22

“กิ่งไม่ใช่เด็กแล้วนะคะที่จะเอาอย่างอื่นมาล่อ” นนทภัทรหัวเราะเสียงดังเมื่อคนไม่ใช่เด็กสะบัดค้อนวงใหญ่มาให้

“นั่นสิ ไม่เด็กจริงด้วย” พร้อมกับที่สายตามาหยุดอยู่หน้าอกอวบอิ่มของภรรยาสาว

“พี่นนท์น่ะ กิ่งโกรธแล้ว พูดอะไรก็ไม่รู้” กรรณิกาโวยวายหน้าทำหน้าแดงที่เขาชอบแกล้งชอบหยอกเธออยู่ที่มีโอกาส

“โอ๋เอ๋ ๆ ดีกันนะ ดีกัน พี่รักหรอกถึงหยอกเล่นน่ะ”

ผู้ชายตัวสูงใหญ่ง้อสาวคนรักอยู่นาน หญิงสาวถึงหายงอน แล้วหันมาสนใจบรรยากาศรอบนอกที่มีแต่น้ำทะเลและหาดทรายสีขาวที่มีนักท่องเที่ยวกำลังอาบแดดกันอยู่จนลืมเวลา กระทั่งพระอาทิตย์ตกดินแล้วนั่นแหละถึงบอกสามีไปอาบน้ำ ส่วนตัวเองก็นั่งเล่นมือถือรอไปพลาง ๆ

“พี่นนท์อาบก่อนเลยค่ะ กิ่งขอเช็กเมลแป๊บ เผื่อลูกค้าสั่งออร์เดอร์มา กิ่งจะได้ส่งให้น้องนลินทำ”

นนทภัทรพยักหน้าเข้าใจ แล้วเข้าห้องน้ำไปทำธุระส่วนตัวบ้าง   ชายหนุ่มใช้เวลาอยู่ในห้องน้ำราว ๆ ยี่สิบนาทีถึงออกมาตามหญิงสาวที่นอนหลับตาพริ้มอยู่บนเตียงใบผ้าไปอาบน้ำบ้าง โดยชายหนุ่มเลือกใส่เสื้อ   สบาย ๆ อย่างเสื้อกล้ามสีขาวสวมทับด้วยเสื้อเชิ้ตสีฟ้าและกางเกงสามส่วนเตรียมพร้อมจะไปกินข้าวเย็น

“กิ่งไปอาบน้ำก่อนนะ แล้วเดี๋ยวเราไปหาอะไรกินกัน”

“ดึงหน่อย” พลางยื่นมือให้สามีดึงขึ้นจากเตียง ก่อนเดินไปส่งถึงหน้าห้องน้ำ แล้วเดินไปหยิบไอแพดมาเช็กบ้าง

หญิงสาวใช้เวลาอยู่ในห้องน้ำกว่าครึ่งชั่วโมง ถึงออกมาในชุดเดรสยาวสีขาวลายดอกไม้ปล่อยผมยาวที่ดัดเป็นรอนสลายเต็มแผ่นหลัง

“เรียบร้อยแล้วค่ะ” พลางสาวเท้าเข้ามาบอกสามีหนุ่มที่นั่งเล่น    ไอแพดอยู่ตรงที่เธอนั่งก่อนหน้า  

“งั้นเราลงไปกินข้าวเย็นกันเถอะค่ะ นายอัครโทรตามพี่แล้ว” ชายหนุ่มบอก พร้อมกับถือไอแพดเข้ามาในห้อง จากนั้นลงลิฟต์มาห้องอาหารไทยที่เพื่อนโทรนัดไว้ เพราะเขาก็อยากรู้จริง ๆ เลยว่ามันรู้ได้ยังไงว่าเขามาที่นี่

“สวัสดีค่ะ” พนักงานสาวสวยประจำห้องอาหารกล่าวต้อนรับ “จะรับอาหารแบบไหนดีคะ”

