อีบัวกับไอ้ขวัญ 2

“กลับกันเถอะพี่เทพ อย่าถามหามันเลย” หล่อนไม่อยากพูดถึงคนที่เกลียด

          “ไปกันเถอะ พี่เองก็ไปทอดแหมาเมื่อตอนเช้ามืดได้มาตั้งเยอะ เดี๋ยวแบ่งที่บ้านไว้ไปทำกินนะ”

          “จ้ะพี่”

          “แล้วเนี่ยพี่เทพไปไหนมาจ้ะ”

          “ก็ออกมาตามหาขวัญนั่นแหละ พ่อให้พี่มาตามบอกมีเรื่องจะใช้ขวัญให้ไปทำ”

          “ออ” หล่อนทำแค่พยักหน้าแล้วก็เดินนำหน้าชายหนุ่มไปทันที ส่วนเทพก็ได้แต่ยิ้มเอ็นดูเด็กสาวที่ตัวเองชอบ

          อีกมุมของพุ่มไม้ คนที่ทุกคนถามถึงนั้นยืนกำมือแน่น ขวัญเกลียด เกลียดการที่บัวชอบและชื่นชมพี่ชายตัวเอง ไม่เข้าใจว่าตัวเองด้อยกว่าคนเป็นพี่ตรงไหนทั้งๆ ที่หน้าตาก็ไม่ได้หล่อน้อยไปกว่ากันเลยสักนิด เผลอๆ เขาหล่อกว่าด้วยซ้ำ ผิวเข้มครามแดด ใบหน้าคมเข้ม ร่างกายสูงใหญ่กำยำ อกแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อ สาวๆ ในหมู่บ้านก็ต่างหลงใหลในตัวเขา แล้วทำไมกับบัวถึงไม่เป็นแบบนั้น หล่อนเกลียดชังเขาเพราะอะไรเขาเองก็ยังไม่รู้เลย

          “ไอ้เทพ มึงไม่มีทางได้อีบัวเป็นเมียหรอก อีบัวมันต้องเป็นของกู ของกูคนเดียว” พึมพำกำมือแน่นแล้วเดินตามหลังทั้งสองกลับบ้านไป เมื่อแน่ใจแล้วว่าทั้งสองเดินทิ้งระยะห่างตัวเองไปไกลแล้ว

          “ไปไหนมาไอ้ขวัญ” พอก้าวเท้าขึ้นเรือนมาพ่อก็ร้องถามทันที

          “ไปตีกระหรี่มา” ตอบเพียงสั้นๆ แล้วเดินไปตักน้ำฝนในตุ่มขนาดเล็กที่มุมเสาขึ้นมาดื่มแก้กระหาย

          “มึงไปในเมือง”

          “แล้วพ่อมีอะไรหรือเปล่า” ถามคนเป็นพ่อพร้อมกับเดินไปนั่งข้างๆ พ่อ

          “พ่อว่าจะใช้มึงไปในเมืองให้”

          “แล้วทำไมพ่อไม่ใช้ไอ้เทพมันบ้างล่ะ”

          “พี่เขาไม่ว่าง”

          “แล้วพ่อคิดว่าฉันว่างเหรอ”

          “เออ มึงก็ลอยไปลอยมาวันๆ ไม่ก็เข้าในเมืองไปมั่วสาวๆ ในเมือง มึงมีอะไรให้ยุ่งไอ้ขวัญ” ผู้ใหญ่ชัดเอ่ย

          “ก็...ว่าแต่พ่อจะใช้ฉันไปทำอะไรให้ในเมือง”

          “ก็ให้ไปรับเงินค่าผลไม้ไง พอดีร้านในตลาดติดเงินเราอยู่”

          “พรุ่งนี้ฉันไปให้ ว่าแต่แม่ลำดวนไปไหนพ่อ”

          “ในครัว ทำมื้อเย็นอยู่”

          “แล้วไอ้เทพ”

          “พี่มึงไปส่งหนูบัวที่บ้าน”

          หึ!

          “บ้านติดกันก็ไปส่ง อีบัวมันไม่หลงหรอกพ่อ”

          “ก็คนเขารักชอบพอกันจะส่งกันมันก็ปกติ มึงเถอะไปตีกระหรี่ในเมืองบ่อยระวังจะติดโรค”

          “ฉันใส่ถุงยางนะพ่อ ถึงจะอยู่บ้านป่าแต่ฉันก็รู้ว่าคนเมืองเขาใช้ชีวิตยังไง”

          “เออ มึงจะไปไหนก็ไปเถอะ พรุ่งนี้อย่าลืมไปเอาเงินค่าผลไม้ล่ะ”

          “ค๊าบ...” ตอบลากเสียงยาวแล้วลุกเดินไปยังครัวของบ้านทันที บ้านเป็นเรือนไทยโบราณมีครัวบนบ้านแยกเป็นสัดส่วนน่าอยู่