MasukShare
น้องอาย
Tanggal publikasi:
2026-09-21 18:30:42คนกลางอย่างน้ำอยากกุมขมับเหลือเกิน ปกติไม่เคยเห็นพ่อเลี้ยงดิน แสดงออกแบบนี้ เขาจะสุขุม น่าเกรงขาม พูดน้อย วันนี้ทำไมถึงเป็นไม้เบื่อไม้เมากับเพื่อนเธอได้นะ
“เอาล่ะ คุณมีธุระอะไรกับผม ผมไม่มีเวลามาต่อกรกับคุณ” ชายหนุ่มมีนัดกับลูกค้าในตัวเมือง
เขาเสียเวลากับหญิงสาวมามากพอ
“เอ๊ะ! นาย”
“อาย แกก็เอาของที่แม่ฝากให้พ่อเลี้ยงสิ พ่อเลี้ยงมีธุระ พวกเราจะได้กลับ”
“อื้อ… แม่ให้เอามาให้นาย” สีหน้าบึ้งตึงไม่พอใจ เธอยื่นให้เขาจะได้รีบไปกลับ เธอร้อนเหนียวตัวไปหมด
“หือ…” แม้ชายหนุ่มจะรับมาแต่ยังคาใจ ในซองมีอะไรในนั้น
“น้ำ กลับได้หรือยัง” อารดาหันไปถามเพื่อน
“กลับสิ” น้ำพ่นลมหายใจหนักๆ รู้สึกโล่งใจเสียทีที่จะได้กลับบ้าน
ทั้งสองยกมือไหว้เจ้าของบ้านและพากันลงจากบ้าน ท่ามกลางเสียงบ่นพึมพำๆ ไม่ขาดปากของอารดา
หมวกที่ถือคอยทำหน้าที่พัดวี ให้กับเจ้าของที่ตอนนี้ใบหน้าแดง เพราะแดดที่ร้อนแรงในช่วงเวลาบ่ายโมงกว่าๆ
“น้ำ”
“หือ… มีไรอาย” น้ำหันตามเสียงเรียก
“เฮ้ย… อาย อาย” เสียงเรียกเพื่อนที่ล้มเป็นลมหมดสติ น้ำเข้าประคองพร้อมเขย่า
ด้านคนที่กำลังจะรีบไปธุระได้ยินเสียงเรียกชื่อผู้หญิง เขารีบวิ่งมาดู เห็นหญิงสาวสวมชุดเดรสนอนที่พื้น ส่วนครูน้ำนั่งประคองทั้งที่พื้นร้อนๆ
“อาย… เป็นอะไรครูน้ำ” เสียงทุ้มตื่นตระหนกถามครูน้ำ
“อายเป็นลมค่ะพ่อเลี้ยง” พ่อเลี้ยงดินรีบอุ้มหญิงสาวขึ้นบนบ้านไปยังห้องรับแขก
เขาวางหญิงสาวลงบนโซฟาโดยมีครูน้ำวิ่งตามมาติดๆ ด้วยความเป็นห่วงเพื่อน “ป้าเอี่ยมครับ ป้าเอี่ยม” ชายหนุ่มเรียกหาแม่บ้าน
“คะ พ่อเลี้ยง… เอ๊ะ!”
