พ่อเลี้ยง

“พ่อเลี้ยงดิน” หรือ นาย บดินทร์ เอี่ยมสกุลชัย อายุสี่สิบสองปี เจ้าของไร่เอี่ยมสกุลชัย ที่กินพื้นที่ในการปลูกผัก ผลไม้ส่งออกหลายร้อยไร่ ใน อำเภอเมือง จังหวัดอุทัยธานี ชายหนุ่มเป็นลูกชายเพียงคนเดียวของครอบครัว

พ่อแม่เสียชีวิตจากอุบัติเหตุเมื่อหลายปีก่อน เขาแต่งงานมีครอบครัวกับสาวสวยในกรุงเทพฯ หลังหย่าขาดภรรยา เขาก็ครองตัวเป็นโสดมาหลายปีจนทุกวันนี้ ต่างเป็นที่หมายตาของสาวน้อยสาวใหญ่หลายๆ คน แต่เขาก็ยังไม่สนใจใครสักคน

“กว่าจะให้เข้าพบได้ ทำไมไม่รอให้มืดให้ค่ำก่อน คนอะไรไม่รู้จักมารยาทเอาเสียเลย” เสียงหญิงสาวเจ้าอารมณ์บ่นตลอดทางระหว่างขึ้นมาพบเจ้าของไร่

“อาย… เธอจะบ่นทำไม”

“พ่อเลี้ยงเขางานเยอะและอีกอย่างเราไม่ได้นัดพ่อเลี้ยงดินล่วงหน้า แกก็อย่าบ่นนักเลยน่า”

มันก็จริงของน้ำนั่นแหละ พวกเธอมาโดยไม่ได้บอกล่วงหน้าเพราะแม่ไม่ได้บอกอะไรกับเธอด้วยซ้ำ มีเพียงซองสีน้ำตาลที่ฝากมาให้เท่านั้น

เมื่อขึ้นมาถึงบนบ้าน ชายสูงวัยพามานั่งที่ห้องรับแขกที่แยกออกจากตัวบ้าน ซึ่งอยู่ต่ำกว่าเล็กน้อย

ไม่นาน แม่บ้านยกน้ำมาให้แขกผู้มาเยือนใหม่ ปกติจะไม่ค่อยมีใครได้ขึ้นมาบนบ้านหลังนี้สักคน ทำให้แม่บ้านรู้สึกแปลกใจ ก็ได้แต่สอบถามสามี

“พี่สันต์… ใครเหรอจ๊ะ ฉันไม่เคยเห็นพ่อเลี้ยงให้แขกขึ้นมาพบ บนเรือนหลังนี้เลยพี่” ป้าเอี่ยมถามสามี

“ครูน้ำ… ส่วนอีกคนฉันเองก็ไม่เคยเห็นเหมือนกัน”

“สวยใช้ได้เลยนะพี่… ไม่น่าใช่คนแถวนี้หรอก”

“น่าจะเพื่อนครูน้ำมั้ง”

สองสามีภรรยายืนคุยกัน ต่างเหลียวมองทางสองสาวเป็นระยะๆ ก่อนแยกย้ายกันทำหน้าที่

หลังจากปล่อยให้สองสาวรอนาน

“สวัสดีครับคุณครูน้ำ” เสียงทุ้มกังวาน

เขาเอ่ยทักทายจากมุมห้องห้องหนึ่ง อารดาเหลือบสายตามองหาต้นตอของเสียง แค่ได้เห็นใบหน้าของชายหนุ่ม ทำเอาเธอถึงกับไอสำลักน้ำ หน้าดำหน้าแดงขณะยกแก้วน้ำขึ้นดื่ม

“เฮ้ย… นาย” เธอชี้หน้าเขา พร้อมลุกขึ้นยืน ทำให้น้ำต้องลุกขึ้นตาม

“สวัสดีค่ะพ่อเลี้ยงดิน” น้ำยกมือไหว้ชายหนุ่ม พร้อมใช้ศอกสะกิดคนข้างๆ แต่อีกคนกลับนิ่งเฉย จนต้องเอ่ยขอโทษชายหนุ่ม

“ขอโทษนะคะพ่อเลี้ยง นี่อาย… เพื่อนของน้ำเองค่ะ พึ่งมาจากกรุงเทพฯ”

“ไม่เป็นไรครับครูน้ำ ว่าแต่วันนี้มีอะไรหรือเปล่าครับ ถึงมาที่นี่ได้” แม้จะพูดกับอีกคนแต่สายตากลับเหลียวมองหญิงสาวอีกคน ที่ยืนชูคอแข็งจ้องมองหน้าเขา ตาไม่กะพริบ

