LOGINShare
บทที่ 135
publish date:
2026-09-28 13:28:04ราชครูเการีบคุกเข่าลง “ฝ่าบาท! กระหม่อมเพียงเป็นห่วงบ้านเมือง”
“จริงหรือ
Latest chapter
เกิดใหม่เป็นฮองเฮาร้ายสุดขั้ว บทที่ 156
แต่ปัญหาคือ หลินเวยกำลังสร้างโลกที่ตระกูลเก่าอย่างกุ้ยไม่สามารถควบคุมได้เหมือนเดิม ระบบใหม่เลือกคนจากความสามารถ ตรวจสอบเส้นทางเงิน ตัดเครือข่ายผลประโยชน์ ลดอำนาจที่สืบทอดกันด้วยสายเลือด ถ้าปล่อยต่อไป...ตระกูลเก่าจะค่อย ๆ สูญเสียสิ่งที่พวกเขาครอบครองมาหลายรุ่นกุ้ยเยว่หรงยกกระดาษขึ้น เดินไปยังเตาไฟ เปลวเพลิงเล็ก ๆ สะท้อนอยู่ในดวงตาของนาง“ความแค้นของคนรุ่นก่อนหรือ ข้าไม่สนใจจริง ๆ” นางพึมพำเบา ๆ มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย “แต่สิ่งที่เจ้ากำลังทำกับตระกูลของพวกเรา...ข้าสนใจ”กุ้ยเยว่หรงปล่อยกระดาษลงในเปลวไฟ ไฟเริ่มกินจากมุมกระดาษช้า ๆ ผ่านตัวอักษรคำแรกแล้วลามไปจนถึงคำสุดท้าย นางยืนมองโดยไม่กะพริบตา กระทั่งชื่อบนกระดาษถูกเผาจนดำและสลายเป็นเถ้า“หลินเวย”คืนแรกที่หญิงหม้ายแห่งตระกูลกุ้ยกลับถึงเมืองหลวง ชื่อแรกที่นางเผาทิ้ง...คือชื่อของฮองเฮาแห่งต้าเยี่ยน.งานเลี้ยงของเหล่าฮูหยินหลังกลับเมืองหลวงได้ไม่ถึงครึ่งเดือน ชื่อของกุ้ยเยว่หรงก็เริ่มปรากฏในวงสนทนาของเหล่าฮูหยินขุนนางบ่อ
เกิดใหม่เป็นฮองเฮาร้ายสุดขั้ว บทที่ 155
“ทรัพย์สินบางส่วนของบิดาหม่อมฉันยังอยู่เมืองหลวงเพคะ ก่อนหน้านี้มีญาติช่วยดูแล แต่ช่วงหลังสุขภาพเขาไม่ดี หม่อมฉันจึงคิดกลับมาจัดการด้วยตนเอง” กุ้ยเยว่หรงตอบโดยไม่ต้องคิดนาน“เกี่ยวกับตระกูลกุ้ยหรือไม่” คำถามตรงมากชิงหลัวที่อยู่ด้านหลังแอบมองกุ้ยเยว่หรงแต่นางกลับเพียงยิ้มเล็กน้อย“หากฮองเฮาหมายถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อปีก่อน หม่อมฉันทราบข่าวทั้งหมดเพคะ”“รู้สึกอย่างไร”คราวนี้นางเงียบไปครู่หนึ่ง “เสียใจเพคะ”“เสียใจที่พวกเขาถูกลงโทษ?”“เสียใจที่คนในครอบครัวเลือกทำสิ่งที่ทำให้ตระกูลเดินมาถึงจุดนั้น” คำตอบดีมากอีกแล้ว“อดีตกุ้ยเฟยเป็นญาติของเจ้า” หลินเวยไม่แสดงสีหน้า“เพคะ”“เจ้าไม่โกรธข้าหรือ”กุ้ยเยว่หรงเงยหน้าขึ้นมองนางตรง ๆ เป็นครั้งแรก แววตาของหญิงหม้ายผู้นั้นสงบอย่างน่าประหลาด“เหตุใดหม่อมฉันต้องโกรธฮองเฮาเพคะ”“เพราะข้าเป็นคนหนึ่งที่ทำให้นางเสียตำแหน่ง&
เกิดใหม่เป็นฮองเฮาร้ายสุดขั้ว บทที่ 154
