LOGIN@ คลินิกยามเย็น...
“คิวที่ 22 เชิญด้านในเลยค่ะ”
เสียงใสๆ ของพยาบาลหน้าห้องร้องเรียกคนไข้ที่นั่งรอหน้าห้องตรวจ
“ผมขอเข้าไปกับคุณแม่ได้ไหมครับคุณพยาบาล”
“เข้าไปได้ค่ะ เชิญค่ะ”
“ขอบคุณครับ”
แกร๊ก! ประตูห้องตรวจถูกเปิด
“สวัสดีครับคุณอมรรัตน์ วันนี้มาพบหมอมีอะไรเอ่ย”
เสียงของธีรุตม์เอ่ยทักคนไข้ด้วยน้ำเสียงที่นิ่มนวลน่าฟัง พร้อมกับเงยขึ้นจากการก้มดูเอกสารประวัติของคนไข้ ธีรุตม์เปิดคลินิกเป็นของตัวเอง และเป็นหมอสังกัดในโรงพยาบาลเอกชนอีกเวลาหนึ่งด้วย
“ป้ารู้สึกหายใจไม่ค่อยสะดวกเท่าไหร่ค่ะคุณหมอ วันนี้เลยให้ลูกชายลองพามาที่คลินิกหมอ ได้ยินว่าที่นี่รักษาดีค่ะ”
“อ่อ ครับ เดี๋ยวขอหมอตรวจก่อนนะครับ”
ธีรุตม์พูดกับคนไข้วัยกลางคน พร้อมกับเหลือบมองลูกชายที่คนไข้บอก และเขาก็พบว่าตัวเองถูกจ้องมองอยู่ก่อนแล้ว
“ผมขอฟังรายละเอียดคุณแม่ด้วยนะครับ”
ชนาธิปเอ่ยขออนุญาตกับหมอหนุ่ม ปกติญาติของคนไข้จะไม่ได้รับอนุญาตให้เข้ามาในห้องตรวจด้วยเขาเลยต้องเอ่ยปากขึ้น
“ครับ...ดีเลยครับญาติคนไข้จะได้รับฟังและช่วยดูแลไปด้วยครับ”
ธีรุตม์รู้สึกทึ่งกับเด็กหนุ่มคนนี้เป็นอย่างมาก ปกติเด็กวัยนี้เขาจะไม่ค่อยได้เจอสักเท่าไหร่ที่จะพาบุพการีมาหาหมอ และคอยติดตามอาการอย่างใกล้ชิดแบบนี้ สิ่งที่พบเจอบ่อยคือเขี่ยสมาร์ทโฟนนั่งรอหน้าห้องตรวจเท่านั้น
“ขอบคุณครับ”
ชนาธิปกวาดสายตามองท่าทางของหมอหนุ่มที่กำลังตรวจร่างกายของแม่เขา ครอบครัวที่เหลืออยู่ของชนาธิปมีเพียงมารดาวัย 50 ปีของเขาเท่านั้น ความใฝ่ฝันของชนาธิปนั้นคือการไปทำงานต่างประเทศและเขาเองก็จะพาแม่ของเขาไปอยู่ด้วย พ่อทิ้งเขาไปตั้งแต่เขายังเด็ก แม่เลี้ยงเขามาตลอด ดังนั้นสิ่งที่เหลืออยู่กับชนาธิปตอนนี้คือ เขาจะรักษาและดูแลท่านให้ดีที่สุด
เวลาผ่านไปราว 15 นาที...
