Mag-log inShare
บทที่ 31
Petsa ng paglalathala:
2026-01-01 20:51:11
Pinakabagong kabanata
อ๋องน้อยผู้นี้ข้าเก็บได้ที่ชายป่า บทที่ 84
“องค์หญิงสาม ห้ามให้ผู้ใดเห็นสูตรขนมนี้เด็ดขาด เป็นสูตรลับและทำให้ขนมอร่อยกว่าคนทั่วไป ส่วนวัตถุดิบท่านสั่งซื้อมาได้เลย ข้าจะจัดหาให้ครบส่งไปให้ท่านไม่ต้องห่วง” ไป๋หลานพูดอย่างมีไมตรี แต่นอกจากขายอาวุธนางยังได้ขายวัตถุดิบทำขนมอีกด้วย ดูอย่างไรก็ได้เปรียบทุกประตู แบบนี้ไม่ขาดดุลการค้าแน่นอน
อ๋องน้อยผู้นี้ข้าเก็บได้ที่ชายป่า บทที่ 83
เมื่อมาถึงพวกเขาทำความเคารพแล้วก็นั่งลง แต่หลงฉีเห็นไหเหล้าที่โต๊ะองค์ชายรองมีมากกว่าผู้อื่นไม่พอ ยังหันมองเขายิ้ม ๆ อีกด้วย “นี่ท่าน!” หลงฉีตรากตรำหลายวันกว่าจะได้เหล้าชั้นดีมา แต่องค์ชายรองกลับดื่มคนเดียวขนาดนั้น เหล้าของเขาไม่หมดแล้วหรือ “หลงฉีมาแล้วรึ ขนมนี้อร่อยยิ่งนัก กินกับส
อ๋องน้อยผู้นี้ข้าเก็บได้ที่ชายป่า บทที่ 82
ในตำหนักรับรองราชทูตต่างแคว้น แม้ว่าองค์ชายใหญ่ของแคว้นไห่หยางที่มีตำแหน่งเป็นถึงไท่จื่อหรือองค์รัชทายาทคนต่อไป แต่ทว่ายังไม่ได้อภิเษกกับผู้ใดจึงสนอกสนใจเป่ยหนิงเป็นพิเศษ แต่เท่าที่รู้ข่าวคือเขารับรู้ว่าองค์หญิงของแคว้นเป่ยหนิงแทบสิ้นไปเมื่อครั้งอดีตฮ่องเต้ขึ้นครองราชย์ไปแล้ว จึงได้แต่เศร้าใจที่ไม่อ
อ๋องน้อยผู้นี้ข้าเก็บได้ที่ชายป่า บทที่ 81
“เจ้าใส่ยาในไหเหล้าหรือไม่ เหตุใดยิ่งดื่มก็อยากจะดื่มอีกเรื่อย ๆ ทั้ง ๆ ที่มันรสหอมหวานดื่มมากควรจะเลี่ยน” หลงฉีคิดไว้แล้วไหเดียวไม่เคยพอ เพราะเขาก็ทดลองแล้วดื่มไม่เมาดื่มได้เรื่อย ๆ แบบนี้ทำกำไรดีนักเพราะเรียกหาได้บ่อย ๆ “นี่เป็นเหล้าท้อจักรพรรดิทำจากลูกท้อและเกสรดอกท้อตัวผู้ รสชา
อ๋องน้อยผู้นี้ข้าเก็บได้ที่ชายป่า บทที่ 80
หลังจากเดาได้ราง ๆ ว่าพี่ไป๋หลานยืมมือเขาเพื่อกระตุ้นให้เหล่าขุนนางที่มีอันจะกินออกมาบริจาคทานบ้าง แจกของบ้าง แจกอาหารบ้างเพื่อช่วยเหลือเหล่าคนยากไร้ที่กำลังจะถูกจัดระเบียบในอีกไม่ช้า และด้วยการดำเนินการที่ต้องมีหลายขั้นตอนทำให้ไม่อาจรีรอได้ เพราะท้องของคนเหล่านี้ยังคงหิวอยู่ทุกวัน และไม่แปลกที่ระยะ
อ๋องน้อยผู้นี้ข้าเก็บได้ที่ชายป่า บทที่ 79
“สั่งการลงไป ให้เบิกอาหารในคลังไปส่งยังบ้านหลงฉีเอาไว้สำหรับทำทานแจกชาวบ้าน” “เอ่อ...ฝ่าบาทแต่อาหารบ้านจิ้งอันโหวเป็นคนทำนะพ่ะย่ะค่ะ” จูเฟยเอ่ยเตือน เพราะเจ้าหนูน้อยนั้นก็คงจะไปแจกอย่างเดียว “จริงสินะ...เช่นนั้นก็ส่งไปบ้านท่านน้าหรงเถอะ” ขณะสั่งการจูเฟย คนที่เขาคิดถึงอยู่ท
