เข้าสู่ระบบคเชนทร์ผละออกไปจัดการสวมเสื้อผ้าของตัวเองอย่างรวดเร็ว ก่อนจะกลับมาโถมกายเปลือยเปล่าคร่อมทับร่างอวบอิ่มของปลายฝนเอาไว้เขาประกบจูบเธออีกครั้งอย่างรุนแรง ขณะที่แก่นกายร้อนผ่าวเริ่มเบียดเสียดถูไถวนเวียนอยู่ตรงร่องสวาทที่เปียกชื้น แต่กลับยังไม่ยอมแทรกตัวตนเข้าไปซีอีโอหนุ่มจงใจแกล้งให้เลขาฯ สาว ทรมาน ด้วยการเลือกที่จะวนเวียนถูไถแท่งรักอยู่บริเวณติ่งเสียวเพื่อจงใจให้เธอโหยหาและดิ้นรนจนถึงขีดสุดด้วยฤทธิ์ของยาปลุกกำหนัดที่แผดเผา“คุณคเชนทร์ขา... ได้โปรดเถอะค่ะ…” ปลายฝนครางออดอ้อนทั้งน้ำตาราวกับคนไม่มีสติ ความทรมานจากอารมณ์ที่พุ่งทะยานถึงขีดสุดทำให้สะโพกอวบกลมกลึงพยายามขยับรั้งเข้าหาเพื่อหวังให้เขาช่วยเติมเต็มความร้อนรุ่มซีอีโอหนุ่มกระตุกยิ้มร้ายกาจ เพราะเขาต้องการให้เธอจดจำรสชาติของการรอคอยและความทรมานนี้จนฝังใจ เพื่อให้เธอเลิกต่อต้านและสำนึกว่าไม่มีชายใดในโลกที่จะมอบรสสัมผัสที่ถึงใจให้เธอได้เท่ากับเขาอีกแล้ว… แม้กระทั่งผู้เป็นบิดาของเขาก็ตาม“คุณคเชนทร์ขา... ได้โปรดเถอะค่ะ... ฝนไม่ไหวแล้วจริง ๆ…” เสียงหวานสั่นพร่าและเว้าวอนจนความอดทนสุดท้ายของคเชนทร์พังทลายลงเขากวาดสายตามองใบหน้าสวยที่เต็
“เดี๋ยวสิคุณฝน…”คเชนทร์ลืมตาขึ้นช้า ๆ แววตาคมกริบเจือแววกรึ่มไปด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์และหยาดพิษยาที่เริ่มแผ่ซ่านในกระแสเลือด มองตรงมาที่เธอด้วยความโหยหาพร้อมแรงปรารถนาอันดิบเถื่อนที่กำลังพลุ่งพล่าน“ที่คุณพาผมมาพักห้องนี้… แสดงว่าคุณยังต้องการผมอยู่ใช่มั้ย” เสียงทุ้มแหบพร่าเอ่ยถามเบา ๆ“เปล่านะคะ! พอดีฝนเห็นคุณเมาไม่ได้สติ ก็เลยให้พนักงานช่วยพาคุณมาพักที่ห้องนี้ก่อนต่างหาก” ปลายฝนปฏิเสธเสียงสั่นด้วยความตกใจ“คุณอยู่เป็นเพื่อนผมก่อนสิ… รอให้ผมหายเมาแล้วค่อยกลับพร้อมกัน”“คุณพักผ่อนเถอะค่ะ… เดี๋ยวฉันจะไปพักอีกห้องหนึ่ง ฉันจองห้องเอาไว้แล้ว” ปลายฝนรีบโกหกเพื่อหาทางเอาตัวรอดในสถานการณ์ขับขันแต่ก่อนที่เธอจะทันได้สะบัดตัวก้าวเดินหนี คเชนทร์ก็อาศัยจังหวะนั้นกระชากเรียวแขนของเธอสุดแรง จนร่างบางเซถลาล้มลงไปกระแทกกับเตียงนอนนุ่ม ร่างสูงใหญ่โถมทับลงมาทันทีด้วยสัญชาตญาณอันดิบเถื่อนดวงตาหิวกระหายจ้องมองเธอด้วยความลุ่มหลง ปลายฝนตื่นตระหนกสุดขีด หัวใจดวงน้อยเต้นรัวระรัวด้วยความหวาดกลัว เธอพยายามใช้สองมือออกแรงดันแผงอกแกร่งไว้สุดกำลัง“ปล่อยนะคะคุณคเชนทร์! อย่าทำแบบนี้ อื้อ!” ปลายฝนร้องประท้วงเสียงหลง
