Se connecterShare
บทที่ 4 หาลู่ทาง 2/2
Date de publication:
2026-02-09 20:54:51“ทำไมนางไม่มาบอกข้าว่าจะไป...ชักเหิมเกริมนัก” แม่ทัพไป๋โกรธหนัก นางข้ามหน้าข้ามตานึกอยากทำอะไรก็ทำ หากรู้ถึงคนภายนอก จะทำให้เสื่อมเสียเอาได้
“ดูท่านพี่ทำกับนางสิเจ้าคะ...สมควรให้นางน้อยใจหนีไปหรือไม่ เรือนนางก็เก่า ไฟฟืนหรือก็น้อย ข้าวปลาอาหารท่านก็ไม่ให้จัดให้นาง” ชิงเหลียนต่อว่าท่านแม่ทัพบ้าง นางก็เหลืออดแล้วเหมือนกัน ลูกผู้หญิงด้วยกันมีหรือจะไม่เห็นใจกัน
“ข้าไม่ได้สั่งเช่นนั้นเสียหน่อย แค่ให้ดูแลตามสมควร” แม่ทัพผู้เก่งกล้าในกองทัพ เมื่อโดนเมียดุเข้าหน่อยทำเสียงอ่อน
“งั้นรึเจ้าคะ...ทำไมบ่าวไพร่ทำเกินไปนักละเจ้าคะ ข้าให้คนไปตรวจสอบดูแล้ว คืนที่นางไม่สบายแม้แต่มาขอถ่านยังไม่ให้ไปเลย แบบนี้ตั้งใจฆ่านางชัด ๆ ”
แม่ทัพไป๋ได้ฟังเช่นนั้นก็โกรธนัก ใครกันที่บังอาจกล้าทำเช่นนี้ รู้ถึงภายนอกเขาจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน โหดร้ายกับผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ได้ลงคอ
“จิวเมิ่ง ไปลากตัวคนทำมา โบยสามสิบไม้แล้วจับโยนไปข้างนอกไม่ให้รับเข้ามาทำงานในจวนอีก”
“ขอรับนายท่าน” จิวเมิ่งรีบไปทำตามคำสั่งทันที คำสั่งแม่ทัพถือเป็นสิทธิขาดไม่ว่าผู้ใดก็ห้ามโต้แย้ง บ่าวไพร่ที่เกี่ยวข้องทั้งหมดจึงถูกโบย รวมทั้งคนบงการอย่างพ่อบ้านก็ไม่ละเว้น
“ชิงเหลียนข้าสั่งทำโทษแล้ว...เจ้าเลิกงอนข้าเถิดข้าผิดเอง”
“ไม่เจ้าค่ะ หากฮูหยินยังไม่กลับจวน ข้าจะไม่ยอมพูดกับท่าน แล้วถ้านางกลับมายังให้นางไปพักเรือนหลังเล็กอีก ข้านี่แหละจะเป็นคนไปแล้วให้นางอยู่เรือนข้า” ชิงเหลียนเดินหน้าตึงกลับเรือน นางไม่เคยขึ้นเสียงกับท่านแม่ทัพแต่คราวนี้นางเห็นว่าสมควรแล้ว หากเขาโกรธนาง นางเองก็จะกลับจวนท่านพ่อเหมือนกัน
“ชิงเหลียน...เดี๋ยวก่อน...ชิงเหลียน”
ไป๋เฟิงหวงร้องเรียกเมียรัก แต่ว่าก็ไร้เงาที่จะหวนกลับมา แท้จริงเขาควรดีใจที่นางไปเสียได้ แต่ทำไมกลับรู้สึกโหวงเหวงชอบกล นี่เขาเป็นอะไร เกิดอะไรขึ้นกับเขากันแน่ เขาไม่ใช่หรือที่อยากให้นางออกจากจวนตั้งแต่ยังไม่แต่งเข้ามา แต่เมื่อพบนางเพียงสองคราจิตใจกลับไม่อยู่กับร่องกับรอย ใบหน้าที่สง่างามยังคงติดตาตรึงใจเขาจนทุกวันนี้ แม้พยายามอยู่กับชิงเหลียนให้มากขึ้น แต่ว่ากลับมองเป็นหน้านางตลอด เขาควรทำเช่นไรดี