“เธอเป็นลม… ผมรบกวนป้าเอี่ยมดูแลด้วยนะครับ ผมต้องรีบไปคุยธุระ” เขายกนาฬิกาที่ข้อมือดูเวลา
“ค่ะๆ คุณรีบไปเถอะค่ะ ทางนี้ป้าดูแลให้ค่ะ” ก่อนจะปลีกตัวเดินเข้าครัวไปหาน้ำใส่กะละมังและผ้า ออกมาหาหญิงสาวอีกครั้ง แต่ก็ไม่เห็นชายหนุ่มเสียแล้ว
“อื้อ…”
“อาย อาย…” น้ำเรียกเพื่อนเมื่อเห็นว่าอารดาเริ่มรู้สึกตัว ใบหน้าที่ซีดเซียวเริ่มมีสีเลือดฝาดให้เห็น หลังจากป้าเอี่ยมเช็ดหน้าเช็ดตาให้
“น้ำ… ทำไมพวกเราถึงมาอยู่ที่นี่อีก” อารดาเปล่งเสียงถามเพื่อน แต่น้ำเสียงเหมือนติดที่ลำคอ เธอพยุงตัวขึ้นลุกนั่งโดยมีน้ำช่วยประคอง
“แกเป็นลม ฉันกับป้าเอี่ยมช่วยดูแลแก” น้ำบอกกับเพื่อน
อารดามองหน้าหญิงสูงอายุก่อนยกมือไหว้และกล่าวขอบคุณ
“ขอบคุณนะคะที่ช่วยดูแลอาย”
“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ พ่อเลี้ยงดินไหว้วานให้ป้าดูแลคุณค่ะ” ก่อนไปพ่อเลี้ยงกำชับให้ดูแลเป็นอย่างดี
“พ่อเลี้ยง… พ่อเลี้ยงดินเหรอคะ” อารดาถาม
“ค่ะ” ป้าเอี่ยมยิ้ม
“งั้น พวกหนูขอลากลับบ้านก่อนนะคะ แม่จะเป็นห่วงค่ะ” อารดาตัดบท เธอไม่อยากอยู่นานไปมากกว่านี้ เพราะตอนนี้เธอรู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัวเหมือนจะไม่สบาย
“อ๋อ ค่ะ”
ระหว่างที่สองสาวลุกขึ้นจากโซฟา โทรศัพท์ของอารดาได้ตกลงบนโซฟาโดยที่เธอไม่รู้ตัว ทั้งหมดลงมาข้างล่างและเดินไปยังรถมอเตอร์ไซค์ น้ำเสียบกุญแจและสตาร์ตรถ ขับออกจากไร่เอี่ยมสกุลชัยทันที
เวลาสิบสี่นาฬิกาสี่สิบห้านาที รถกระบะคู่ใจจอดดับเครื่องสนิท อยู่ในร้านอาหารตัวอำเภอ พ่อเลี้ยงดินปิดประตูรถก่อนจะเดินเข้าภายในร้าน เขานัดคุยกับลูกค้าที่ติดต่อเข้ามา เพื่อให้ทางไร่ส่งผลผลิตให้กับทางโรงแรมระดับห้าดาวในกรุงเทพฯ
เขาไปถึงก่อนเวลานิดหน่อยจึงเลือกที่จะไปนั่งรอในห้องวีไอพีของร้าน ระหว่างนั่งรอลูกค้า ชายหนุ่มโทรศัพท์กลับมายังบ้านพักเพื่อถามอาการหญิงสาว
ครืด ครืด
“สวัสดีค่ะ ไร่เอี่ยมสกุลชัยค่ะ”
“ผมเองครับ ผู้หญิงคนนั้นเป็นอย่างไรบ้างครับ”
เขาถามหาหญิงสาวที่เป็นลมล้มพับ
“อ้อ… คุณหนูอาย นั่นเหรอคะ เธอกลับไปได้สักพักแล้วค่ะ ครูน้ำก็กลับพร้อมกัน” ป้าเอี่ยมรายงาน
