LOGINหกปีหลังจากนั้น เด็กหญิงนีลาญาก็กลายเป็นพี่ใหญ่ของบ้าน มีน้องน้อยเพิ่มมาอีกสี่คน คนที่หนึ่งชื่อเด็กชายธีราภัทร หรือน้องธาม คนที่สองเป็นผู้หญิงชื่อเด็กหญิงนีลาภา หรือน้องนีน ส่วนคนที่สามและสี่เป็นแฝดชายหญิง ชื่อเด็กหญิงนารีญา หรือน้องนิ่ม ส่วนแฝดน้องชื่อเด็กชายธงไทย หรือน้องไทน์ ห้าพี่น้องต่างรักใคร่
จากนั้นก็เร่งจังหวะรักให้ฮอตฉ่าอย่างมิอาจผ่อนปรน เขาตอกอัดเข้าหา เธอผวาแอ่นอ้ารูดรั้ง กายของทั้งคู่สอดประสาน พร้อมกับเสียงคำรามอย่างเสียวซ่านและหลุดหลงไม่ขาดสาย ชายหนุ่มกระแทกร่างเย้ายวนใส่ผนังจนหนำใจ จึงได้พาเธอถอยห่างออกมา ยกบั้นท้ายนุ่มๆ ขึ้นกลางอากาศ จนความแนบชิดหล่อหลอมเกือบหลุด แล้วรั้งกายสาวห
คนที่เพิ่งกลับขึ้นมาบนห้องนอน หลังจากหนีลงไปรดน้ำผักที่สวนครัวหลังวังรื่นฤดีตั้งแต่เช้าตรู่ เห็นสามีนั่งกอดอกทำหน้าตึงอยู่ปลายเตียงก็ถึงกับกลั้นยิ้มจนปวดแก้ม แต่ทำทีเป็นไม่สนใจ เดินนวยนาดไปเปิดประตูเชื่อมสู่ห้องนอนลูก ครั้นเห็นเด็กน้อยกับแมวนอนกอดกันหลับปุ๋ยก็อมยิ้มด้วยความเอ็นดู ก่อนจะค่อยๆ งับประต
จากนั้นเขาก็พาภรรยาไปเอ่ยลาผองเพื่อนที่โต๊ะ ในจังหวะที่จะโอบเธอเดินจากมาพวกไอ้เพื่อนตัวแสบต่างพากันเอ่ยแซว แต่มีหรือคนซึนอย่างเขาจะสะทกสะท้าน นอกจากจะทำหน้าตาย คุณชายธีรเดชยังย่อตัวลงอุ้มภรรยา หันไปยักคิ้วกวนๆ ให้แก๊งชายโฉด แล้วหมุนตัวก้าวดุ่มๆ จากไป ทันทีที่ประตูห้องหอปิดลง ธีรเดชก็ปล่อยเธอลงยื
เวลาผ่านไปแต่ละวินาทีช่างเชื่องช้าและยาวนานเหลือเกิน ธีรเดชรู้สึกเหมือนมันเป็นระเบิดเวลา ในหัวเขาอัดแน่นไปด้วยความตึงเครียดจนถึงขีดสุด ในใจมีแต่ความหวาดหวั่นและวิตกกังวลสารพัด การรอคอยช่างสุดแสนทรมานแทบขาดใจ ร่างสูงใหญ่ไหล่กว้างเดินไปเดินมาไม่หยุด กระทั่งในที่สุดประตูห้องผ่าตัดก็เปิดออก เขาถลา
จากนั้นก็ปล่อยแมวลงพื้นให้มันเล่นกับหนูน้อยนีลาญาที่พ่อเพิ่งวางลง วินาทีถัดมาทั้งคนและแมวก็หันไปเจอสนามเด็กเล่น ก่อนที่หนูน้อยจะอ้อนให้พ่อพาไปเล่น แน่นอนพ่อผู้หลงลูกสาวสุดสวาทขาดใจตามใจลูก อุ้มร่างกลมป้อมเดินลงบันได โดยไม่ลืมโอบไหล่เมียรักให้เดินไปด้วยกัน ส่วนแมวก็เดินตามก้นเจ้านายต้อยๆ ในจังหวะที่จ
หลังจากทั้งเด็กอ้วนและแมวกินข้าวเสร็จในช่วงสายๆ อารญาก็จัดการเอาสระยางออกมาเป่าลมตรงข้างบ้านจนหอบฮัก ดีที่เพื่อนรักมาทันได้ช่วยพอดี ไม่งั้นเธอคงสูญเสียพลังงานไม่น้อย“โอยยยย…ต้าวอ้วนเอ๊ย แม่ศรีจะไม่ไหวแล้วลูก ลิ้นห้อยหมดแล้ว” คนที่แทบจะกระทืบที่สูบลมแบบเหยียบเอ่ยปนหอบหนักๆ“แม่จ๋าจู้ๆ แม่จี๋จู้ๆ”
ร่างกลมป้อมในชุดบาสสีเขียวหมายเลขยี่สิบเก้า ที่กำลังนั่งเล่นขายของอยู่ตรงสนามเด็กเล่นเล็กๆ โดยมีแมวอ้วนนอนหลับอุตุเฝ้าอยู่ใกล้ๆ ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากสายตาเจ้าบ้านที่กำลังนั่งจิบกาแฟยามสายด้วยท่าทางผ่อนคลาย ทำให้แขกที่แวะเวียนมาหาถึงกับมองด้วยความสนใจ เด็กหญิงตัวอวบๆ ที่เห็นเสี้ยวหน้าจิ้มลิ้มเพียงด้านข้า
สามปีต่อมาโรงพยาบาลรักษ์ กรุงเทพมหานคร “ลูกชุบ ทนอีกนิดนะลูก” หลังจากยื่นสมุดบันทึกสุขภาพแม่และเด็ก หรือสมุดบันทึกสีชมพู ซึ่งเป็นสมุดที่บันทึกข้อมูลผลการตรวจร่างกายของคุณแม่ตั้งแต่ตั้งครรภ์ และคำแนะนำต่างๆ รวมถึงบันทึกข้อมูลของลูกน้อยตั้งแต่แรกเกิดจนถึงปัจจุบัน ให้เจ้าหน้าที่ของทางโรงพยาบาล
“อายซีเรียสนะคะ”“โอ๋ๆ น้องพี่อย่าเพิ่งโมโหสิ”“พี่ป๋าอะ ถ้าจะกวนขนาดนี้ก็เอาโทรศัพท์ไปให้พี่ครีมเลยค่ะ อายจะฟ้องพี่สะใภ้ว่าพี่ชายรังแกน้อง” เธอเอ่ยอย่างแง่งอนเรียกเสียงหัวเราะแว่วมาตามสาย“โอเคๆ เดี๋ยวพี่จะจัดการให้” “งั้นอายรบกวนด้วยนะคะ”“อ่าฮะ เลี้ยงข้าวพี่กับเมียสักมื้อก็พอ” “ได้เลยค่ะ ว่าแ







