MasukShare
นำหนึ่งก้าวเสมอ
Tanggal publikasi:
2026-09-11 22:45:49
Bab terbaru
เกิดใหม่เพราะไฟร่าน ไม่มีที่สำหรับท่าน
จาซูยกมือขวางประตูห้องไว้ ก่อนที่นาลินจะปิดมันใส่หน้าเขา“พี่ขอคุยด้วย”“ข้าไม่อยากคุย”“แต่พี่อยากอธิบายเรื่องที่พูดไป” นาลินปล่อยมือจากประตูแล้วกอดอก “อธิบายมาสิ ข้าก็อยากรู้เหมือนกันว่าคำว่าเนลีไม่มีใครของท่านหมายความว่าอย่างไร”“พี่เพียงเห็นว่านางอยู่ตัวคนเดียว”“แล้วอย่างไร ข้ามีผัวสี่คนจึงไม่มีสิทธิ์เสียใจหรือ”“พี่ไม่ได้หมายความว่าเจ้าห้ามเสียใจ”“แต่ทุกครั้งที่ข้าไม่พอใจ ท่านจะเอาความน่าสงสารของนางมากดข้าไว้ตลอด นางไม่มีผัว นางไม่มีคนดูแล นางไม่มีที่พึ่ง แล้วมันเกี่ยวอะไรกับข้า”จาซูพยายามจับแขนนาง แต่นาลินถอยหนี“พี่แค่ไม่อยากให้เจ้าทำเกินไป”“หากสงสารมากก็ไปเป็นคนของนางเสีย นางจะได้มีใครสักที”“พี่ไม่ได้คิดแบบนั้นกับเนลี”“ข้าไม่เชื่อ”“พี่พูดความจริง”“ท่านปกป้องนางมากกว่าปกป้องความรู้สึกข้าเสียอีก แล้วจะให้ข้าเชื่ออะไร”“พี่กับนางจบกันไปนานแล้ว”“ปากบอกว่าจบ แต่พอนางร้องไห้ท่านก็สงสาร พอนางเจ็บท่านก็รีบไป พอนางโกหกท่านก็หาเหตุผลให้ แบบนี้บ้านข้าเรียกว่ายังตัดไม่ขาด” จาซูขมวดคิ้ว “บ้านเจ้า?” นาลินชะงัก ก่อนรีบตัดบท“ไม่ต้องสนใจ ข้าหมายถึงไม่ว่าที่ไหนก็เรียกเช่นนี้”“นาลิน
เกิดใหม่เพราะไฟร่าน ถ้านางไม่มายุ่งกับผัวข้า
นาลินเดินออกจากบ้านพร้อมตะกร้าในมือ เลอต้า ปาโก้กับมูก้ารีบตามออกมา ส่วนจาซูยังยืนอยู่ข้างใน“พี่นาลินจะไปหาหัวหน้าเผ่าจริงหรือ” ปาโก้ถาม“จริง ข้าพูดไปแล้วจะให้กลับเข้าไปนั่งฟังพี่ใหญ่ของเจ้าปกป้องนางต่อหรือ”“ข้าถือตะกร้าให้” เลอต้ายื่นมือมานาลินส่งให้โดยไม่ปฏิเสธ ก่อนเดินตรงไปยังบ้านของหัวหน้าเผ่าเมื่อไปถึง หัวหน้าเผ่ากำลังนั่งตรวจเครื่องมือล่าสัตว์อยู่หน้าบ้าน เขาเงยหน้ามองคนทั้งสี่ ก่อนวางมีดในมือลง“มีเรื่องอะไรกันอีก”“ข้ามีของบางอย่างอยากให้ท่านดู” นาลินตอบเลอต้าวางตะกร้าลงแล้วเปิดผ้าที่คลุมอยู่ด้านบน หัวหน้าเผ่าหยิบถ้วยของเนลีขึ้นมามอง“นี่คือถ้วยที่พบข้างตัวเนลีตอนหมดสติ” เลอต้าบอก“ข้ากับแม่เฒ่าตรวจแล้ว ภายในมีรากหญ้าเย็นปะปนอยู่ ปริมาณมากกว่าที่ใช้รักษาคนทั่วไป”“แม่เฒ่าเป็นผู้ให้นางหรือ”“ไม่ใช่” นาลินตอบ“แม่เฒ่าให้นางเพียงใบช่วยให้นอนหลับ ส่วนรากหญ้าเย็น เนลีไปหามาจากไหนไม่มีใครรู้”หัวหน้าเผ่าวางถ้วยกลับลงในตะกร้า“แล้วเจ้าต้องการให้ข้าทำอะไร”“ตรวจสอบเรื่องการตายของทามอกกับบูรันใหม่”“ถ้วยนี้เกี่ยวข้องกับสองคนนั้นหรือ”“ไม่เกี่ยวโดยตรง ข้าไม่ได้จะเอาถ้วยใบเดียวมาบอ
