10.1

คิรากรลุกขึ้นจากเตียงมาอาบน้ำแต่งตัวตั้งแต่ยังไม่หกโมง เขาไม่ได้ตื่นเช้า แต่นอนไม่หลับตั้งแต่เมื่อคืน หลังออกจากห้องนอนของอลีนาตอนประมาณตีหนึ่งกว่า เขาต้องไปยืนใต้เรนชาวเวอร์ขนาดใหญ่ ให้สายน้ำเย็นเฉียบรินรดตั้งแต่ศีรษะจดปลายเท้าอยู่นานเกือบชั่วโมงกว่าที่ความร้อนรุ่มในร่างกายจะบรรเทา เขานึกว่าตัวเองจะนอนได้ แต่พอหลับตาลงคราใด ภาพเรือนร่างแสนเซ็กซี่ก็ตามมาปั่นป่วนความรู้สึกจนข่มตาหลับไม่ลงอยู่ร่ำไป

ชายหนุ่มเดินผ่านหน้าห้องนอนของหญิงสาวแล้วหยุดชั่งใจอยู่ครู่หนึ่งว่าจะเคาะประตูเรียกเธอดีหรือไม่ แต่แล้วก็ตัดใจเดินเลยไปยังห้องนอนของลูกสาวซึ่งอยู่ติดกัน เมื่อเขาเปิดประตูเข้าไป ภาพที่ปรากฏแก่สายตาของเขาก็คือ อลีนาที่อยู่ในชุดนอนแบบเสื้อเชิ้ตแขนสั้นและกางเกงขายาวผ้าซาตินสีชมพูกำลังนอนกอดไออุ่นอยู่ เธอน่าจะเข้ามานอนกับลูกตั้งแต่เมื่อคืน

คิรากรยิ้มให้แก่ภาพน่ารักตรงหน้าแล้วแทรกตัวเข้าไปนอนขนาบอีกด้านของไออุ่น วันนี้เป็นวันเสาร์ นักเรียนตัวน้อยไม่ต้องไปโรงเรียน ดังนั้นเขาจะปล่อยให้เธอนอนหลับอย่างเต็มอิ่ม รวมถึงเจ้าสาวป้ายแดงที่เมื่อคืนนี้เขาปอกเปลือกเธอออกจนเกือบหมดแต่ก็ไม่ได้แอ้มนั่นด้วย

ชายหนุ่มลูบศีรษะของลูกสาวด้วยความรักอย่างแผ่วเบา ถ้าเด็กที่โหยหาความรักจากแม่มาตลอดตื่นมาเห็นว่าวันนี้มีแม่นอนกอดอยู่ ต้องดีใจมากแน่ๆ

คิรากรรวบกอดทั้งแม่และลูกไว้ในวงแขนอย่างเงียบงันอยู่พักใหญ่ กว่าที่อลีนาจะรู้สึกตัวตื่น

“มอร์นิงครับคุณภรรยา” ชายหนุ่มโน้มตัวข้ามลูกสาวที่ยังนอนหลับสนิทไปจุ๊บที่หน้าผากของคนที่ยังงัวเงียอยู่

“คุณคิม!” เธอดุเสียงเบาแต่ตาเขียวปั๊ด ความสะลึมสะลือหายไปเป็นปลิดทิ้งเมื่อเห็นรอยยิ้มและแววตาเจ้าเล่ห์แพรวพราวของเขา

“ผมแค่ใช้สิทธิ์ของตัวเองให้เต็มที่ คุณจะมาว่าผมไม่ได้นะ”

“แต่คุณจะใช้สิทธิ์พร่ำเพรื่อแบบนี้ไม่ได้”

“ไม่รู้ละ ถ้าผมอยากทำ ผมก็จะทำ มันเป็นสิทธิ์ของผม ผมต้องใช้ให้คุ้ม” ว่าแล้วก็โน้มตัวไปเพื่อจะจูบที่ริมฝีปากของหญิงสาวให้หายอยากสักหน่อย แต่เสียงเล็กสดใสก็ดังขัดจังหวะขึ้น

“คุณพ่อขา แม่เอิงขา

คิรากรกับอลีนาดีดตัวออกจากกันทันทีราวกับถูกไฟชอร์ตแล้วก้มหน้าลงจูบที่หน้าผากของเด็กหญิงพร้อมเพรียงกันโดยไม่ได้นัดหมาย ทำให้ใบหน้าของทั้งคู่ชนกัน อลีนารีบดันตัวออกห่างก่อนด้วยท่าทางเก้อเขิน ชายหนุ่มแอบยิ้มเอ็นดู เมื่อคืนนี้เธอกับเขาถือว่าข้ามขั้นไปไกลพอสมควร แต่เช้านี้เธอยังเขินอายกับการสัมผัสกันเพียงเล็กน้อยแค่นี้อยู่อีก

“มอร์นิงค่ะ เมื่อคืนไออุ่นฝันดีมั้ยคะ” คุณพ่อถามลูกสาวด้วยเสียงสองที่ทั้งอบอุ่นและอ่อนโยนเหมือนเคย

“ฝันดีค่า” เด็กหญิงตอบสดใสไม่เหมือนเด็กที่เพิ่งตื่นนอนเลย

“ฝันว่าอะไรคะ” คุณพ่อถามต่อ

“ไออุ่นฝันว่าแม่เอิงมานอนกอดไออุ่นค่ะ”