“อื้อ… อย่างงั้นเหรอครับ วันนี้ป้าไม่ต้องทำกับข้าวเผื่อผมนะครับ ผมคงกินข้างนอกเลย” เขาคงฝากท้องที่ร้านกับลูกค้าแทน ถึงนัดเจอที่นี่
“ได้ค่ะ” ชายหนุ่มวางสายจากป้าแม่บ้าน แต่สมองกลับคิดถึงใบหน้าจิ้มลิ้มของหญิงสาว ริมฝีปากอมชมพูที่ต่อว่าเขา ไม่ลดราวาศอกทำให้เขาเผลอลืมตัวอมยิ้ม ก่อนสติจะกลับมา เขาสลัดศีรษะไล่ความคิดเหล่านั้น แค่วันแรกยังสะกดจิตเขาได้เพียงนี้ นานไปจะเป็นอย่างไรกัน
เสียงประตูเปิดเข้ามา ทำให้ชายหนุ่มมองไปยังประตู ก่อนจะมีชายหญิงหนึ่งคู่เดินเข้ามาแนะนำตัว
“พวกเรามาจากโรงแรมเอเชียเซาท์บีชค่ะ” หนึ่งในสองแนะนำตัวให้ชายหนุ่มทราบ
“ครับ ผม บดินทร์ เอี่ยมสกุลชัย เจ้าของไร่ที่คุณติดต่อมาครับ” เขาแนะนำตัวเช่นกัน
“ค่ะ”
“ครับ”
“ผมอเนก ผมเป็นผู้จัดการโรงแรม แล้วนี่คุณแก้วตาผู้ช่วยผมครับ”
“งั้นพวกเราเข้าเรื่องเลยแล้วกันนะครับ ตามที่ทางเราได้ติดต่อมาครั้งแรก ทางเราอยากให้ทางไร่ของคุณป้อนผลผลิตให้กับทางโรงแรมพวกเราค่ะ ทางเราได้ยินชื่อเสียงเรื่องผลผลิตของคุณจากหลายๆ ที่ ทางเจ้าของท่านเลยสนใจให้ติดต่อสอบถามครับ” ชายหนุ่มที่รับหน้าที่เจรจา คาดว่าน่าจะเป็นผู้จัดการโรงแรม
“ครับ อย่างที่พวกคุณรู้ไร่ของผมส่วนใหญ่ปลูกผักออร์แกนิก ปลอดสาร ราคาอาจจะสูงกว่าท้องตลาดหน่อยนะครับ แต่ไม่ได้สูงจนเกินงาม ผลไม้ก็เช่นกัน ผมคิดถึงผู้บริโภคเป็นหลักครับ” เขาอธิบายให้คนทั้งสองเข้าใจ
“พวกเราเข้าใจดีครับ ถึงอย่างนี้ไงครับ พวกเราถึงสืบเสาะจนรู้ว่าเป็นไร่ของคุณ”
Bab terbaru
อายดินกลิ่นรัก ณ บ้านไร่ จบแล้ว ครอบครัวสุขสันต์
“น้องแดนยังไม่โตเลย รอน้องแดนโตอีกหน่อยไม่ได้เหรอ อีกอย่างฉันกลัวอ้วน”อันแรกน่ะใช่ น้องแดนพึ่งขวบกว่าๆ แต่อันหลังนี้คือข้ออ้าง หลังจากคลอดน้องแดน อารดาสวยงามยิ่งกว่าตอนมีลูก สะโพกผายขึ้นแต่เอวคอด หน้าอกอวบใหญ่ขึ้นอย่างเห็นได้ชัดพ่อเลี้ยงดินมักตำหนิการใส่เสื้อผ้าของเธอประจำ เพราะเขาหึงหวงไม่อยากให้ใครมอง“ดีออกเลี้ยงทีเดียว” จริงๆ ชายหนุ่มคิดว่า เขาอายุเยอะขึ้นเมื่อเทียบกับอารดา เขากลัวจะไม่สามารถมีลูกได้อีก“แต่อาย”อารดายังพูดไม่จบ ก็ถูกปากหนาประกบจูบอย่างนุ่มนวล เธอรับจูบแต่โดยดีแม้ไม่ได้เต็มใจพ่อเลี้ยงดินเป็นฝ่ายก่อไฟสวาท