หลินเวยเงียบไป นางนึกถึงชัยชนะครั้งล่าสุดของกุ้ยจงเหยา เขาไม่ได้บุกโจรตรง ๆ แต่ตัดเสบียง ปิดทางหนี แล้วรอให้ศัตรูแตกกันเอง หากชายคนนี้เป็นศัตรูจริง...บางทีสิ่งที่เขากำลังทำกับนางอาจไม่ต่างกันคืนนั้น สำนักตรวจการเริ่มตรวจบัญชีทั้งหมดที่กุ้ยจงเหยาส่งมา หลินเวยสั่งให้แบ่งเจ้าหน้าที่ออกเป็นสามชุด โดยแต่ละชุดไม่รู้ผลการตรวจของอีกฝ่าย เพื่อป้องกันการสมรู้ร่วมคิด บัญชีหนึ่งปีถูกตรวจ ไม่พบความผิดปกติสำคัญสองปี ไม่พบ สามปี พบตัวเลขผิดเล็กน้อย แต่มีเอกสารแก้ไขและการลงโทษเจ้าหน้าที่ครบถ้วน ห้าปี พบเสบียงเสียหายจากน้ำท่วม แต่มีรายงานจากผู้ว่าการและพ่อค้าอิสระยืนยันตรงกัน เจ็ดปีพบตราประทับหนึ่งชิ้นหาย และมีบันทึกการสอบสวนหลิวเฉิงตามที่กุ้ยจงเหยากล่าวไว้ทุกประการ สิบปีทุกการใช้เงินก้อนใหญ่มีเอกสารรับรอง ทุกครั้งที่มีของหาย มีการสอบสวน ทุกครั้งที่มีเจ้าหน้าที่ผิด มีชื่อผู้รับโทษ ไม่มีเงินจำนวนผิดปกติไหลเข้าตระกูลกุ้ย ไม่มีร้านค้าที่กุ้ยจงเหยาเป็นเจ้าของลับ ไม่มีที่ดินเพิ่มขึ้นผิดธรรมชาติ ไม่มีเบี้ยหวัดทหารหายแม้แต่เงินรางวัลจากชัยชนะหลายครั้ง เขายังแบ่งส่วนหนึ่งให้ค
เกิดใหม่เป็นฮองเฮาร้ายสุดขั้ว บทที่ 153
หลินเวยจ้องเขา “แล้วเรื่องตราประทับล่ะ”กุ้ยจงเหยาหยุดไปเล็กน้อย เป็นครั้งแรกที่นางเห็นความเปลี่ยนแปลงในแววตาของเขาแต่เพียงชั่วพริบตา“ตราประทับอะไรหรือพ่ะย่ะค่ะ”“ตรารับรองเสบียงแบบเก่าของกองทัพตะวันตก” หลินเวยไม่คิดปิดบัง “พบใกล้ศพฉินเหวินเซิง”ชิงหลัวจับตามองกุ้ยจงเหยา หากเขาเป็นคนอยู่เบื้องหลัง อย่างน้อยควรมีปฏิกิริยาบางอย่าง แต่ชายผู้นั้นเพียงนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนถาม“เป็นตรารุ่นใดพ่ะย่ะค่ะ”“เมื่อประมาณเจ็ดปีก่อน”“มีหมายเลขหรือไม่”คราวนี้หลินเวยเป็นฝ่ายสนใจ “เหตุใดถามเรื่องหมายเลข”“เพราะตราทุกชิ้นมีหมายเลขกำกับ หากทราบหมายเลขก็สามารถตรวจได้ว่าเคยอยู่กับหน่วยใด” เขาตอบอย่างเป็นธรรมชาติหลินเวยจึงบอกหมายเลข กุ้ยจงเหยาหลับตาคิดอยู่ครู่หนึ่ง “หากกระหม่อมจำไม่ผิด ตรานั้นเคยอยู่ในหน่วยเสบียงที่สาม”“อยู่ใต้การควบคุมของท่าน”“พ่ะย่ะค่ะ” ไม่มีการปฏิเสธ ไม่มีก
เกิดใหม่เป็นฮองเฮาร้ายสุดขั้ว บทที่ 152
