11 บุกเข้ากระโจม 2

กวางหมิงประเดี๋ยวยิ้มประเดี๋ยวเม้มปาก ก้าวเดินเข้าไปเตียงอย่างเชื่องช้า สายตาทำคล้ายจับจ้องร่างอรชรของว่านจิ่วซิ่น ทว่าเขาไม่ได้มองร่างกายนาง มารยาทที่ควรมีเขาก็พอจะรู้ เขามองผนังกระโจมพลางกลั้นยิ้ม

“หลับตาของเจ้าเสีย” หวู่ไฉตงออกคำสั่งเสียงเย็น

“ไฉตงข้าเห็นหมดแล้ว ยินดีรับผิดชอบนางเป็นฮูหยินต่อจากเจ้า ไม่ต้องส่งนางไปให้หยวนกังแล้ว สตรีคนเดียวข้าเลี้ยงไหว” กวางหมิงไม่เลิกยียวน อยากรู้เหมือนกันว่าเมื่อใดสหายรักจะยอมรับใจตัวเอง

“ไม่ได้” ตอบอย่างรวดเร็วเสียงดังขึ้นเล็กน้อย

“จะเสียงดังให้คนข้างนอกเข้ามารึไง” กวางหมิงเอ่ยเสียงแผ่ว เขาเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าหวู่ไฉตงจะใจร้ายใจดำ ส่งคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นภรรยาให้ศัตรูได้ลงคอจริงหรือ

“...” หวู่ไฉตงเงียบแล้วหลับตาครู่หนึ่ง ก่อนจะจ้องมองกวางหมิงอย่างคาดโทษ

“หากข้าหลับตาก็จะมองไม่เห็น จับผิดจับถูกขึ้นมาอย่าได้ว่าข้าแล้วกัน” เขากับหวู่ไฉตงเป็นสหายกันมาก่อนที่ว่านจิ่วซิ่นจะมาอยู่ในกองทัพเสียอีก

บิดาของเขาเป็นผู้ใต้บัญชาของท่านอาเยว่ซิน ทำให้เขากับหวู่ไฉตงสนิทกันมาก เพราะเล่าเรียนมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก พอบิดาจากไปท่านอาเยว่ซินก็เลี้ยงดูเขาไม่ต่างจากลูกใ