ตอนที่ 7 แผนการร้าย Nc+

อีกเหตุการณ์หนึ่ง

          เสียงครวญครางอย่างสุขสมบนเตียงใหญ่ขนาดคิงไซส์ ร่างชายหญิงคู่หนึ่งกำลังแสดงบทรักอย่างดุเดือด

          “อ๊ะ! อ๊ะ! นั่นแหละค่ะที่รัก อ๊ะ! ซี๊ดดด อ๊ะ!”

          “โอวว์ อื้ม ซีสสส์”

          ตั่บ! ตั่บ! เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่น!

          ติ๊ด! ติ๊ด! ติ๊ด! เสียงสมาร์ทโฟนแผดร้อง ร่างสองร่างชะงักทันที สายตาทั้งคู่จ้องไปยังสายเรียกเข้า มือบางคว้าขึ้นมากดรับอย่างขัดใจเมื่อเห็นชื่อในสายสนทนานั้น

“ค่ะ...ป๊า”

รินรดากรอกเสียงที่ถูกบังคับให้นิ่งที่สุด เพื่อไม่ให้พ่อเลี้ยงของเธอจับได้

“รดา...หนูอยู่ไหน! พ่อมีเรื่องจะคุยกับหนูสักหน่อย”

ชนัศชัยต่อสายด่วนถึงลูกเลี้ยงทันทีไม่รอช้า ถ้าอติญาบอกว่าอินทัชจะกลับมา นั่นหมายถึงว่า รินรดาลูกเลี้ยงของเขาจะต้องกลับมาทำหน้าที่คู่หมั้น ชนัศชัยวางแผนการทุกอย่างไว้หมดแล้ว ถึงแม้รินรดาจะไม่ใช่ลูกเขาจริงๆ แต่เธอก็สามารถเป็นหมากดีๆ ให้เขาได้ใช้เดินเกม ที่มีโรงแรมและภัตตาคารของพี่ชายเขาเป็นเดิมพัน

“เอ่อ...รดาอยู่...ร้านทำสวยค่ะ ป๊ามีอะไรหรือเปล่าคะ”

รินรดาจำเป็นต้องโกหกพ่อเลี้ยงของเธอ ที่รินรดากับแม่มีกินมีใช้อย่างสุขสบายทุกวันนี้ก็เพราะพ่อเลี้ยงของเธอ เพราะฉะนั้นรินรดาต้องเกรงกลัวพ่อเลี้ยงของเธอเป็นธรรมดา

“อีกนานมั้ยหนูถึงจะกลับ พ่อมีเรื่องด่วน อินทัชจะกลับจากออสเตรเลียแล้วนะ หนูต้องรีบมาเตรียมตัวให้พร้อม อินทัชกลับมาครั้งนี้หนูต้องทำให้อินทัชตกลงแต่งงานกับหนูให้ได้นะ”

“จริงหรือคะ...พี่อินทัชจะกลับมา รดาดีใจจริงๆเลยค่ะ อีกประมาณชั่วโมงค่ะ เดี๋ยวรดาจะกลับนะคะป๊า”

“อืม รีบกลับมาแล้วกัน”

ตึ๊ด! ปลายสายถูกตัดไป...

“รีบทำ! พารดาขึ้นสวรรค์สิคะ ที่รัก...รดามีเวลาให้คุณ 20 นาทีนะคะ”

ตั่บ! ตั่บ! สะโพกสวยถูกกระหน่ำมาทันทีเมื่อสิ้นเสียงของเธอ

“อ๊ะ! อ๊ะ! ซี๊ดดด เสียวสุดสุด อ๊ะ! อ๊ะ”

“โอววว์ ผมจะพาคุณขึ้นสวรรค์เดี๋ยวนี้ โอววว์ ซีสสส์”

ตั่บ! ตั่บ! มังกรใหญ่ยาวของหนุ่มกลัดมันกระแทกกับโหนกนูนดังลั่น จนร่างบางสะเทือนไปทั้งร่าง

“อ๊ะ อ๊า เอาแรงแรงค่ะ รดาชอบ อ๊า อ๊ะ!”

