Share

บทที่ 10

“เหลวไหล! ท่านมีหลักฐานอะไรมายืนยัน แค่ใช้คำพูดเลื่อนลอยก็นึกว่าจะตัดสินใครได้เแล้วหรือ”

ไม่บ่อยนักที่จะได้เห็นเจิ้งกั๋วกงหลุดกิริยาแบบนี้ ฮ่องเต้ทอดพระเนตรแล้วให้นึกพอพระทัยอย่างยิ่ง

อี้หานชิงยังคงความสุขุม ขณะเปิดปากพูดต่อ

“เจิ้งกั๋วกงเข้าใจผิดแล้ว ต่อให้ข้าใจกล้าแค่ไหนก็คงไม่กล้าใส่ร้ายป้ายสีฮองเฮา หากท่านต้องการหลักฐานแล้วละก็ ผู้น้อยจะนำมาให้ดูเดี๋ยวนี้”

กล่าวจบจึงปรบมือสามที ฉับพลันก็มีทหารนำตัวคนกลุ่มหนึ่งเข้ามา หลี่จงกับหยางเหลียงมองใบหน้าของคนเหล่านั้น ล้วนเห็นว่าเป็นคนคุ้นเคยด้วยกันทั้งสิ้น ในบรรดาคนที่ถูกพาตัวมานั้น มีบางคนหันมาสบตากับหยางเหลียง ทว่าพริบตาก็รีบเบนหน้าหนี ราวกับว่าไม่เห็นเจิ้งกั๋วกงอยู่ในสายตากระนั้น

ชั่วขณะนั้นหยางเหลียงพลันเกิดความรู้สึกว่าเรื่องราวเริ่มอยู่เหนือการควบคุมของตนเสียแล้ว และแน่นอนว่านั่นไม่ใช่สิ่งที่เขาคิดไปเอง…

คนที่ถูกพาเข้ามาคือคนของหลี่เซวียนในกรมอาญา แต่เดิมพวกเขาเป็นเพียงลูกน้องปลายแถวที่ไม่มีใครให้ความสนใจ ที่มาติดตามหลี่เซวียนเพราะหวังพึ่งพาบารมีหนึ่งคนบรรลุ หมูหมากาไก่พลอยขึ้นสวรรค์[1] ก็[rc1] เท่านั้น

เพราะมั่นใจในตัวเอง ตอนที่ถูกสั่งให้ไปปิดปากคนเหล่านี้ หลี่เซวียนจึงไม่ได้กระตือรือร้นเท่าที่ควร ทำให้อี้หานชิงสามารถฉกฉวยโอกาสนี้ไปได้ ยามนี้หยางเหลียงได้แต่นึกเสียใจจนลำไส้เขียว

ลูกน้องกลุ่มนี้ของหลี่เซวียนล้วนเป็นพวกปลายแถว มีหรือจะเคยเจอเรื่องใหญ่โตถึงขั้นนี้ แต่ละคนพอรู้ว่าตัวเองถูกฟ้องร้องต่อหน้าพระพักตร์ก็พากันร้องหาบิดามารดาเสียงหลง ยังไม่ทันที่อี้หานชิงกับฮ่องเต้จะทำอะไร ก็รีบร้อนรับสารภาพทุกข้อกล่าวหาเสียแล้ว

“ทูลฝ่าบาท เรื่องนี้เป็นเพราะกระหม่อมอบรมเด็กในตระกูลไม่ดี ทำให้พวกเขาไปวุ่นวายกับฮองเฮา ขอทรงลงพระอาญาด้วยพ่ะย่ะค่ะ”

หลักฐานพยานครบครันแบบนี้ หากไม่ให้หยางจื่อหรงยอมรับความผิดไว้กับตัวก่อน ตำแหน่งฮองเฮาของบุตรสาวคงสั่นคลอนเป็นแน่

หลี่จงเห็นพันธมิตรพลิกลิ้นโดยไม่เปลี่ยนสีหน้า พลันกระจ่างแจ้งแก่ใจรีบเอ่ยสนับสนุนทันที

“ฝ่าบาททรงมีพระเมตตา เรื่องนี้ฮองเฮาเองก็ไม่รู้ต้นสายปลายเหตุ เป็นเจ้าลูกสุนัขของกระหม่อมที่แอบอ้างกระทำเรื่องชั่วช้าเหล่านี้พ่ะย่ะค่ะ”