“อาการโดยรวมไม่ได้เป็นอะไรมากครับ อายุที่เพิ่มมากขึ้นบวกกับการที่ไม่ได้ออกกำลังกายบริหารร่างกายครับ เพราะฉะนั้นคนไข้ควรมีเวลาสำหรับการออกกำลังกาย เช่น การเดินต่อวันสัก หนึ่งชั่วโมง และหลีกเลี่ยงอาหารจำพวกไขมัน แป้งนะครับ เอาล่ะเดี๋ยวหมอให้ยาบำรุงไปรับประทานก่อนนะครับ หลังจากนี้สองสัปดาห์ถ้ายังไม่หาย หมอคงต้องส่งคนไข้ไปตรวจอย่างละเอียดที่โรงพยาบาลต่อไปครับ”
“ขอบคุณค่ะคุณหมอ จริงๆ ป้าก็ไม่ได้เป็นอะไรมากหรอกค่ะ แต่ลูกชายป้ากังวลเลยให้มาลองตรวจที่นี่ดู เห็นว่าที่นี่หมอใจดีและน่ารักมาก จริงอย่างที่เขาบอกเลยคะเนี่ย หมอดูสุภาพและใจดีมากๆ เลย”
“ครับ...ขอบคุณครับ”
ธีรุตม์เหลือบมองเด็กหนุ่มที่มารดาเขาพูดถึง มีบางอย่างปรากฎในสายตาของเขาอย่างชัดเจนที่สื่อถึงเขา และเขาเองก็พอจะรู้สึกได้เช่นกัน
“ขอบคุณหมอมากๆ เลยนะครับ ผมจะกลับไปดูแลแม่ตามที่หมอแนะนำนะครับ และถ้ายังไงอีกสองสัปดาห์ผมจะพาแม่กลับมาอีกครั้งนะครับ”
ชนาธิปยกมือไหว้หมอหนุ่ม ความรู้สึกประทับใจในการรักษาและการดูแลเป็นอย่างดี มันทำให้ชนาธิปรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูกเลยทีเดียว....
....................
@ บาร์โฮสแห่งหนึ่งยามค่ำคืน...
“สรุป...แกไม่ได้แค่ชวนปอนด์มาใช่มั้ยท็อป แกชวนเจ้เอมมาด้วยใช่มั้ยเนี่ย...”
เปมิกาเอ่ยขึ้นเมื่อนั่งอยู่ภายในรถยนต์ของธนวันต์ที่จอดรอตรงบริเวณลานจอดรถของบาร์โฮส เพื่อรอสมาชิกให้ครบทีมตามที่ธนวันต์นั้นได้จัดแจงเอาไว้
“อือ...ฉันชวนเจ้ด้วย...ดูแล้วเจ้แกก็เปลี่ยวๆ บ้างแหละ เจ้ไม่ปฏิเสธเลยนะเว้ย เธอบอกอยากรู้มานานแล้วว่าไอ่บาร์โฮสที่มีผู้ชายหล่อๆ มาบริการน่ะเป็นยังไง ^<>^”
“จริงเหรอ...ฉันอึ้งเหมือนกันนะเนี่ยที่ได้ยินว่าเจ้พูดแบบนี้ ฉันคิดว่าเจ้จะไม่ชอบด้วยซ้ำที่แกพาพวกเรามาสถานที่แบบนี้”
“แกลืมไปหรือเปล่าเดียร์ ว่าเจ้เอมแกโสด เธอยังไม่มีผัว!”
“เออ...ใช่สิ...ฉันลืมไป แต่ฉันได้ยินข่าวมานะ ว่าเจ้เอมกับผู้จัดการโรงแรมของเราก็กำลัง*จิ้นกันอยู่ไม่ใช่เหรอ”
“จริง! แต่ก็ได้เก๊กฟอร์มเล็งๆ กันทั้งคู่ ทะเลาะกันบ่อย ต่างฝ่ายต่างวางท่ากัน ไม่มีใครที่จะเปิดก่อน”
“คงยังไม่มีโอกาสมั้ง ฉันว่าถ้าผู้จัดการกับเจ้เอมเป็นแฟนกันนะ ฉันว่าเหมาะสมกันสุดๆ เจ้เอมก็จะอ่อนหวานลงเมื่อมีความรัก ไม่ต้องโหดกับพวกเรามาก...”
ปึก! ปึก! เสียงเคาะกระจกรถดังสนั่น ทำเอาคนที่อยู่ด้านในร้องกันเสียงหลงเพราะความตกใจสุดขีด!