“พ่อเลี้ยงอะไรของแก… เนี่ยคนที่ฉันเจอตอนรอแกไง” อารดายังคงเถียงเพื่อน

“หยุดเลยอาย… นี่คือพ่อเลี้ยงดิน ตัวจริงเสียงจริง ที่แกอยากเจอ” น้ำย้ำชื่อชายหนุ่มให้อารดาฟังอีกรอบ อารดาหยุดและหย่อนก้นลงนั่งเก้าอี้ มองหน้าชายหนุ่มอย่างไม่เชื่อสายตา ไม่ต่างกับชายหนุ่มที่จ้องใบหน้าหญิงสาว ก่อนยกขานั่งไขว่ห้าง มือประสานวางบนหน้าขา

“ครับ… ผม บดินทร์ เอี่ยมสกุลชัย หรือ คุณจะเรียกผม พ่อเลี้ยงดินเหมือนครูน้ำ ผมก็ไม่ว่าครับ” ชายหนุ่มแนะนำตัวเต็มยศ

ฝั่งหญิงสาวเองแทบไม่เชื่อหูตัวเอง เป็นเขาหรอกหรือ แล้วเขาเป็นบ้าอะไร ถึงไม่บอกเธอตั้งแต่แรก ปล่อยให้เธอยืนจนขาแข็งตากแดดตั้งนาน อารดาลมออกหูต่อว่าชายหนุ่มทันที

“อะไรนะ นายเนี่ยนะพ่อเลี้ยงดิน แล้วทำไมไม่บอกฉันตั้งแต่แรก ปล่อยให้ยืนรอจนขาแข็งตากแดด ถ้าฉันไม่สบายขึ้นมาใครจะรับผิดชอบ ฮะ!”

“หึ หึ…” เขาแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ

ความยุ่งยากตกมาอยู่ที่กชกร เธอทำตัวไม่ถูก สองคนนี้เจอกันแล้วอย่างนั้นหรือ แล้วทำไมพ่อเลี้ยงดิน ถึงไม่บอกเพื่อนเธอตั้งแต่แรก

ความวุ่นวายน่าจะไม่จบแน่ๆ เพราะเพื่อนเธอไม่ยอมคนง่ายๆ

“คุณไม่ได้ถาม ผมก็ไม่ได้บอกแล้วผมผิดตรงไหนครับคุณ” ชายหนุ่มหยุดพูด พลางมองหน้าหญิงสาว เหมือนอยากรู้จักชื่อเสียงเรียงนาม

“ฉันชื่ออารดา บุษยากร ลูกสาวคนเดียวของแม่ชบากับพ่ออดุลย์ บุษยากร นายมันเป็นเจ้าของไร่ ที่นิสัยแย่มากๆ เลยนะ ปล่อยให้ผู้หญิงบอบบางอย่างฉัน ยืนตากแดดตั้งนาน ผิวสวยๆ ใสๆ ของฉันไหม้ ใครจะรับผิดชอบ ฮะ! ไอ้คนนิสัยไม่ดี” หญิงสาวต่อว่าชายหนุ่มยกใหญ่ แม้แต่น้ำห้ามก็ไม่ยอมฟัง น้ำได้แต่ขอโทษชายหนุ่มซ้ำๆ

คนถูกต่อว่าเพ่งมองริมฝีปากจิ้มลิ้ม ที่กำลังต่อว่าเขา ไม่มีใครกล้าต่อกรกับคนอย่างเขาคงมีหญิงสาวคนนี้คนเดียว ที่ยังไม่รู้จักเขาดี เจ้าหล่อนถึงแว้ดๆ ใส่เขาไม่หยุด

เขายอมรับว่าหญิงสาวนั้นสวย น่ารัก หน้าตาจิ้มลิ้ม ตัวเล็กบอบบางน่าทะนุถนอม ยิ่งทรวดทรงองค์เอวเล็กคอด หน้าอกหน้าใจไม่ต้องพูดถึงคาดว่าคงล้นมือหากได้สัมผัส

แต่นิสัยคำพูดคำจาขวานผ่าซากไม่ไหวๆ คนโดนจ้องถึงกับขึ้นเสียงใส่ “มองอะไรมิทราบ”

“คุณมีอะไรให้ผมมอง… ผมก็มองอันนั้นแหละครับ”

“ไอ้ทะลึ่ง”

คนพามาถึงกับต้องดึงแขนไว้ เธอกลัวเพื่อนจะต่อยหน้าชายหนุ่ม

“ผมเป็นผู้ชายทะลึ่งไม่แปลกหรอกครับ คุณนี่นิสัยเสีย นิสัยแย่ กว่าผมเยอะเลยนะอาย ที่ต่อว่าเจ้าของบ้านฉอดๆ คุณเป็นผู้หญิงแบบไหนกัน เท่าที่ผมรู้จักแม่ชบา ไม่มีนิสัยอย่างคุณเลย คุณนี่มันจริงๆ” ชายหนุ่มพูดอย่างใจเย็นกระตุกยิ้มมุมปาก

“นายว่าฉันนิสัยไม่ดีเหรอวะ”

“แล้วแต่คุณจะคิด”