เรื่องสั้น 3-4 ตอนจบ (PWP)

“ลงมาแล้วหรือลูกมานั่งข้างป๊าเร็วเข้าเด็กดี”

เขมินณ์เดินนวยนาดเข้ามานั่งข้างกายชายวัยกลางคนผู้เป็นบิดา ก่อนจะหรี่ตามองชายหนุ่มตรงหน้าด้วยแววตาซุกซน

“ใครกันคะป๊า หน่วยก้านใช้ได้เลย”

“คนนี้จะเป็นบอดี้การ์ดของลูก” ผู้เป็นบิดาเอ่ยบอกด้วยสีหน้าภูมิใจที่ทำให้ลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนสนใจได้

“อะไรคือบอดี้การ์ด?” เธอรู้จักบอดี้การ์ดแต่ไม่เข้าใจทำไมต้องมีด้วย

“บอดี้การ์ดก็คือคนที่จะติดตามลูกไปทุกที่คอยระวังภัยให้ลูกปลอดภัยมากที่สุด”

“มันแตกต่างจากคนรับใช้ยังไง เพราะปกติก็ไปกับแอนอยู่แล้ว”

“ก็นั่นมันคนใช้ นี่บอดี้การ์ดย่อมแตกต่างกันอยู่แล้ว ต่อไปผู้ชายคนนี้เป็นของลูกเรียกใช้เขาได้ตามสบาย”

เขมินณ์พยักหน้ารับเมื่อเถียงสู้ผู้เป็นบิดาไม่ได้ “นาย ตามฉันมาสิ”

ชายหนุ่มค้อมศีรษะลงก่อนจะเดินตามหญิงสาวขึ้นไปชั้นบนและปิดประตูตามหลัง จากนั้นก็มายืนตรงหน้าอย่างสงบเสงี่ยม

เธอมองชายหนุ่มอย่างประเมินตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกพอใจโดยเฉพาะรูปร่างที่กำยำบึกบึนน่าสัมผัส

“นายชื่ออะไร”

“ชนกันต์ครับคุณหนู” เขาตอบอย่างอ่อนน้อมแม้หญิงสาวตรงหน้าจะอายุน้อยกว่าก็ตาม

“ชนกันต์ชื่อเพราะดีนะ แล้วตอนนี้อายุเท่าไหร่แล้ว”

“38 ครับ”

เขมินณ์มองผู้ชายตรงหน้าด้วยความตกตะลึง ไม่คิดว่าจะใกล้เลขสี่คิดว่าแค่สามสิบเท่านั้น

“อายุนายก็เยอะแล้วนะมาเป็นบอดี้การ์ดทำไม แต่งงานหรือยังแล้วมีลูกน้อยหรือเปล่า”

ชนกันต์กล่าวออกมาอย่างเรียบง่าย “ผมต้องการงานครับ ที่พักอาหารครบสามมื้อเพื่อประทังชีวิต ผมโสด ไม่มีลูกและยังไม่ได้แต่งงานกับใคร”

เขมินณ์ยกขาขึ้นสูงเพื่อนั่งไขว่ห้างทำให้กระโปรงที่สั้นอยู่แล้วร่นขึ้นไปอีกเล็กน้อย ชายหนุ่มรีบก้มหน้าลงต่ำเพื่อไม่ให้ดูเป็นการเสียมารยาท แม้หัวใจจะสั่นไหวที่ได้เห็นเรียวขาขาวนวลก็ตาม

“แปลกดีนะอายุขนาดนี้แล้ว แต่ก็เอาเถอะในเมื่อป๊ายกนายให้ฉัน ก็ต้องฟังคำสั่งฉันตั้งแต่นี้เป็นต้นไป”

“รับทราบครับ คุณหนูอยากให้ผมทำอะไร ผมทำได้ทุกอย่าง”

“งั้นถอดกางเกงออกสิ”

“อะไรนะครับ!!”

