بيت / ระบบ / เกิดใหม่เป็นลูกกระจ๊อกของพระเอกในเกม SAVE FELIX! / บทที่ 2 แม่นางเฟลิเซีย ข้าไม่ใช่ชาวไร่!

مشاركة

บทที่ 2 แม่นางเฟลิเซีย ข้าไม่ใช่ชาวไร่!

مؤلف: Sapphiros S. N.
last update تاريخ النشر: 2026-02-03 15:03:53

บทที่ 2

แม่นางเฟลิเซีย ข้าไม่ใช่ชาวไร่!

เสียงลูกบิดประตูดังขึ้น เจมส์ขนหัวลุกขึ้นมาทันที สายตาที่ถูกฝึกปรือให้มองทะลุทุกอันตรายมากว่าสองชั่วโมงกวาดมองอย่างรวดเร็ว เจมส์ก้าวพรวดผ่านเอ็นพีซี[1]ผู้แทนพระราชาและเอ็นพีซีแม่พระเอก มือคว้าผ้ากันเปื้อนของคุณแม่โยนไปที่แอ่งน้ำหน้าประตูห้องอย่างพลิ้วไหว

แอ๊ด

ประตูไม้เก่าคร่ำครึเปิดออก กวาดเอาผ้ากันเปื้อนออกไปด้วย

“เสร็จกัน!” เจมส์สบถด้วยความหัวเสีย เขามองข้าวของเครื่องใช้ในบ้านทั้งหมด หาไอเทมช่วยชีวิตโดยด่วน หมอนี่เป็นพระเอกประสาอะไร ทำไมถึงได้แร้นแค้นขนาดนี้ ในบ้านแทบจะไม่มีอะไรด้วยซ้ำนอกจากโต๊ะกินข้าวกับเก้าอี้

เฟลิกซ์ก้าวออกมาจากห้องแล้ว เท้าขวาวางลงบนพื้นลื่นเปียกน้ำเป็นแอ่งตามความคาดหมาย จังหวะที่เจ้าตัวกำลังจะล้มหงายหลังเด็กหนุ่มกลับคว้าขอบประตูไว้ได้ เจมส์ถอนหายใจโล่งอก ดูท่าในความเป็นจริงเจ้าหนุ่มนี่ก็ไม่ได้สิ้นหวังเท่าในเกม

ขอบประตูไม้เก่าผุพังจนรองรับน้ำหนักที่เพิ่มขึ้นมาไม่ได้แตกหักออก ทำให้เฟลิกซ์ที่กำลังดึงตัวกลับมาลื่นน้ำอีกครั้งหกคะเมนล้มไปข้างหน้าแทน

ข้างหน้า ที่มีขอบโต๊ะกินข้าวรออยู่!

เจมส์เบิกตากว้างเท่าไข่ห่าน เป็นไข่ห่านที่แดงก่ำด้วยเส้นเลือดปูดโปน เขารีบวิ่งไปโดยไม่คิดชีวิต ตวัดขาสุดแรงเกิดเตะโต๊ะให้พ้นทาง วินาทีนี้เจมส์รู้สึกเหมือนเป็นผู้ทำประตูนำชัยให้กับทีมฟุตบอลระดับชาติทั้งที่ในชีวิตจริงไม่ได้ลงสนามมาหลายปีมากแล้ว อะดรีนาลินพวยพุ่งในร่างกายพาให้เขารู้สึกไร้เทียมทาน

แต่เฟลิกซ์ก็ยังคงร่วงหล่น ถัดจากขอบโต๊ะก็ยังมีพื้น

และรอบตัวของเจมส์ก็ไม่เหลือสิ่งใดให้เขาใช้ช่วยชีวิตเฟลิกซ์อีกแล้ว

ไม่สิ ตอนนี้เขาเข้ามาอยู่ในเกมแล้ว ไม่ได้บังคับควบคุมผ่านหน้าจออีก งั้นก็ยังเหลือมือเหลือเท้าของเขาเองไม่ใช่หรือไง!

เจมส์พุ่งตัวอย่างไม่คิดชีวิต ใช้ร่างของตนต่างเบาะรองรับร่างที่กำลังร่วงหล่นเอาไว้

ตุบ!

เซฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ!

เจมส์ถอนหายใจด้วยความโล่งอก แม้จะเจ็บหลังที่กระแทกพื้นอย่างแรงด้วยกลัวว่าจะทิ้งตัวลงมากำบังให้อีกฝ่ายไม่เร็วพอ แต่ก็คุ้มค่า เพราะตอนนี้เฟลิกซ์ยังรอดปลอดภัยดีบนตัวเขา!

“อ๊ะ ข้าน้อยขออภัยขอรับ!”

เสียงนุ่มเอ่ยออกมาจากด้านบนเรียกสายตาของเจมส์ให้ช้อนขึ้นไปมอง เขาสบเข้ากับแอเมทิสต์น้ำงามสองก้อนที่ถูกบดบังด้วยปลายเส้นผมสีทองอ่อนระใบหน้า ดวงหน้าขาวนวลของเด็กหนุ่มที่ซ่อนตัวอยู่ภายใต้คราบเขม่าแดงเรื่อด้วยความเขินอาย

สวย...

