Partager

บทที่ 9

ฉับพลันเสียงฮือฮาจากคนนับร้อยก็ดังเซ็งแซ่ เปลี่ยนท้องพระโรงอันเงียบสงบให้จอแจปานตลาดสดในพริบตาเดียว

“ใต้เท้าอี้จะใจกล้าเกินไปแล้ว”

“เขาทำแบบนี้ ฮองเฮากับสกุลหยางไม่ปล่อยเขาไว้แน่”

“เจ้าว่ามีอะไรแปลกๆ ไหม ทำไมอยู่ดีๆ อี้หานชิงถึงต้องการฟ้องร้องฮองเฮากัน”

“ข้าได้ยินมาว่าเมื่อวานตอนค่ำใต้เท้าอี้เข้าวังเพื่อเข้าเฝ้าฮ่องเต้”

“เมื่อวานต้องมีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้นแน่ๆ”

ฮ่องเต้เมินเฉยต่อเสียงกระซิบกระซาบเหล่านั้น พระองค์หันไปส่งสายพระเนตรให้หยวนกงกง ขันทีคนสนิทเห็นดังนั้นจึงเดินไปรับฎีกาในมืออี้หานชิงทันที

เนื้อหาด้านในยังคงไม่เปลี่ยนไปจากเมื่อวาน ยามนี้โจวฮ่องเต้จึงค่อยตระหนักในข้อสงสัยว่าเพราะเหตุใดหลังพฤติกรรม ‘โยนหินถามทาง’ แล้วอี้หานชิงถึงได้หอบหนังสือฎีกากลับไปด้วย ที่แท้อีกฝ่ายก็แค่ขี้เกียจเขียนใหม่นี่เอง…

แน่นอนว่าสายพระเนตรทิ่มแทงของฮ่องเต้ไม่อาจระคายผิวใต้เท้าอี้แห่งกรมอาลักษณ์ได้ เจ้าตัวยังคงกล่าวสาธยายถึงความผิดของหยางฮองเฮาอย่างมุ่งมั่น

“ฝ่าบาท กระหม่อมขอคัดค้านพ่ะย่ะค่ะ คำกล่าวหาของใต้เท้าอี้รุนแรงเกินไป ฮองเฮาทรงเป็นมารดาแผ่นดิน คุณธรรมความเมตตาเพียบพร้อม เหตุใดต้องมาลดตัวกลั่นแกล้งคุณหนูในห้องหอผู้หนึ่งด้วย”

ผู้ที่ออกมาค้านคือเจ้ากรมพิธีการ แน่นอนเหตุผลย่อมเป็นเพราะว่าเขาอยู่ฝ่ายเดียวกับสกุลหยางนั่นเอง

คำพูดของเจ้ากรมพิธีการไม่มีประโยคไหนแสดงถึงเจตนาร้าย ทว่าทุกคำที่ได้ฟังกลับพุ่งเป้าไปยัง ‘คุณหนูผู้หนึ่ง’ ในประโยคสนทนาทั้งสิ้น

“ก็จริงอยู่นะ อยู่ดีๆ ฮองเฮาจะทรงไปหาเรื่องคุณหนูอี้ที่ว่านั่นทำไม พระนางไม่ใช่จะว่างจนไม่มีอะไรทำเสียหน่อย”

“หรือว่ามีเรื่องที่ใต้เท้าอี้ยังไม่ได้พูดออกมาอยู่อีก”

เห็นหลายคนเริ่มกังขา จี้เฉินเริ่มได้ใจ เขาหันไปมองเจิ้งกั๋วกงที่ยืนนิ่งอยู่อีกด้านพลางลอบผงกศีรษะ

“ตามที่กระหม่อมรู้มา ฮองเฮาทรงลงโทษคุณหนูอี้ นั่นก็เพราะนางทำของพระราชทานที่พระองค์ทรงมอบให้เสียหาย แล้วอย่างนี้จะบอกว่าเป็นการใช้อำนาจโดยมิชอบได้อย่างไรกัน”

หยางเหลียงหลุบตาต่ำในใจนึกปรามาส อี้หานชิงใจร้อนมุทะลุเกินไปแล้ว รีบร้อนนำเรื่องการลงโทษมากล่าวร้องต่อหน้าพระพักตร์ แต่กลับลืมคิดไปว่าถ้าต้องการใช้เหตุผลนี้มาเล่นงานฮองเฮา อีกฝ่ายก็ต้องเปิดเผยสาเหตุที่บุตรสาวตัวเองโดนกดดันด้วยเช่นกัน