“พอดีช่วงนี้คุณบัวเค้าต้องคอยดูแลคุณแม่ที่เพิ่งผ่าตัดน่ะครับ ก็เลยไม่ได้มาด้วย” คเชนทร์รีบหาข้ออ้างเพื่อกลบเกลื่อนความพิรุธ เขารู้ดีว่าราเมศวร์กำลังกุมความลับบางอย่างของเขา เรื่องที่เขายกเลิกการทำเด็กหลอดแก้ว“อ้อ!!... ถึงว่าล่ะครับ ช่วงนี้คุณบัวถึงไม่ได้มาตามนัดของโรงพยาบาลเลย” “ภรรยาผมมีนัดอะไรกับคุณหมอเหรอครับ”“ผมบอกไม่ได้หรอกครับ เป็นจรรยาบรรณของแพทย์ ว่าแต่คุณเถอะครับ เมื่อไหร่จะเข้าไปเก็บน้ำเชื้อ” คุณหมอหนุ่มเริ่มเข้าประเด็นทันที“คุณบัวเธอฝากไข่ไว้กับทางโรงพยาบาลนานแล้วนะครับ” คำพูดนั้นทำให้คเชนทร์รีบโบกมือปฏิเสธกลบเกลื่อนทันควัน“ผมสั่งยกเลิกการทำเด็กหลอดแก้วไปแล้วนี่ครับ”“ยังนี่ครับคุณคเชนทร์ ครั้งนั้นคุณบอกเพียงว่า ให้เก็บไข่ของคุณบัวเอาไว้ก่อน นี่ผมก็รออยู่เลยนะครับ” คุณหมอแกล้งลืมคำสั่งของคเชนทร์“คือช่วงนี้ผมยังไม่มีแพลนที่จะมีลูกหรอกครับ ผมกับภรรยายังอยากใช้ชีวิตคู่กันไปก่อน”“อ่าวเหรอครับ!!! ผมก็นึกว่า... ที่คุณยังไม่อยากมีลูกตอนนี้ เพราะว่าแม่อุ้มบุญเกิดตั้งท้องขึ้นมาก่อนซะอีก” หมอราเมศวร์พูดแทงใจดำเข้าอย่างจัง ก่อนจะหัวเราะเบา ๆ ในลำคออย่างรู้ทัน“คุณหมอ!!... จะพูด
พรตพิพัฒน์ รีสอร์ท แอนด์ สปา ปักหมุดแลนด์มาร์คแห่งใหม่ใจกลางอำเภอหัวหิน จัดงานเปิดตัวสุดยิ่งใหญ่รับเทรนด์ท่องเที่ยวระดับโลกงานเลี้ยงเปิดตัวโครงการรีสอร์ทและสปาแห่งใหม่ในเครือ พรตพิพัฒน์ รีสอร์ท แอนด์ สปา จัดขึ้นอย่างสมเกียรติที่ชายหาดหัวหิน ท่ามกลางบรรยากาศสุดเอ็กซ์คลูซีฟและแสงไฟประดับประดาอย่างประณีต โดยได้รับเกียรติจากบรรดานักธุรกิจชั้นนำ คู่ค้าคนสำคัญ และเหล่าเซเลบริตี้แถวหน้าของเมืองไทยมาร่วมแสดงความยินดีอย่างคับคั่งคเชนทร์ซีอีโอในเครือพรตพิพัฒน์ รีสอร์ท แอนด์ สปา ได้ขึ้นกล่าววิสัยทัศน์เปิดงาน พร้อมเผยโฉมแนวคิดที่ผสมผสานความหรูหราของการพักผ่อนระดับห้าดาวเข้ากับการออกแบบและการบริหารจัดการที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน เพื่อตอบโจทย์กลุ่มนักท่องเที่ยวระดับบนที่ใส่ใจธรรมชาติภายในงานเลี้ยงเริ่มต้นด้วยมื้ออาหารค่ำสุดพิเศษที่รังสรรค์โดยเชฟระดับมิชลินสตาร์ นำเสนอวัตถุดิบท้องถิ่นของหัวหินในสไตล์ฟิวชัน ก่อนจะปิดท้ายอย่างยิ่งใหญ่ด้วยการแสดงโดรนแปรอักษรและภาพแสงสีเหนือน่านฟ้าและท้องทะเลหัวหิน สร้างความประทับใจให้แก่ผู้ร่วมงานเป็นอย่างมากแสงไฟสีทองอบอุ่นสลับกับไฟประดับระยิบระยับขับเ