ไม่คิดเลยว่าพระเอกในเกมที่ภาพกระจอกที่สุดเท่าที่เจมส์เคยเห็นมาในชีวิตจะมีต้นแบบที่สวยน่ารักขนาดนี้! เจ้าเด็กนี่มันอะไรกัน หรือแท้จริงแล้วเป็นเด็กผู้หญิงปลอมตัวมาเป็นเด็กผู้ชาย โครงเรื่องแบบนี้มีให้พบเห็นได้ทั่วไป ส่วนใหญ่เมื่อความจริงถูกเปิดเผยก็จะให้เหตุผลว่าเป็นผู้ชายใช้ชีวิตสะดวกกว่าบ้างล่ะ ไม่ก็ถูกเปิดเผยว่ามาแทนที่พี่ชาย น้องชายที่ตายไปบ้างล่ะ ไม่นึกเลยว่านายเองก็เป็นหนึ่งในนั้น แม่นางเฟลิเซีย!

เอ๊ะ แต่...ทำไมถึงแบนราบขนาดนี้

แผ่นอกที่สัมผัสแนบกับเจมส์ไม่มีความรู้สึกนุ่มนิ่มเลยแม้เพียงน้อย ผู้หญิงจะผอมขนาดไหนก็ยังต้องมีกันบ้างไม่ใช่หรือไง

เป็นผู้ชายจริง ๆ หรือนี่!

เจมส์สะบัดหน้าไล่ความคิด อย่างไรเจ้านี่ก็ยังเป็นเพียงเด็กหนุ่ม ตอนยังไม่โตเต็มที่บอดี้ยังไม่บิลด์ก็มีสับสนกันได้บ้างแหละ แต่นี่มันครบคุณสมบัติของพระเอกนิยายฮาเร็มในต่างโลกเลยไม่ใช่เลยหรือไง หนุ่มหน้าสวยชะตาอาภัพที่สาวสวยอกอึ๋มทุกคนหลงใหลมันควรจะเป็นบทของคนที่มาเกิดใหม่ไม่ใช่หรือ?!

‘ยินดีด้วย คุณช่วยเฟลิกซ์จากอันตรายครั้งแรกได้ เนื่องจากเป็นการเปิดตัวได้อย่างสวยงามจึงได้รางวัลเป็นกรณีพิเศษ ได้รับแต้มโชคดีห้าร้อยแต้ม!’

ตัวอักษรพิกเซลโผล่ขึ้นมาในอากาศด้านข้างใบหน้าที่แม้จะมอมแมมก็ยังกลบเค้าโครงที่งดงามลงไปไม่ได้ของเฟลิกซ์

เจมส์คิดในใจให้ดังที่สุดโดยหวังว่าระบบจะอ่านใจเขาได้ ไม่เช่นนั้นหากพูดออกไปตอนนี้ต้องดูเหมือนคนบ้าแน่ ‘แต้มโชคดี? เอาไปทำอะไรได้?’

ระบบตอบเขากลับมาจริง ๆ ‘แต้มโชคดีสามารถใช้แลกรับไอเทมในร้านค้าจากทางระบบได้ ต้องการเปิดหน้าเมนูร้านค้าหรือไม่?’

‘เปิด ๆ ให้ไวเลย’

‘รับทราบ’

ตัวอักษรพิกเซลแปรเปลี่ยนเป็นกล่องสี่เหลี่ยมที่ภายในมีสินค้าให้เลือกมากมาย แต่ทำไมสินค้าทุกอย่างต้องเป็นภาพเหมือนในเกมด้วยเล่า ไม่ใช่ว่าพอซื้อมาแล้วจะได้ของหน้าตาโหลยโท่ยแบบนั้นจริง ๆ หรอกนะ

“เอ่อ...คือ...”

เสียงที่นุ่มแต่ติดจะแหบแห้งเหมือนคนไม่ค่อยได้กินน้ำของเฟลิกซ์เรียกให้เขาหันกลับไปมอง “มีอะไรเหรอ?”

“คือว่า...” เฟลิกซ์กลับเบือนสายตาไปทางอื่น แก้มที่เปรอะคราบขี้เถ้ามอมแมมดั่งเพิ่งไปกลิ้งบนกองไฟมาขึ้นสีได้อย่างน่ามอง “รบกวนปล่อยมือด้วยขอรับ”

เจมส์หน้าชาไปแล้ว เขาเพิ่งจะรู้ตัวว่าตอนนี้พวกเขาอยู่ในท่าทางแบบไหน! เฟลิกซ์นอนปลอดภัยอยู่บนตัวของเขา แต่ที่แผ่นอกของทั้งสองแนบสนิทจนเจมส์การันตีได้ว่าอย่างไรหมอนี่ก็เป็นผู้ชายเป็นเพราะสองแขนของเขาโอบรัดกอดอีกฝ่ายเอาไว้เสียแน่น!