ผู่เยว่ ให้สองสาวใช้คนสนิทไปหาคนมาช่วยงานที่เรือนพระราชทาน และจะจ้างเป็นคนของตัวเองเลยถาวร โดยจะจ้างให้มากกว่าเรือนอื่นเพิ่มขึ้น แต่จะเลือกคนดีมีฝีมือ ทั้งคนทำครัว ดูแลสวน และงานอื่น ๆ ในบ้านสักสิบคน
เมื่อได้คนงานมาก็สั่งการให้ทำความสะอาดเรือน ดีที่ว่าเรือนค่อนข้างใหญ่อยู่สบาย มีเรือนสำหรับบ่าวพักแยกเป็นสัดส่วนไม่อยู่ปะปนส่วนเรือนใหญ่ ทั้งยังมีครัวที่พร้อมสรรพ นางจึงให้คนไปซื้อข้าวของจำเป็นทั้งหมดเข้าเรือน จ่ายเงินไปไม่น้อยทีเดียว เรือนพระราชทานไม่ต้องกลัวสิ่งใด มีทหารจากวังหลวงมาเฝ้าประตูให้อยู่แล้ว นางจึงสบายใจได้
“คืนนี้ข้าจะหลับให้เป็นสุขเสียที เฮ้ออออ ชีวิตอิสระของข้า” ผู่เยว่ นอนตีขาไปมาบนที่นอนสุดหรูหรา นี่แหละสมควรที่ข้าจะได้รับมันแล้ว
ไป๋เฟิงหวง ไม่เป็นอันอ่านเอกสารต่าง ๆ เขาถือมองวนไปวนมา ใจคิดถึงแต่เมียที่ไม่ต้องการ คิดว่าจะทำยังไงดีถึงจะทำให้นางกลับมาได้ ตอนอยู่ก็ไม่เคยไปหาเพียงแต่มองจากที่ไกล ๆ ตอนนั้นก็ว่าห่างไกลแล้ว ยิ่งตอนนี้แม้แต่หน้าก็ไม่อาจจะเห็นได้ง่าย ๆ ทั้งยังย้ายไปอยู่เรือนพระราชทาน แล้วเขาจะเอาหน้าที่ไหนไปเฝ้าฮ่องเต้ ทั้งคิดทั้งปวดหัวจะระเบิด เขานี่มันโง่เขลานัก
“จิวเมิ่ง ข้าควรทำอย่างไรดี”
“เรื่องอะไรหรือขอรับนายท่าน” จิวเมิ่งยืนงง อยู่ ๆ ท่านแม่ทัพก็ถามความเห็นแต่ว่าไม่เกริ่นเรื่องมาก่อนเลย
“ช่างเถอะ เจ้าไปพักเถอะข้าขอไปเดินเล่นคิดอะไรเพลิน ๆ เสียหน่อย” แม่ทัพไป๋ไล่ลูกน้องกลับไปพัก ส่วนตนต้องการความสงบคิดทบทวนตัวเอง
Latest chapter
ฮูหยินแม่ทัพไป๋ ตอนพิเศษ 2 2/2
“ท่านหมอเทา...นั่นท่านกำลังจะมีลูกแล้วหรือ” เฟิงหวงที่ไม่ได้มาหาหมอเทาเสียนาน เพราะมัวเห่อลูกตัวเอง มาอีกทีองค์หญิงซูเป่ยท้องเริ่มโตแล้ว “ใช่แล้ว เดี๋ยวข้าไม่ทันท่าน” หมอเทาบอก “ข้ากำลังจะทำลูกสาวต่อ ฮูหยินข้าอยากมีลูกสาว” เฟิงหวงกระซิบกระซาบกับท่านหมอ “นางแข็งแรงดีแล้วหรือ” “ใช่ นางเพิ่งบอกเมื่อเช้า” สองหนุ่มพูดเป็นนัยที่รับรู้กันเพียงสองคน เพราะตอนนางท้อง เขาก็มาปรึกษาหมอเทาว่าต้องทำอย่างไร เขากลัวนางจะเจ็บ แต่เขาก็อดรักนางไม่ได้ “งั้นข้าจัดยาให้เต็มที่ไปเลย ขอให้ท่านลูกติดไว ๆ ” หมอเทาจัดยาสูตรพิเศษให้กับเฟิงหวงไป ยาสูตรนี้เขาก็ใช้กับตัวเองเช่นกัน อย่างที่เห็นได้ปุ๊บติดปั๊บ จากเมื่อก่อนติดยากนัก คืนนั้นฮูหยินไม่ได้นอน เฟิงหวงทำลูกสาวค่อนสว่างเลยทีเดียวฮูหยินลุกไม่ขึ้นทั้งวัน สงสัยเก็บมาหลายเดือน ดีที่ลูกชายนางมีแม่นมกับพี่เลี้ยง เลี้ยงดูให้ไม่เช่นนั้นคงร้องโยเย เพราะเมื่อคืนนี้พ่อเจ้าตัวแสบเล่นดูดกินนมของลูกไปเสียหมดแล้ว หลังจากนั้นสามเดือน ฮูหยินไป๋ก็ท้องสมใจอยากคราวนี้ใครก็บอกได้ลูกสาวแน่นอน เพราะแม่สวยวันสวยคื
ฮูหยินแม่ทัพไป๋ ตอนพิเศษ 2 1/2
เฟิงหวงเป็นคนรักษาคำพูด เพราะเขาให้นางอยู่ในห้องหอกับเขาเจ็ดวันเต็มจริง ๆ ไม่รู้จะขยันอะไรนักหนา กว่านางจะผ่านบทรักแต่ละบทของเขาไปได้ เล่นเอาขาอ่อนแรง แล้วราวกับล่วงรู้ว่าจะทำนางแรงมาก จัดยาบำรุงกำลังให้นางดื่มหลังอาหารทุกวัน จนตอนนี้นางแทบจะคึกเป็นม้าอยู่แล้ว หลังจากนั้นเพียงเดือนเดียวก็มีข่าวดี เพราะท่านอาเหยียนปิงมาเยี่ยมแล้วก็ตรวจชีพจรให้ พบว่ามีชีพจรมงคล “ท่านอาจริงหรือ ผู่เยว่นางท้องแล้วหรือ...ข้าดีใจจริง ๆ ...ข้าจะได้เป็นพ่อคนแล้ว” เฟิงหวงดีใจจนออกนอกหน้า เขาเดี๋ยวลุกเดี๋ยวนั่งเดี๋ยวเข้ามากอดนาง “ท่านจะได้เป็นพ่อคนแล้ว” ผู่เยว่บอกเขา เพราะเขาอยากมีลูกตั้งแต่แรกที่เข้าหอด้วยกัน “ข้าดีใจที่สุดเลย พ่อบ้านไปป่าวประกาศเรื่องมงคลของจวนข้า แล้วจัดตั้งโรงทานหน้าจวนหนึ่งเดือน ฮ่า...ฮ่า...ฮ่า...” เฟิงหวงดีใจราวกับคนบ้า เขาประคบประหงม นางราวกับไข่ในหิน ไปไหนมาไหนแทบจะไม่ให้เดินเอง เขาแทบจะอุ้มนางไปทุกที่ ทุกสิ่งในเรือนของนางรวมทั้งของมีคมถูกเก็บออกไปจนหมด อะไรที่คิดว่าเป็นอันตรายกับนางและลูก เขาจัดการกวาดทิ้งไปจนหมด ผู่เยว่ที่คอยห้ามปรามเ
ฮูหยินแม่ทัพไป๋ ตอนพิเศษ 1 2/2
หานลู่ที่เป็นรองแม่ทัพก็ได้เลื่อนขั้นขึ้นเป็นแม่ทัพแทนไป๋เฟิงหวง เพราะเฟิงหวงทูลฮ่องเต้ว่าจะออกจากราชการ ไม่อยากไปออกรบแล้ว อยากอยู่กับเมียรักอย่างเดียว แต่มีหรือฮ่องเต้จะยอม ฮ่องเต้จึงให้เฟิงหวงเป็นเสนาบดีกลาโหม ทำงานรับใช้ฮ่องเต้โดยตรงแล้วก็ไม่ต้องไปออกรบ ยกเว้นยามจำเป็นเท่านั้น นั่นทำให้เฟิงหวงยอมรับราชการต่อ“ฮูหยิน เจ้าเป็นอย่างไรบ้างเหนื่อยหรือไม่” เฟิงหวงถามเมื่อได้อยู่ในห้องกันสองคน หลังจากทำพิธีกันเสร็จหมดแล้วเหลือแค่เข้าหอ“เหนื่อยมากเลย” ผู่เยว่ทำเสียงอ้อนสามี วันนี้นางตื่นแต่เช้าแต่งหน้าแต่งตัว ยังไม่ได้กินอะไรเลย“มาข้าจะนวดให้เจ้าดีหรือไม่ฮูหยินของข้า” เฟิงหวงเอาใจเมียหนักมาก เขารู้ว่านางเหนื่อยก็สงสาร“ข้าหิว...”