“ฉันมาแล้ว!”
“นั่น นินทาไม่ได้เลย...ไปท็อป”
“เจ้มากับปอนด์เหรอคะ...”
เปมิกาพูดเพื่อกลบเกลื่อนพิรุธ ของตัวเองกับเพื่อนเมื่อครู่ ^<>^
“อุ้ย! วันนี้หล่อนแต่งตัวแซ่บมากเลยนะยัยเดียร์ เจ้ไม่เคยเห็นลุคส์นี้ของเธอเลยนะเนี่ย สวยมากเซ็กซี่สุดๆ นมเป็นนม...โอ้”
พรลภัสมองลูกน้องของเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า เธอตะลึงกับสิ่งที่เห็นเป็นอย่างมาก ชุดเดรสสีดำเปิดหน้าโชว์ร่องอกอวบที่ดันขึ้นมา และเว้าด้านหลังโชว์แผ่นหลังขาวนวลเนียน ตัวชุดผ่าด้านหน้าสูงขึ้นจนถึงต้นขาเรียวยาว เดรสดำขลับผิวขาวเนียนของลูกน้องของเธอเป็นอย่างมาก พรลภัสอึ้งกับสิ่งที่เห็น ‘นี่คือทองที่อยู่ในผ้าขี้ริ้วเหรอนี่’
“ขอบคุณค่ะเจ้ ก็ท็อปสิ มันบอกว่ามาที่นี่ก็แต่งประมาณนี้ เจ้เองก็เหอะเซ็กซี่ไม่เบาเลยนะคะ หนุ่มที่เดินผ่านเมื่อกี้ยังแอบมองเลยค่ะ”
ชุดของหัวหน้าสาวของเธอเป็นชุดเดรสสั้นสีแดงเพลิงเปิดหน้าเปิดหลังเช่นกัน สลัดคราบหัวหน้าจอมโหดออกเหลือแต่สาวสวยสุดแซ่บเซ็กซี่แทน
“อวยกันไปมาอยู่นี่แหละ ตกลงจะเข้าไปข้างในกันมั้ย”
“นั่นปากแกรึนั่น...ท็อป...แหม...ชวนฉันมาบาร์ผู้ชาย สรุปแกนี่มันยังไงกันวะเนี่ย...ถ้าปอนด์ฉันไม่สงสัยหรอก แต่นี่เป็นแกนี่สิ เจ้สงสัยมากเลยนะ”
“ไม่ต้องสงสัยหรอกเจ้ เป้าหมายของผมคือสาวๆ ที่มาหาผู้ชาย...เจ้คิดดูนะผู้หญิงพวกนั้นทำไมต้องมาสถานที่แบบนี้ ถ้าไม่เหงา ก็เปลี่ยวแหละ...และไอ่ท็อปคนนี้ก็ชอบอารมณ์เปลี่ยวของผู้หญิงพวกนี้นะสิครับ..”
“งั้นสิ...นายชวนฉันมา เพื่อที่เอามาเป็นเพื่อนนายหาสาวๆ น่ะเหรอท็อป”
“ไม่ทั้งหมดหรอกปอนด์ ฉันพาแกมาเปิดหูเปิดตาหาผู้ชายหล่อๆ กลับบ้านสักคนสองคน แกจะได้รู้ว่าผู้ชายที่หล่อๆ ไม่ได้มีแค่ฉันคนเดียวโว้ย...”