เย็นวันนั้น เอมอรเตรียมทุกอย่างไว้พร้อมสรรพในบ้านหลังใหญ่อันเงียบ กลิ่นอาหารเย็นมื้อของโปรดพรตพิพัฒน์ที่เธอตั้งใจทำเอง ต้มยำกุ้งน้ำข้น ผัดผักบุ้งไฟแดง และข้าวหอมมะลิร้อน ๆ วางเรียงรายบนโต๊ะอย่างประณีตเมื่อพรตพิพัฒน์เดินเข้ามา เธอยิ้มต้อนรับด้วยความดีใจ “คุณพี่!!...มาพอดีเลย… เอมทำอาหารเสร็จพอดีเลยค่ะ” ทั้งคู่ทานข้าวด้วยกันอย่างผ่อนคลาย บทสนทนาเบา ๆ วนเวียนไปด้วยเรื่องงานรับปริญญาลูกสาวของเธอ หลังจากเก็บจานเรียบร้อย เอมอรก็เข้าไปที่ห้องให้เขาอาบ“ไปนั่งจิบไวน์กันเถอะคุณพี่… วันนี้น้องอยากผ่อนคลายกับคุณพ่อพี่” อ่างน้ำวนพ่นฟองอากาศอุ่น ๆ ไวน์แดงสองแก้ววางอยู่ริมขอบ เอมอรถอดเสื้อคลุมอาบน้ำออกอย่างเชื่องช้า เผยเรือนร่างเปลือยเปล่าที่เธอดูแลรักษาอย่างดี เธอรอให้พี่เขยเดินลงไปในอ่างก่อน จากนั้นเธอจึงย้ายมานั่งด้านหลัง เอมอรยื่นอกอวบแนบชิดอยู่บนแผ่นหลังของพรตพิพัฒน์ มือเรียวบางนวดเฟ้นไปตามกล้ามเนื้อช่วงบ่าและลาดไหล่หนาของพี่เขยอย่างรู้ใจ ขณะที่ชายวัยห้าสิบสองปีหลับตาพริ้ม ปล่อยให้ความเมื่อยล้าถูกบรรเทาลงด้วยสัมผัสอันชำนาญ“บ่าของคุณพี่ตึงมากเลย อันที่จริง คุณพี่น่าจะพักแล้วให้ตาบี๋บริหารงา
ย้อนไปเมื่อหนึ่งวันที่แล้ว ขณะที่ปลายฝนกำลังก้มหน้าก้มตาตรวจสอบตัวเลขในเอกสารสรุปยอดงบประมาณของโครงการ อย่างตั้งอกตั้งใจอยู่หน้าห้องทำงานของคเชนทร์ ทันใดนั้นหัวใจดวงน้อยก็เต้นระรัวผิดจังหวะและเต็มไปด้วยความกระวนกระวาย เมื่อได้รับคำสั่งให้เดินทางไปปฏิบัติภารกิจต่างจังหวัดอย่างกะทันหัน ใบหน้าคมคายของคเชนทร์ก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าโต๊ะทำงานของเธอ ดวงตาคมกวาดมองเลขาสาวด้วยแววตานิ่งเรียบทว่าแฝงประกายความเจ้าเล่ห์เอาไว้อย่างลึกซึ้ง “พรุ่งนี้คุณเตรียมตัวไปตรวจงานที่หัวหินกับผมนะ เค้าแจ้งมาแล้วใช่มั้ย” เลขาสาวชะงักมือที่กำลังถือปากกา เธอเงยหน้าขึ้นสบตาเขาด้วยความตกใจ “เพิ่งทราบเมื่อกี้เองค่ะ... แล้วไปกี่วันเหรอคะคุณคเชนทร์” คเชนทร์ยักไหล่เบาๆ แกล้งตีสีหน้าเฉยเมย “สามวัน” ปลายฝนขมวดคิ้วด้วยความแคลงใจ “แต่เอ๊ะ!!... งานนี้ ท่านประธานเคยบอกว่าจะไปเองไม่ใช่เหรอคะ” “คุณรู้ได้ยังไง... หืม์ น้าเอมเพิ่งบอกผมเมื่อกี้เองว่าคุณพ่อติดภารกิจสำคัญ ท่านไม่ว่างน่ะ” คเชนทร์รีบตัดบทน้ำเสียงเรียบเฉย “ว่าแต่... คุณมีปัญหาอะไรหรือเปล่าปลายฝน” หญิงสาวกะพริบตาปริบๆ ความรู้สึกหวาดหวั่นแล่นริ้วขึ้นมาใ