเวลาข้าไม่อยากจะเชื่อว่าข้าผิดพลาดตรงไ

  • อยากเป็นดาราไม่อยากเป็นชายา   ตอนพิเศษห้า ไข่มุกจันทรา

    ตอนพิเศษห้าไข่มุกจันทราพวกเราติดตามข่าวคราวของไข่มุกจันทราที่โดนขโมยออกจากพรรคมานานหลายเดือน กว่าจะสืบเจอก็พบว่าไข่มุกฯถูกนำมาเป็นของบรรณาการให้กับฮ่องเต้องค์ปัจจุบันแล้วเมื่อของสำคัญเข้าไปอยู่ในวังหลวง การเข้าไปนำกลับออกมายิ่งยากเย็นมากขึ้น พวกเราต้องคิดแผนหาวิธีกันอย่างละเอียด จนสืบได้ข่าวมาว่าไข่มุกจันทราถูกส่งมอบให้เป็นของขวัญแก่ฮองเฮา ดังนั้นยามนี้ไข่มุกจันทราจึงน่าจะอยู่ในตำหนักฮองเฮาข้าส่งคนลอบเข้าไปสืบหาจนพบว่าไข่มุกจันทราถูกนำไปเก็บไว้ในห้องเก็บของล้ำค่าซึ่งอยู่ด้านข้างของตำหนักฮองเฮา พวกเราวางแผนจะลอบเข้าไปชิงของสำคัญของพรรคฯออกมา โดยข้าซึ่งเป็นประมุขพรรคสุริยันจันทราคนปัจจุบันจะเป็นคนเข้าไปด้วยตนเองแผนการราบเรียบสำเร็จโดยดี ข้าเกือบจะได้ไข่มุกมาอยู่ในมือแล้วหากมิใช่ว่ามีหญิงสาวคนหนึ่งเข้ามาเห็นพอดี นางร้องตะโกนเสียงดังจนองครักษ์และทหารรู้ตัวบุกเข้ามาค้นหาไปทั่วตำหนักข้าจำเป็นต้องหนีไปหลบซ่อนตัวในห้องๆหนึ่ง เพราะบาดเจ็บจากการต่อสู้กับองครักษ์ซึ่งมีฝีมือมากพอตัว

  • อยากเป็นดาราไม่อยากเป็นชายา   ตอนพิเศษสี่ ถิงเกอเกอ

    “เพียงแค่ยอมแพ้ ไม่เสียเกียรติท่านพี่ขนาดนั้นหรอกนะเพคะ” ฉันยังคงยั่วยวนไม่หยุด“น้องไม่เรียกร้องมากมายแน่นอน” จบคำนั้น อ๋องหนุ่มก็พุ่งเข้าใส่ร่างสวยของฉันทันที“น้องจะเรียกร้องมากเพียงใดพี่ก็มอบให้ได้ทั้งหมด” ชายหนุ่มเค้นเสียงออกมาก่อนจะตะโบมขยำขยี้เต้าทรวงอิ่มอย่างสุดกลั้น ริมฝีปากหยุดพูดพอดีกับที่อ้าดูดกลืนเม็ดบัวด้วยความคลั่งไคล้ฉันถอยไปพิงหน้าต่างด้วยไม่อาจต้านทานแรงที่โน้มลงมาจนยืนไม่อยู่“น้องช่างทำให้พี่คลั่งไคล้ไหลหลงจนพี่หักห้ามตัวเองไม่ได้อีกแล้ว”“ก็ไม่ต้องหักห้ามใจสิเพคะ ฮ่าฮ่าฮ่า” ฉันยังคงยั่วเย้าไม่หยุด จนชายหนุ่มไม่รั้งรอโอบอุ้มร่างงามไปโลมไล้บนเตียงจนเสียงครางดังก้องไปทั่วห้อง“น้องต้องรับผิดชอบการกระทำของตัวเองนะน้องหญิง” เสียงครางต่ำของชายหนุ่มเอ่ยขึ้นหลังจากบรรเลงเพลงรักเป็นรอบที่สาม และสี่ต่อๆกันตอนพิเศษสี่ถิงเกอเกอนั