ยามนี้คุณหนูรองสกุลอี้อายุสิบหก เลยวัยปักปิ่นมาแล้ว หากอี้หานชิงไม่คิดรักษาหน้าตา เปิดเผยเรื่องที่ฮองเฮาต้องการให้นางแต่งเข้าตำหนักองค์ชายใหญ่เป็นสตรีอุ่นเตียง ถึงยามนั้นในเมืองหลวงต้าโจวจะยังมีผู้ใดกล้าแต่งนางเข้าบ้านอีกเล่า

อี้หานชิงไม่ได้มีสีหน้าเปลี่ยนแปลง เขารู้ดีว่าสกุลหยางกับฮองเฮารวมถึงผู้สนับสนุน เปรียบดั่งตั๊กแตนบนเชือกป่านเส้นเดียวกัน มีหรือจะอยู่เฉยดูเขาทำเรื่องนี้ได้

“ใต้เท้าจี้พูดถูกแล้ว เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตสักนิด ฮองเฮาก็แค่สั่งลงโทษคุณหนูอี้เพราะนางทำความผิด หรือเพราะเป็นบุตรสาวตัวเอง ใต้เท้าอี้เลยทนไม่ได้ ถึงขั้นต้องแล่นมาถวายฎีกาฟ้องฝ่าบาท”

คำพูดนั้นกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน บรรดาขุนนางในท้องพระโรงต่างแสดงสีหน้าเห็นด้วยแม้ไม่เอ่ยปาก

“ใต้เท้าหานกล่าวเกินไปแล้ว ที่ข้าต้องการพูดคือการใช้อำนาจโดยมิชอบต่างหาก หรือว่าพอเป็นบุตรสาวตัวเองแล้ว ข้าจะไม่สามารถเรียกร้องอะไรได้”

ดวงตาคมกริบตวัดมองผู้คนรอบด้าน น้ำเสียงเนิบช้าย้อนถามกลับ เสียงเยาะหยันพลันเงียบลงทันที

“ที่ข้าถวายฎีกาไม่ใช่เพราะฮองเฮาทรงสั่งลงโทษบุตรสาวตัวเอง แต่เป็นเพราะวิธีการที่พระองค์ทำไม่ถูกต้องต่างหาก ใต้เท้าหานรู้หรือไม่ว่าเรื่องเป็นมาอย่างไร”

หานเจียงชะงักไปเล็กน้อย เหลือบมองไปยังหยางจี้ชวน ในแววตามีความไม่แน่ใจ

“ความเป็นมาอะไร ก็แค่ฮองเฮาพระราชทานของให้บุตรีท่าน แต่นางไม่ระมัดระวังจึงทำเสียหาย พระองค์จึงสั่งลงโทษนางก็เท่านี้มิใช่รึ”

“เรื่องนี้ผิวเผินก็คล้ายดั่งที่ท่านพูดมาจริงๆ ทว่าที่ไม่ถูกคือวิธีการ ข้อแรกท่านรู้หรือไม่ว่าบุตรสาวของข้าไม่ได้ถูกฮองเฮาเรียกเข้าวังตามวิธีปกติ แต่นางถูกใต้เท้าหลี่เซวียนแห่งกรมอาญาควบคุมตัวไปต่างหาก” อี้หานชิงกล่าว

หลี่จงพลันสะดุ้งเฮือก ไม่ทันคาดคิดว่าอยู่ๆ เรื่องก็จะโดนโยนมาตกใส่ศีรษะบุตรชายตนเสียได้

“ละ…เหลวไหล! บุตรชายข้าไปเกี่ยวอะไรด้วย”

“ย่อมต้องเกี่ยว เพราะเมื่อวานใต้เท้าหลี่เซวียนบุกไปจวนข้า แล้วควบคุมตัวนางเข้าวังไปเข้าเฝ้าฮองเฮา แน่นอนว่าเรื่องราวต้องมีต้นสายปลายเหตุ และต้นเหตุของเรื่องนี้ก็มาจากท่านหญิงคังหนิงนั่นเอง”

มุมปากที่ยกสูงของหยางเหลียงลดต่ำกลายเป็นเส้นตรง เจิ้งกั๋วกงขมวดคิ้วไม่สบอารมณ์อยู่ในที เจ้าจิ้งจอกอี้หานชิงเล่ห์เหลี่ยมไม่เบา จงใจดึงหลานชายหลานสาวของเขามาลงน้ำโคลนแทนบุตรสาวตัวเอง เพียงแต่เรื่องนี้ก็ไม่ได้เหนือความคาดการณ์อะไร พยานหลักฐานถูกเขาสั่งคนจัดการไปแล้ว แค่ข้อกล่าวหาลอยๆ จะทำอะไรได้