“ไออุ่นไม่ได้ฝันลูก เมื่อคืนแม่เอิงมานอนกับไออุ่นจริงๆ” อลีนาขยับตัวเข้าไปกอดร่างเล็กนุ่มนิ่มแนบอกอีกครั้ง “แล้วแม่เอิงก็กอดหนูไว้แบบนี้ทั้งคืนเลย”

“ไออุ่นดีใจที่สุดในโลกเลยที่แม่เอิงกลับมาหาไออุ่น” วงแขนเล็กสวมกอดคุณแม่เอาไว้แน่นให้สมกับที่รอคอยวันนี้มาเนิ่นนาน

“แม่เอิงขอโทษที่มาหาหนูช้าไป” อลีนากระชับอ้อมกอดแน่นขึ้นแล้วจูบที่เส้นผมนุ่มลื่นของเด็กหญิงด้วยความรักและรู้สึกผิดที่น้องสาวของเธอทำร้ายความรู้สึกของเด็กน่ารักคนนี้อย่างไม่น่าให้อภัย

คิรากรมองสองแม่ลูกกอดกันกลมด้วยความตื้นตันใจ เขาเองก็ไม่คิดเหมือนกันว่าจะมีวันนี้

“คุณพ่อขา” ไออุ่นผละจากอ้อมกอดของคุณแม่แล้วลุกขึ้นนั่งหันหน้าไปทางคุณพ่อของเธอ ทำให้ผู้ใหญ่ทั้งสองคนต้องลุกขึ้นตามไปด้วย

“ว่าไงคะ”

“ไออุ่นรักคุณพ่อค่ะ คุณพ่อไม่ผิดสัญญา” ร่างเล็กโถมตัวเข้ากอดคอคุณพ่อของเธอไว้แน่นพลางดีดตัวอย่างร่าเริงจนคนเป็นพ่อแทบหงายหลัง

“สัญญาเรื่องอะไรคะ” คิรากรกอดตอบลูกสาวเอาไว้หลวมๆ แล้วหอมแก้มเด็กขี้อ้อนไปหนึ่งฟอด

“สัญญาว่าจะพาคุณแม่มาหาไออุ่นไงคะ ไออุ่นรักคุณพ่อที่สุดในโลกเล้ยยย”

“คุณพ่อก็รักไออุ่นที่สุดในโลกเหมือนกัน”

“แล้วไม่รักแม่เอิงเหรอคะ” อลีนาแกล้งถามด้วยรอยยิ้มปลื้มใจที่เห็นเด็กน้อยมีความสุขกับการมาของเธอมากขนาดนี้

“รักค่า ไออุ่นรักคุณพ่อ รักแม่เอิงด้วย” เด็กหญิงหันมาบอกด้วยรอยยิ้มสดใส แต่แล้วก็ขมวดคิ้วมุ่นเมื่อนึกอะไรขึ้นมาได้ “แม่เอิงขา ทำไมคุณน้าคนที่ดุๆ เมื่อคืนนี้หน้าเหมือนแม่เอิงเปี๊ยบเลย”

อลีนาลอบมองสบตากับคิรากรอย่างลำบากใจนิดหนึ่ง ก่อนจะปั้นหน้ายิ้มแย้มกับเด็กหญิง “น้าเอยเป็นน้องสาวฝาแฝดของแม่เอิงค่ะ”

“ไออุ่นไม่ชอบน้าเอย น้าเอยดุไออุ่น ผลักไออุ่นด้วย”

คำพูดของลูกสาวทำให้คิรากรกรุ่นโกรธขึ้นมาอีกครั้ง “ถ้าไออุ่นเจอผู้หญิงคนนั้นอีก อย่าไปเข้าใกล้นะลูก เขาจะเป็นอันตรายกับหนู”

“คุณคิม ทำไมสอนลูกแบบนั้นคะ” อลีนาปรามเสียงเบา ถึงแม้อันนาจะเป็นแม่ที่ไม่ดี แต่เขาก็ไม่ควรสอนให้ลูกเกลียดแม่ เพราะมันจะเป็นบาปติดตัวเด็กไปโดยไม่รู้ตัว

“ผมสอนให้ลูกรู้จักดูแลตัวเอง ใครที่จะเป็นอันตรายกับแก แกควรต้องรู้เพื่อจะได้ไม่เฉียดไปเข้าใกล้”

“ไออุ่นไม่เข้าใกล้น้าเอยหรอกค่ะคุณพ่อ น้าเอยดุ ไออุ่นกลัวน้าเอย” เด็กน้อยซุกตัวเข้าหาอ้อมอกอบอุ่นของคุณพ่อด้วยท่าทางหวาดกลัวเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อคืน

“ไออุ่นไม่ต้องกลัวนะลูก แม่เอิงจะไปบอกน้าเอยว่าไม่ให้ดุหนูแบบนั้นอีก” อลีนาบอกพลางลูบศีรษะปลอบขวัญเด็กน้อยด้วยสีหน้าไม่สบายใจ เธอคงต้องหาทางจัดการกับอันนาไม่ให้มาทำร้ายจิตใจลูกได้อีก