ฮ่องเต้สดับฟังเรื่องราวอย่างเงียบเชียบ มุมโอษฐ์เหยียดโค้งเป็นรอยเย้ยหยัน ก่อนจะจางหายไปในชั่วพริบตา คงต้องบอกว่าจิ้งจอกเฒ่าแซ่หยางเดินหมากตานี้ได้ดีจริงๆ เพราะถ้าหากเป็นคำสั่งของฮองเฮา เรื่องนี้ย่อมร้ายแรงตามฐานันดรของนาง แต่เมื่อเปลี่ยนมาเป็นหลี่เซวียนกับท่านหญิงคังหนิงแล้ว เรื่องราวก็ดูจะไม่ใหญ่โตอันใด อีกทั้งยังสามารถปัดความเกี่ยวข้องไปจากสกุลหยางได้อย่างหมดจด

แต่นี่ก็เป็นผลลัพธ์ที่พระองค์คาดเดาเอาไว้อยู่แล้วมิใช่หรือ…

“ถ่ายทอดราชโองการลงไป ลงโทษโบยหลี่เซวียนห้าสิบที ฐานใช้อำนาจหน้าที่โดยมิชอบ” สุรเสียงตรัสสั่งเนิบช้า หยางเหลียงกับหลี่จงพลันผ่อนลมหายใจ ทว่ายังไม่ทันโล่งอกดีก็ถูกประโยคถัดมาทำให้หายใจไม่ออก “พร้อมปลดออกจากตำแหน่งขุนนาง ห้ามเข้าสอบรับราชการใดๆ ก็ตาม หากไม่ได้รับคำอนุญาตจากเจิ้น”

หลี่จงกรีดร้องตื่นตระหนกในใจ หลี่เซวียนเป็นบุตรชายคนโตของเขา ถูกสั่งห้ามรับราชการไม่มีกำหนดแบบนี้ แล้วสกุลหลี่จะเป็นเช่นไรในอนาคต

“ระ…เรื่องนี้”

“ส่วนหยางจื่อหรง เห็นแก่ท่านกั๋วกงและที่นางเป็นสตรี เจิ้นจะไม่ลงโทษโบย” หยางเหลียงคล้ายหายใจโล่งขึ้น เตรียมคุกเข่าขอบพระทัยด้วยความยินดี “แต่เจิ้นจะลงโทษถอดยศท่านหญิงตราตั้ง กักบริเวณให้นางคัดกฎระเบียบของสตรีแทน”

หยางเหลียงยืนนิ่งใบหน้าดำทะมึน คำสั่งเลิกประชุมที่ดังขึ้นไม่เข้าหูแม้แต่น้อย ได้แต่มองตามหลังฉลองพระองค์สีเหลืองด้วยใบหน้าทะมึน ถูกถอดยศท่านหญิง ทั้งยังถูกสั่งกักบริเวณ คราวนี้ชื่อเสียงคุณหนูสกุลหยางคงได้เลื่องลือกลายเป็นตัวตลกให้ทุกคนในวงน้ำชาของชนชั้นสูงแห่งเมืองหลวงได้ขบขันเป็นแน่!

ราวกับว่ากลัวคนเบื้องหลังจะไม่อัดอั้นตันใจเท่าที่ควร สุรเสียงเย็นยะเยือกจึงดังขึ้นอีกครั้ง

“โอรสสวรรค์ทำผิดมีโทษเท่าสามัญชน แม้เรื่องนี้จะบอกว่าฮองเฮาถูกคนชักจูง แต่นางเองก็มีความผิดโทษฐานที่หูเบา...หยวนกงกง เจ้าไปตำหนักคุนหนิง ถ่ายทอดคำพูดของเจิ้ง ให้ฮองเฮาสำนึกผิดอยู่ในตำหนักหนึ่งเดือน ระยะนี้เรื่องราวในวังหลังก็ให้หลินกุ้ยเฟยช่วยดูแลไปก่อน”

หยางเหลียงราวกับลูกหนังที่ถูกปล่อยลมจนแฟบ เรื่องที่หลานสาวถูกถอดยศท่านหญิงสำหรับเขานั้น ไม่อาจเทียบกับเรื่องที่บุตรสาวต้องถูกกักบริเวณเลยแม้แต่น้อย เพราะการที่ฮองเฮาถูกหลินกุ้ยเฟยแบ่งหน้าที่ดูแลวังหลังไป ก็เปรียบเหมือนสกุลหยางถูกสกุลหลินแบ่งอำนาจในมือที่มีอยู่ไปนั่นเอง

“อี้หานชิง!” ถ้าไม่เพราะเจ้าคนน่าตายนั่น สกุลหยางของเขาจะตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ได้อย่างไร “ข้าไม่ปล่อยพวกเจ้าพ่อลูกไปแน่!”