บอดี้การ์ดหนุ่มหน้าเสียทันทีที่ได้ยินคำสั่งให้ถอดกางเกงออก คุณหนูไม่ได้กำลังล้อเล่นอยู่ใช่ไหม? หรือว่าหูไม่ดีและได้ยินผิดไป

“ฉันจะไม่พูดซ้ำ ถอดกางเกงออกรวมถึงชั้นในด้วย”

เสียงหวานเอ่ยออกมาอย่างเป็นธรรมชาติ ชนกันต์แม้จะตกใจแต่ก็ข่มใจทำตาม เขาถอดมันออกอย่างเชื่องช้าก่อนจะหันหน้าหนีไม่กล้าสบตากับคนตรงหน้า ต่างกับหญิงสาวที่มองมันอย่างพอใจ เธอเงยหน้ามองชายหนุ่มที่หันหน้าหนีเมื่ออยู่ในสภาพน่าอายแบบนี้

เขมินณ์เอื้อมมือไปคว้าแท่งเอ็นใหญ่และขยับเล่นไปมาอย่างนึกสนุก ยิ่งเห็นสีหน้าอดกลั้นของบอดี้การ์ดหนุ่มที่อายุมากกว่าเธอไม่กี่ปี ก็อดหยอกเล่นไม่ได้

“มันกระตุกหน่ะ ผงกหัวไปมา”

บอดี้การ์ดหนุ่มยืนตัวแข็งทื่อพร้อมกับความปวดร้าวที่เริ่มก่อตัวขึ้นอย่างหนัก ต่อให้พยายามควบคุมตัวเองมากแค่ไหนก็เป็นไปได้ยาก เมื่อคนที่เป็นเจ้านายยังสนุกกับการหยอกล้ออย่างสนุกสนาน

“คุณหนูครับถ้าผมทำอะไรผิดได้โปรดบอก ผมจะปรับปรุงและแก้ไขไม่ให้มันเกิดขึ้นอีก แต่อย่าลงโทษด้วยวิธีแบบนี้”

ชนกันต์แทบจะกราบขอร้องหญิงสาว เขาเคยมีอะไรกับผู้หญิงมามากแต่ไม่เคยคิดว่าจะเจอผู้หญิงรุกใส่แบบนี้

“จุ๊บ! น่ารักจัง ใส่กางเกงเถอะ” เขมินณ์เลิกแกล้งพร้อมกับก้มลงไปจูบทักทายปลายหัวหยักที่เริ่มมีน้ำปริ่มทั่วหัวจนอดไม่ได้ที่จะใช้ลิ้นพาดผ่านไปอย่างหยอกล้อ

ชายหนุ่มตกใจในสิ่งที่หญิงสาวทำ จับไม่พอเธอยังจูบมันและรู้สึกได้ว่าลิ้นของเธอโดนปลายหัวของเขา

น่าอายเกินไปแล้ว…

เขาจะสี่สิบแต่กลับถูกหญิงสาวหน้าเด็กเล่นงาน แถมเป็นคุณหนูที่อยู่ในความดูแลอีกด้วย ถ้าเกิดทำอะไรพลาดไปคงได้ตกงานอีกรอบไม่ก็ถูกพ่อของเธอฆ่าตาย

ไอ้กันต์หนอไอ้กันต์ บุญมีแต่กรรมบังของแท้

“ลงไปข้างล่างซะ ไว้ใช้งานจะเรียก”

“รับทราบครับคุณหนู”

เขมินณ์มองตามชายหนุ่มที่ออกจากห้องไปอย่างเร่งรีบพร้อมกับแลบลิ้นเลียริมฝีปากด้วยความชอบใจ ของดีใครจะปล่อยไปง่าย ๆ ไว้เจอกันบอดี้การ์ดหน้าดุ

หลังจากออกมาจากห้องของคุณหนูชายหนุ่มก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก ใครจะคิดว่าอาชีพบอดี้การ์ดจะเจอเรื่องหวาดเสียวตั้งแต่วันแรก

เกือบไปแล้วไหมล่ะ เกือบจะไม่รอดซะแล้ว

ชายหนุ่มเดินลงไปข้างล่างที่มีแม่บ้านยืนรออยู่แล้ว ก่อนจะตามไปดูที่พักแล้วอธิบายกฎข้อห้ามต่าง ๆ ภายในบ้าน โดยเฉพาะเรื่องส่วนตัวของคุณหนูที่ทุกคนต้องจำให้ขึ้นใจเป็นอันดับแรก ปิดท้ายด้วยการทานอาหารร่วมกับทุกคนหลังจากนั้นก็กลับมานอนพักก่อนจะเริ่มงานในวันพรุ่งนี้​