เจมส์รีบปล่อยมือแล้วดันตัวเฟลิกซ์ขึ้นไปนั่งลงด้านข้างอย่างนุ่มนวลเพื่อความปลอดภัย สองมือยังคงไม่ชักกลับเตรียมพร้อมสำหรับสถานการณ์ไม่คาดฝันที่จะตามมา เจ้าเด็กนี่โชคร้ายถึงขั้นที่ว่าแค่นั่งอยู่เฉย ๆ พื้นก็พังตกลงไปตายในหลุม ไม่ก็หลังคาเกิดทรุด กระเบื้องตกลงมาปักหัวได้เลยทีเดียว

“ขอบคุณขอรับ” เฟลิกซ์ผงกศีรษะขอบคุณแล้วรีบยันตัวลุกขึ้น

ภาพหลอนติดตาทำให้เจมส์ยื่นมือออกไปเตรียมจะคว้ามืออีกฝ่ายไม่ให้ก้าวเดินโดยที่เขายังไม่ตรวจสอบเส้นทาง ก่อนที่จะเอื้อมถึงผู้แทนพระราชากลับกระแอมไอเสียงดัง

“อ่ะแฮ่ม!”

เจมส์หันไปอย่างงุนงง เขาเกือบลืมไปแล้วว่ามีเอ็นพีซีอยู่ในบ้านหลังนี้ด้วย จังหวะที่เขาชะงักอยู่นั้นเอง เฟลิกซ์ก็ไปยืนอยู่ข้างมารดาโดยยังมีอวัยวะครบสามสิบสองอย่างน่าอัศจรรย์ใจ เจมส์ลูบอกระบายความเสียวสันหลัง บางทีเขาอาจจะกลัวมากเกินไปเอง

“พระราชาทรงมีพระประสงค์แต่งตั้งให้เจ้า เฟลิกซ์ แอชเชอร์ ผู้ถือครองนามแห่งความโชคดีทั้งปวงตามคำนายของโหราจารย์ เป็นผู้กล้าออกเดินทางไปช่วยเจ้าหญิงคลาริซเซผู้ถูกมังกรแดงลักพาตัวไปโดยทันทีตามฤกษ์ยามมงคล หากช่วยเจ้าหญิงสำเร็จ เจ้าจะได้อภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงและได้รับตำแหน่งผู้ครองอาณาจักรฟีโฮเดลคนถัดไป”

พอเข้ามาในโลกของเกมก็มีรายละเอียดเพิ่มขึ้นมาสินะ เฟลิกซ์มีสกุล เจ้าหญิงมีชื่อ มังกรมีสี และยังหาเหตุผลอ้างถึงการทำนายอะไรนั่นอีก แต่การจะนำเด็กหนุ่มผู้นี้มาเชื่อมโยงกับความโชคดีเป็นเรื่องน่าขันที่สุดที่เจมส์ได้ยินตั้งแต่หลุดเข้ามาในเกมบ้านี่ เจมส์อดไม่ได้ที่จะหลุดขำออกมา

สายตาสามคู่หันขวับมามองทางเขา เจมส์แกล้งทำเป็นไอสำลักกลบเกลื่อน

“ท่านผู้นี้คือ...?” เฟลิกซ์ถามด้วยความสงสัย

ผู้แทนพระราชากระแอมไออีกครั้ง “คนผู้นี้คือนักผจญภัยที่จะคอยชี้แนะระหว่างทำภารกิจให้กับเจ้า เอ้า แนะนำตัวสิ”

ครั้งนี้เจมส์ได้สำลักออกมาจริง ๆ แท้จริงแล้วคนที่เป็นเอ็นพีซีก็คือเขาหรอกหรือนี่ ความลับของเอ็นพีซีคือการเอาวิญญาณคนบาปมากักขังเพื่อทรมานหรืออย่างไร?! 

“ฉัน...ข้า เอ่อ...” เจมส์อ้ำอึ้งอย่างไม่รู้จะตอบอะไร ผู้แทนพระราชาก็เกริ่นแทนเขาเสียดิบดี เป็นนักผจญภัย? คอยชี้แนะให้? นี่คือตัวละครแบบสารานุกรมประจำปาร์ตี้ ผู้แบกกลุ่มในยามที่ต้องการไม่ใช่หรือ?

ขณะกำลังพยายามแต่งเรื่องราวตัวละครในหัวอยู่ ตัวอักษรพิกเซลก็โผล่ขึ้นมาตรงหน้า

‘หากนักผจญภัยต้องการความช่วยเหลือ ระบบมีแพ็กเกจตัวละครสำเร็จรูปสำหรับผู้เล่นเริ่มต้นมานำเสนอ’

‘โอ้ ช่วยได้เยอะเลย ไหนขอลองดูซิ’

พิกเซลจัดเรียงตัวกันใหม่ แปรเปลี่ยนเป็นข้อมูลตัวละคร 

‘ชื่อ : จอห์น

อาชีพ : ชาวไร่...’