แตกต่างจากอารมณ์ขุ่นมัวของเจิ้งกั๋วกงคือท่าทีของฮ่องเต้ ยามที่หยวนกงกงกลับจากตำหนักคุนหนิง ก็เห็นพระพักตร์แจ่มใสอย่างที่น้อยครั้งจะมีให้เห็น

“ฝ่าบาท จัดการตามที่รับสั่งเรียบร้อยแล้วพ่ะย่ะค่ะ”

“นางเป็นอย่างไรบ้าง”

คิดถึงสภาพหยางฮองเฮาที่เสียกิริยาราวกับคนคุ้มคลั่ง หยวนกงกงพลันพูดไม่ออก ได้แต่รายงานไปตามความเป็นจริง

“กระหม่อมได้ยินมาว่าฮองเฮากับเจิ้งกั๋วกงกำลังสืบหาตัวคนพ่ะย่ะค่ะ”

ฮองเฮากับสกุลหยางวางตัวอยู่เหนือผู้อื่นมาจนเคยชิน ยามนี้ถูกคนลากลงมาคลุกดินเปื้อนโคลน ในใจคงยากจะยินยอมเป็นแน่

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ฮูหยินใหญ่ ภาคมารดาแผ่นดิน   บทที่ 73

    “ให้คนไปบอกตำหนักเยว่หลานกับเฟิงชวี่ วันนี้ฮองเฮาไม่ค่อยสบาย ให้พวกนางงดเว้นการเข้าเฝ้า อยู่แต่ในตำหนักของตนไปเสีย”หลังออกมานอกห้องโจวหย่งก็สั่งการหยวนกงกงทันที“พ่ะย่ะค่ะ”หยวนกงกงเป็นขันทีมาสองรัชสมัย เรื่องการแก่งแย่งชิงดีชิงเด่นของสตรีเขาเห็นมาทุกรูปแบบ ครั้นได้ยินพระดำรัสของฮ่องเต้ ในใจก็คิดสง

  • ฮูหยินใหญ่ ภาคมารดาแผ่นดิน   บทที่ 72

    แตกต่างจากคนอื่นคืออี้อินที่มีใบหน้าเรียบเฉยไร้รอยยิ้ม นางเพียงนั่งนิ่งๆ อยู่อย่างนั้น ไม่มีแม้แต่รอยยิ้มบางแสดงความดีใจให้เห็นปี้หยวนลอบสังเกตอารมณ์ของผู้เป็นนายพลางนึกแปลกใจ ทว่าจวบจนกระทั่งแสงอาทิตย์ลาลับขอบฟ้าราตรีกาลมาถึง นางจึงได้เข้าใจสาเหตุทั้งหมด เพราะค่ำคืนนี้ฮ่องเต้ไม่ได้เสด็จมาหาฮองเฮาท

  • ฮูหยินใหญ่ ภาคมารดาแผ่นดิน   บทที่ 71

    ยามเว่ยในช่วงเหมันต์นั้นอบอุ่นยิ่งนัก แสงแดดแผดเผาขับไล่ความหนาวเย็น บรรยากาศไม่หนาวหรือร้อนจนเกินไป นับว่าเหมาะแก่การจะออกมาเดินพักผ่อนเป็นอย่างมาก หยวนกงกงพาเจ้านายทั้งสองมุ่งหน้าไปยังตำหนักเทียนเฉิงอย่างคุ้นเคยอี้อินสาวเท้าเดินตามไม่รีบร้อน นับตั้งแต่เกิดเหตุการณ์หลี่อ๋องก่อกบฏ ตัวนางก็ไม่ได้ย่า

  • ฮูหยินใหญ่ ภาคมารดาแผ่นดิน   บทที่ 70

    อ้อ...เพิ่มขึ้นอีกหนึ่งถ้วยด้วยปี้หยวนมองนายหญิงเติมข้าวด้วยกิริยาขัดใจ สำหรับสตรีเราชื่อเสียงสำคัญยิ่งนัก ไม่ต้องพูดถึงเจ้านายของนางที่เป็นถึงพระชายาเอก มีหมวกใบโตเขียนคำว่าไร้คุณธรรมกับขี้อิจฉาริษยา วันหน้าหากท่านอ๋องได้เป็นฮ่องเต้ จะไม่ถูกคัดค้านให้เปลี่ยนฮองเฮาเอาหรือ“เจ้าจะคิดอะไรมาก” อี้อินก

