ANMELDENชายชรากวาดสายตามองผู้เข้าสอบทั้งหมด ก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น"ข้าคือผู้ตรวจการสอบแพทย์เซียงซื่อประจำมณฑลซิ่งโจว การสอบครั้งนี้ ราชสำนักมีพระบัญชาให้คัดเลือกผู้มีความรู้ ความสามารถ และคุณธรรมเข้าสู่สำนักแพทย์หลวง แต่จำไว้ให้ดี..."เขาหยุดเล็กน้อย ก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง"แพทย์ที่เก่งเพียงกา
ตอนที่ 65จนกระทั่ง...เช้าตรู่ของวันที่สาม เสียงฆ้องใบใหญ่ดังขึ้นจากหน้าที่ว่าการเมืองมณฑลซิ่งโจวเหง่งหง่างๆๆเสียงประกาศดังกังวานไปทั่วบริเวณ"ผู้เข้าสอบแพทย์เซียงซื่อทุกคน จงเตรียมตัวเข้าสู่สนามสอบ! เมื่อเข้าสนามสอบแล้ว จะมิได้รับอนุญาตให้ออกมาจนกว่าจะสิ้นสุดการสอบในอีกสองวัน!"ผู้เข้าสอบนับพันค
เซิ่นเหวินชิงกล่าวตามความจริง ก่อนที่เขาจะเดินทางมาที่นี่ ระหว่างทางเห็นชาวบ้านเดินทางกันมากมายจึงสอบถามคนเหล่านั้น ได้ความว่า จะไปที่อารามฝูกวานเพื่อรักษาโรคเขาที่มีความอยากรู้จึงได้ไปที่อารามฝูกวานเพื่อไปดูสักครั้ง แต่เมื่อเข้าไปก็ได้พบกับหมอสี่คนและเจ้าอาวาสหนึ่งคนช่วยกันรักษาผู้ป่วยอยู่ แม้ผู้ป
ตอนที่ 64หลังจากทุกคนรับประทานอาหารกันจนอิ่มแล้ว พนักงานจึงทยอยเข้ามาเก็บสำรับออกไปอย่างเงียบเชียบ ไม่นานนัก ชากลิ่นหอมอ่อน ๆ ก็ถูกยกเข้ามาแทน พร้อมกับผลไม้แห้งและขนมชิ้นเล็กสำหรับรับประทานคู่กับชาเซิ่นเหวินชิงยกถ้วยชาขึ้นจิบ ก่อนหันไปพยักหน้าให้ชายรับใช้ของตนเองที่ยืนรออยู่หน้าประตู"นำเข้ามาได้"
ทั้งสี่คนเดินมาตามถนนสายหลักของเมืองมณฑลซิ่งโจว ยิ่งเข้าใกล้ใจกลางเมือง ผู้คนก็ยิ่งหนาแน่นขึ้น ร้านรวงทั้งสองฝั่งถนนเปิดเรียงรายอย่างคึกคัก เกวียนสินค้าจากต่างเมืองแล่นเข้าออกไม่ขาดสาย ทำให้ทั้งเมืองเต็มไปด้วยชีวิตชีวาใช้เวลาเพียงหนึ่งเค่อเท่านั้นอาคารขนาดมหึมาก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า เหนือประตูทางเข้าหล
ตอนที่ 63คนที่มาจากอำเภอเซี่ยงเองก็มองไปที่คนเหล่านั้นเช่นกัน แม้พวกเขาเองก็ไม่แน่ใจว่าสตรีทั้งสามคนนี้เก่งกาจจริงหรือไม่ แต่เมื่อมีคนมาต่อว่าคนบ้านเดียวกันเช่นนี้ ก็อดที่จะโมโหขึ้นมาไม่ได้ชายหนุ่มผู้หนึ่งจากอำเภอเซี่ยงก้าวออกมาข้างหน้า พลางกล่าวด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ"พวกเจ้าจะดูแคลนผู้ใดก็เป็นเรื่อ
ซูอวี้หนิงหยิบเข็มเงินที่เพิ่งลนไฟเสร็จขึ้นมา ร้อยเส้นไหมสะอาดเข้าไปอย่างระมัดระวัง แสงตะเกียงส่องต้องปลายเข็มสะท้อนแวววับนางสูดลมหายใจลึก กดปลายนิ้วแนบขอบแผลที่ถูกกัดจนฉีกขาด แล้วจึงเริ่มแทงเข็มแรกลงไป เนื้อที่ฉีกแยกพลันถูกรั้งเข้าหากัน เสียงเนื้อเสียดสีกับเส้นไหมดังแผ่ว ๆ ท่ามกลางบรรยากาศเงียบตึง
ซูอวี้หนิงหัวเราะเบา ๆ “หากได้ผลจริงก็ดีแล้ว อย่างน้อยพวกเขาจะได้ไม่ต้องทนเจ็บปวดมากเหมือนก่อน”คืนนั้น นางนั่งจดบันทึกผลการใช้ขี้ผึ้งลงในสมุดเล่มเล็กอีกครั้ง ตั้งแต่สรรพคุณสมุนไพร วิธีการต้มเคี่ยว จนถึงคำบอกเล่าของผู้ใช้ที่ลองจริง ๆ ราวกับกำลังทำตำรายาส่วนตัวทีละหน้าวันต่อมา เมื่อซูอวี้หนิงออกจากบ
ตอนที่ 9เช้าวันนั้น หลังจากลุงโจวเดินเล่นรอบลานเสร็จ เขาก็นั่งพักใต้ต้นไม้ใหญ่หน้าบ้านกับเพื่อนเก่าอีกสองสามคน“พี่โจว ข้าถามจริงเถอะ” เพื่อนคนหนึ่งเอ่ยพลางขมวดคิ้ว “ยาที่ท่านทาขาใช่ขี้ผึ้งที่ซื้อจากร้านหมอหลี่หรือไม่? ข้าเคยใช้ของเขาแล้วไม่เคยเห็นได้ผลเร็วแบบท่านเลย”อีกคนพยักหน้าเห็นด้วย “ใช่ กลิ
ตอนที่ 8การรักษาผ่านไปด้วยดี ในตอนนั้นเองที่ทำให้โจวจวงจื่อพึ่งนึกขึ้นได้ว่า เวลานี้ซูอวี้หนิงยังไม่ได้กินอาหารเช้า เพราะตนเองมัวแต่ตกใจกับเรื่องของเสี่ยวเถา เมื่อจัดการเก็บของเสร็จ นางจึงรีบเข้าครัวเพื่อทำอาหารง่าย ๆ ให้อีกฝ่ายได้กินอย่างรวดเร็วทำให้ตอนนี้ด้านนอกเรือนมีเพียงซูอวี้หนิงและโจวจื่อเฉ