“ผมนัดเพื่อนไว้ อัครเดช ภิญโญน่ะครับ” นนทภัทรบอกความต้องการ

“เชิญค่ะ ท่านประธานรอที่โต๊ะแล้วค่ะ” พนักงานผายมือเชิญให้ลูกค้าของท่านประธานเดินมายังที่นั่งที่ท่านนั่งอยู่

ตรงที่อัครเดชนั่งรอจะเป็นมุมส่วนตัวและได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก เนื่องจากมองเห็นบรรยากาศในยามค่ำคืนของเมืองสุราษฎร์ที่ประดับประดาด้วยไฟหลากหลายสีไว้อย่างสวยงามแถมต้องจองกันเป็นอาทิตย์ นั่นก็เพราะมีโต๊ะอยู่จำนวนจำกัดและราคาก็แพงสมชื่อ

“เชิญค่ะ”

“มาแล้วเหรอวะนนท์” อัครเดชเอ่ยทักเพื่อนสนิทที่เดินมาถึงโต๊ะที่เขามานั่งคอยท่าอยู่ก่อนหน้าแล้ว

“อืม ไม่ได้เจอกันนานสบายดีนะ” ชายหนุ่มตอบในลำคอ ก่อนถามสารทุกข์สุกดิบเพื่อน

“สบายมาก...สวัสดีครับน้องกิ่ง” เขาตอบแล้วหันไปทักภรรยาของนนทภัทรบ้าง

“สวัสดีค่ะพี่อัคร”

“น้องกิ่ง...พี่ขอโทษด้วยนะที่ไม่ได้ไปงานแต่ง พอดีพี่ติดประชุมบอร์ดบริหารน่ะ”

หญิงสาวนั่งเก้าอี้ที่สามีขยับให้เรียบร้อยแล้วเขาก็นั่งข้าง ๆ ภรรยา ผู้บริหารโรงแรมชื่อดังของเมืองสุราษฎร์ก็พูดอย่างเสียดาย

“ไม่เป็นไรค่ะ พี่อัครไม่ได้ไปงานแต่ง แต่ส่งของขวัญไปให้แล้วนิคะแถมยังให้ณิดาไปเป็นเพื่อนเจ้าสาวอีก กิ่งไม่ว่าหรอกค่ะ” พลางส่งรอยยิ้มหวานตบท้าย

“ครับ งั้นเราสั่งอาหารกันเลยนะ อยากกินอะไรสั่งได้ตามสบาย วันนี้พี่เลี้ยงเอง” เจ้าของโรงแรมภิญโญกวักมือเรียกพนักงานที่เดินมาแถวนั้นให้นำเมนูอาหารมาให้เลือกและรอรับออร์เดอร์ไปด้วย

“งั้นให้เจ้าของบ้านแนะนำเมนูดีกว่าค่ะ มีแต่อาหารหน้าตาน่ากินกิ่งเลือกไม่ถูกเลย”

“อาหารขึ้นชื่อของที่นี่จะเป็นกุ้งนึ่งนมสดสมุนไพร น้องกิ่งสนใจไหมครับ” สามีเพื่อนสนิทแนะนำเมนูขึ้นชื่อของที่นี่ให้หญิงสาวหนึ่งเดียวฟัง ร่างบางได้แต่พยักหน้ารับอย่างสนใจ

“เอากุ้งนึ่งนมสดสมุนไพร ปูผัดผงกะหรี่ ต้มยำทะเล ทะเลสามรสขอเปรี้ยวนำนะครับ ข้าวหนึ่งโถ” อัครเดชบอกเมนูอาหารกับพนักงาน และทราบจากภรรยามาว่าเพื่อนสนิทคนนี้ชอบกินเปรี้ยวเลยสั่งอะไรที่รสจัดจ้านมาให้ลองชิม “น้องกิ่งอยากเพิ่มอะไรอีกหรือเปล่าครับ”

“พอแล้วค่ะ” หญิงสาวส่ายหน้าปฏิเสธ เมื่อผู้บริหารโรงแรมเล่นสั่งแต่เมนูทะเลทั้งนั้น ไม่รู้ว่าจะกินกันหมดหรือเปล่า