“…”

เจมส์ปัดตัวอักษรเหล่านั้นทิ้งโดยไม่สนใจจะดูส่วนที่เหลือต่อ “ข้ามีนามว่าเจมส์ อาชีพ...”

‘พ่อมดต้องสืบทอดทางสายเลือด นักผจญภัยไม่สามารถเลือกอาชีพนี้ได้’

เจมส์ที่กำลังจะแนะนำตัวว่าเป็นพ่อมดชะงักค้าง จะให้ทำไงได้เล่า ไม่ว่าเล่นเกมไหนเขาก็มักจะเลือกอาชีพสายเวทก่อนเลยนี่นา ถ้าไม่ให้เป็นพ่อมดแล้วจะให้เป็นอะไร?

“ข้าเป็น...”

‘นักเวทจำเป็นต้องศึกษาจนเข้าถึงพลังเวทมนตร์ได้ก่อน วอร์ล็อก[2]เองก็ต้องเคยทำพันธสัญญากับสิ่งมีชีวิตต่างมิติมาก่อน นักผจญภัยไม่มีคุณสมบัติเหล่านั้น’

เจมส์เลือดขึ้นหน้า นี่มันแทบจะไม่เหลืออะไรให้เลือกแล้วไม่ใช่หรือไง!

‘เลือกไปก่อนแล้วค่อยเรียนรู้สกิลระหว่างการเดินทางไม่ได้หรือไง? เติบโตไปด้วยกัน ฟาร์มเลเวล[3]ไปด้วยกันน่ะ หา?’

‘พื้นเพตัวละครของคุณเคยเป็นนักผจญภัยมาก่อน ไม่สามารถเริ่มต้นจากศูนย์ได้’

เจมส์โมโหจนกัดฟันกรอด ‘ดรูอิด[4]’

‘เช่นเดียวกับพ่อมดที่ต้องสืบทอดทางสายเลือด นักผจญภัยไม่สามารถเลือกอาชีพเหล่านี้ได้’

‘เคลอริค[5]’

‘เสียใจด้วย คุณเป็นคนบาปเกินกว่าพระเจ้าจะแบ่งพลังมาให้ นักผจญภัยไม่สามารถเลือกอาชีพนักบวชได้ แล้วก็กรุณาเรียกสายอาชีพให้เข้ากับธีมเนื้อเรื่องด้วย’

เจมส์ทั้งเดือดดาลทั้งสิ้นหวัง สายเวทอย่างเขาโดนจำกัดอาชีพจนไม่เหลืออะไรให้เล่นแล้ว ขนาดยอมเลี่ยงไปหาสายศักดิ์สิทธิ์อย่างเคลอริคยังถูกตอกกลับมาด้วยเหตุผลที่เถียงไม่ออก อาชีพที่เหลือมีแต่สายกายภาพกับสายสนับสนุนทั้งนั้น

ไม่สิ ยังมีอาชีพหนึ่งที่สามารถพลิกแพลงใช้ได้ทั้งเวทและกายภาพอยู่นี่

‘บาร์ด[6]ล่ะ?’

‘นักกวี ระบบตรวจพบว่านักผจญภัยมีทักษะในการเล่นกีตาร์ ในร้านค้าระบบมีกีตาร์ให้แลกซื้อด้วยแต้มโชคดีสี่ร้อยห้าสิบแต้ม ต้องการแลกซื้อสินค้ากีตาร์เพื่อใช้เป็นอาวุธและเลือกอาชีพนักกวีหรือไม่?’

เจมส์กำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูด เขาเพิ่งได้แต้มมาห้าร้อย ก็จะโดนไถไปหน้าด้าน ๆ สี่ร้อยห้าสิบ! ระบบบ้าบออะไร นี่มันเว็บหลอกขายของชัด ๆ!

‘ซื้อก็ซื้อวะ ดีกว่าเป็นจอห์น ชาวไร่!’

‘ทำการแลกซื้อสินค้าด้วยแต้มโชคดีสำเร็จ’

น้ำหนักเพิ่มขึ้นมาบนหลัง สายสะพายคาดไอเทมใหม่ที่เพิ่งซื้อมาไพล่ลำตัว เจมส์ปลดสายกีตาร์ลงจากหลังแสดงอาวุธแห่งอาชีพที่เขาเพิ่งได้รับมา

“ข้าชื่อเจมส์ เป็นนักกวี!”

