로그인공유
ระบบร้านค้า
게시일:
2026-08-07 00:28:02“ใครน่ะ ออกมานะ !
นางร้องถามเสียงสั่น ลนลานเตรียมวิ่งกลับไปที่ประตูทันทีถ้าเห็นท่าไม่ดีขึ้นมา หรือว่าจะเป็นผีบ้านผีเรือน บ้านเก่าโทรมขนาดนี้ ผีจะต้องดุมากแน่ๆ นางถอยหลังกลับไปที่ประตูช้าๆ สายตาสอดส่องอย่างระแวงไปทั่ว “อย่าเพิ่งไป” เสียงห้ามที่มาพร้อมกับแสงสว่างเรืองรอง ที่เป็นภาพซ้อนทับห้องโถงทั้งห้อง จนเปลี่ยนทุกอย่างตรงหน้าไปหมดสิ้น แว้บบบ !! บัดนี้มีร้านสะดวกซื้อมาตั้งอยู่กลางห้องโถงอย่างเหลือจะเชื่อ ! เหยาซูหนี่ว์อ้าปากค้าง.. แล้วก็อ้าปากค้าง อยู่อย่างนั้น ตรงหน้า มีชายหนุ่มผิวขาวหน้าตาดีที่แต่งตัวด้วยชุดยูนิฟอร์มสีเขียว ยืนส่งยิ้มต้อนรับมาให้อย่างอบอุ่นจากด้านในร้าน “อะแฮ่ม..สวัสดี ผมชื่อ ซูฉี ที่แปลว่าความเมตตาครับ” เหยาซูหนี่ว์ พยายามหุบปากที่อ้าค้าง กระพริบตาปริบๆแล้วมองร้านสะดวกซื้อที่กว้างใหญ่มากๆ เหมือนกับยกห้างทั้งห้างมาไว้ในห้องโถงเล็กๆนี่ราวกับมีเวทมนต์เสกออกมา ร้านค้าที่ส่องแสงสว่างโร่จนแสบตา ดูทั้งกว้างทั้งลึกแถมมีข้าวของแบบโลกสมัยใหม่อัดแน่นอยู่เต็มชั้นวาง จนดูละลานตาไปหมด นี่มันเป็นเรื่องสุดจะเหลือเชื่อที่นางไม่คาดคิดว่าจะได้เจอกับตัวเอง คนที่ทักทายนางชื่อ ซูฉี เขาดูเหมือนเป็นคนในยุคปัจจุบันเช่นเดียวกันกับนาง พอได้เห็นคนที่เหมือนจะมาจากโลกเดียวกัน ก็ทำให้นางดีใจอย่างมากจนแทบจะหลั่งน้ำตาออกมา “ดีใจจัง ที่ได้เจอ” นางพูดแล้วก็พุ่งเข้าไปในแสงสว่างของร้านค้าโดยไม่ต้องคิดอะไรอีก โป๊ก ! โอ๊ยยย ! หน้านางกระแทกเข้ากับอะไรบางอย่างที่โปร่งแสงแต่แข็งราวกับกำแพง ที่ดันขวางกั้นนางให้เข้าไปในร้านสะดวงซื้อไม่ได้จนทรุดลงไปกองกับพื้น “อะไรกันเนี่ย !” นางร้องระงม เพราะเหมือนนางวิ่งเอาหน้าเข้าไปชนกับกำแพงเต็มๆ จนเจ็บไปทั้งใบหน้า แต่คงไม่ต้องไปห่วงว่า ใบหน้านี้จมูกจะหักหรือปากจะแตก เพราะก็คงจะไม่สามารถน่าเกลียดไปได้มากกว่านี้อยู่ดี เสียงพนักงานร้านสะดวดซื้อที่ชื่อ ซูฉี ร้องบอกออกมาจากด้านในร้านว่า “คุณลูกค้าใจเย็นๆนะครับ ท่านต้องสมัครสมาชิกกับทางร้านก่อนถึงจะเข้าร้านของเราได้นะครับ” ‘ แล้วทำไมไม่รีบบอกก่อนเล่า !’ นางพยายามลุกขึ้นยืนอย่างทุลักทุเล ก่อนหรี่ตามองพนักงานที่ชื่อ ซูฉี แล้วอ้าปากถามอย่างเริ่มจะไม่พอใจว่า “แล้วจะต้องสมัครยังไงล่ะ” นางทำเสียงแข็ง เพราะยังเจ็บที่หน้าอยู่เลย แถมรู้สึกเสียหน้านิดๆอีกด้วย พนักงานที่ชื่อซูฉีเดินออกมานอกร้าน แล้วก้มหัวให้นางอย่างขออภัยด้วยท่าทางจริงใจ ก่อนจะอธิบายอย่างคล่องแคล่วว่า “ก่อนอื่น ทางเราขอแนะนำรายละเอียดที่คุณลูกค้าจะต้องทราบก่อนนะครับ” เหยาซูหนี่ว์ยืนพยักหน้ารอฟังอย่างหงุดหงิด “เริ่มจาก ทางเราเป็นร้านค้าในห้วงมิติที่ได้รับใบอนุญาตให้เปิดกิจการอย่างถูกต้องตามกฎหมายมาสี่สิบปีแล้ว” นางขมวดคิ้ว แล้วเริ่มรู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากลบางอย่างในคำพูดของพนักงาน ร้านค้าในห้วงมิติ ? แต่เมื่อมองเข้าไปด้านในที่มีของวางอยู่มากมาย ในนั้นมีของทุกอย่างที่นางอยากจะเข้าไปซื้อ แม้ว่าเงินก้อนในกระเป๋าของนางจะแทบไม่เหลือแล้วก็ตาม “ทางร้านของเราเป็นระบบสมาชิก เพราะฉะนั้นจึงจะขายสินค้าให้กับสมาชิกเท่านั้น ไม่ขายให้กับลูกค้าภายนอกที่ไม่ใช่สมาชิกโดยเด็ดขาดนะครับ” “งั้นก็สมัครสมาชิกเลยสิ” นางบอกอย่างร้อนใจ เพราะตอนนี้นางอยากจะรีบเข้าไปซื้ออาหารซักหน่อย วันนี้ต้องเร่งเดินทางเข้าเมือง เพื่อจะได้เข้ามาถึงหมู่บ้านอี้ซานนี้ก่อนที่พระอาทิตย์จะตกดิน นางเลยยังไม่ได้กินอะไรเลยทั้งวัน ถ้าสามารถเข้าไปในร้านค้าแล้วซื้อขนมปังเอามากินรองท้องก่อนซักหน่อย ก็น่าจะไม่ต้องใช้เงินซักเท่าไหร่หรอกนะ “ได้ครับ” พนักงานซูฉี เดินกลับเข้าไปเอาใบสมัครสมาชิกออกมา แล้วยื่นให้นางพร้อมปากกา นางรับมาแล้วไล่ดูใบสมัครเร็วๆ ว่าต้องกรอกอะไรบ้าง รายละเอียดก็ทั่วๆไป ที่เป็นข้อมูลส่วนตัว แต่พอไล่สายตาอ่านมาถึงคำว่าค่าสมัคร นางก็ต้องอ่านทวนซ้ำอีกครั้งอย่างไม่แน่ใจ ค่าสมัคร : ชำระด้วยความชั่วที่ปฏิบัติจริง * โดยตัวผู้สมัครเป็นผู้ยินยอมทำความชั่วด้วยตัวเองหนึ่งครั้ง * หมายความว่ายังไงกัน !! ********** ต้องทำชั่วเพื่อสมัครสมาชิกเข้าร้าน !! นี่มันร้านสะดวกซื้อ หรือ รังโจร ที่ปลอมตัวมารับสมัครหาลูกสมุนกันแน่.. อิอิ By ไรริล
최신 챕터
เกิดใหม่อีกครา วาสนาข้าน้อยนัก รักนิรันดร์ ตอนจบ
แสงจันทร์สีเลือดด้านนอกพลันเปล่งประกายเจิดจ้า สาดแสงส่องลงอาบย้อมสองร่างเปลือยเปล่าที่กำลังดื่มด่ำอยู่ในรสเสน่หาเปลวไฟแห่งความปรารถนาที่ถูกจุดขึ้นท่ามกลางความเย็นเยือกของเตียงหยกขาว เริ่มแผ่ขยายความร้อนระอุจนบรรยากาศรอบกายแทบจะหลอมละลายจอมปีศาจไม่ได้รีบร้อนทว่ากลับเต็มไปด้วยความโหยหา ฝ่ามือร้อนผ่าวลูบไล้ไปตามแผ่นหลังเนียนละเอียด ดึงรั้งร่างบางให้แนบชิดกับแผงอกแกร่งของเขาจนไร้ช่องว่าง สัมผัสจากผิวเนื้อเปลือยเปล่าที่เสียดสีกันสั่นคลอนสติอันเลือนรางของเทพธิดาน้อยจนนางครางแผ่วในลำคอ“หนี่เอ๋อ.. มองข้า”น้ำเสียงแหบพร่ากระซิบสั่งอย่างเอาแต่ใจ ยามที่เขาถอนริมฝีปากออกชั่วครู่ ดวงตากลมโตที่ส่องประกายฉ่ำปรือดุจหยาดน้ำค้างช้อนขึ้นมองบุรุษใต้แสงจันทร์นัยน์ตาดุดันของเขาบัดนี้เข้มขึ้นจนแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานดั่งเปลวไฟ ลุกโชนไปด้วยประกายไฟรักที่พร้อมจะแผดเผานางให้มอดไหม้ไปพร้อมกัน“เหยียน.. เหยียนจวิ้น..”