LOGINShare
7
publish date:
2026-06-23 22:14:16“นุชต้องไปแล้วค่ะ”
“ไปยังไงครับ เดี๋ยวผมขับรถไปส่งที่บ้านพัก”
“พอดีมีรถที่บ้านที่นุชสอนพิเศษมารอรับค่ะ” หญิงสาวชี้ไปทิศทางที่รถชานนท์จอดอยู่ พร้อมความสงสัยว่าอีกฝ่ายรู้ได้อย่างไรว่าเธอเลิกเรียนเวลานี้
“ครับ แล้วเจอกันวันพฤหัสนะครับ”
“ค่ะ” หญิงสาวขานรับเพียงสั้นๆ แล้วสาวเท้าตรงไปยังรถของชานนท์ที่จอดรออยู่ ก่อนเปิดประตูขึ้นไปนั่งบนรถคู่กับคนขับ
“มันเป็นใคร?” คำถามนั้นทำเอาคนที่กำลังคาดเข็มขัดนิรภัยถึงกับชะงักหันมามอง
“เพื่อนร่วมชั้นเรียน” หญิงสาวตอบเสียงเรียบ
“อย่าเผลอไปยุ่งกับมันเชียวล่ะ”
“ทำไมฉันจะไปยุ่งกับเขาไม่ได้ ในเมื่อฉันเองก็โสดคุณต้นเองก็โสด”
“ใครบอกว่าคุณโสด อย่าลืมสิคุณกำลังจะมาเป็นเมียน้อยผม”
“จะบ้าเหรอ! จะให้ฉันบอกสักกี่หนว่าไม่มีทางไปเป็นเมียน้อยคุณเด็ดขาด”
“ไม่มีทางงั้นเหรอ เป็นตอนนี้เลยดีไหม ต่อหน้าไอ้หมอนั่น” ชานนท์เอ่ย พลางสายตามองไปยังด้านนอกรถที่นทียังยืนมองอยู่
“อย่ามาทำบ้าๆ นะ” หญิงสาวหน้าตาตื่นพร้อมกับสะดุ้งตกใจ เมื่อฝ่ามือใหญ่แตะลงต้นขาเรียวของเธอ
“คุณต้องสัญญาก่อนว่าจะไม่ไปให้ท่าไอ้หมอนั่น” เมื่อเห็นอดีตภรรยายังนิ่งเงียบมือเริ่มไล้เข้าไปใต้กระโปรง “ว่าไง”
“ค่ะ ฉันสัญญา” ถึงไม่สัญญาเธอก็ไม่ทำเด็ดขาด เข็ดแล้วการวิ่งตามหาความรัก ตอนนี้เธอให้เวลากับการเรียนและการสอนพิเศษเด็กๆ เท่านั้น
“แบบนี้สิค่อยน่ารักหน่อย สมเป็นว่าที่เมียน้อย” ชานนท์บอกเพียงเท่านั้นก็ขับเคลื่อนรถออกจากมหาวิทยาลัย โดยขับออกไปนอกเส้นทางจนชมพูนุชเริ่มผิดสังเกต
“มันไม่ใช่ทางกลับบ้าน นี่คุณจะพาฉันไปไหน”
“ไปดูงาน คุณทำให้ผมเสียเวลามามากแล้ว”
“เอ๊ะ! ไม่ต้องมาโทษกันเลย แล้วใครเล่าใช้ให้คุณไปรับฉันที่มหาวิทยาลัย” เมื่อไม่ผิดชมพูนุชก็โต้กลับทันที
“เพราะผมกลัวคุณแล่นไปหาพี่เขยผมที่บริษัทนี่”
“ฉันบอกแล้วไง ระหว่างฉันกับคุณซาโตชิไม่มีอะไรทั้งนั้น คุณกับพี่สาวคุณคิดเองเออเองทั้งนั้น”
“ผู้ร้ายปากแข็ง แม้แต่พี่ชายตัวเองก็ยังไม่เว้น จะให้ผมเชื่อคำพูดคุณอีกเหรอ”
“ฉันผิดด้วยเหรอที่ฉันมีความรัก ผิดด้วยเหรอที่ฉันรักพี่ชายที่แสนดีของตัวเอง” ชมพูนุชพูดด้วยเสียงสั่นเครือยามถูกสะกิดแผลในใจ
“มันไม่ผิด หากคุณไม่ดึงผมไปร่วมด้วย คุณมีเขาในใจแต่ก็ยังใช้ผมเป็นตัวแทน” ชานนท์จอดรถพรืดอารมณ์ฉุนเฉียว
“แต่คุณก็รู้ว่าฉันรักพี่วิชญ์”