[1] NPC ย่อมาจาก non-player character คือ ตัวละครที่ผู้เล่นไม่ได้ควบคุม หมายถึง ตัวละครที่ถูกออกแบบมาให้เล่นตามบทบาทที่ผู้สร้างวางไว้

[2] Warlock คือ ผู้ใช้เวทมนต์อันเป็นพลังที่ได้มาจากการทำสัญญาแลกเปลี่ยนกับขุมพลังต่างมิติ

[3] เป็นศัพท์แสลงมาจาก farm ที่แปลว่า การทำไร่ ทำนา หรือเพาะปลูก ถูกนำมาปรับใช้ในการเล่นเกมโดยมีความหมายว่า การทำซ้ำไปมา เพื่อให้ได้ทรัพยากรที่ต้องการ เช่น ฟาร์มไอเทม ฟาร์มเลเวล เป็นต้น

[4] Druid คือ นักพรตแห่งศาสนาโบราณผู้ใช้พลังแห่งธรรมชาติ สามารถเปลี่ยนร่างตนเองเป็นสัตว์ แมลง และพืชได้

[5] Cleric คือ นักบวชผู้รับใช้ทวยเทพ ใช้พลังศักดิ์สิทธิ์ในการรักษาและปกป้อง

[6] Bard คือ นักกวี เป็นผู้มอบแรงบันดาลใจผ่านเวทมนต์ของบทเพลง ช่วยเสริมสร้างกำลังให้กับพวกพ้อง

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • เกิดใหม่เป็นลูกกระจ๊อกของพระเอกในเกม SAVE FELIX!   ตอนพิเศษ โชคดีจึงได้พบพาน

    ตอนพิเศษโชคดีจึงได้พบพานพิณบรรเลงท่วงทำนองวังเวงอย่างเปลี่ยวเหงาท่ามกลางความเงียบสงัด บรรยากาศพลันเลือนรางคล้ายทุกสิ่งเบาบางโปร่งใส ความหนาวยะเยือกชวนให้ขนลุกชันเพียงแค่เยื้องกรายเฉียดใกล้ เส้นทางแห่งดวงวิญญาณถูกปูด้วยเงาแห่งขี้เถ้าคลับคล้ายทางเดินผืนพรมกำมะหยี่ นำทางดวงวิญญาณนับสิบดวงให้มารวมตัวกันดั่งแสงไฟล่อแมลงเม่า“เฟลิกซ์ ตอนนี้แหละ!” เจมส์ตะโกนเร่งแบบกระซิบจนเสียงออกมาเหมือนคนเป็นไข้หวัด เขาต้องบีบเสียงให้เบาเพื่อไม่ให้วิญญาณที่เขาใช้ดาวนำทางแห่งผู้วายชนม์ล่อมาตกใจจนหนีไป‘ดาวนำทางแห่งผู้วายชนม์’ สกิลไร้ประโยชน์ที่ได้มาจากบาทหลวงในเมืองซอเรนทานาหลังปราบฝูงอันเดดได้ ครั้งนั้นเจมส์ยังคิดว่าศัตรูรายต่อไปจะเป็นผีเสียอีกจึงได้รางวัลเควสมาเป็นสกิลเช่นนี้ แต่หลังจากนั้นก็ไม่ได้ใช้งานจนเก็บเข้ากรุฝุ่นจับหมดแล้ว ไม่คิดเลยว่าจะได้นำออกมาใช้หลังจากเรื่องราวทุกอย่างจบลง กลายเป็นของที่มีประโยชน์ในการเดินทางครั้งใหม่เสียอย่างนั้น เพราะสกิลนี้มีไว้เพื่อล่อลวงดวงวิญญาณให้มาหาในสภาวะมึนงง ไร้พิษสงโดยสิ้นเชิง“ขอรับ” เฟลิกซ์กระซิบตอบ เขาปลดสายผ้าคาดตาสีขาวขลิบทองออก เปลือกตาที่เป็นดั่งทวารขวาง

  • เกิดใหม่เป็นลูกกระจ๊อกของพระเอกในเกม SAVE FELIX!   ตอนพิเศษ ดันเจียนชั้นสามนั้น...

    ตอนพิเศษดันเจียนชั้นสามนั้น...“ชีสทาร์ตของเจ้าอร่อยมากจริงด้วย” เอลดรอนเคี้ยวตุ่ย ๆ พลางพูดกับเรมที่นั่งเคี้ยวอยู่บนเตียงด้านข้าง“ของมันแน่อยู่แล้ว แต่ข้าว่าชีสทาร์ตของเมืองไฮเซนเบิร์กอร่อยกว่า” เรมตอบกลับเอล์ฟที่เพิ่งจะได้มีโอกาสลิ้มรสความดีงามในของโปรดของเขาเอลดรอนตาลุกวาวเป็นประกาย “ไว้เสร็จธุระแล้วไปกินกันเถอะ”พวกเขาเร่งเดินทางจนมาถึงเมืองซาราห์คแล้ว หลังจากไปหาข่าวเรื่องดันเจียนโดยใช้ป้ายสมาชิกกิติมาศักดิ์ที่สมาคมนักผจญภัย ก็ได้ความว่าหลังจากเหตุการณ์ถล่มครั้งนั้นดันเจียนก็ถูกสั่งปิดตาย เพราะนอกจากจะอันตรายไม่รู้ว่าจะถล่มลงมาอีกเมื่อใดแล้วยังถล่มเสียจนเส้นทางภายในเสียหายไปหมดอีก สมบัติส่วนใหญ่ก็จมอยู่ใต้ทะเลเพลิงในตอนนั้นไปแล้ว จึงยิ่งไม่มีแรงจูงใจให้ผู้ใดมาออกทุนบูรณาการอีกต่างหาก เอลดรอนคาดว่าการจะฝ่าทะลุลงไปถึงชั้นสามในครั้งนี้อาจจะกินเวลาไปหลายวัน เขากับเรมจึงตกลงกันว่าจะตุนเสบียงและพักผ่อนให้เต็มที่ก่อน วันรุ่งขึ้นค่อยแอบไปหาทางเข้าดันเจียนที่ถูกปิดตายกันเอลดรอนกัดทาร์ตเหลืองกรอบคำสุดท้าย รสหวานอมเปรี้ยวเล็กน้อยของชีสทำให้เขานึกถึงเหล้าผลไม้ นึกแล้วก็เสียดายที่เขาไม่อา