นางเรียกชื่อเขาเสียงสั่นเครือ ลมหายใจอุ่นๆของทั้งคู่รินรดผสานกันจนแยกไม่ออกจอมปีศาจยิ้มเยือนอย่างเสน่หา ก่อนจะโน้มใบหน้าลงมาบดจูบเรียวปากอิ่มซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างละโมบ ตักตวงความหวานล้ำอย่างไม่รู
เกิดใหม่อีกครา วาสนาข้าน้อยนัก ข้าก็เป็นเซียน
หยาดน้ำตาเม็ดโตพลันร่วงเผาะลงมาอาบแก้มเนียน ฉายชัดถึงความรู้สึกสลดใจและอัปยศอดสูจนถึงที่สุดร่างเล็กสั่นสะท้านก่อนจะสะอื้นไห้ออกมาเสียงแผ่ว พยายามรวบรวมเรี่ยวแรงที่เหลืออยู่ละล่ำละลักเรียกชื่อบุรุษผู้เป็นดั่งดวงใจด้วยความเจ็บปวดรวดร้าว“เหยียนจวิ้น.. ข้าขอโทษ.. ”เมื่อได้เห็นน้ำตาที่ร่วงหล่นราวกระจกแก้วที่แตกสลายของนางฟ้าน้อย และรับรู้ได้ว่านางกำลังจะใจสลายเพราะคิดว่าตนเองถูกชายอื่นแตะต้อง หัวใจของจอมปีศาจที่เคยแกร่งดั่งหินผาก็พลันอ่อนยวบลงด้วยความสงสารและรู้สึกผิดในพริบตาความขี้เล่นร้ายกาจมลายหายไปสิ้นเหลือเพียงความอาทร เขารีบคลายพันธนาการที่ข้อมือของนางออกอย่างรวดเร็ว แล้วยื่นมือเข้าประคองใบหน้างามที่เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตาขึ้นมาอย่างทะนุถนอมราวกับกลัวว่านางจะแหลกสลายคามือสายตาคู่คมเปลี่ยนเป็นอ่อนโยนและเต็มไปด้วยความโหยหาอันลึกซึ้งที่ปิดบังไว้ไม่มิด“หนี่เอ๋อ ฟังข้าก่อน..”“ข้าไม่ฟัง ปล่อยข้านะ !”นางตวาดลั่นด้วยความขยะแขยง สะบัดหน้าหนีจากการเกาะกุมพร้อมกับยกมือขึ้นร่ายเวทสร้างเกราะแสงเซียนสีทองสว่างวาบขึ้นมากั้นกลางระหว่างเขากับนางทันทีน้ำตาแห่งความอัปยศยังคงไหลรินไม่ขาดสาย น
เกิดใหม่อีกครา วาสนาข้าน้อยนัก ปรากฏกาย
แม้เหตุการณ์ระทึกในท้องพระโรง ที่นางถูกจอมราชาปิศาจจับตัวได้อีกครั้ง จะจบลงอย่างสันติแล้วแต่สิ่งที่เข้ามาแทนที่ กลับเป็นภาพความร่ำรวยและบารมีอันมากล้นของวังทองคำที่ปรากฏเด่นชัดขึ้นในยามที่นางได้เดินสำรวจอย่างละเอียดวังทองคำของจอมราชาปิศาจนั้น ไม่ได้มืดทึมคร่ำครึหรือน่ากลัวอย่างที่เทพธิดาหนี่วาจินตนาการเอาไว้เลย แต่กลับโอ่อ่าตระการตาด้วยสถาปัตยกรรมทองคำแท้ที่สะท้อนแสงจันทราส่องประกายระยิบระยับจนแสบตาเสาค้ำยันตำหนักทุกต้นสลักเสลาลวดลายสัตว์อสูรโบราณ ประดับด้วยหยกและอัญมณีล้ำค่าที่ประเมินค่าไม่ได้ พื้นหินอ่อนสีดำสนิทถูกปูทับด้วยพรมขนสัตว์อสูรนุ่มละเอียดทุกย่างก้าวของนางจึงรายล้อมไปด้วยความหรูหราขั้นสุด ตราบเท่าที่อำนาจมืดและความมั่งคั่งของแดนปรโลกจะบันดาลให้ได้ทว่า ตลอดระเบียงทางเดินยาวกลับมีเสียงซุบซิบกระซิบกระซาบแว่วมาจากตามซอกกำแพงและมุมมืดให้นางได้ยินเบาๆ“พวกเจ้าดูนั่นเร็ว ! เทพธิดาจากสวรรค์องค์นั้นเดินเชิดหน้าชูคอราวกับเป็นเจ้าของวังคนใหม่เลยทีเดียวเชียวล่ะ !”เจี่ยกู่ ปีศาจกบรับใช้เอ่ยกระซิบ แววตาโปนๆของมันเบิกกว้างจนแทบจะหลุดออกจากเบ้าขณะแอบมองผ่านรอยแยกของฉากกั้น มันพยายามจ
เกิดใหม่อีกครา วาสนาข้าน้อยนัก เพราะเขาคือคนที่ข้ารัก
เทพธิดาหนี่วาได้แต่สบตาสีเลือดที่จับจ้องมาไม่วางตาพลางกัดฟันกรอด ในใจร่ำร้องตะโกนด้วยความเจ็บใจว่า‘ ข้าไม่ได้คิดถึงเจ้า ! '‘ ข้าแค่โดนความอยากรู้อยากเห็นของตัวเองหลอกให้วิ่งมาตกอยู่ในมือเจ้าต่างหาก ! ’' ไอ้ปิศาจหลงตัวเองเอ๊ย ! ’ทว่านางรู้ดีว่าภายใต้สถานการณ์ที่ฝูงปิศาจล้อมหน้าล้อมหลังและพร้อมจะขย้ำนางให้ตายได้ทุกเมื่อ การด่าทอหรือการทำตัวอวดเก่ง มีแต่จะทำให้ตัวนางเองกลายเป็นอาหารของพวกปิศาจเร็วขึ้นดังนั้นถ้านางอยากจะเอาตัวให้รอด ก็ต้องใช้ประโยชน์จากความพึงพอใจที่เจ้าปิศาจตนนี้มีต่อนาง เอามาใช้เป็นเครื่องต่อรอง !ดวงตาสีงามระยับสั่นไหววูบหนึ่งอย่างชั่งใจ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นประกายแวววาวอย่างมีจริต แล้วแสร้งทำเป็นถอนหายใจยาวนางฟ้าเช่นนาง.. จำต้องดึงเอาเคล็ดวิชานางจิ้งจอกระดับปรมาจารย์ออกมาใช้ปราบเจ้าปิศาจบ้าตัณหาตนนี้ให้อยู่หมัด ก่อนจะส่งยิ้มตาหวานเยิ้มไปประสานกับดวงตาสีเลือดคู่นั้นอย่างออดอ้อน“สมกับเป็นท่านจอมราชาผู้ปราดเปรื่อง.. และมีสายตาที่เฉียบแหลมยิ่งนักเจ้าค่ะ”เทพธิดาหนี่วาเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานที่ปรุงแต่งจนนุ่มนวลระรื่นหู“ข้าน้อยอุตส่าห์ปกปิดกลิ่นอายเซียน ห่มเสื้อคลุมวิก
เกิดใหม่อีกครา วาสนาข้าน้อยนัก บุญหนุนนำ หรือ นรกลงทัณฑ์
ความหวาดกลัวและรำคาญใจที่ถูกเจ้าปิศาจตามรังควานในยามนั้น ทำให้นางตัดสินใจหนีปัญหาด้วยการหนีลงไปจุติยังโลกมนุษย์เพื่อผ่านด่านเคราะห์ก่อนเวลาทันทีโดยคิดเข้าข้างตัวเองว่า พอกาลเวลาผ่านไป เจ้าปิศาจบ้าตนนี้คงจะเบื่อและเลิกสนใจนางไปเองนางยอมสละร่างเซียนชั่วคราว และลงไปเผชิญความทุกข์ยากในโลกมนุษย์ที่เต็มไปด้วยกิเลสตัณหา ดูซิว่าเจ้าปิศาจจะหานางเจออีกไหม !