“ใช่ผมรู้ รู้อยู่เต็มอกว่าคุณรักเขา แต่ผมก็โง่ดึงดันที่จะขอคุณแต่งงานทั้งที่พี่โยก็ห้ามผมแล้ว เพราะคิดว่าสักวันความรักของผมจะทำให้คุณหันมามองบ้าง” เขาเอ่ยพลางเหลือบสายตามองตัวต้นเหตุ “แต่มันกลับเสียเวลาเปล่า นอกจากไม่เคยเห็นค่าความรักของผม คุณยังกลับไปยุ่งวุ่นวายกับพี่วิชญ์ที่เมืองไทยอีก แล้วทิ้งผมไว้ที่อังกฤษ ผมอดทนรอให้เวลาคุณคิดได้ แต่คุณไม่เคยสนใจ ผมโทร.ตามก็ปิดเครื่องหนี” ชานนท์ระบายความรู้สึกที่อัดแน่นในหัวใจเมื่อครั้งที่แต่งงานกันออกมาจนหมดสิ้น
“แต่คุณก็ไปมีอะไรกับมาริสา” ยามเอ่ยถึงเรื่องนี้ก็เจ็บแปลบที่หัวใจเอาดื้อๆ
“ผมยอมรับว่าผิด เพราะความเหงา ความเมา ความระยำของผมที่เผลอไปมีอะไรกับมาริสา ก่อนที่คุณจะโผล่มาได้เพียงวันเดียว แต่คุณก็คงไม่เสียใจอะไรอยู่แล้วนี่ เรื่องนี้ผมคงไม่ต้องขอโทษ”
“เราต่างฝ่ายก็ทำผิดพลาด ฉันขอโทษนนท์ จะให้ฉันทำอะไรก็ได้ ขอแค่ให้คุณเลิกเกลียดฉัน ให้อภัยในความผิดพลาดที่เกิดขึ้น”
“รักษาใจผมสินุช รักษาใจที่บอบช้ำของผม”
“ยังไงคะนนท์” หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมาเท่านั้น ใบหน้าคมก็โน้มลงมาแนบชิดกับริมฝีปากนุ่ม ทำเอาดวงตากลมโตเบิกโพลงด้วยอารามตกใจ
“จูบผมสินุช จูบปลอบผมที” เสียงห้าวกระซิบบอก ชมพูนุชเกิดอาการลังเลอยู่ชั่วครู่ก่อนยกแขนเรียวทั้งสองข้างขึ้นคล้องคอแล้วสอดปลายลิ้นเล็กเข้าไปในโพรงปากของอีกฝ่าย ตวัดลิ้นโลมเลียอย่างไม่ประสา แต่ทว่าเสียงโทรศัพท์มือถือของชานนท์ก็ดังขึ้นขัดจังหวะเสียก่อน
“เอ่อ...” หญิงสาวกลบเกลื่อนอาการเก้อเขินโดยการมองไปนอกรถ
ชานนท์ยกยิ้มที่มุมปากเมื่อเห็นอดีตภรรยาแสดงท่าทางเขินอายอย่างไม่เคยเห็นมาก่อนตั้งแต่คบหากันมาแต่ยังไม่ทันได้เอ่ยอะไรเสียงเรียกเข้าโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้นอีกครั้ง ทำให้เขาจำต้องรับสาย ไม่เช่นนั้นมาริสาคงโทร.เข้ามาก่อกวนไม่เลิก
“ครับ ผมกำลังเข้าไปดูงานไม่สะดวกคุยตอนนี้” ชายหนุ่มบอกแบบรวบรัดแล้ววางสาย ก่อนเหลือบสายตามองคนข้างกายพลางเอ่ยถาม “หิวไหม”
“คะ” ชมพูนุชขมวดคิ้วมุ่นอย่างแปลกใจ
“หิวไหม” ฝ่ามือใหญ่เอื้อมแตะศีรษะเล็กเบาๆ ความอบอุ่นในอดีตกลับมาแผ่ซ่านในหัวใจของชมพูนุชอีกครั้ง
“แต่... เมื่อกี้คุณบอกว่ากำลังเข้าไปดูงานนี่คะ”
“ผมถามว่าหิวไหม” ชานนท์เน้นย้ำเอาคำตอบ
“ค่ะหิว”
“ก็เท่านั้น ผมเองก็ยังไม่กินอะไรตั้งแต่เที่ยง มัวแต่ขับรถไปรับคุณ”