  • เกิดใหม่เป็นลูกกระจ๊อกของพระเอกในเกม SAVE FELIX!   ตอนพิเศษ ผู้เล่นหนึ่ง กับ เคเลบผู้โทมนัส (2/2)

    ทหารเปิดประตูกรงห้องขังแล้วดึงตัวฌอนขึ้นมา เขาผลักนักโทษให้เดินไปอย่างไร้ความอ่อนโยน ฌอนผู้น่าสงสารมาถึงก็โดนจับมัดห้อยหัวเป็นอาหารฉลาม พอรอดจากฉลามก็ถูกทหารจับมัดยัดกรงขังต่อ เชือกเก่ายังไม่ทันแก้ก็มีโซ่มาล่ามเพิ่มอย่างกับเขาเป็นนักโทษอุกฉกาจรอวันประหารอย่างไรอย่างนั้นเดี๋ยวก่อน อย่าบอกนะว่าเขาจะโดนพาไปประหารจริง ๆ!แรงผลักส่งให้ฌอนล้มคะมำลงไปนอนโอดครวญอยู่บนพื้น อย่างน้อยพื้นในห้องนี้ก็ปูพรมไว้เสียหนา แต่ก็ยังเจ็บอยู่ดี“เจ้าคือกัปตันแจ็ค สแปทูล่า แห่งเรือแบล็ก เป็ปเปอร์ใช่หรือไม่?”ฌอนอยากวิงวอนขอร้องให้ทหารแก้มัดเขานัก ไม่ใช่เพื่อหนี แต่เพื่อมาปิดหูเซ็นเซอร์[1]ชื่อล้อเลียนส่อลิขสิทธิ์อย่างน่าไม่อายพวกนี้ แต่เขาก็ทำได้เพียงกัดฟันตอบกลับไปว่า “ใช่แล้ว”ทันทีที่เงยหน้ามองชายตรงหน้า เขาก็รู้ทันทีว่านี่คือเคเลบ พระเอกในเกมที่เขาเพิ่งเล่นมา แม้ภาพในเกมจะกากกร๊วก แต่ด้วยผมสีน้ำเงินกับดวงตาหม่นหมองดั่งมีหมอกเทาแห่งความโศกศัลย์ล่องลอยอยู่ในนัยน์ตาคู่นั้น คนที่เพิ่งเล่นเกมมาได้ไม่กี่ชั่วโมงอย่างเขายังเดาออก ชายคนนี้ต้องเป็นเคเลบแน่แต่ไม่คิดเลยว่าเคเลบตัวจริงจะเป็นชายวัยกลางคนที่ยังดูหนุ่ม

  • เกิดใหม่เป็นลูกกระจ๊อกของพระเอกในเกม SAVE FELIX!   ตอนพิเศษ ผู้เล่นหนึ่ง กับ เคเลบผู้โทมนัส (1/2)

