ตอนที่ 17 แผนเอาคืน

@ แผนกห้องครัวโรงแรม...

          “วันนี้มีเด็กฝึกงานสองคน เข้ามาฝึกงานที่แผนกของเรานะ ใครจะรับเด็กสองคนนี้ไปเทรนด์อาสามาเร็ว”

          “ผม...ขอบายครับไม่มีเวลาเทรนด์ใครครับ”

          “เอาตัวรอดตลอดเลยนะแก...ท็อป”

          “ผมรับหนึ่งคนครับเจ้”

ชนาธิปอาสาทันที เขานึกถึงตัวเองตอนสมัยเป็นเด็กฝึกงาน เคยเจอประสบการณ์ที่ไม่ดี เขาเองก็ไม่อยากให้เด็กฝึกงานพวกนี้เจอแบบเขาเลย

          “อืม...ดีมากปอนด์...ไปเมวิกาเธอไปอยู่กับเชฟปอนด์...ส่วนวาริศาเธอไปอยู่กับเชฟเดียร์แล้วกันนะ”

หัวหน้าเชฟจัดแจงทุกอย่างให้ลูกน้องสุดที่รักของเธอนั้น ได้หัดเป็นครูฝึกบ้างจะได้รู้ว่าต้องใช้ความอดทนขนาดไหนที่จะฝึกเด็กพวกนี้ได้

          “ค่ะเจ้...มาวาริศามาอยู่กับพี่”

เปมิกาเรียกเด็กฝึกงานเข้าไปหาเธอ ดูหน่วยก้านเธอคนนี้ไม่เหมาะที่จะเรียนทำอาหารเลย แบบเด็กคนนี้น่าจะไปเป็นดารานางแบบซะมากกว่า

          “สวัสดีค่ะคุณเชฟเดียร์”

เด็กฝึกงานยกมือไหว้ครูฝึกของตัวเองอย่างนอบน้อม

          “ไม่ต้องเรียกพี่คุณหรอก เรียกพี่ว่า พี่เดียร์ก็ได้ กันเอง น้องอายุเท่าไหร่คะ มีชื่อเล่นไหม”

 เปมิกามองเด็กสาวหน้าตาน่ารักคนนี้อย่างชื่นชม เธอดูอ่อนเยาว์อดนึกถึงตอนสมัยตัวเองเป็นเด็กจัง

          “ชื่อไหมแก้วค่ะพี่เดียร์...เรียกสั้นๆ ว่าไหมก็ได้นะคะ ไม่รู้ว่าแม่ทำไมถึงตั้งชื่อสองพยางค์ ทั้งที่ทุกวันเรียกแค่ไหมอย่างเดียว”

          “โอเค...ตอนนั้นคุณแม่ของไหมอาจคิดไม่ถึงมั้ง...เออ...ว่าแต่อายุเท่าไหร่คะเนี่ย”

          “22 ปีแล้วค่ะฝึกงานก่อนจบแล้วค่ะพี่เดียร์ปีสุดท้ายแล้ว”

          “ดีเลยค่ะ จบปุ๊บอาจจะได้ทำงานต่อที่นี่ก็ได้นะ ตั้งใจฝึกงานเก็บเกี่ยวความรู้และประสบการณ์ให้ได้มากที่สุดนะ”

          “ค่ะพี่เดียร์”

เวลามื้อเที่ยง...

          “เดียร์...”

          “ว่าไงท็อป?”

          “ฉันมีแผนสำหรับแกแล้ว”

          “อืม...ไปคุยกันข้างนอกดีกว่านะ”

          “คืนนี้ไปเที่ยวกัน”

          “ไปเที่ยว? เนี่ยนะแผนของแกท็อป”

เปมิกางงกับเพื่อนของเธอเป็นอย่างมาก ธนวันต์บอกให้เธอแก้แค้นผู้ชายคนนั้นโดยการไปเที่ยวเนี่ยนะ

          “เออ...ก็ไปเที่ยวนี่แหละแกได้ยินไม่ผิดหรอกเดียร์ ถ้าแกไม่เปิดตัวเอง แล้วจะให้นายคนนั้นเดินมาจีบแกในห้องครัวหรือไงวะ เขาเป็นถึงเจ้าของโรงแรมนะเว้ย แกลองคิดดูสิ”

          “อืม...แต่หลังจากวันนั้นที่ฉันเดินเกาะแขนแก ฉันก็ไม่ได้เจอเขาอีกเลย และเขาเองก็คงเลิกที่จะสนใจฉันไปแล้วแหละ ฉันไปคิดทบทวนมาแล้วนะ ถ้าฉันปลงทุกอย่างก็จบ ฉันไม่อยากเอาตัวเข้าไปยุ่งกับเขาอีกแล้วท็อป”

          “ฉันไม่คิดว่าเขาจะล้มเลิกหรอกนะเดียร์ แกคอยดูสิเขาต้องกลับมาแน่นอน ตอนนี้เขาอาจจะไปหาข้อมูลแกอยู่ก็ได้ แกเดินเกาะแขนฉันขนาดนั้น ใครเห็นเขาก็คิดว่าเป็นแฟนฉันทั้งนั้น ขนาดพนักงานในแผนกห้องครัวยังแซวฉันเลย แต่สำหรับนายอินทัช ฉันฟันธงได้ว่าเขาต้องไม่คิดแบบนั้นแน่นอน”

          “...”