อี้หานชิงไม่รู้ความคิดอีกฝ่าย เขายังคงกล่าวชี้ความผิดของฮองเฮา หลี่เซวียน และท่านหญิงคังหนิงออกมาเนิบช้าไม่รีบร้อน

“ทูลฝ่าบาท เรื่องเดิมนี้เริ่มต้นมาจากความไม่ลงรอยระหว่างบุตรสาวกระหม่อมกับท่านหญิงคังหนิง ทว่าท่านหญิงกับใต้เท้าน้อยหลี่กลับยืมมือกรมอาญามาจัดการ เช่นนี้จึงถือเป็นการใช้อำนาจโดยมิชอบ ต้าโจวสถาปนาแคว้นมาหลายร้อยปี มีกฎหมายระบุไว้ชัดเจนว่าวังหลังห้ามยุ่งเกี่ยวกับเรื่องภายนอก ฮองเฮาทรงเป็นมารดาแผ่นดิน ทว่าพระนางกลับให้ท้ายคนในตระกูล ถือเป็นการแทรกแซงกระบวนการยุติธรรม กระหม่อมอี้หานชิงขอเป็นตัวแทนถวายฎีกาฟ้องร้องฮองเฮาพ่ะย่ะค่ะ”

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • ฮูหยินใหญ่ ภาคมารดาแผ่นดิน   บทที่ 58

    ทว่าเจ้าโจวเหยียนนั่น ยังไม่ทันขึ้นนั่งบัลลังก์ก็ทำร้ายผู้คนไปนับไม่ถ้วน โจวหย่งขบคิดอยู่เป็นนาน ก่อนจะบอกตัวเองว่าจะปล่อยให้พี่ชายต่างมารดาผู้นั้นขึ้นเป็นฮ่องเต้ไม่ได้อย่างเด็ดขาด!ร่างของอี้หานชิงถูกนำลงมาเป็นคนสุดท้าย ดวงตาเรียวมองสำรวจผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นพ่อตาเผยแววหนักใจออกมาวูบหนึ่ง อินเอ๋อร์ต

  • ฮูหยินใหญ่ ภาคมารดาแผ่นดิน   บทที่ 57

    “ลูกยังไม่โง่งมถึงขั้นนั้นหรอกพ่ะย่ะค่ะ ทำแบบนั้นก็สมพระทัยเสด็จพ่อน่ะสิ ที่จะให้เจ้าเก้ารับบทวีรบุรษของแคว้น” ดวงตาเรียวหยีแย้มยิ้มให้บิดาด้วยท่าทางอารมณ์ดียิ่ง“นำตัวคนเข้ามา!” สิ้นเสียงตวาด กลุ่มคนจำนวนหนึ่งก็ถูกฉุดลากเข้ามา โจวฮ่องเต้เบิกพระเนตรกว้าง ภายในพระทัยเกิดความหวั่นไหวจนแสดงออกทางพระพัก

  • ฮูหยินใหญ่ ภาคมารดาแผ่นดิน   บทที่ 56

    อากาศในเดือนสิบสองหนาวเย็นสมกับเป็นฤดูเหมันต์ การฟาดฟันกันระหว่างหลี่อ๋องกับอ๋องเก้าในวันที่สิบหกของเดือนสิบสอง กองทัพอ๋องเก้าก็สามารถตีฝ่าประตูเมืองหลวงได้ภายใต้การนำทัพของแม่ทัพใหญ่จาง กองกำลังทหารในเมืองหลวงล้วนไม่ใช่คู่ต่อสู้ จวนสกุลหยางกับสกุลหลี่ที่เป็นหัวเรี่ยวหัวแรงในการก่อกบฏถูกทหารบุกเข้า

  • ฮูหยินใหญ่ ภาคมารดาแผ่นดิน   บทที่ 55

    “ท่านอ๋องโปรดถนอมตัวด้วย อย่าให้โทสะมาบดบังความคิดจนเสียการใหญ่เลยพ่ะย่ะค่ะ” หยางเหลียงก้าวออกมาเตือนสติ“ท่านตาไม่ต้องเป็นห่วง เปิ่นหวานยังมีสติดี” หลี่อ๋องหันมาตอบด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ดาบในมือถูกโยนทิ้งก่อนจะรับผ้าจากนางกำนัลมาเช็ดทำความสะอาดหากยังมีสติอยู่ก็ไม่ควรสังหารคนจนหมดเช่นนี้ ยังค้นหาตัวอ