    ตอนพิเศษผู้เล่นหนึ่ง กับ เคเลบผู้โทมนัสฌอนเบิกตาโพลง เขาเพิ่งตื่นจากฝันร้าย เขาฝันว่ากดเข้าไปเล่นเกมกาก ๆ น่าโมโหจะตายชักที่ชื่อ ‘SAVE CELEB!’ หลังจากพยายามช่วยชีวิตเคเลบนับครั้งไม่ถ้วนไม่ให้ตายไปจากความเศร้าที่รุมเร้าเกินขีดจำกัดคนทั่วไปก็หัวร้อนจนเผลอเตะปลั๊กไฟโดนไฟดูดตาย หลังตายยังถูกปฐมนิเทศถึงการเกิดใหม่เข้าไปในเกมน่าโมโหนั่นโดยตัวอักษรพิกเซลที่เรียกตัวเองว่า ‘ระบบ’ อีกฌอนถอนหายใจออกมา ว่าแต่ทำไมห้องนอนของเขาถึงหน้าตาเปลี่ยนไป หรือว่าเขาจะถูกไฟดูดแล้วถูกส่งไปที่โรงพยาบาลกัน แต่เตียงโรงพยาบาลแข็งทื่อขนาดนี้ไม่มีงบซื้อฟูกหรือไง ทั้งยังเอียงกระเท่เร่จนเขาแทบจะตัวไหลตกเตียงอยู่แล้วฌอนไม่ได้ตกเตียง เพราะเขากำลังนอนแผ่หราอยู่บนพื้นไม้อับชื้น ตะเกียงไฟแขวนบนเพดานส่ายไปมาอย่างกับข้างนอกเกิดแผ่นดินไหว แต่เสียงที่ซัดเข้ามาในโสตประสาทนั้นเขารู้จักดี นี่ไม่ใช้เสียงสั่นไหวของแผ่นดินหรือเสียงการพังทลายของตึกอาคาร แต่เป็นเสียงของคลื่นน้ำลูกยักษ์ซัดสาด เขากำลังอยู่ในเรือเขาไม่ได้ฝันไปหรือนี่ ฌอนกระเด้งตัวลุกขึ้นด้วยความแตกตื่น หากนี่ไม่ใช่ความฝันแสดงว่าเขามาเกิดใหม่ในโลกแห่งเกมปัญญาอ่อนที่เ

  • เกิดใหม่เป็นลูกกระจ๊อกของพระเอกในเกม SAVE FELIX!   บทที่ 71 ออกเดินทางเคียงข้างกันตลอดไป

    บทที่ 71ออกเดินทางเคียงข้างกันตลอดไปวีรบุรุษผู้ปราบมหาเวทวายร้ายฟื้นขึ้นมาทั้งที พระราชาจึงทรงมีรับสั่งให้จัดงานเฉลิมฉลองครั้งใหญ่ขึ้น และยังเป็นการถือโอกาสเชิญผู้คนที่เฝ้ารอการกลับมาของเฟลิกซ์มาพบปะให้หายห่วงในคราเดียวท้องพระโรงใหม่ถูกตกแต่งอย่างเลิศหรูตระการตา อาหารเลิศรสถูกจัดเรียงบนโต๊ะรับรอง ที่มุมหนึ่งอันเคยเป็นมุมจิบน้ำชาจัดวางอาหารและเครื่องดื่มขนาดใหญ่พิเศษสั่งทำเฉพาะกิจเนื่องจากมีมังกรมาร่วมสังสรรค์ถึงสามตน ถัดจากสัตว์วิเศษทั้งสามก็เป็นราชวงศ์รวมถึงเจ้าหญิงทั้งสองพระองค์ที่มากับมังกรแดง ครั้งนี้ แม้แต่มหาเวทกอนโดลอนผู้อยู่ในระหว่างการนั่งเรือสายลมท่องไปทั่วโลกยังให้เกียรติมาร่วมงานด้วย ด้านนอกพระราชวังก็มีการจัดงานเลี้ยงให้ชาวบ้านทั่วไปมาดื่มกินเพื่อร่วมแสดงความยินดี เรียกได้ว่าเป็นงานฉลองครั้งใหญ่ของอาณาจักรราวกับเปิดศักราชใหม่เลยทีเดียว“เจ้าอายุถึงเกณฑ์แล้วแต่ก็เพิ่งจะหายดี ดื่มให้มันน้อย ๆ หน่อย” เจมส์แย่งแก้วไปจากมือเฟลิกซ์แล้วยกซดดื่มสุราน้ำผึ้งสามสิบฤดูหนาวแสนอร่อยเองจนหมดเฟลิกซ์มองเขาก็หัวเราะออกมา “หากเอลดรอนมาด้วยต้องพูดว่า ‘เจ้าแค่อยากดื่มของอร่อยเยอะ ๆ เลยไปแ

  • เกิดใหม่เป็นลูกกระจ๊อกของพระเอกในเกม SAVE FELIX!   บทที่ 70 ‘การเดินทาง’ ของข้า (2/2)