เสียงร้องครวญครางอย่างโหยหวนดังทั่วห้อง ‘รินรดา’ หญิงสาววัย 26 ปีดีกรีดาราสาวสวย ในจอเธอคือสาวลุคน่ารักเซ็กซี่ แต่นอกจอเธอกลับเป็นสาวร้อนสวาทที่ผู้ชายไม่ขาดมือ!

“ได้เลยที่รัก อื้มมม โอวววว์ ซีสสส์”

ชายหนุ่มคู่ขา (ขาประจำ) ของรินรดา ทำงานได้อย่างเต็มที่สมกับเงินที่เธอนั้นปนเปย์

ตั่บ! ตั่บ! มังกรใหญ่กระแทกตอกตรึงจากด้านหลังอย่างดุเดือดเมามัน

“อ๊ะ! อ๊ะ! แรงอีกเบบี๋ อ๊ะ! ซี๊ดดดด อ๊ะ!”

เสียงครางกระเส่าของคนทั้งสองพร้อมกับร่างที่โยกไปมาตามแรงกระแทกของแต่ละคนที่บรรจงใส่มาเต็มแรง บทรักที่เร่าร้อนและดุเดือดนี้เกิดขึ้นเป็นประจำ อีกคนหนึ่งได้รับความสุขสุดเหวี่ยง แต่กับอีกคนได้รับค่าตอบแทนที่เหมาะสม รินรดาสาวสวยหุ่นสะบึม เธอเป็นผู้หญิงที่ขาดเซ็กส์ไม่ได้ ด้วยเหตุนี้เธอจึงต้องซื้อกินทุกครั้ง รินรดามีเงินที่พ่อเลี้ยงเธอให้มา เธอจะซื้ออะไรหรือทำอะไรก็ไม่ใช่ปัญหา!

เวลา 20.30 น.

@ บาร์ขนาดกลางแห่งหนึ่งใจกลางเมืองกรุง...

“ว้าว!! เจ้! แต่งตัวโคตรเซ็กซี่เลยค่ะ”

“ขอบใจย่ะ...เวลาฉันลอกคราบชุดทำงานออก ฉันก็ดารานางแบบดีๆ นี่เองนะ”

‘พรลภัส’ หรือ เจ้เอม ที่ทุกคนเรียกขาน สาวมั่นวัย 36 ปีควบตำแหน่งหัวหน้าเชฟ (Head Chef) หมุนตัวไปมาพร้อมกับอวยตัวเองอย่างชื่นชม

“ถูกต้องเลยครับเจ้...วันนี้เจ้เอมสวยที่สุดครับ”

ธนวันต์เอ่ยชมอย่างเอาอกเอาใจ เขามีชนักติดหลังอยู่ พูดจาผิดหูเธอไม่ได้ ไม่งั้นองค์ต้องลงอีกเป็นแน่

“อุ้ย! พูดจาถูกใจเจ้จัง...”

 พรลภัสสลัดลุคส์หัวหน้าจอมโหด ออกมาเป็นสาวสวยหุ่นแซ่บทันที เธอมักจะอยู่ในโหมดโหดได้ไม่นาน ด้วยนิสัยที่เป็นคนปากร้ายแต่ใจดี ลูกน้องในทีมจึงรักและเคารพเธอเสมอ

“เข้าไปกันเถอะเจ้ นู่นปอนด์มาแล้ว ครบแล้วไปกัน วันนี้สุดๆ ไปเลยของฟรีและดี มีในโลก! เพราะมีเจ้ามือแล้วค่ะ”

“นั่นสิ ไปกัน...มาเร็วปอนด์เจ้รอเธอนานแล้วนะ”

“สวัสดีครับเจ้เอม...”

ปอนด์ หรือ ‘ชนาธิป’ หนุ่มหล่อขาวใสสไตล์เกาหลีวัย 24 ปียกมือไว้ทักทายหัวหน้าสาว

“หล่อมาเชียวปอนด์ แกแต่งตัวแบบนี้ ฉันก็นึกว่าดาราเกาหลีซะอีก หล่อมาก แกทำเอาฉันจึ้งไปเลยว่ะ”

เปมิกาเอ่ยชมและหยอกล้อเพื่อนชายอย่างออกรส เธอกับชนาธิปถือว่าสนิทกันในระดับหนึ่ง ถึงแม้จะไม่สนิทเท่ากับธนวันต์ก็ตาม แต่เพราะชนาธิปเป็นคนนิสัยดี นิ่งเงียบ ที่สำคัญเพื่อนเธอคนนี้มีทักษะการทำอาหารยอดเยี่ยมอีกต่างหาก

 “แต่ฉันไม่ชอบหญิงนะ แกห้ามจึ้งกับฉันเชียว...”