“ข้าเพิ่งกลับเมืองหลวง ยังต้องจัดการเรื่องในจวน อีกทั้งฝ่าบาทมีพระบัญชาให้ตรวจสอบ ข้าไม่ควรไปมาหาสู่กับผู้ใดมากเกินไปในช่วงนี้”ประโยคเดียวปิดทางข้อครหาอีกครั้ง หลินเวยซึ่งกำลังเดินออกจากท้องพระโรงได้ยินพอดี นางหยุดเล็กน้อย กุ้ยจงเหยาก็เห็นนางเช่นกัน ขุนนางรอบตัวรีบหลีกทาง เขาเดินเข้ามาหยุดในระยะเหมาะสม ก่อนประสานมือถวายคำนับ“ถวายพระพรฮองเฮาพ่ะย่ะค่ะ”หลินเวยมองเขาใกล้ ๆ เป็นครั้งแรก ดวงตาของกุ้ยจงเหยาสงบมาก ไม่มีความเกลียด ไม่มีความประจบ และไม่มีความหวาดกลัว“แม่ทัพกุ้ยเพิ่งสร้างชัยชนะให้ต้าเยี่ยน ลำบากแล้ว”“เป็นหน้าที่ของกระหม่อมพ่ะย่ะค่ะ”“ได้ยินว่าท่านไม่ขอรับรางวัล”“ทหารที่เสี่ยงชีวิตสมควรได้รับมากกว่ากระหม่อม”หลินเวยยิ้ม “ท่านพูดได้ดี”“กระหม่อมเพียงพูดตามที่คิด”“เช่นนั้นก็ดี” นางเว้นจังหวะเล็กน้อย “เพราะเมืองหลวงต่างจากชายแดน ที่นี่บางครั้งคำพูดอันไพเราะอันตรายกว่าคมดาบ”ขุนนาง
เกิดใหม่เป็นฮองเฮาร้ายสุดขั้ว บทที่ 151
“กระหม่อมกุ้ยจงเหยา ถวายพระพรฝ่าบาท ขอพระองค์ทรงพระเจริญหมื่นปี หมื่น ๆ ปี” กุ้ยจงเหยาเดินมาถึงกลางท้องพระโรง ก่อนคุกเข่าลงอย่างเต็มพิธี“ลุกขึ้นเถิด” เยี่ยนจิ่งเฉินทอดพระเนตรเขา“ขอบพระทัยฝ่าบาท” แต่กุ้ยจงเหยากลับยังไม่ลุก ขุนนางหลายคนเริ่มมองหน้ากันจากนั้นเขาหยิบกล่องไม้ขนาดเล็กออกมาจากแขนเสื้อ ยกขึ้นเหนือศีรษะด้วยสองมือ “ก่อนกระหม่อมจะลุกขึ้น มีสิ่งหนึ่งต้องถวายคืนฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ”“อะไร” เยี่ยนจิ่งเฉินมองกล่องนั้น“ตราบัญชาการกองทัพตะวันตกพ่ะย่ะค่ะ”เสียงฮือฮาเบา ๆ ดังขึ้นทั่วท้องพระโรง หลินเวยหรี่ตาลง ขันทีหวังอี้เดินไปรับกล่อง ก่อนนำขึ้นถวายฮ่องเต้เยี่ยนจิ่งเฉินเปิดดู ภายในคือตราบัญชาการที่สามารถใช้สั่งการทหารส่วนหนึ่งของกองทัพชายแดนตะวันตกได้จริง“เจ้าหมายความว่าอย่างไร” พระองค์ทอดพระเนตรกุ้ยจงเหยา“กระหม่อมกลับเมืองหลวงเพื่อพักรักษาตัวตามที่ถวายฎีกา เมื่อไม่ได้อยู่กองทัพ ตราทหารย่อมไม่สมควรอยู่กับกระหม่อม” กุ้ยจงเหยายังคงคุกเ
You May Also Like
ท่านอ๋องกับพระชายาพาลูกหนีภัยธรรมชาติ
หลันซานอวี่147.1K viewsบุตรีอนุผู้ถูกทอดทิ้ง
หิมะที่ปลิดปลิว82.2K viewsใต้หล้าสยบรัก
จูน196.4K viewsชะตารักนางรอ
เทียนเหอ75.1K viewsเมื่อฉันทะลุมิติมาเป็นตัวประกอบที่ถูกรักในยุค 80
หลี่จินผิง245 viewsเกิดใหม่ครั้งนี้ไม่อาจหนีบทนางร้ายได้ ข้าขอแสดงให้สมใจท่าน
จิรัฐติกาล146 viewsยาพิษที่หวานที่สุด คืออ้อมกอดจากฮ่องเต้ทรราช!!
มาตารดา555 viewsข้ามมิติมาเป็นฮูหยินท่านเก้าพันปี แค่ไม่อยากมีเบบี๋ ทำไมต้อง
มนต์วธู118 views
