本棚
検索
ホーム / รักโบราณ / เกิดใหม่เป็นฮองเฮาร้ายสุดขั้ว / บทที่ 21

共有

บทที่ 21

作者: อักษรามณี
last update 公開日: 2026-08-05 10:31:32

"เพคะ...ทุกกลุ่มต้องมีสมุดลงเวลา เข้าออก รับของ ส่งของ พบใคร พูดคุยกับใคร ต้องบันทึกให้ครบ"

<
この本を無料で読み続ける
コードをスキャンしてアプリをダウンロード
前のチャプター 次のチャプター
ロックされたチャプター

最新チャプター

  • เกิดใหม่เป็นฮองเฮาร้ายสุดขั้ว   บทที่ 177

    “เพราะข้อเสนอมาจากกระหม่อม หากกระหม่อมเป็นผู้เสนอ เป็นผู้ดำเนินการ และยังเป็นผู้รับผลจากเสบียง กำลังทหารกับเสบียงก็จะกลับมารวมอยู่ในมือคนเดียว” กุ้ยจงเหยาตอบ เขาก้มศีรษะต่ำลง “นั่นขัดกับสิ่งที่กระหม่อมเพิ่งเสนอไปทั้งหมด”หลินเวยมองชายตรงหน้า นี่คือหมากสำคัญที่สุดของวันนี้ เขาเสนอระบบที่ดี แต่ไม่รับอำนาจจากระบบนั้น ไม่ขอตำแหน่ง ไม่ขอเงิน ไม่ขอควบคุม สิ่งเดียวที่เขาได้รับคือ...ชื่อเสียงเยี่ยนจิ่งเฉินจึงมีพระบัญชา “ให้กรมคลัง กรมกลาโหม และสำนักตรวจการร่วมกันจัดทำแผนทดลองตามข้อเสนอของกุ้ยจงเหยา เลือกสามเมือง ทดลองหนึ่งปี ทุกสามเดือนส่งผลเข้ามาเมืองหลวง”“รับพระบัญชา!” ขุนนางทั้งสามฝ่ายคุกเข่ากุ้ยจงเหยาก้มศีรษะ “ฝ่าบาททรงพระปรีชา”หลังเลิกประชุม ขุนนางหลายคนยังไม่รีบกลับ กลุ่มหนึ่งเข้าไปพูดคุยกับกุ้ยจงเหยา“ข้อเสนอวันนี้ยอดเยี่ยมจริง ๆ ท่านแม่ทัพ”“ไม่กล้ารับ”“หากใช้ได้ผล ปัญหาเสบียงชายแดนจะลดลงมาก”“ต้องรอดูผลก่อนขอรับ&rd

  • เกิดใหม่เป็นฮองเฮาร้ายสุดขั้ว   บทที่ 176

    กระทั่งเช้าวันหนึ่ง กุ้ยจงเหยากลับเป็นฝ่ายเดินหมากด้วยตนเอง ไม่ใช่ด้วยทหาร ไม่ใช่ด้วยเงิน แต่ด้วยฎีกาหนึ่งฉบับในท้องพระโรง ขุนนางฝ่ายพลเรือนและฝ่ายทหารยืนเรียงกันตามตำแหน่ง เยี่ยนจิ่งเฉินประทับบนบัลลังก์ หลินเวยนั่งอยู่ในตำแหน่งที่ได้รับอนุญาตให้ร่วมฟังราชกิจสำคัญตามระบบใหม่ เมื่อขันทีประกาศว่ากุ้ยจงเหยามีฎีกาถวาย สายตาหลายคู่ก็หันไปมอง“ทูลฝ่าบาท กระหม่อมมีเรื่องเกี่ยวกับระบบเสบียงชายแดนตะวันตกขอถวายความเห็นพ่ะย่ะค่ะ” แม่ทัพวัยกลางคนก้าวออกจากแถวเยี่ยนจิ่งเฉินมองเขา “ว่ามา”“กระหม่อมขอเสนอให้ยกเลิกระบบจัดซื้อเสบียงแบบรวมศูนย์บางส่วน และเปลี่ยนเป็นระบบแบ่งเขตรับผิดชอบ พร้อมตรวจสอบไขว้ระหว่างกองทัพ กรมคลัง และสำนักตรวจการพ่ะย่ะค่ะ”เพียงประโยคแรก หลินเวยก็เงยหน้าขึ้น นางตั้งใจฟังทันทีกุ้ยจงเหยากล่าวต่อ “หลายปีที่ผ่านมา เสบียงจากส่วนกลางต้องเดินทางไกลหลายพันลี้กว่าจะถึงชายแดน ระหว่างทางเกิดความเสียหาย สูญหาย และมีค่าใช้จ่ายขนส่งสูง หากเป็นฤดูฝน ถนนเสียหาย เสบียงบางส่วนไปถึงช้าจนทหารต้องลดอาหาร&rdquo