“ไม่เห็นต้องเสียเวลาขับรถไปรับเลย ฉันก็ขึ้นรถกลับบ้านพักเองเป็นประจำ และไม่ต้องห่วงว่าฉันจะไปหาคุณซาโตชิด้วย ถึงฉันจะเคยทำตัวไม่ดีแต่ก็ไม่ไร้ยางอายขนาดแย่งสามีคนอื่นได้”
“ก็ไม่ได้ว่าอะไรนี่”
ชายหนุ่มยักไหล่แล้วค่อยขับเคลื่อนรถออกไป ทำเอาชมพูนุชงุนงงกับท่าทีเปลี่ยนไปของอีกฝ่าย ความรู้สึกกำลังบอกว่าชานนท์คนเดิมในอดีตจะเริ่มกลับมา จากนั้นก็นิ่งเงียบมาตลอดทางเพราะกลัวพูดอะไรไปจะพานทำให้เขาไม่พอใจขึ้นมาอีก
“คิดยังไงถึงอยากจะมาเรียนต่อและทำงานไปด้วย” ชายหนุ่มเอ่ยถามในระหว่างเดินเข้ามายังร้านอาหาร
Latest chapter
อาญาร้ายพิศวาสหวาม 61
“จะกลัวทำไมครับ ในเมื่อใจของคุณนุชเป็นของคุณอยู่แล้ว ถึงผมจะทำตัวดีแค่ไหนเธอก็ไม่รัก จงรักษารักครั้งนี้ไว้ให้นานนะครับผมเอาใจช่วย” นทีตบหลังมืออีกฝ่ายเบาๆ “ครับ สำหรับมิตรภาพ” ชานนท์ยื่นมือขึ้นมากับมิตรภาพครั้งใหม่ด้วยหัวใจที่บริสุทธิ์ไร้ความขุ่นมัว ชมพูนุชที่แอบมองอยู่ไกลๆ แม้จะไม่ได้ยินที่ทั้งคู่พูดคุยอะไรกัน แต่การจับมือของทั้งคู่ก็เป็นนิมิตหมายอันดีชมพูนุชได้ย้ายเข้ามาอยู่บ้านสามีร่วมสองเดือนทุกคนในบ้านให้การต้อนรับเป็นอย่างดีในฐานะสะใภ้ ชรัลจัดการจ้างพี่เลี้ยงมาช่วยอีกแรง แต่เธอปฏิเสธเพราะตั้งใจจะเลี้ยงบุตรสาวด้วยสองมือของตัวเอง อยากทำทุกอย่างเหมือนที่เธอเคยอยากให้มารดาผู้ให้กำเนิดปฏิบัติต่อเธอ“วันนี้เลี้ยงหนูบัวเหนื่อยไหม” ชานนท์เดินเข้ามาสวมกอดภรรยา ขณะที่เธอกำลังยืนเหม่ออยู่ที่ระเบียงห้อง“ก็นิดหน่อยค่ะ ลูกหลับแล้วเหรอคะ”หน้าที่กลางคืนจะเป็นของชานนท์ที่อาสาดูแลบุตรสาวเองเพื่อแบ่งเบาภาระภรรยา แม้เธอจะปฏิเสธเพราะเห็นว่าเขามีงานบริษัทต้องดูแลมากมายแล้วไหนจะลูกน้องอีก แต่เข
อาญาร้ายพิศวาสหวาม 60
นทีใช้เวลาเดินทางมาถึงบ้านชมพูนุชเกือบชั่วโมงครึ่งเพราะการจราจรที่ติดขัดแม้ว่าจะเป็นช่วงบ่ายของวันทำงานก็ตามที แถมคนขับรถแท็กซี่ยังขับวนไปมา“หายากไหมคะ”“ตามแผนที่ ที่ให้มาไม่ยากหรอกครับแต่แท็กซี่สิครับเล่นขับวน” ชายหนุ่มอดบ่นไม่ได้ทั้งที่เป็นคนใจเย็น“นุชให้คนขับรถไปรับก็ไม่เอา มาเหนื่อยๆ เข้าไปนั่งที่ห้องรับแขกก่อนดีกว่าค่ะ คุณพ่อคุณแม่ก็อยู่”“ครับ ผมขอหาของฝากก่อนครับ” นทีค้นหาของที่ตนตั้งใจซื้อมาฝากชมพูนุชกับหลานสาว และไม่ลืมซื้อมาฝากบิดามารดาบุญธรรมของหญิงสาวด้วย“ไม่น่าลำบากเลยนะคะ แค่แวะมาเยี่ยมนุชก็ดีใจแล้วค่ะ”“ไม่ลำบากสักนิด นี่ครับของคุณนุชถุงนี้สำหรับหนูบัว”“มีของหนูบัวด้วยหรือคะ”“ครับ เป็นสร้อยข้อมือเล็กๆ รับขวัญหลาน”“ขอบคุณมากค่ะ นุชก็ชวนคุยเสียเพลินเราเข้าไปในบ้านกันเถอะค่ะ” ชมพูนุชเดินนำแขกเข้าไปยังห้องรับแขก ขณะนั้นบิดามารดาบุญธรรมกำลังช่วยกันเลี้ยงหลานคนละคน “คุณพ่อคุณแม่ข