เกิดใหม่เพราะไฟร่าน ยังรักมันอยู่ใช่หรือไม่
จาซูเดินตามนาลินเข้าไปในห้อง ก่อนเห็นนางยกตะกร้าใส่หลักฐานออกมาจากใต้หีบเสื้อผ้า“เจ้าจะเอาของพวกนั้นไปไหน”นาลินเปิดผ้าที่คลุมอยู่ด้านบน ตรวจดูถ้วยของเนลี ห่อเห็ดขอนขาวแห้งและรายการคำบอกเล่าที่รวบรวมไว้“เอาไปให้หัวหน้าเผ่า”“เรื่องถ้วยยาหรือ”“ทุกเรื่อง ข้าจะขอให้หัวหน้าเผ่าตรวจสอบการตายของทามอกกับบูรันใหม่” จาซูหยุดอยู่ตรงหน้า“พี่ไม่ได้ห้ามเรื่องถ้วย เนลีตั้งใจกินสมุนไพรทำให้อ่อนแรงจริง แต่เรื่องนี้พิสูจน์ไม่ได้ว่านางฆ่าผัวตัวเอง”“ข้ารู้ว่ามันไม่ใช่หลักฐานโดยตรง”“แล้วเหตุใดต้องเอาทุกอย่างไปให้หัวหน้าเผ่าตอนนี้” นาลินเงยหน้ามองเขา“เพราะถ้ารอให้ท่านเห็นด้วย ข้าคงต้องรอจนเนลีฆ่าคนต่อหน้าท่าน”“นาลิน เรื่องนี้เกี่ยวกับชีวิตคน จะตัดสินจากความสงสัยไม่ได้”“ข้าไม่ได้ขอให้หัวหน้าเผ่าจับนางไปลงโทษทันที ข้าแค่ขอให้ตรวจสอบใหม่ หรือแม้แต่การตรวจสอบก็ยังมากเกินไปสำหรับน้องสาวของท่าน”“พี่ไม่ได้พูดเช่นนั้น”“แต่ท่านขวางข้าทุกครั้ง แล้วปิดท้ายว่าไม่ได้เข้าข้างนาง ข้าฟังจนจำได้แล้ว” เลอต้าเดินเข้ามาพร้อมปาโก้กับมูก้า เขามองตะกร้าในมือนาลิน ก่อนถามว่าเกิดอะไรขึ้น“พี่ใหญ่ไม่ต้องการให้นาลินนำหลั
เกิดใหม่เพราะไฟร่าน คนละเรื่องกัน
เลอต้าวางถ้วยของเนลีลงตรงหน้าหญิงชรา ก่อนใช้ปลายไม้เขี่ยคราบสีน้ำตาลที่ติดอยู่ก้นถ้วยออกมาหลังกลับจากบ้านเนลี ทุกคนมารวมตัวกันที่บ้านของนาลินเพื่อดูว่าภายในถ้วยมีอะไร จาซูนั่งอยู่ฝั่งหนึ่ง ส่วนปาโก้กับมูก้ายืนดูอยู่ข้างเลอต้าหญิงชราหยิบคราบสมุนไพรขึ้นมาดม ก่อนแตะปลายลิ้นเพียงเล็กน้อยแล้วรีบบ้วนทิ้ง“นี่ไม่ใช่ใบที่ข้าให้เด็กนำไป”“เป็นสมุนไพรชนิดใด” จาซูถามเลอต้าบดคราบที่เหลือด้วยปลายไม้ กลิ่นขมจึงชัดขึ้น“มีรากหญ้าเย็นผสมอยู่”“แน่ใจหรือ” จาซูถามซ้ำ“ข้าเคยใช้ตอนรักษาคนที่มีอาการเกร็ง กลิ่นของมันจำง่าย” เลอต้าตอบ “ปริมาณในถ้วยก็มากกว่าที่ใช้รักษาอาการทั่วไปหลายเท่า” หญิงชราพยักหน้า “หากกินเข้าไปมากเช่นนี้ ร่างกายจะอ่อนแรง ตัวเย็นและหมดสติ นางโชคดีที่ฟื้นขึ้นมาเร็ว”นาลินนั่งมองถ้วยอยู่บนที่นอน มือข้างหนึ่งเล่นกำไลที่ข้อมือโดยไม่เข้าไปแตะคราบยา“ท่านให้สมุนไพรชนิดนี้แก่นางหรือไม่”“ไม่ได้ให้” หญิงชราตอบทันที “เมื่อหลายวันก่อนนางเคยถามถึง แต่ข้าเตือนว่าไม่ให้แตะต้อง วันนี้เด็กมาขอเพียงใบช่วยให้นอนหลับ ข้าก็มอบให้ตามที่ขอ”“ในบ้านของท่านมีอะไรหายไปหรือเปล่า”“ข้าตรวจดูแล้ว รากหญ้าเ
เกิดใหม่เพราะไฟร่าน นำหนึ่งก้าวเสมอ
หญิงชราย่อตัวลงตรวจลมหายใจของเนลี ก่อนแตะหลังมือกับหน้าผากของนาง“ยังหายใจอยู่ แต่ตัวเย็นมาก ช่วยกันยกขึ้นเตียงก่อน”จาซูกับเลอต้าจึงช่วยกันประคองร่างเนลีขึ้นมา หญิงชรายืนอยู่ข้างเตียงตลอด ส่วนหญิงผู้ดูแลบ้านหญิงหม้ายกับมูก้าคอยมองอยู่ใกล้ประตูนาลินไม่ได้เดินเข้าไปขวาง นางยืนกอดอกอยู่ด้านหลังปาโก้ สายตามองถ้วยน้ำสีน้ำตาลข้างเตียงมากกว่าคนหมดสติระหว่างที่จาซูกำลังวางเนลีลงบนเตียง เปลือกตาของนางก็ขยับ ก่อนลืมขึ้นช้าๆ“พี่จาซู...”เนลีเรียกเสียงเบาแล้วเอนตัวซบเข้าหา มือข้างหนึ่งคว้าเสื้อของเขาไว้แน่น จาซูชะงัก ก่อนรีบวางนางลงบนเตียงแล้วแกะมือออก“เจ้าฟื้นแล้วก็นอนดีๆ”เขาถอยออกมาทันที นาลินเดินเข้ามาพอดีจึงเห็นมือของเนลียังค้างอยู่ตรงชายเสื้อของจาซู“ฟื้นแล้วหรือ” นาลินถาม“จังหวะดีจริงๆ พอดีกับตอนผัวข้าอุ้มขึ้นเตียงเลย”“ข้าไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น” เนลีตอบเสียงอ่อน“พอลืมตาก็เห็นพี่จาซูอยู่ตรงหน้า”“คนอยู่เต็มบ้าน แต่เห็นแค่เขาคนเดียว สายตาเจ้าช่างเลือกมองดีเหลือเกิน” จาซูหันมามองนาลิน“นางเพิ่งฟื้น อย่าเพิ่งพูดกันตอนนี้เลย”“ข้าก็แค่ถาม ไม่ได้กระชากนางลงจากเตียงเสียหน่อย”นาลินตอบแล้วเ
เกิดใหม่เพราะไฟร่าน มาไม้ไหนอีก
เด็กชายเดินเข้าไปหาเนลีตามที่นางเรียก ก่อนมองกลับไปทางบ้านของนาลินอย่างลังเล“ท่านเรียกข้าหรือ”“ใช่ เข้ามาใกล้ๆ สิ ข้ามีเรื่องให้ช่วย” เนลีพาเด็กเข้าไปในบ้านแล้วหยิบผลไม้แห้งสองชิ้นส่งให้“นำตะกร้าใบนี้ไปหาแม่เฒ่า บอกว่าข้ารู้สึกไม่มีแรงและนอนไม่หลับ ขอสมุนไพรแบบเดียวกับที่นางเคยให้มาอีกหนึ่งห่อ”เด็กชายรับตะกร้ามาถือ “เหตุใดท่านไม่ไปเอง”“ข้าเวียนหัว เดินไปไม่ไหว”“ให้ข้าเรียกคนมาช่วยไหม”“ยังไม่ต้อง หากข้าหมดสติหรือเรียกไม่ตอบ เจ้าค่อยไปตามพี่จาซู เขาเคยดูแลข้าตอนป่วย จึงรู้ว่าต้องทำอย่างไร”“แต่หัวหน้าเผ่าบอกว่าไม่ให้ท่านไปหาพี่จาซูแล้ว”“ข้าไม่ได้ไปหาเขาเสียหน่อย” เนลีลูบศีรษะเด็ก “หากคนกำลังจะตาย กฎพวกนั้นก็ไม่สำคัญหรอก รีบไปเถอะ แล้วผลไม้นั่นเป็นของเจ้า”เด็กชายพยักหน้า ก่อนถือตะกร้าวิ่งไปทางบ้านของหญิงชราเมื่อเสียงฝีเท้าหายไป เนลีจึงปิดประตูแล้วหยิบห่อใบไม้แห้งออกมาจากใต้เสื่อ นางแบ่งสมุนไพรจำนวนหนึ่งใส่ถ้วย เติมน้ำอุ่นแล้วคนจนสีของน้ำเปลี่ยนเป็นน้ำตาลเข้มกลิ่นขมลอยขึ้นมา เนลีลังเลเพียงครู่เดียวก่อนยกถ้วยดื่มจนเกือบหมดนางวางถ้วยไว้ข้างเตียงแล้วนั่งรอ ไม่นานปลายนิ้วเริ่มเ