  • อยากเป็นดาราไม่อยากเป็นชายา   ตอนพิเศษสาม ข้างหน้าต่าง (NC)

    ตอนพิเศษสามข้างหน้าต่าง จังหวะที่เขาเงยหน้าเพื่อเปลี่ยนท่าทางก็สบเข้ากับดวงตาตื่นตระหนกของฉันเข้าอย่างจัง เขาผงะลุกขึ้นจากร่างเปลือยของฉันเหมือนโดนของร้อน สีหน้ามองไม่ออกว่ารู้สึกอย่างไร ยามนี้ฉันลังเลใจว่าจะทำอย่างไรดี สุดท้ายก็ตัดสินใจหาความสุขอย่างไม่สนใจใคร “ทำต่อดีหรือไม่เพคะ” ฉันเอ่ยเชิญชวนด้วยสายตายั่วเย้า “หม่อมฉันอยากรู้สึกดีด้วยตนเองไม่ใช่ในฝัน” ฉันลูบไล้ทรวงอกสวยยั่วยวนจนได้ยินเสียงเขากัดฟันรุนแรง&n

  • อยากเป็นดาราไม่อยากเป็นชายา   บทที่สี่สิบหก เชื่อพี่ได้ไหม

    บทที่สี่สิบหก เชื่อพี่ได้ไหม“ท่านได้ส่งข่าวใดกลับเมืองหลวงแล้วบ้าง” ฉันลองหยั่งเชิง“วางใจเถอะเสี่ยวหนิง ข้าไม่ได้ส่งข่าวใดออกไปทั้งสิ้น สำหรับครอบครัว ข้าเพียงแจ้งว่าสบายดีเท่านั้น”“หากฮองเฮาสั่งการใดม

    last updateLast Updated : 2026-03-26
  • อยากเป็นดาราไม่อยากเป็นชายา   บทที่สี่สิบสาม งานเลี้ยง (กรุบกริบ)

    บทที่สี่สิบสามงานเลี้ยงผ่านไปครู่ใหญ่ ฉันเพิ่งนึกได้ว่าพวกเรายืนอยู่กลางถนนจึงมุดหน้าที่แดงด้วยความเขินขึ้นมามองสอดส่ายสายตาไปโดยรอบ องครักษ์กันคนออกห่างไปแล้ว รอบตัวเราจึงมีเพียงเราสองคนเท่านั้นเฮ้อ...ค่อยยังชั่ว ไม่อย่างนั้นวันหลังมา

    last updateLast Updated : 2026-03-25
  • อยากเป็นดาราไม่อยากเป็นชายา   บทที่สี่สิบเอ็ด โลกนี้สีชมพู

    บทที่สี่สิบเอ็ด โลกนี้สีชมพูเช้านี้ฉันตื่นสายอย่างเคย รู้สึกปวดเมื่อยไปหมด ก็เขายกร่างฉันอุ้มไปทั่วห้องจนฉันต้องเกร็งไปทั้งตัวเพราะกลัวตก ฉันเดินอย่างขี้เกียจรู้สึกสบายใจเมื่อได้อยู่คนเดียวโดยไม่มีใครมาวุ่นวาย ความจริงอยู่แบบนี้ก็ดีออกนะ ไม่

    last updateLast Updated : 2026-03-24
  • อยากเป็นดาราไม่อยากเป็นชายา   บทที่สี่สิบสอง ใครคือชุนเหยา

    บทที่สี่สิบสองใครคือชุนเหยาพวกเรากินอาหารกันอย่างหวานชื่นจนฉันคิดว่ามดคงต้องขึ้นมาตอมเต็มโต๊ะเสียแล้วเสร็จจากนั้น ท่านอ๋องก็พาฉันไปเลือกของใช้ เครื่องประดับและเครื่องประทินโฉม ถึงแม้ข้าวของที่วางขายในเมืองนี้จะไม่หรูหราอลังกา

    last updateLast Updated : 2026-03-24
More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status