  • เกิดใหม่เป็นฮองเฮาร้ายสุดขั้ว   บทที่ 175

    “ฮองเฮาไม่ได้สนับสนุนข้าเพราะชอบข้า พระองค์เลื่อนตำแหน่งเพราะเห็นผลงาน หากวันหนึ่งข้าทำผิด พระองค์ก็จะเป็นคนแรกที่ลงโทษข้า”สาวใช้ก้มหน้า “บ่าวเข้าใจแล้วเพคะ”“และนั่นต่างหากที่ทำให้คนอย่างพระองค์น่าสนใจ” เสิ่นอันหรานมองราชโองการอีกครั้งสาวใช้ไม่เข้าใจแต่ไม่กล้าถามช่วงบ่าย อันเฟยแต่งกายตามตำแหน่งใหม่แล้วเดินทางไปตำหนักคุนหนิงเพื่อถวายความเคารพ เครื่องประดับบนศีรษะเพิ่มขึ้น ลวดลายบนอาภรณ์ประณีตกว่าเดิม แม้กระทั่งจำนวนคนติดตามก็เพิ่มตามฐานะ แต่เมื่อเข้ามาถึงด้านใน เสิ่นอันหรานกลับสั่งให้ทุกคนหยุดอยู่ด้านนอกนางเดินเข้ามาเพียงลำพังก่อนคุกเข่าลงต่อหน้าหลินเวย“หม่อมฉันถวายพระพรฮองเฮาเพคะ”หลินเวยมองนาง “ลุกขึ้น”“หม่อมฉันยังไม่ได้ขอบพระทัยเพคะ” อันเฟยไม่ลุก“ข้าไม่ได้เลื่อนตำแหน่งให้เจ้าเพื่อฟังคำขอบคุณ”“แต่หม่อมฉันต้องกล่าว หม่อมฉันเข้าวังมานาน แต่ไม่เคยคิดว่าจะมีวันนี้” เสิ่นอันหรานก้มศีรษะ“เพราะคิดว่าตนเ

  • เกิดใหม่เป็นฮองเฮาร้ายสุดขั้ว   บทที่ 174

    แต่คนที่ได้รับการกล่าวถึงมากที่สุดกลับเป็นเสิ่นอันหราน สนมตำแหน่งเล็กซึ่งไม่เคยแย่งชิงความโปรดปรานของฮ่องเต้ ไม่เคยมีตระกูลใหญ่หนุนหลัง และแทบไม่มีใครสนใจนางมาก่อน ตอนนี้กลับไม่มีใครกล้ามองข้ามอีกแล้วเช้าวันหนึ่ง หลินเวยนั่งอยู่ในตำหนักคุนหนิง มองรายงานผลงานของเสิ่นอันหรานที่ชิงหลัวรวบรวมมาให้ การตรวจพบการโกงเบี้ยหวัดนางกำนัล การปฏิเสธของกำนัลจากผู้เกี่ยวข้องกับคลัง การช่วยตรวจบัญชีฝ่ายใน เหตุไฟไหม้คลังผ้าที่นางเสี่ยงชีวิตนำบัญชีออกมา การยอมให้ตรวจสอบบิดาของตนเองโดยไม่ขอความช่วยเหลือ และล่าสุดคือการเปิดโปงเครือข่ายลักลอบขายเครื่องราชบรรณาการเมื่อวางทั้งหมดเรียงกันแล้ว แม้แต่หลินเวยก็ต้องยอมรับว่าเสิ่นอันหรานมีผลงานมากกว่าสนมหลายคนที่มีตำแหน่งสูงกว่านางชิงหลัววางชาลง “ฮองเฮากำลังคิดเรื่องที่ฝ่าบาทตรัสหรือเพคะ”“เรื่องเลื่อนตำแหน่ง?”“เพคะ”หลินเวยพยักหน้า “เจ้าคิดอย่างไร”ชิงหลัวชะงัก “ให้หม่อมฉันคิดหรือเพคะ”“เจ้าอยู่กับข้ามาตลอด เห็นสิ่งที่นางทำทั้งหมด ข้าอยา