“เธอรู้ได้ยังไงว่าฉันจะสนใจเธอ?” “ดูสายตาของคุณแพรที่มองผมก็รู้แล้วครับ” “...” คนถามหน้าแดงทันที ‘เด็กคนนี้รู้ทันเธอหรือนี่’ “ฉันต้องจ่ายเธอเท่าไหร่ ไหนลองบอกมาซิ ว่าบริการของเธอจะแพงไหม? หนุ่มน้อย” “คุณเป็นคนเปิดคนแรก...ฟรีครับ ทั้งคืน จนกว่าคุณจะหมดแรงครับ” ‘กรี๊ดดดด!!!’ เสียงกรีดร้องที่อยู่ในใจของอติญา มันจะระเบิดออกมาเพราะคำพูดของเด็กหนุ่มคนนี้ “เธอกล้ามากหนุ่มน้อย” “ถึงผมจะเป็นหนุ่มน้อยอย่างที่คุณเรียก แต่อย่างอื่นผมไม่น้อยนะครับคุณแพร...ผมหมายถึงความสามารถน่ะครับ” “อะไรนะ!!!!” อติญาหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาทันทีกับคำพูดของเด็กหนุ่มคนนี้ เลือดในกายของเธอแผ่ซ่านไปทั่วเรือนร่างของเธอ อติญาชักจะทนไม่ไหวกับคำพูดอันล่อแหลมนี้แล้ว!!! อีกฝากฝั่งของเหตุการณ์ห้วงเวลาเดียวกัน ติ๊ด! ติ๊ด! เสียงสมาร์ทโฟนของเปมิกาดังขึ้น “เบอร์ใครกัน??”เปมิกาแปลกใจเป็นอย่างมาก ปกติเบอร์ที่เธอรู้จักเธอจะ *เมมชื่อไว้ตลอด แต่นี่คือเบอร์ของใคร? หรือว่ามิจฉาชีพ แต่นี่เวลาดึกขนาดนี้ไม่น่าจะใช่ “รับสิเดี
@ คลับหรูแห่งหนึ่ง... “ฉันว่านะอินทัช เธอคงจะกลัวนายก็ได้ เมื่อแปดปีที่แล้ว นายเล่นเธอไปกี่ยกกัน เธอถึงกลัวนายขนาดนั้น”ชนกันต์ยกแก้วบรั่นดีขึ้นดื่ม พร้อมกับเริ่มบทสนทนาในคลับหรูที่เจ้ามือก็คืออินทัชนั่นเอง “ถามน่าเกลียดมากกันต์ นายนี่เมื่อไหร่จะลดบ้างเรื่องนี้”ธีรุตม์หมั่นไส้เพื่อนเต็มทน เขาอดที่จะต่อว่าไม่ได้ “ไม่รู้สิ ฉันจำไม่ได้ว่ากี่ยก แต่รู้ว่าถ้าวันนั้นฉันไม่ป้องกัน เธอก็คงจะท้องแล้วมั้ง”อินทัชนึกถึงบทรักที่เขาทำกับเธอวันนั้น มันร้อนแรงจนตราตรึงในใจของเขาจนถึงทุกวันนี้ “เฮ้อ...นายก็อีกคนอินทัช ฉันว่านายต้องชอบเธอมากแน่ๆ เธอทำให้นายเสียทรงขนาดนี้เลยเหรอ” “อ่าว...เวย์...นายไปว่าเพื่อนทำไม...นายเองยังคงไม่เจอคนที่ใช่น่ะสิ...ถึงพูดได้...ฉันว่าถ้านายเจอคนที่ใช่เมื่อไหร่ บางทีจะมากกว่าอินทัชมันก็ได้นะ” “คงไม่มีวันนั้นหรอก...ดูจากวงจรชีวิตการทำงานของฉัน มันเจอแค่หมอกับพยาบาล และก็พวกนายแค่นั้นแหละ พวกLGBTQ อย่างฉันหายากที่จะเจอคนที่ใช่และจริงใจ” “โอ...พูดซะน่าสงสารเลยว่ะเวย์ หัวใจไอ่กันต์กระตุกวาบเลยล่ะทีนี้ ฉันว่