อ๋องน้อยผู้นี้ข้าเก็บได้ที่ชายป่า บทที่ 48
อวี๋หรงหน้าซีด แต่กลับเปลี่ยนเป็นยิ้มเมื่อเขาโดนเหล่าสหายทั้งหลายหยอกล้อ พาให้นึกถึงเมื่อตอนสามปีที่นางถูกบังคับแต่งงาน เขาก็สมควรถูกตราหน้าว่าไร้น้ำยา แต่งงานมาสามปีกว่าจะได้ลูกชาย ฮิฮิ! เมื่อภรรยายังหัวเราะเยาะเขา คนเป็นสามีรึจะยอม เขาจึงรวบภรรยาขึ้นแล้วเดินไปที่เตียงนอนก่อนจะจัด
อ๋องน้อยผู้นี้ข้าเก็บได้ที่ชายป่า บทที่ 3
เมื่อถึงบ้าน ไป๋หลานให้หลงฉีก่อไฟในเตาดินที่นางเพิ่งก่อเองได้ไม่นาน วันนี้ถึงเวลาที่ต้องใช้สักที นางเคยอ่านหนังสือประวัติศาสตร์จีน พบว่าคนสมัยก่อนใช้เตาไฟจากการก่อด้วยดินเหนียวขึ้นมา นางจึงเสริมความแข็งแรงด้วยไม้ไผ่ดัดแล้วใช้เถาวัลย์ผูกให้แน่นเป็นโครงก่อน จากนั้นนำดินเหนียวสีเหลืองผสมกับแกลบและใบไผ่
อ๋องน้อยผู้นี้ข้าเก็บได้ที่ชายป่า บทที่ 2
กลางฤดูร้อนที่แสงแดดแผดเผาจนบรรยากาศร้อนระอุ แม้ชายป่าจะมีลำธารที่ไหลผ่านลงไปรวมกันกับแม่น้ำเหลือง เส้นแบ่งเขตแดนระหว่างแคว้นเป่ยเหลียง กับแคว้นหนิงโจว แต่มันก็ยังคงร้อนระอุอยู่ดี เพราะแคว้นเป่ยเหลียงที่ห่างออกไปทางชายแดน มีทะเลทรายที่เวิ้งว้างอยู่ไม่ไกล ทำให้ยิ่งร้อนมากขึ้นในฤดูร้อน แต่ในฤดูหนาวก็ห
อ๋องน้อยผู้นี้ข้าเก็บได้ที่ชายป่า บทที่ 1
สามปีก่อนไป๋หลานที่เป็นหญิงสาวอายุ 25 ปี ได้จบชีวิตตัวเองลงเพราะถูกคนรักหักหลัง ทิ้งให้เธอรับภาระหนี้สินอยู่เพียงลำพัง และเขาหนีไปต่างประเทศโดยที่เจ้าหนี้ทวงเช้าเย็นจนเธอเกิดความเครียดสะสม สุดท้ายจึงตัดสินใจกระโดดแม่น้ำเพื่อจบชีวิตลง ก่อนลมหายใจสุดท้ายของชีวิตอันแสนบัดซบจะจบสิ้น ไป๋หลานขออธ
Maaari mong magustuhan
จากสาวน้อยบ้านนาสู่ภรรยาท่านแม่ทัพ (จบ)
ประตูฟ้ายั่งยืน28.3K viewsลิขิตฟ้าหมอชายากับรัชทายาท
โม่เชียนซาง137.7K viewsสนมร้างรักขอทวงบัลลังก์
ม่อเยี่ยน715.0K viewsข้าคือดาวมงคลน้อยหลินลู่ฉี
หิมะที่ปลิดปลิว41.3K viewsชายาตาบอดของทรราช
ต้นไม้แห้ง92 viewsทะลุมิติมาเป็นเด็กยากจนสิบสองขวบ มีระบบกระเป๋าโกงธุรกิจ
Kanpiman161 viewsยาพิษที่หวานที่สุด คืออ้อมกอดจากฮ่องเต้ทรราช!!
มาตารดา485 viewsนางร้ายเช่นข้าเกิดใหม่อีกคราเพื่อทวงแค้น
อักษรามณี868 views