“มานี่ข้าป้อนให้...เจ้าอ้าปาก” เฟิงหวงรีบหยิบตะเกียบคีบอาหารให้นางกินผู่เยว่กินอย่างเอร็ดอร่อย นางมีความสุขที่สุดที่สามีเอาใจนางทั้งป้อนทั้งบีบนวด ใครจะน่าอิจฉาเท่านางไม่มีอีกแล้ว“ข้าอิ่มแล้ว พอเถอะ”เมื่อนางอิ่มแล้วจึงบอกให้สามีสุดที่รักพอ“แต่ข้าหิวแล้ว เจ้าจะช่วยป้อนข้าบ้างได้หรือไม่” ไป๋เฟิงหวงรอมานานแล้ว เขานี่แหละอยากกินนาง อาหารบนโต๊ะเขาหาได้สนใจไม่“มา
ฮูหยินแม่ทัพไป๋ ตอนพิเศษ 1 1/2
องค์หญิงซูเป่ยเมื่อผู่เยว่ออกไป ก็จัดการปลดเปลื้องเสื้อผ้าของท่านหมอเทาเสีย นางจะทำให้เหมือนเขาเป็นคนปล้ำนางเมื่อถอดเสื้อผ้าเขาออกหมด ส่วนตัวเองก็ถอดออกเช่นกันให้เหลือเพียงชุดบางแล้วแทรกตัวขึ้นไปนอนข้างเขา หมอเทาที่ไม่รู้ว่าตัวเองกำลังจะได้เป็นสามีขององค์หญิงซูเป่ย ดึงนางเข้ามากอดไว้แน่น ด้วยความเมามายทำให้เขาคิดว่านางคือหมอนข้างทั้งกอดทั้งซุกหน้าเข้ากับซอกคอของนาง เพราะมันรู้สึกอุ่นดีเหลือเกิน ที่เขาต้องหาความอบอุ่นเพราะว่า องค์หญิงเปลื้องเสื้อผ้าเขาจนเหลือแต่กายล่อนจ้อน เมื่อร่างกายหนุ่มเสียดสีกับร่างกายหญิงสาว เลือดในกายก็พุ่งแรง สัญชาตญาณความอยากอย่างเป็นธรรมชาติของเขาตื่นขึ้น เขามองหน้าหญิงสาวตรงหน้าว่าเป็นองค์หญิง แต่คิดว่าตัวเองกำลังฝันไป เขาดึงนางเข้าไปจูบอย่างดูดดื่ม องค์หญิงที่เห็นว่าหมอเทากำลังเมาหนัก แล้วก็จูบนางเข้าจริง ๆ ตอนแรกก็กล้า ๆ แต่เมื่อได้สัมผัสรสจูบที่เขามอบให้บวกกับกลิ่นเหล้าดอกท้อในปากของเขา ทำให้นางเมามายไปกับรสจูบ แต่ไม่ใช่แค่จูบเท่านั้นหมอเทาของนางเริ่มรุกหนักขึ้น เขาลูบไล้นางไปทั่วร่าง ร่างกายของนางเริ่มบิดเร่าด้วยแรงปรารถนา จากที่จะร
ฮูหยินแม่ทัพไป๋ บทที่ 40 แต่งงาน 2/2
“เฟิงหวง เจ้าทำอะไรนางทำไมนางถึงได้รีบเดินไปอย่างนั้น” เหยียนปิงถาม “ทำลูกไงท่านอา...ฮ่า ฮ่า ฮ่า” เฟิงหวงหัวเราะอย่างมีความสุข รออีกไม่นานเขาก็จะมารับนางไปอยู่จวนแล้ว “โอววว...เจ้านี่มัน....