จนห้องทั้งห้องอบอวลด้วยความเร่าร้อน ชายหนุ่มผู้มีกำลังวังชา ไม่ยอมปล่อยให้อารดาได้พักง่ายๆ ความร้อนแรงถูกจุดขึ้นทุกครั้งยามที่หญิงสาวหมดเรี่ยวแรง เสียงครวญครางหวีดร้อง โดยไม่ห่วงว่าลูกชายตัวน้อยจะตื่นขึ้นมาขัดจังหวะ เสียงเนื้อกระทบกันดังลั่น พอๆ กับเม็ดหยาดเหงื่อเกาะพราวตามเนื้อตัวของคนทั้งคู่ไฟปรารถนาเมื่อคุกรุ่น ย่อมใช้เวลาในการมอดไหม้หลายชั่วโมง ทำเอาเมียสาวถึงกับ
อายดินกลิ่นรัก ณ บ้านไร่ ได้ลูกชายน่ารัก
“น้องแดน หนูอยู่นิ่งๆ ได้บ้างไหมครับ แม่เหนื่อยแล้วนะครับ” อารดาบอกลูกชายตัวน้อย ขณะแม่วิ่งไปอุ้ม พร้อมใช้มือปัดมือป้อมๆ ที่กำดินไว้แน่นไม่คลาย เด็กน้อยหันมายิ้มให้แม่ด้วยความไร้เดียงสาตั้งแต่คลอดลูกมา อารดาก็ถูกสั่งห้ามไปทำงานในไร่ พ่อเลี้ยงดินให้เลี้ยงลูกอยู่บ้าน จะมีบ้างที่เธอแอบขับรถพาลูกน้อย ไปดูผลผลิตในไร่หากวันไหนถูกจับได้ก็จะถูกชายหนุ่มบ่นจนหูชา แต่เธอไม่เคยจำและยังไปเรื่อยๆ หากมีโอกาส อย่างเช่นวันนี้“ อาย… แอบพาลูกมาอีกแล้วนะ” พ่อเลี้ยงดินเดินมาหาสองแม่ลูกด้วยความหงุดหงิด สีหน้าไม่สบอารมณ์ เขาได้ยินเสียงหญิงสาวคุยกับลูก จึงเดินตามเสียง“แค่นี้เอง นายจะหงุดหงิดไปเพื่อ” เธอย้อนถาม“ลูกยังเล็กอยู่ เดี๋ยวก็ถูกแมลงกัดหรอก” ว่าแล้วพ่อเลี้ยงดิน ก็เดินมาอุ้มลูกจากหญิงสาวเด็กน้อยเป็นใจ ยกมือให้ผู้เป็นพ่ออุ้ม อย่างดีใจ“โอ๊ย… ฉันจะบ้าตาย ลูกนายเป็นผู้ชายนะ” อารดาถึงกับส่ายหัว ถึงเธอจะบ่นกรอกหูชายหนุ่ม เขาไม่สนใจมัวแต่เล่นกับลูก ทำให้อารดาหยุดบ่นไปเอง&
อายดินกลิ่นรัก ณ บ้านไร่ ผมรักลูกสาวของแม่ครับ
อารดาแหงนหน้าร้องเรียกชื่อชายหนุ่ม มวลสมองขาวโพลน มันว่างเปล่าเสียจนนึกอะไรไม่ออก ลมหายใจคนตัวโตเริ่มขาดช่วง เขาต้องการปลดปล่อยเต็มที พ่อเลี้ยงดินพยุงอารดาลุกขึ้น ก่อนพาเธอนอนลงที่โต๊ะทำงาน โดยมีหมอนหนุนซ้อนที่เอวและสะโพกผายชายหนุ่มปลดกางเกงยีนตัวเองลง มือหนาถลกชุดเดรสคลุมท้องไปกองที่เอว เขายืนในท่ายืน การร่วมรักกับคนท้องเป็นเรื่องปกติ แต่ต้องไม่รุนแรง เพราะหมออธิบายให้เขาฟังและอุปกรณ์ในการช่วยคนท้องเขาทำตามหมอทุกอย่าง ยิ่งตอนนี้อารดาท้องโตเธอก็มีความต้องการเรื่องอย่างว่ามากขึ้น