  • เกิดใหม่เป็นฮองเฮาร้ายสุดขั้ว   บทที่ 173

    โจวไห่เริ่มบอกรายชื่อ เจ้าหน้าที่คลังสองคน ขันทีขนของสามคน พ่อค้าภายนอกสี่คน ทุกคนแบ่งผลประโยชน์กัน หลินเวยสั่งให้สำนักตรวจการรับคดีต่อทันที“ตรวจย้อนหลังทั้งหมด ผู้ใดเกี่ยวข้องให้ลงโทษตามความผิด ของที่ยังตามคืนได้ให้นำกลับคลัง เงินที่ขายไปแล้วให้ยึดคืนเท่าที่หาได้”“พ่ะย่ะค่ะ!”ข่าวแพร่ไปทั่วฝ่ายในอย่างรวดเร็ว ครั้งนี้ชื่อของอันผินดังขึ้นกว่าเดิมเพราะของที่ถูกยักยอกไม่ใช่เงินของนางกำนัลธรรมดา แต่เป็นเครื่องราชบรรณาการที่ถวายราชสำนัก การนำไปขายถือเป็นความผิดร้ายแรง ข้าราชบริพารจำนวนมากเริ่มพูดถึงนางด้วยความชื่นชม“อันผินตรวจบัญชีเก่งจริง ๆ ถ้าไม่ได้พระนาง ของคงหายต่ออีกหลายปี”“ได้ยินว่าพระนางตรวจแม้แต่ทะเบียนรถเข้าออกแล้วยังไม่เคยรับของจากใคร”คนที่เคยคิดว่านางเป็นเพียงสนมเล็กเริ่มเปลี่ยนท่าทีเมื่ออันผินเดินผ่าน ผู้ดูแลฝ่ายต่าง ๆ คำนับด้วยความเคารพมากขึ้น นางกำนัลบางคนถึงกับมองนางเหมือนคนที่สามารถช่วยพวกตนได้หากถูกเอาเปรียบ แต่เสิ่นอันหรานไม่ได้แสดงความพอใจหลังคดีถูกเปิดโปง หลิ

  • เกิดใหม่เป็นฮองเฮาร้ายสุดขั้ว   บทที่ 172

    “สำหรับเจ้า บัญชีสามสิบเล่มอาจหนักกว่าหีบเสียอีก”ชิงหลัวหลุดหัวเราะ เสิ่นอันหรานเองก็ยิ้มตาม บรรยากาศระหว่างนางกับหลินเวยดูใกล้ชิดขึ้นโดยไม่รู้ตัว“บิดาเจ้าเป็นอย่างไร” หลินเวยถาม“กลับไปทำงานตามปกติแล้วเพคะ”“ไม่โกรธที่เจ้าขอให้ข้าลงโทษหากเขามีความผิด?”“ท่านพ่อกลับบอกว่าถ้าหม่อมฉันมาขอให้ฮองเฮาละเว้น ท่านจะผิดหวังมากกว่าเพคะ”“ดูเหมือนบิดาเจ้าจะเป็นคนตรง”“บางครั้งตรงจนอยู่ในราชสำนักมาหลายสิบปีก็ยังเป็นเพียงขุนนางชั้นกลางเพคะ”“เจ้าพูดถึงบิดาแบบนี้เลยหรือ” หลินเวยหัวเราะ“ท่านพ่อพูดเองเพคะ” อันผินกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ท่านบอกว่าคนอื่นเลื่อนตำแหน่งเร็วกว่าท่านเพราะรู้จักพูดสิ่งที่ผู้ใหญ่ชอบฟัง ส่วนท่านพูดแต่สิ่งที่คิดว่าควรพูด”“แล้วเจ้าเหมือนเขาหรือไม่”คำถามนั้นทำให้เสิ่นอันหรานหยุดไปเล็กน้อยก่อนตอบอย่างอ่อนโยน “หม่อมฉันหวังว่าจะมีส่วนที่เหมือนเพคะ”หลินเวยไม

続きを読む

あなたも気に入るかもしれません

無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で！お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう！
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status