เกิดใหม่เพราะไฟร่าน เข้าหอ
“ไม่คิดเลยว่าทรวดทรงของเจ้าจะงดงามไม่แพ้เนลีเลยแม้แต่น้อย ข้าตัดสินใจไม่ผิดจริงๆ ที่เลือกเจ้า” จาซูกระซิบเสียงพร่า นัยน์ตาหื่นกระหายฉายชัดเมื่อพินิจเรือนร่างขาวนวลระหง ที่ปรากฏแก่สายตาท่ามกลางแสงสลัวของตะเกียงน้ำมันทรวงอกอวบขนาดใหญ่เมื่อเปลือยเปล่าจากอาภรณ์ ช่างเย้ายวนยั่วใจเสียจนจาซูรู้สึกร้อนวาบ
เกิดใหม่เพราะไฟร่าน นาลิน
กลิ่นสาบดิน กลิ่นเหงื่อไคลชวนสะอิดสะเอียน และกลิ่นเหล้าต้ม อบอวลอยู่ภายในกระท่อมไม้ไผ่หลังย่อม เสียงเฉลิมฉลองอย่างบ้าคลั่งของพวกผู้ชายในชนเผ่าดังก้องอยู่ข้างนอก สลับกับเสียงหัวเราะรื่นเริงของผู้คนในครอบครัวฝ่ายเจ้าสาวที่เพิ่งจะนับเงินค่าน้ำนมเสร็จสิ้น... เงินค่าน้ำนมที่แลกกับตัวเธอ‘นาลิน’ เด็กสาวว
เกิดใหม่เพราะไฟร่าน ไม่เด็กแล้วล่ะ
“พูดแบบนี้หมายความว่าไง? พี่เชื่อมันงั้นรึ?” นาลินโวยขึ้นอย่างไม่พอใจ เมื่อจาซูหันมาถามเธอแบบนั้น“ข้าพูดตามที่เห็น” จาซูตอบอ้อมแอ้ม“อ๋อ...ก็ใช่น่ะสิ พี่กับมันเคยรักกันมาก่อน จะเข้าข้างกันก็คงไม่แปลกหรอก” นาลินพูดประชดประชัน“อย่ามาพูดแบบนี้นะนาลิน ข้าเห็นแบบไหน ข้าก็พูดแบบนั้น ดูสภาพเจ้ากับสภาพเน
เกิดใหม่เพราะไฟร่าน อริตัวเป้ง
แจมในร่างของนาลินตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกเพลียเล็กน้อย แต่ร่างกายกลับดูกระปรี้กระเปร่าขึ้นกว่าวันแรกมาก วันนี้เธอตั้งใจจะออกไปเดินเล่นรอบ ๆ หมู่บ้านเพื่อสำรวจลู่ทางและดูสภาพแวดล้อมรอบตัวเสียหน่อย เพราะตั้งแต่มาอยู่ที่นี่เธอก็อยู่แต่ในกระท่อมบำเรอความสุขให้ผัวทั้งสองคนจนแทบไม่ได้เห็นเดือนเห็นตะวันห
Anda juga akan menyukai
ทะลุมิติมาเป็นอดีตคนรักของพระเอก
ซูเล่อเหยียน4.7K Dibacaสามีข้าเป็นมากกว่าชายพิการ
กัญจารีย์3.3K Dibacaเยว่หัว แม่ครัวจิ๋วแสบสะท้านภพ
สุขนิรันดร์2.7K Dibacaหยางเสี้ยว หนูน้อยหัวใจแกร่ง
จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ33.0K Dibacaหนิงอันดรุณีน้อยผู้พลิกชะตา
คุณแม่แฝดสาม3.0K Dibacaทะลุมิติมาเป็นนางร้ายที่ทุกคนสาป!
ยี่สิบห้าเมษา ฯ.363 Dibacaเพราะงูตัวนั้นคือรักเก่าของฉัน
Tawan miki500 Dibacaเซียนสาวเจ้าโอสถ
เสี่ยวล่า1.1K Dibaca