จริง ๆ เลย เอาล่ะปล่อยให้นางอยู่คนเดียวไปก่อน เจ้ารีบกลับจวนเถิดพี่ชายเจ้าจะแต่งงานในวันพรุ่งแล้ว” เหยียนปิงไล่เฟิงหวงกลับไปก่อน เพราะว่าหลายคนตามหาเขามาสองวันแล้ว หายไปพร้อมกับผู่เยว่แต่ทว่าก็ไม่มีใครเดือดร้อนใจ เดาได้ไม่ยากว่าน่าจะไปด้วยกัน พอวันงานมงคลของถิงหลันกับเฟิงลู่มาถึง โดยขบวนเจ้าบ่าวไปรับเจ้าสาวที่วังหลวง ฮองเฮาให้เกียรติถิงหลันเพราะเป็นถึงองค์หญิงแห่งซีเซี่ย เลยรับเป็นญาติฝ่ายหญิง เมื่อขบวนเจ้าบ่าวมาถึงก็มีการต้อนรับอย่างดีแล้วก็พาเจ้าสาวกลับเรือนไป เฟิงลู่ใช้เรือนของตัวเองเป็นเรือนหอชั่วคราวก่อน เพราะว่าอีกไม่นานก็จะกลับไปซีเซี่ยพร้อมกับนาง เหล่าทหารซีเซี่ยและญาติของเฟิงลู่ร่วมกันดื่มสุรามงคลกันอย่างออกรส และสนุกสนาน องค์หญิงซูเป่ยถือโอกาสนี้มอมเหล้าหมอหวงเซิงเทา แล้วลากเข้าห้องนางไป นางพยายามทอดสะพานก็แล้ว แกล้งป่วยก็แล้ว ทำทุกอย่างแล้วเขาก็ยั
ฮูหยินแม่ทัพไป๋ บทที่ 40 แต่งงาน 1/2
ผู่เยว่ตื่นขึ้นในตอนดึกร่างกายปวดร้าวไปทุกส่วน เฟิงหวงรังแกหนักมาก แม้แต่จะขยับลุกยังแทบไม่มีแรง “อ๊ะ...โอ๊ยยยย” ผู่เยว่ร้องครวญด้วยความเจ็บปวด “ผู่เยว่เจ้าเป็นอะไรหรือไม่” เฟิงหวงที่กำลังหลับแต่ไม่ได้สนิทจนเกินไป เขารังแกนางขนาดนี้ทั้งยังกอดนางไว้แน่น “ถามได้ เพราะเจ้าข้าถึงได้ปวดเมื่อยขนาดนี้ เจ้าคนหื่นกาม” ผู่เยว่คาดโทษเขาไว้ก่อน ให้นางหายดีก่อนเถอะ จะเอาคืนเสียให้เข็ด “ข้ารักเจ้าแค่ไหนข้าก็ทำแค่นั้น ข้าผิดด้วยเหรอ นี่ยังไม่ได้เพียงครึ่งของความรักที่ข้ามีให้เจ้าเลยนะ เพียงแค่เศษเสี้ยวเท่านั้น” เฟิงหวงพูดอย่างหน้าไม่อาย แถมยังภูมิใจอีกต่างหาก ได้ครอบครองนางเพียงคนเดียว เขาจะไม่ให้นางออกไปไหนเลยให้อยู่แต่ในจวนเพียงอย่างเดียวเท่านั้น “เจ้า...เฟิง...หวง...เจ้าคนหน้าด้าน...คอยดูเถอะอย่าให้ถึงทีข้าบ้างแล้วกัน” นางได้แต่สบถในลำคอ กัดฟันกรอดอย่างหัวเสีย นางขยับตัวหมายจะไปหาน้ำดื่มแก้กระหายเสียหน่อย เพราะใช้พลังไปหนักมาก ปากคอแห้งผากราวกับคนขาดน้ำ เฟิงหวงเห็นนางขยับจึงลุกขึ้นประคองนางให้นั่งพิงหมอน “เจ้าอยากได้อะไร เดี๋ยว
Vous vous intéresseriez aussi à
ท่านอ๋องอ่านใจกับชายาแพทย์ทะลุมิติ
สกุลหยางมีบุตรสาว388.5K Vuesคุณหนูสามผู้มีสติปัญญาไม่สมประกอบ
ต้นไม้แห้ง28.2K Vuesองค์ชายหลีกับชายาลี้รัก
ชาผลไม้136.8K Vuesหวนคืนอีกครา ไม่ขอเป็นพระชายาที่โง่เขลา Ver.01
ชาไทยเย็น20.1K Vuesจอมนางคู่บัลลังก์ [NC30+]
ณ ธารา2.3K Vuesฮองเฮาเช่นข้าขอเป็นนางร้าย
วริษา348 Vuesนางร้ายหวนคืนแค้น
ชาไทยเย็น1.0K Vuesข้าจักพาพวกเจ้าให้พ้นจากความอดอยาก
เพลินชีวา,ณัฐนดา, ร.รติกาล199 Vues