“เมื่อก่อนฉันชอบนาย...น่ะใช่! แต่ตอนนี้ฉันชักไม่แน่ใจตัวฉันเองแล้ว ว่าผู้ชายบ้าๆ แบบนายเหรอวะที่ฉันเคยชอบ สงสัยเมื่อก่อนฉันคงตาบอดน่ะ ตอนนี้ฉันตาสว่างแล้ว” “ฮ่า ฮ่า ถูกใจอีเจ้นักแล...ปอนด์น่ารักมากวันนี้ พูดได้ดีมากเลยนะลูกสาวแม่...” “เออ...เข้าไปกันเถอะ ไม่อยากคุยแล้ว”เพลย์บอยหนุ่มทนการโดนรุมในบทสนทนาไม่ไหวจำเป็นต้องเปลี่ยนเรื่องทันควัน อีกด้านหนึ่ง... “วันนี้นายเลี้ยงเมาฉันได้แล้วนะอินทัช ฉันได้ข้อมูลทุกอย่างมาให้นายหมดแล้ว สรุปเธอโสดไม่ได้มีใครอย่างที่นายคิด สบายใจได้หรือยัง”บทสนทนาผ่านทางวีดีโอคอลของสามหนุ่มเกิดขึ้น ชนกันต์ทวงสัญญาจากอินทัชทันที เมื่อเขาได้ไปสืบข้อมูลของเด็กมอ-ปลายคนนั้นให้กับเพื่อนของเขาเรียบร้อยพร้อมรายงาน “ไม่ได้เห็นแก่กินเลยนะกันต์”เสียงของธีรุตม์เหน็บเพื่อนขึ้นโดยอัตโนมัติ “ใช่! เพราะเข้าเดือนที่สองแล้วที่ฉันห่างหายจากสิ่งพวกนี้ ทำงานหนักจนไม่มีเวลาสังสรรค์กับพวกนายเลยว่ะ” “งั้นวันนี้ที่เดิมของเรานะ...เต็มที่” “ต้องอย่างนี้สิ...เพื่อนฉัน!” “ฉันขอบายนะวันนี้”
@ คลินิกยามเย็น... “คิวที่ 22 เชิญด้านในเลยค่ะ”เสียงใสๆ ของพยาบาลหน้าห้องร้องเรียกคนไข้ที่นั่งรอหน้าห้องตรวจ “ผมขอเข้าไปกับคุณแม่ได้ไหมครับคุณพยาบาล” “เข้าไปได้ค่ะ เชิญค่ะ” “ขอบคุณครับ” แกร๊ก! ประตูห้องตรวจถูกเปิด “สวัสดีครับคุณอมรรัตน์ วันนี้มาพบหมอมีอะไรเอ่ย”เสียงของธีรุตม์เอ่ยทักคนไข้ด้วยน้ำเสียงที่นิ่มนวลน่าฟัง พร้อมกับเงยขึ้นจากการก้มดูเอกสารประวัติของคนไข้ ธีรุตม์เปิดคลินิกเป็นของตัวเอง และเป็นหมอสังกัดในโรงพยาบาลเอกชนอีกเวลาหนึ่งด้วย “ป้ารู้สึกหายใจไม่ค่อยสะดวกเท่าไหร่ค่ะคุณหมอ วันนี้เลยให้ลูกชายลองพามาที่คลินิกหมอ ได้ยินว่าที่นี่รักษาดีค่ะ” “อ่อ ครับ เดี๋ยวขอหมอตรวจก่อนนะครับ”ธีรุตม์พูดกับคนไข้วัยกลางคน พร้อมกับเหลือบมองลูกชายที่คนไข้บอก และเขาก็พบว่าตัวเองถูกจ้องมองอยู่ก่อนแล้ว “ผมขอฟังรายละเอียดคุณแม่ด้วยนะครับ”ชนาธิปเอ่ยขออนุญาตกับหมอหนุ่ม ปกติญาติของคนไข้จะไม่ได้รับอนุญาตให้เข้ามาในห้องตรวจด้วยเขาเลยต้องเอ่ยปากขึ้น “ครับ...ดีเลยครับญาติคนไข้จะได้รับฟังและช่วยดูแลไปด้วยคร