    “จ เจมส์ จะทำอะไรน่ะขอรับ?!”จู่ ๆ เจมส์ก็ปลดกระดุมเสื้อของเฟลิกซ์ออกทำให้เขาตกใจเป็นอย่างมากเจมส์กลับทำสีหน้างงงวย เหมือนเขาไม่ได้เพิ่งทำอะไรผิดแปลกไป “ก็ถอดเสื้อเจ้าไง”“ท่าน…ท่านจะถอดเสื้อข้าทำไม หยุดเลยนะขอรับ!” เฟลิกซ์ผู้ไร้เรี่ยวแรงจะต่อต้านได้แต่กลิ้งหนีไปมาบนเตียงพร้อมกับใบหน้าแดงก่ำ“หา? จะได้เช็ดตัวให้เจ้าเหมือนอย่างเคยไง” เจมส์จับเจ้าปลาน้อยผู้ดิ้นรนอย่างน่าขบขันกลับขึ้นเขียงมาถอดเกล็ดต่อ“ม เหมือนอย่างเคย? อย่าบอกนะ…”เจมส์จับใบหน้าน้อยที่แดงเป็นลูกแอปเปิลให้นิ่งได้แล้วก็นึกอยากแกล้งคนขึ้นมา ช่วยไม่ได้ ก็ใบหน้าที่มีสีสันของเฟลิกซ์มันน่ามันเขี้ยวจนเขาอดใจไม่ไหวนี่เจมส์ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ จงใจกระซิบด้วยน้ำเสียงที่คิดว่าเซ็กซี่ที่สุด นิ้วลากไล้ไปปลดกระดุมเสื้อตัวบางของเฟลิกซ์ต่ออย่างเชื่องช้า “ทุก ๆ วัน ข้าจะเปลื้องเสื้อผ้าของเจ้า”เสื้อตัวบางลู่ลงจากลาดไหล่มน ผ้าชุบน้ำอุ่นบิดหมาดลูบไปตามเรียวคอขาวเนียน “เช็ดตัวให้เจ้า”ผ้าอุ่นลากต่ำลงไปเรื่อย ๆ อีกมือของเจมส์ก็เลื่อนไปเกี่ยวนิ้วเข้ากับขอบกางเกงของเฟลิกซ์ เขาโน้มใบหน้าไปกระซิบข้างใบหูแดงซ่าน “จนหมดทุกซอกทุกมุมเลยล่ะ”ความร้อ

  • เกิดใหม่เป็นลูกกระจ๊อกของพระเอกในเกม SAVE FELIX!   บทที่ 69 จากลากี่หน ข้าก็ยังคงรอเจ้า (2/2)

    เจมส์ได้ไอเทมที่ต้องการมาแล้ว เขาคงต้องจัดการธุระไปอีกสักพักใหญ่ เจมส์เดินออกจากคุกหลวงกลับไปยังปราสาทผู้กอบกู้ที่พระราชามอบให้กับพวกเขา พอดีกันกับที่เอลดรอนและเรมเดินออกจากประตูปราสาทมา“กลับมาแล้วรึ สหายเจมส์” เอลดรอนโบกมือทักทายเจมส์ยกมือเพื่อโบกทักทายกลับ แต่มือเของเขากลับต้องชะงักค้าง “นั่นพว

  • เกิดใหม่เป็นลูกกระจ๊อกของพระเอกในเกม SAVE FELIX!   บทที่ 68 สวัสดีผู้เล่นหนึ่ง นี่ผู้เล่นสอง (2/2)

    ประตูเหล็กหนาหนักผนึกด้วยกลไกสลับซับซ้อนเลื่อนเปิดส่งเสียงเสียดหู ผู้คุมคงจะนำอาหารขยะมาโยนให้เขาอีกเป็นแน่ฌอนถูกคุมขังอยู่ในความมืดจนอาศัยเพียงเสียงในการคาดเดาความเคลื่อนไหวภายนอก เขาลากตัวเองไปยังหน้าประตูห้องขังอย่างเกียจคร้าน แม้จะเป็นอาหารขยะแต่ก็ต้องกินเพื่อประทังชีวิตเสียงต่อไปกลับไม่ใช่เส

  • เกิดใหม่เป็นลูกกระจ๊อกของพระเอกในเกม SAVE FELIX!   บทที่ 67 ความงดงามท่ามกลางห้วงอนธการมืดมิด

    บทที่ 67ความงดงามท่ามกลางห้วงอนธการมืดมิดท่ามกลางบรรยากาศลุกโหมกระหน่ำ รัตติกาลที่มหาเวทชักนำมากลับเข้าไปหาตัวดึงดูดความโชคร้ายนานัปการจนรอบกายเฟลิกซ์มืดมิดกว่าที่ใด นิมฟาดิลก็ดูจะรู้ตัวแล้วว่าเขาถูกประตูแห่งความตายแย่งอนธการที่เขาชักนำมาเสริมพลังของตน มีเพียงนำกระดูกดำมาเป็นของเขาเท่านั้นจึงจะคว

  • เกิดใหม่เป็นลูกกระจ๊อกของพระเอกในเกม SAVE FELIX!   บทที่ 1 ยินดีต้อนรับเข้าสู่เกม SAVE FELIX! (1/2)

    บทที่ 1ยินดีต้อนรับเข้าสู่เกม SAVE FELIX!เจมส์เคลียร์เกมจบไปอีกเกมแล้ว เขาจ้องมองหน้าจอมอนิเตอร์พื้นหลังสีดำที่มีรายชื่อผู้จัดทำเฉียดร้อยรายชื่อไหลผ่านไปเรื่อย ๆ ด้วยความว่างเปล่า“จบแล้ว? แค่นี้?”ชายหนุ่มถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย เขาเลื่อนดูรายชื่อเกมในสโตรม เกมในรายการที่เขามีอยู่ต่างก็ถูกเคลียร

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status