  • ฮูหยินใหญ่ ภาคมารดาแผ่นดิน   บทที่ 54

    คล้ายว่าคำก่นด่าของพระบิดาจะทำให้โจวเหยียนยิ่งบ้าคลั่ง เขาเปล่งเสียงหัวเราะราวกับขบขันเสียเต็มประดา“เดรัจฉานอย่างนั้นหรือ! เสด็จพ่อคงไม่ทรงรู้ เดรัจฉานที่แท้จริงต้องแบบนี้ต่างหาก!”พูดจบก็กระชากเอาแม่ลูกคู่หนึ่งจากในกลุ่มนั้นลากมาหยุดยังเบื้องหน้าฮ่องเต้ เสียงกรีดร้องร่ำไห้ระงมจนฟังไม่ได้ศัพท์ดังไป

  • ฮูหยินใหญ่ ภาคมารดาแผ่นดิน   บทที่ 53

    แน่นอนคำถามนี้ไม่มีสิ่งใดไม่ถูก เสด็จพ่อไม่เคยไม่ไว้หน้าเขาในฐานะโอรสองค์โต มีเพียงเรื่องเดียวที่พระองค์ไม่ทรงตามใจเขา นั่นก็คือเรื่องของอี้อิน และนี่ก็เป็นปมในใจโจวหย่งมาตลอด“เสด็จพ่อทรงไม่ไปเป็นนักแสดงละคร เรื่องนี้นับว่าน่าเสียดายอย่างยิ่งจริงๆ ที่พระองค์ทรงทำทั้งหมดล้วนรู้ดีแก่พระทัยว่าทรงทำไปเ

  • ฮูหยินใหญ่ ภาคมารดาแผ่นดิน   บทที่ 46

    “หลี่อ๋องเป็นคนยึดติด ภายหน้าไม่แค่พระองค์ แม้แต่อินเอ๋อร์เองก็เกรงว่า...”นิสัยมีแค้นต้องชำระ ไม่ตายไม่เลิกรา ของหลี่อ๋องใครๆ ก็ต่างรู้ดี อี้อินหักหน้าไม่ยอมเป็นสตรีของเขา เขาไม่มีทางยอมปล่อยนางลอยนวลแน่สองบุรุษต่างวัยมองหน้ากันอย่างหนักใจ ก่อนที่โจวหย่งจะเป็นฝ่ายหลบสายตา“เรื่องนี้ข้าจะคิดหาหนทาง

  • ฮูหยินใหญ่ ภาคมารดาแผ่นดิน   บทที่ 4

    สายลมเดือนหนึ่งเย็นสดชื่น ทิวทัศน์รอบด้านขาวโพลนด้วยเกล็ดหิมะ เทศกาลหยวนเซียวเพิ่งผ่านพ้นไป ผู้คนจึงยังร่าเริงด้วยกลิ่นอายของงานเทศกาล ทว่าทั้งหมดทั้งมวลที่กล่าวมานั้นมิได้รวมถึงทุกคน“ใต้เท้าอี้แสดงท่าทางแบบนี้ หรือคิดจะขัดคำสั่งฮองเฮากัน!”ในห้องโถงรับแขกของจวนสกุลอี้ ยามนี้เต็มไปด้วยบรรยากาศกดดัน

  • ฮูหยินใหญ่ ภาคมารดาแผ่นดิน   บทที่ 3

    ท้องฟ้ายามค่ำคืนของเทศกาลลอยโคมนั้นงดงามดุจภาพฝัน เบื้องล่างมีแสงจันทร์สาดส่องสว่างไสว ภายในงานเต็มไปด้วยผู้คน ความจอแจช่วยให้บรรยากาศเริงรื่นขึ้นอีกหลายเท่า“คุณหนู พวกเราไปดูทางโน้นกันเถอะเจ้าค่ะ” ปี้หยวนเอ่ยชวนผู้เป็นนาย รอยยิ้มบนใบหน้าสดใสเช่นเดียวกับดวงตาที่เป็นประกายวาววับอี้อินเดินตามโดยไม่ค

  • ฮูหยินใหญ่ ภาคมารดาแผ่นดิน   บทที่ 2

    งานเทศกาลลอยโคมของต้าโจวทุกปีล้วนจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ ความครื้นเครงของผู้คนทำให้ร้านค้าพลอยคึกคักไปด้วย บรรดาหนุ่มสาวชาวบ้าน ผู้เฒ่าผู้แก่ตลอดจนถึงเด็กเล็กล้วนจับจูงกันมาร่วมงานด้วยใบหน้าชื่นมื่น แน่นอนว่าอี้อินเองก็เช่นกันปีนี้อี้อินอายุเต็มสิบหก ผ่านพ้นพิธีปักปิ่นมาเป็นที่เรียบร้อย หญิงสาวกวาดตาม

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status