สายตาคมเข้มเหลือบมองไปยังชายหนุ่มอีกคนอย่างอดไม่ได้ ไม่ว่าจะทำใจสักกี่ครั้งก็ตาม ชนาธิปก็ไม่สามารถที่จะตัดใจจากผู้ชายคนนี้ได้เลย

“เออ รู้แล้ว เผื่อแกเปลี่ยนใจ วันนี้ฉันก็แต่งตัวสวยมาเหมือนกัน ไม่เห็นมีใครชมเลย”

“หล่อนน่ะสวยอยู่แล้วย่ะ ไม่ต้องแต่งอะไรก็สวย ถึงแม้เจ้ยกช่างแต่งหน้าที่ดังที่สุดในเมืองไทย มาแต่งเจ้ยังไงก็สวยสู้หล่อนไม่ได้หรอกย่ะ ยัยเดียร์!”

“แหม...เจ้ก็...อวยจนเดียร์จะลอยแล้วเนี่ย...”

“ดื่มอะไรกัน วันนี้ไม่เมาไม่กลับนะ เสี่ยท็อปขอเลี้ยงทุกคนเองครับ...”

“ลุย!”

“Yes!”

....................

หนึ่งเดือนต่อมา...

          “เธออยู่ไหนอินทัช! พี่ส่งคนไปรอรับที่สนามบิน คนของพี่บอกหาเธอไม่เจอ เธอมาหรือยังหรืออยู่ไหนกันแน่...”

น้ำเสียงอันร้อนรนของอติญากรอกไปยังสายสนทนาที่ต่อไปถึงน้องชายของเธอ

          “ผมกลับมาแล้ว...แต่แวะทักทายเพื่อนอยู่ครับ”

เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบ

          “แล้วทำไมไม่บอกพี่ก่อน...พี่กังวลมากเลยรู้มั้ยอินทัช เมื่อไหร่เราจะเข้าใจสักทีว่าพี่เป็นห่วงเธอขนาดไหน เธอไม่ใช่เด็กหนุ่มแล้วนะ อีกไม่กี่เดือนก็จะครบ 30 แล้ว...”

          “ขอโทษครับพี่แพร...พอดีไอ่กันต์กับไอ่เวย์มันมารับผมที่สนามบินก่อนที่คนของพี่จะมารับ ผมลืมแจ้งพี่ครับ...”

อินทัชเหลือบมองเพื่อนรักสมัยเรียนของเขาที่กำลังนั่งบนโซฟาอย่างสบายอารมณ์ในมือแต่ละคนถือแก้วเพื่อดื่มฉลองการกลับมาของเขา สี่ปีที่เขาไปเรียนต่อและไม่ได้กลับเมืองไทยทำให้พวกเพื่อนๆ ของเขาคิดถึงเป็นอย่างมาก

          “กลับมาโทรหาพี่ด้วย...พี่มีเรื่องด่วนจะคุยด้วย”

          “ครับ...ไม่นานครับพี่แพร”

          “โอเค แล้วเจอกัน...”

          “นายดูไม่เหมือนอินทัชคนเดิมเลยว่ะ”

ชนกันต์เพื่อนวายร้ายสาย*แบดบอยเอ่ยขึ้นทันทีเมื่อเพื่อนวางสายสนทนา

          “เป็นยังไงวะ...ฉันก็เหมือนเดิม”

          “เพราะนายคิดไปเองสิกันต์ อินทัชก็เหมือนเดิมนะ แต่จะดูเข้มขึ้นนิดหน่อย อายุ 29 เกือบ 30 แล้วพวกนายไม่ใช่อายุ 18 นะจะได้ดูหนุ่มตลอดเวลา”

.......................