@ แผนกห้องครัวโรงแรม... “วันนี้มีเด็กฝึกงานสองคน เข้ามาฝึกงานที่แผนกของเรานะ ใครจะรับเด็กสองคนนี้ไปเทรนด์อาสามาเร็ว” “ผม...ขอบายครับไม่มีเวลาเทรนด์ใครครับ” “เอาตัวรอดตลอดเลยนะแก...ท็อป” “ผมรับหนึ่งคนครับเจ้”ชนาธิปอาสาทันที เขานึกถึงตัวเองตอนสมัยเป็นเด็กฝึกงาน เคยเจอประสบการณ์ที่ไม่ดี เขาเองก็ไม่อยากให้เด็กฝึกงานพวกนี้เจอแบบเขาเลย “อืม...ดีมากปอนด์...ไปเมวิกาเธอไปอยู่กับเชฟปอนด์...ส่วนวาริศาเธอไปอยู่กับเชฟเดียร์แล้วกันนะ”หัวหน้าเชฟจัดแจงทุกอย่างให้ลูกน้องสุดที่รักของเธอนั้น ได้หัดเป็นครูฝึกบ้างจะได้รู้ว่าต้องใช้ความอดทนขนาดไหนที่จะฝึกเด็กพวกนี้ได้ “ค่ะเจ้...มาวาริศามาอยู่กับพี่”เปมิกาเรียกเด็กฝึกงานเข้าไปหาเธอ ดูหน่วยก้านเธอคนนี้ไม่เหมาะที่จะเรียนทำอาหารเลย แบบเด็กคนนี้น่าจะไปเป็นดารานางแบบซะมากกว่า “สวัสดีค่ะคุณเชฟเดียร์”เด็กฝึกงานยกมือไหว้ครูฝึกของตัวเองอย่างนอบน้อม “ไม่ต้องเรียกพี่คุณหรอก เรียกพี่ว่า พี่เดียร์ก็ได้ กันเอง น้องอายุเท่าไหร่คะ มีชื่อเล่นไหม” เปมิกามองเด็กสาวหน้าตาน่ารักคนนี้อย่างชื่นชม
“พี่ว่าเราต้องใจเย็นๆ บ้างนะครีม เราจะเปลี่ยนงานบ่อยแบบนี้ไม่ได้ และพี่บอกแล้วว่าอย่าเรียนวิศวะ เป็นไงงานนี้มันค่อนข้างทำได้ยากเลยนะสำหรับผู้หญิง ถ้าหน้าตาเราขี้เหร่ก็ว่าไปอย่าง...” “พี่ธามจะบอกว่าน้องสาวของพี่สวยงั้นสิ ^^” “สวยสิครีม เดียร์เองเป็นผู้หญิงยังมองว่าครีมสวยมากเลยนะ...ความสวยของครีมเป็นเหตุให้เป็นอุปสรรคในการทำงาน เดียร์ว่าครีมต้องใจเย็นอย่างที่พี่ธามบอกนะ เราจะเปลี่ยนงานบ่อยไม่ได้นะ เสียประวัติหมด” “แล้วเดียร์มีวิธีจัดการมั้ยล่ะ ที่ทำงานของเดียร์ไม่ได้เป็นแบบครีมนี่ ส่วนใหญ่ถ้ามีคนมาจีบเดียร์ก็มีท็อปคอยกันเดียร์ได้ แต่นี่ครีมไม่รู้จะทำยังไงนี่คะ” “พี่ว่าเราใจเย็นคือดีที่สุด พี่เห็นเราใจร้อนทุกครั้ง เราทำงานกับคนหลายคนเราต้องเข้าใจนะครีม มันก็มีบ้างแหละที่ผู้ชายเขาจะมองผู้หญิงสวย มากกว่าความสามารถที่มี เพราะงั้นครีมเองก็ต้องพิสูจน์ให้เขาเห็นสิ ว่าครีมมีความสามารถพอๆ กับความสวย...” “พี่ธามพูดถูกนะครีม เดียร์เห็นด้วย” “อือ...ครีมจะพยายามจะทำงานที่นี่ให้นานที่สุดแล้วกัน” “สู้ๆ นะครีมว่างๆ ก็แวะมาหาเดียร์