อาญาร้ายพิศวาสหวาม 59
“คุณพ่อท่านบ่นเหงาอยากเลี้ยงหลาน เลยขอให้ผมพานุชกับหลานไปอยู่ด้วยครับ”“คุณชรัลน่ะเหรอจะว่างเลี้ยงหลาน ไหนจะงานที่บริษัทล่ะ”“คุณพ่อกำลังวางมือให้ผมเข้าไปดูแลครับ ท่านบ่นว่าเหนื่อยอยากพักอยู่เลี้ยงหลานที่บ้านครับ” ชานนท์อธิบายถึงเหตุผลที่ต้องพาชมพูนุชกับบุตรสาวไปอยู่ที่บ้านตน“แล้วนุชล่ะลูกอยากไปหรือเปล่า” อติรุจน์หันมาถามบุตรบุญธรรมหวังให้ชมพูนุชปฏิเสธ“เอ่อ...” คนกลางอย่างเธอช่างลำบากใจนัก“ถ้าไม่อยากไปก็ไม่ต้องไปนุช”“นุชเห็นด้วยกับนนท์ค่ะ”“แล้วเกิดอะไรขึ้นใครจะช่วยลูกล่ะนุช” อติรุจน์ยังกังวลไม่ไว้ใจบุตรเขยเท่าไหร่ กลัวจะมีเหตุการณ์ซ้ำรอย“จะไม่มีเหตุการณ์เช่นนั้นเกิดขึ้นอีกแน่นอนครับ ผมให้สัญญาว่าจะไม่ทำอะไรให้นุชต้องเจ็บช้ำน้ำใจอย่างเด็ดขาดครับคุณพ่อ” ชานนท์เอื้อมมือมากุมมือเรียวไว้แน่นพร้อมกับให้คำมั่นแก่พ่อตาแม่ยาย เขารู้ว่าการกระทำที่ผ่านมามันยากที่บุพการีของภรรยาจะไว้วางใจ เวลาเท่านั้นจะเป็นเครื่องพิสูจน์
อาญาร้ายพิศวาสหวาม 58
“ไม่เอา ผมอยากได้ยินจากปากของคุณเอง”“ค่ะ ฉันจะลองให้โอกาสคุณอีกครั้งหวังว่าคุณจะไม่ทำให้ฉันต้องเจ็บปวดซ้ำสองนะ”“ไม่มีวันนั้นแน่นอน ผมให้สัญญา” ชานนท์กระซิบข้างใบหูของหญิงสาวเบาๆ ก่อนเปลือกตาอีกฝ่ายจะค่อยๆ ปิดลงด้วยความอ่อนเพลียชมพูนุชรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาช่วงสองทุ่มเพราะได้ยินเสียงพูดคุยกันระหว่างพยาบาลกับชานนท์ ในอ้อมแขนของเขานั้นกำลังอุ้มบุตรสาวตัวน้อยอย่างระมัดระวัง ภาพที่เห็นทำให้เธออดตื้นตันใจจนน้ำตาคลอไม่ได้ตลอดสามวันที่ชมพูนุชพักฟื้นอยู่ที่โรงพยาบาล ชานนท์คอยดูแลอยู่ไม่ห่างเป็นภาพที่น่าประทับใจสำหรับทุกคนที่แวะเวียนมาเยี่ยมชมพูนุชกับลูกน้อย โดยเฉพาะอติรุจน์ก็รู้สึกเบาใจคลายความเป็นห่วงลง“เห็นไหมคุณพี่ ตานนท์ยอมทำทุกอย่างให้ยัยนุชของเรา”“ต้องคอยดูกันต่อไป” อติรุจน์ยังคงกันท่าจนภรรยาสะบัดค้อนให้ด้วยความหมั่นไส้“คุณพ่อคุณแม่ครับ ถ้าผมจะขอไปดูแลนุชกับลูกที่บ้านจะได้ไหมครับ” ชานนท์หันมาเอ่ยหลังจัดของเสร็จเพื่อเตรียมตัวกลับบ้าน“ได้จ้ะ” เด
อาญาร้ายพิศวาสหวาม 57