อาจเพราะฮอร์โมนที่เปลี่ยนไปอารดาประคองท้องอย่างระวัง เธอเห็นพ่อเลี้ยงดินไม่ได้เลย ความต้องการก็เกิดอย่างหักห้ามใจไม่ได้ เนื้อตัวแดงก่ำ สองเต้าอวบใหญ่โตกระเพื่อมขึ้นลงตามแรงหายใจ พ่อเลี้ยงดินส่งตัวตนเข้าภายในตัวหญิงสาว ก่อนโน้มตัวถามอารดา เขาค่อยๆ ขยับช้าๆ“เจ็บไหมอาย” “ไม่… ไม่เจ็บค่ะ” เธอมองหน้าชายหนุ่ม“พี่ขยับนะ… เจ็บก็บอกพี่นะ” สีหน้าชายหนุ่มแดงก่ำ เหมือนเขาอดกลั้นการลงน้ำหนักใส่หญิงสาว
อายดินกลิ่นรัก ณ บ้านไร่ เมียครับ
ครูน้ำมัวแต่ยืนเหม่อ คำถามมากมายในหัว ไอ้เพื่อนตัวดีก็เลี่ยงที่จะตอบ แต่ก็อดดีใจกับเพื่อนไม่ได้ พ่อเลี้ยงดินก็ไม่ใช่คนไม่ดี หวังว่าคงจะเปลี่ยนนิสัยใจร้อนขี้โวยวาย เจ้าอารมณ์ ความเอาแต่ใจของหญิงสาวลดน้อยลงได้บ้างสองสาวเดินดูของจนเหนื่อย ความหิวมาเยือน ก่อนที่อารดาจะชวนครูน้ำไปกินอาหารที่ร้านของพ่อเลี้ยงดินไหนๆ มาแล้วก็แวะไปกินที่นั่น พ่อเลี้ยงดินคงไม่บ่นไม่ว่าหรอก จากนั้นทั้งคู่ต่างขับรถมุ่งหน้า ไปยังร้านอาหารของชายหนุ่ม“แกทำไมไม่กินที่นี่” ครูน้ำสงสัย ทำไมต้องหอบสังขารไปถึงที่นู่น“ประหยัด…” อารดาบอกเพื่อน“เหอะ… เกิดงกขึ้นมาล่ะทีนี้” ครูน้ำพูดประชด“ร้านอีตานั่นอยู่ใกล้ๆ จะไปเสียตังค์ทำไมล่ะน้ำ” จริงๆ อารดาอยากกินสลัดผักที่ร้านนั่นมากกว่า เธอถึงยอมทนหิว“ขับรถไปเถอะน่า หลานแกหิวจนจะกินหัวแกได้แล้วยัยน้ำ”“อือๆ เห็นแก่หลานฉัน” หญิงสาวส่ายหัวอย่างเอือมระอา ครูน้ำหัวเราะในคำพูดของเพื่อน อย่างน้อยอารดาก็ไม่มีพิษมีภัยกับใคร
อายดินกลิ่นรัก ณ บ้านไร่ พ่อของลูก
เธอสูดน้ำมูกพร้อมยกมือขึ้นเช็ด ปากบางพ่นบ่นพ่อเลี้ยงดินสารพัด“หยุดเดี๋ยวนี้นะอาย ไปด่าพ่อเลี้ยงเขาแบบนี้ได้ยังไง ในเมื่อหนูเองก็ร่วมกันทำ” แม่ชบากลั้นขำแต่ก็ปรามที่พูดแบบนี้เพราะหญิงสาวเอาแต่โทษชายหนุ่ม ทั้งๆ ที่ตัวเองก็เป็นคนก่อเรื่องเช่นกันอารดาหน้าบึ้งหน้างอ หน้าแดงก่ำ เสียงสะอื้นขาดๆ หายๆ จ้องหน้าชายหนุ่มที่ยืนยิ้มหน้าบาน เขาทำเหมือนไม่สะทกสะท้าน ในสิ่งที่เธอต่อว่าเขา แถมแม่ยังดูเหมือนจะเข้าข้างอีกด้วย“หนูลูกแม่นะ แทนที่จะเข้าข้างลูกตัวเอง ที่มันทำให้ลูกตัวเองเสียหาย ดันไปเข้าข้างคนอื่นอีก ฮือๆ” เธอว่าให้แม่พร้อมสะอื้นไห้แม่ชบามองหน้าพ่อเลี้ยงดิน