  • ฮูหยินใหญ่ ภาคมารดาแผ่นดิน   บทที่ 69

    ทำมาเพื่อ?...ไม่ใช่ว่านางไม่ชอบเจ้าสัตว์ชนิดนี้หรือ“อีกไม่นานราชโองการแต่งตั้งก็จะประกาศออกมา ถึงตอนนั้นในวังคงมีพระสนมใหม่อีกหลายคน ในเมื่อท่านบอกว่าคางคกเหมาะสมที่จะมอบให้เป็นของกำนัล ไม่สู้ข้าสั่งทำเพิ่มอีกเยอะๆ เอาไว้มอบให้พวกนาง”คิดถึงภาพเหล่าสตรีในวังหลังเดินถือคางคกกันยั้วเยี้ย โจวหย่งก็แทบ

  • ฮูหยินใหญ่ ภาคมารดาแผ่นดิน   บทที่ 68

    เรือนสุยอันที่พ่อบ้านมู่จัดให้หมิงยวี่เข้าพักนั้นอยู่ห่างจากตำหนักอื่นไม่น้อย นางกับสาวใช้จากบ้านเดิมหลังออกจากตำหนักหลักก็ตรงกลับเข้าห้องทันที ใบหน้างดงามบิดเบี้ยวแฝงแววดุดัน แตกต่างจากรอยยิ้มอ่อนหวานที่แสดงออกต่อหน้าผู้คนโดยสิ้นเชิง“คะ...คุณหนู...บ่าวเจ็บเจ้าค่ะ!”ลี่เหยาตัวสั่นระริก ความเจ็บปวดจ

  • ฮูหยินใหญ่ ภาคมารดาแผ่นดิน   บทที่ 2

    งานเทศกาลลอยโคมของต้าโจวทุกปีล้วนจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ ความครื้นเครงของผู้คนทำให้ร้านค้าพลอยคึกคักไปด้วย บรรดาหนุ่มสาวชาวบ้าน ผู้เฒ่าผู้แก่ตลอดจนถึงเด็กเล็กล้วนจับจูงกันมาร่วมงานด้วยใบหน้าชื่นมื่น แน่นอนว่าอี้อินเองก็เช่นกันปีนี้อี้อินอายุเต็มสิบหก ผ่านพ้นพิธีปักปิ่นมาเป็นที่เรียบร้อย หญิงสาวกวาดตาม

  • ฮูหยินใหญ่ ภาคมารดาแผ่นดิน   บทที่ 1

    เดือนสามย่างเข้าฤดูใบไม้ผลิ สายลมอบอุ่นพัดผ่านประปรายด้วยกลีบเถาฮวาสีสด ต้าโจวแห่งรัชสมัยโจวหลงฮ่องเต้แม้ไม่เรียกได้ว่าเจริญรุ่งเรืองถึงขีดสุด หากก็ยังห่างไกลคำว่าทุกข์ยากแสนเข็ญอยู่มากโข“น้องรอง ว่าวของเจ้ากำลังจะตกแล้วนะ!”เสียงร้องโหวกเหวกของดรุณีน้อยดังกังวานสดใส เจ้าของนามที่ถูกเรียกแหงนใบหน้า

  • ฮูหยินใหญ่ ภาคมารดาแผ่นดิน   บทที่ 46

    “หลี่อ๋องเป็นคนยึดติด ภายหน้าไม่แค่พระองค์ แม้แต่อินเอ๋อร์เองก็เกรงว่า...”นิสัยมีแค้นต้องชำระ ไม่ตายไม่เลิกรา ของหลี่อ๋องใครๆ ก็ต่างรู้ดี อี้อินหักหน้าไม่ยอมเป็นสตรีของเขา เขาไม่มีทางยอมปล่อยนางลอยนวลแน่สองบุรุษต่างวัยมองหน้ากันอย่างหนักใจ ก่อนที่โจวหย่งจะเป็นฝ่ายหลบสายตา“เรื่องนี้ข้าจะคิดหาหนทาง

  • ฮูหยินใหญ่ ภาคมารดาแผ่นดิน   บทที่ 4

    สายลมเดือนหนึ่งเย็นสดชื่น ทิวทัศน์รอบด้านขาวโพลนด้วยเกล็ดหิมะ เทศกาลหยวนเซียวเพิ่งผ่านพ้นไป ผู้คนจึงยังร่าเริงด้วยกลิ่นอายของงานเทศกาล ทว่าทั้งหมดทั้งมวลที่กล่าวมานั้นมิได้รวมถึงทุกคน“ใต้เท้าอี้แสดงท่าทางแบบนี้ หรือคิดจะขัดคำสั่งฮองเฮากัน!”ในห้องโถงรับแขกของจวนสกุลอี้ ยามนี้เต็มไปด้วยบรรยากาศกดดัน

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status