ชานนท์ค่อยๆ เปิดประตูเข้าไปยังห้องพักฟื้นอย่างเบามือ เห็นชมพูนุชยังนอนหลับอยู่เขาจึงเดินเข้าไปหาก่อนจะทรุดตัวนั่งลงข้างเตียงคนป่วย พร้อมเอื้อมมือไปกุมมือเรียวมาแนบกับใบหน้าแล้วฝังจูบลง จนอีกฝ่ายเริ่มรู้สึกตัวค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา“นนท์” เสียงแผ่วหลุดออกมาจากริมฝีปากที่แห้งผาก“นุชเป็นยังไงบ้าง เจ็บตรงไหนหรือเปล่า รู้ไหมว่าผมห่วงคุณกับลูกแทบแย่” ชานนท์ถามรัวจนคุณแม่มือใหม่ยิ้มอ่อนๆ“ก็มีเจ็บแผลที่ผ่าคลอด”“ผมขอโทษนะนุช ที่เป็นต้นเหตุทำให้คุณกับลูกต้องเจอเหตุการณ์ร้ายๆ อีกแล้ว” ชายหนุ่มพร่ำโทษตัวเองตลอดเวลา“ไม่ใช่ความผิดของคุณหรอก ฉันผิดเองที่ไม่มองรถให้ดีเสียก่อน โชคดีที่คุณโยดึงแขนไว้ทัน” ชมพูนุชยังจำเหตุการณ์ได้ขึ้นใจ“ไม่ใช่ความผิดของคุณสักหน่อย เขาจงใจชนคุณให้ตายต่างหากล่ะนุช”“ใครคะ ใครที่จงใจชนฉัน” คิ้วเรียวขมวดมุ่นเข้าหากันด้วยความสงสัย“ก็มาริสาน่ะสินุช” โยทะกาเดินเข้ามาได้ยินพอดี จึงเปิดฉากเล่าเหตุการณ์ให้ฟังอย่างละเอียดพร้อมกับ
อาญาร้ายพิศวาสหวาม 56
“ค่ะ” ชมพูนุชเดินไปนั่งอย่างเชื่องช้าด้วยอายุครรภ์เกือบเก้าเดือน จึงเดินเหินค่อนข้างลำบาก ซึ่งนั่งอยู่ได้ไม่นานโยทะกาก็ชวนกันไปรอที่หน้าห้างสรรพสินค้า“ร้อนไหมนุช” โยทะกายื่นทิชชูให้อีกฝ่ายเช็ดเหงื่อ“ค่ะ เดี๋ยวฉันขอเดินไปซื้อน้ำแป๊บหนึ่งนะคะ” ชมพูนุชชี้ไปตรงรถน้ำที่จอดขายตามทางเท้า ที่อยู่ฝั่งตรงข้ามที่เธอนั่งอยู่ระหว่างรอรถมารับ“พี่ไปให้เองดีกว่า นุชนั่งรออยู่ตรงนี้แหละ”“ไม่เป็นไรค่ะคุณโย ตรงข้ามนี่เองค่ะ” ชมพูนุชส่ายหน้าปฏิเสธ ก่อนจะมองทางซ้ายขวาจนแน่ใจว่าไม่มีรถแล่นออกมา จะมีก็เพียงรถคันหนึ่งที่จอดอยู่ริมฟุตพาทซึ่งอยู่ในระยะไกล จึงก้าวเท้าเดินไปอย่างช้า โดยไม่รู้ว่ารถที่เข้าใจว่าจอดสนิทกำลังเร่งเครื่องตรงมาโยทะกาเห็นดังนั้นจึงทิ้งของที่ถือลงกับพื้น วิ่งไปคว้าตัวชมพูนุชได้ทันท่วงทีเพียงเสี้ยววินาทีเท่านั้น ก่อนอีกฝ่ายล้มทับร่างเธอไว้พร้อมเสียงหวีดร้องด้วยความตกใจ ขณะนั้นโยทะกาหันไปมองตามรถคันนั
You may also like
CLOSE FRIEND เพื่อนเล่นไม่เล่นเพื่อน
ACHICHI105.6K views3P อาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย
Sadistic_X131.8K viewsเมียขัดดอก
ชะนีติดมันส์101.2K viewsขย้ำรักเลขา NC-20
C543.9K viewsเริ่มรักทรยศ
เธียรนรา63 viewsภารกิจพิชิตใจเพื่อน(เกย์)
Selena130 viewsไร่รักเรือนสวาท
ท้องฟ้าและทุ่งหญ้า72 viewsพื้นที่เก็บรัก
ไออุ่นในฤดูหนาว1.4K views