อดขำให้ลูกสาวไม่ได้ ในเมื่อเรื่องมันเกิดขึ้นแล้ว ก็ต้องคอยดูแลและคอยให้กำลังใจกันไป แต่คงจะยากหน่อยสำหรับลูกสาวพยศคนนี้ เห็นทีคนที่จะเหนื่อยคงไม่พ้นพ่อเลี้ยงดิน เขาจะรับมือหญิงสาวได้ไหมเท่านั้นเมื่ออารมณ์ขุ่นมัวทำให้อารดาเดินหนีขึ้นห้องนอน เธอไม่อยากเห็นหน้าชายหนุ่ม แม้อยากอยู่ใกล้ๆ กายเขา เพื่อจะได้สูดดมกลิ่นกายเขา แต่ความถือตัวอวดดีมันมีมากเกิน จึงไม่สนใจอะไรทั้งนั้น
อายดินกลิ่นรัก ณ บ้านไร่ หนูท้อง
เมื่อเจอจึงหยิบใส่ปาก และหอบของเหล่านั้นไปวางที่อ่างล้างจาน ทำการล้างน้ำ ทั้งล้างทั้งหยิบใส่ปากไปด้วย เธอน้ำลายสอ จับทุกอย่างมาคลุกรวมกันใส่ถ้วย ถือมานั่งกินบนโต๊ะเงียบๆ คนเดียวแสงไฟตามทางเดินส่องสลัวไปทั่วรีสอร์ต จึงไม่เป็นที่น่ากลัว ยังมีเสียงคนมาพักนั่งคุยกันกินเลี้ยงสังสรรค์ อารดาออกมายืนมองหลังจากเธอกินอิ่ม มือน้อยกอดอกถอนหายใจคิดถึงเรื่องเมื่อหัวค่ำ พ่อเลี้ยงดินจะแต่งงานกับเธอ เขาพูดจริงหรือแค่พูดเล่นกัน ลึกๆ ในก้นบึ้งเธอดีใจที่สุด เพราะในชีวิตเธอไม่เคยคบผู้ชายคนไหนเลย จนมาเจอพ่อเลี้ยงดินถึงจะปากร้ายบ้างสำหรับเธอ แต่ใจดีกับเหล่าคนงาน หากเธอไม่กวนประสาทเขา เขาก็ไม่ต่อว่า หลักๆ แล้วชายหนุ่มก็ดีหมดแหละ ด้วยวุฒิภาวะ ความเป็นผู้นำ ขยันขันแข็ง มีเหตุผลแต่บางครั้งก็งี่เง่า อารดาคลี่ยิ้มมุมปากโดยลืมตัว“ยิ้มอะไร อาย” เสียงเข้มดังขึ้น ขัดความคิดเพลินๆ จนต้องหันหาเจ้าของเสียง“นายมาทำอะไรตรงนี้ ทำไมไม่กลับไร่” อารดาถามชายหนุ่ม“แล้วทำไมเธอมายืนตรงนี้ ไม่หลับไม่นอน” เท้าหนาเดินมายืนต่อหน้า“อี๋&
Anda juga akan menyukai
ถึงป๋าดุ (ดัน) หนูก็ไหว
ผลิกา(เลอบัว)69.7K DibacaGardener คนสวนของคุณหนู
กาสะลอง93.6K Dibacaในวันหย่าร้าง ฉันถูกอาเล็กของอดีตสามีลักพาตัวไปจดทะเบียน
แสงอรุณฤดูใบไม้ผลิ70.5K Dibacaหลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็กลายเป็นภรรยาคนโปรดของมหาเศรษฐี
กู่หลิงเฟย319.6K Dibacaวันที่รักสวนทาง
ระรินรัก138 Dibacaสามีที่ฉันเก็บได้จากคืนฝนตก
แอมมี่179 Dibacaวิศวะโหมดหมาเด็ก
Camellia.ma155 Dibacaท่านชีคดุขนาดนี้คุณหมอจะทนไหวเหรอ
SUNISAYOK461 Dibaca