          “พนันกับฉันมั้ยล่ะเดียร์ ฉันเชื่อว่าคนอย่างนายอินทัชไม่ปล่อยเธอแน่นอน ฉันเห็นสายตาที่เขามองแกกับฉันวันนั้นแล้ว ฉันมั่นใจ และไม่พลาด”

          “แค่เรากลับบ้านพร้อมกันทุกวันก็พอแล้วท็อป เขาคงคิดว่าแกเป็นแฟนฉันไปแล้ว ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรต่อนะ”

          “ไม่ได้! ฉันจะไม่เอาตัวเองไปเป็นแฟนปลอมๆ ของแกเด็ดขาดเดียร์...เดี๋ยวนางฟ้าฉันรู้เธอจะเสียใจเอา”

          “นี่แกยังไม่เลิกคิดกับคุณอติญาอีกเหรอท็อป...แกจะบ้าเหรอ...ฉันว่าแกงมงายมากไปแล้วมั้ง”

          “ไม่มากหรอกเดียร์ แกรู้มั้ยว่าฉันทำมากกว่าที่แกคิดไว้ตั้งเยอะ...ฉันไม่สนใจหรอกว่าตัวเองจะจน เทียบกับเขาไม่ได้ ฉันสนใจที่หัวใจของฉันที่มันรู้สึกกระชุ่มกระชวยเมื่อได้เห็นหน้าเธอเท่านั้น”

          “อย่าบอกนะว่าแกไปตามสืบเธอ!”

          “อืม...มากกว่าสืบอีกเดียร์ คนอย่างไอ่ท็อปอยากได้อะไรสิ่งนั้นจะไม่พลาดแน่นอน ลงมือไม่รอช้า...”

          “โห...แกนี่มั่นหน้าสุดๆ เลยนะท็อป แล้วแกไปทำอะไร?”

          “ฉันไปตามดูเธอ...แกรู้มั้ยเดียร์ ว่าคุณอติญาไปเที่ยวคลับด้วยนะ...เธอโสดล้านเปอร์เซ็นต์ฉันสืบมาหมดแล้ว เธอมีเพื่อนคนเดียวเธอชื่อเกรช และเป็นเจ้าของบาร์โฮส เพื่อนของเธอคนนี้*เฟียสสุดๆ เลยนะเว้ย และฉันก็เชื่ออีกว่าสักวันคุณอติญาต้องไปเที่ยวที่นั่นแน่ๆ”

          “Oh! My God! แกทำให้ฉันตกใจมากเลยท็อป นี่แกเป็นโคนันกลับชาติมาเกิดหรือไงเนี่ย ช่วงเวลาแค่สองสามวันแกได้ข้อมูลละเอียดยิบขนาดนี้เลยเหรอ...”

          “เป็นไง...รู้จักไอ่ท็อปน้อยไปสิ...ตัวตึงสุดในย่านนี้แล้ว...ถ้าฉันได้ชอบใครแล้วฉันทุ่มหมดทุกอย่าง แม้กระทั่งเวลานอนของฉัน ที่ต้องอดทนไปเฝ้าดูเธอโว้ย”

          “แสดงว่าที่ฉันกลับบ้าน และแกเงียบไปไม่ตอบแชทฉัน ก็เพราะแกมัวไปซุ่มดูคุณอติญาเนี่ยนะท็อป! โอย...แกมันน่ากลัวมากเลยนะท็อปทำตัวเป็นโรคจิตถ้ำมองผู้หญิง...ฉันชักเป็นห่วงคุณอติญาแล้วสิ...”

          “ฮ่า ฮ่า ฉันทำแก*ช็อตฟีลไปเลยใช่มั้ยเดียร์ เป็นไงอึ้งล่ะสิ”

          “ฉันไม่คิดว่าแกจะบ้าขนาดนี้นะ”

          “เออน่า...เพื่อหญิงที่ใช่ ฉันทำได้เสมอ...ว่าแต่วันนี้เรามีนัดนะ ฉันจะพาแกไปบาร์โฮส”

          “อะไรนะ! ท็อปนี่แกจะบ้าเหรอวะ ฉันเนี่ยนะไปบาร์โฮส”

          “เออสิ...ฉันชวนไอ่ปอนด์ไปด้วย มันจะได้เปิดหูเปิดตา จะได้เลิกชอบฉันซะที”

          “แล้วฉันต้องไปทำไมก่อน?”

          “แกก็ไปเที่ยวไงเดียร์ บาร์โฮสแถวนั้นใกล้กับคลับที่นายอินทัชไปเลยนะ ไม่แน่เขาอาจเจอแกก็ได้...”

          “นี่แกล้ำหน้าไปอีก...แกรู้ไปถึงเรื่องของเขาเลยเหรอ”

          “ก็เออดิ...แกควรชื่นชมความเก่งของฉันนะเดียร์ ไม่ต้องสงสัยมากเอาเป็นว่าวันนี้แกแต่งตัวสวยที่สุด และเปิดหน้าเปิดหลังให้มากที่สุด พูดง่ายๆ คือโป๊ๆ เข้าไว้เซ็กซี่เข้าไว้นะ”

          “อะไรของแกท็อป???”

          “ไม่ต้องงง...ฉันตั้งเป้าไว้แค่ 5 วันติดที่เราจะไปเที่ยวกัน คงต้องมีสักวันที่เราต้องเจอคุณอติญา ไม่ก็น้องชายเขาอย่างแน่นอน”

          “^₀^”