ที่คิดเอาไว้ว่า คงจะไม่มีอะไรเลวร้ายไปกว่าการถูกปิศาจเหยากวยตามตอแยแล้ว แต่ครั้นนางลงไปเกิดใหม่ยังโลกมนุษย์ ด่านเคราะห์ที่นางต้องประสบพบเจอกลับเป็น..ด่านรัก !นางได้พบรักกับชายผู้หนึ่ง.. แม้เริ่มต้นเขาจะทำให้นางหวาดกลัวจนต้องหนีให้ห่าง แต่พอนางรักเขา โชคชะตาก็ดันเข้ามาตัดบุพเพวาสนาของนางจนขาดสะบั้น ทำให้นางต้องพรากจากเขาทั้งน้ำตาเคราะห์กรรมที่เรียกว่าด่านรัก ยังคงทำให้นางปวดหัวใจมาจนถึงบัดนี้เมื่อนางสิ้นอายุขัยในโลกมนุษย์และผ่านด่านเคราะห์ได้สำเร็จ ดวงจิตเทพเซียนของนางก็ได้กลับมาจุติบนสวรรค์เก้าชั้นฟ้าอีกครั้งแต่.. นางยังไม่ทันจะได้สูดกลิ่นอายทิพย์ให้ชื่นใจเพื่อชดเชยความเหนื่อยยากจากด่านเคราะห์ที่ต้องเผขิญเลย มหาเทพซีรุ่ยเฉิงก็มีบัญชาส
เกิดใหม่อีกครา วาสนาข้าน้อยนัก จอมปิศาจ
สามวันสามคืนในกรงขังม่านหมอกช่างยาวนานราวกับนับร้อยปีสำหรับเทพธิดาหนี่วา..นางถูกกักขังไว้ในส่วนที่ลึกที่สุดของหุบเขาปิศาจ รอบกายมีเพียงความมืดมิดและดวงตาสีเลือดคู่ลึกลับที่แวะเวียนมาจับจ้องนางฝ่าความสลัวรางแทบทุกชั่วยาม พร้อมกับเสียงหัวเราะทุ้มต่ำในลำคอที่คอยปั่นประสาทให้นางโมโหไม่ว่างเว้นนางไม่เคยเห็นโฉมหน้าที่แท้จริงของเจ้าปิศาจตนนี้ ซึ่งมันจะซ่อนตัวตนเอาไว้หลังม่านหมอกหนาทึบสีดำอยู่ตลอดเวลานางจึงคิดว่า มันต้องเป็นปิศาจที่อัปลักษณ์ที่สุดจนไม่กล้าให้ใครเห็นโฉมหน้าที่แท้จริงของมัน และปิศาจที่น่าเกลียดที่สุดในโลกเบื้องล่างแห่งนี้ก็คือ ปิศาจเหยากวยข่ายอาคมของจอมปิศาจเหยากวยแน่นหนาจนนางไม่อาจใช้ปราณเซียนได้แม้แต่เศษเสี้ยว ทว่าเทพธิดาหนี่วาผู้มีปัญญาเป็นเลิศเช่นนางมีหรือจะยอมติดแหงกอยู่ที่นี่ตลอดไปในเมื่อใช้กำลังไม่ได้ นางก็ต้องใช้ ‘ เล่ห์กลร้อยเล่มเกวียน ’ เข้าสู้เพื่อเอาตัวรอดต่อให่้ปิศาจเจ้าเล่ห์ตนนี้จะแข็งแกร่งแค่ไหน ก็อย่าได้ดูแคลนสติปัญญาของเทพธิดาแห่งแดนสวรรค์อย่างนางเชียว !ในวันแรกที่โดนจับมา เทพธิดาหนี่วาเกาะลูกกรงหมอกควันพลางเชิดหน้าขู่ฟ่อราวกับพยัคฆ์ที่เฝ้าหน้าประตูสวรรค
다른 추천
ท่านอ๋องกับพระชายาพาลูกหนีภัยธรรมชาติ
หลันซานอวี่146.9K 조회수องค์ชายหลีกับชายาลี้รัก
ชาผลไม้139.9K 조회수พันธกาลเร้นรัก
มู่เฉิงซินสวี่37.4K 조회수ชายาหมอเทวดาตัวแสบ: ดื้อรักท่านอ๋องเทพสงคราม
เย่ชิงขวง132.5K 조회수เกิดใหม่เป็นพระชายาของตัวร้ายผู้ใดว่าง่าย
จ้าวเฉียว / พลอยพันแสง521 조회수เมื่อชายาร้ายย้อนกลับมา
Ladyporn46 조회수เกิดใหม่เป็นแม่หม้ายกับระบบร้านค้าพิศวง
ดอกไม้หนาม284 조회수สายลับทะลุมิติ ไปเป็นคุณหนูพิษไร้ค่า
น้องเหม่ยเหมย233 조회수
