อริตัวเป้ง

แจมในร่างของนาลินตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกเพลียเล็กน้อย แต่ร่างกายกลับดูกระปรี้กระเปร่าขึ้นกว่าวันแรกมาก วันนี้เธอตั้งใจจะออกไปเดินเล่นรอบ ๆ หมู่บ้านเพื่อสำรวจลู่ทางและดูสภาพแวดล้อมรอบตัวเสียหน่อย เพราะตั้งแต่มาอยู่ที่นี่เธอก็อยู่แต่ในกระท่อมบำเรอความสุขให้ผัวทั้งสองคนจนแทบไม่ได้เห็นเดือนเห็นตะวัน

หญิงสาวเดินเลาะไปตามทางเดินภายในหมู่บ้าน ชนเผ่านี้ตั้งรกรากอยู่กลางหุบเขา บ้านเรือนส่วนใหญ่สร้างจากไม้ไผ่และมุงหลังคาด้วยจากเหมือนกระท่อมของจาซู ผู้คนในเผ่าแต่งกายด้วยชุดผ้าฝ้ายสีเข้มและประดับด้วยลูกปัดหิน

ผิวพรรณและความสะอาดสะอ้านของเธอนั้นดูดีกว่าผู้หญิงคนอื่นในเผ่ามาก ก็แน่ล่ะตอนนี้เธอไม่ได้ออกไปทำไร่ทำสวนให้ผิวเสียเหมือนคนอื่น มีหน้าที่นอนรอผัวกลับมาป้อนความสุขให้อย่างเดียว ผิวพรรณมันก็ต้องผุดผ่องเป็นธรรมดา

ระหว่างที่กำลังเดินดูโน่นดูนี่เพลินๆ เสียงฝีเท้ากระแทกกระทั้นก็ดังขึ้นจากด้านหลัง พร้อมกับร่างของหญิงสาวคนหนึ่งที่เดินตรงเข้ามาหาเธอด้วยสีหน้าบูดบึ้งและดวงตาที่เต็มไปด้วยความโกรธแค้น หญิงสาวคนนั้นคือ เนลีน้องสาวของนาลินนั่นเอง

“อีนาลิน!” เนลีตวาดลั่นเสียงดัง

ยังไม่ทันที่คนถูกเรียกจะได้ตั้งตัว เนลีก็พุ่งเข้ามาคว้าไหล่เธอไว้แน่นแล้วง้างมือตบเข้าที่ใบหน้าของเธออย่างสุดแรง

เพียะ!

ใบหน้าหวานหันไปตามแรงตบ ความเจ็บแสบแล่นริ้วขึ้นมาบนแก้มทันที นาลินยกมือขึ้นกุมแก้มตัวเอง ดวงตาคู่เฉี่ยวจ้องมองคนตรงหน้าด้วยความโกรธจัด ความไม่ยอมคนของแจมแล่นพล่านขึ้นมาจนตัวสั่น ชีวิตก่อนหน้านี้เธอก็ไม่เคยยอมให้ใครมาตบหัวแบบนี้! แล้วอีเด็กนี่เป็นใครอยู่ๆ ก็เดินมาตบหน้าเธอแบบนี้ มีหรือคนอย่างแจมจะยอมยืนเฉยๆ ให้ตบ

“มึงตบกูทำไมอีเด็กบ้า!” แจมตะคอกกลับเสียงดังลั่น สรรพนามที่เปลี่ยนไปทำให้เนลีชะงักไปเล็กน้อยด้วยความตกใจ เพราะปกติพี่สาวของเธอจะมีนิสัยหัวอ่อน ยอมคน และอ่อนแอมาก เวลาที่โดนรังแกก็ทำได้แค่นอนร้องไห้

“ทำไมกูจะตบมึงไม่ได้! มึงมันหน้าด้าน หน้าไม่อาย มึงแย่งพี่จาซูไปจากกู!” เนลีโวยวายทวงคนรักเก่าด้วยความเคียดแค้น

“พี่จาซูเขารักอยู่กับกู มึงก็รู้ดีอยู่แก่ใจ! แต่เพราะแม่ของเขาชอบมึง มึงเลยเสนอหน้าแต่งงานเข้าบ้านเขา มึงมันอีตัวขัดขวางความสุขของกู!” แจมได้ยินดังนั้นก็หัวเราะออกมาดังลั่น ที่แท้ก็เรื่องแย่งผู้ชายเองน่ะเหรอ

“กูไม่ได้แย่ง! เขามาฉุดกูเอง มึงอยากได้เขานักทำไมไม่เสนอตัวให้เขาฉุดมึงไปล่ะ มายืนเหวี่ยงวีนตบกูแบบนี้มึงคิดว่าพี่จาซูเขาจะหันมาชอบมึงหรือไง อีหน้าโง่!” แจมด่าสวนกลับอย่างไม่ยอม

“นี่มึง....”

“แหม...น่าเสียดายจริงๆ ถ้ามึงได้ยินตอนที่กูขึ้นขย่มแท่งใหญ่ๆ ยาวๆ ของพี่จาซู แล้วเขาร้องครางว่านาลินจ๋า...พี่โชคดีจริงๆ ที่ได้เจ้าเป็นเมีย มึงคงอกแตกตายแน่”

“มึง....อีหน้าด้าน พูดออกมาได้ไม่รู้จักอาย”

“โถๆๆๆ มายืนแหกปากจะแย่งผัวคนอื่นยังไม่อาย แค่เล่าเรื่องเอากับผัวตัวเองทำไมกูต้องอายด้วย มึงนั่นแหละหน้าด้าน”

“มึงด่ากูเหรออีนาลิน! มึงตาย!” เนลีโกรธจนหน้าดำหน้าแดง ง้างมือจะเข้ามาตบพี่สาวอีกรอบด้วยความโมโห

แต่ว่าครั้งนี้นาลินไม่ยอมเป็นเป้านิ่งยืนให้ตบง่ายๆ อีก เธอสวนกลับทันทีก่อนที่เนลีจะจู่โจมเธอได้ มือบางคว้าข้อมือของเนลีที่กำลังจะฟาดลงมาไว้แน่น แล้วออกแรงผลักบิดอย่างแรงจนเนลีเสียหลักล้มลงไปกองกับพื้นดิน

จากนั้นนาลินก็ไม่รอช้าเธอพุ่งตัวเข้าไปคร่อมร่างของน้องสาวไว้ทันที มือน้อยๆ จิกกระชากเส้นผมของเนลีให้หงายขึ้นแล้วง้างมือตบสวนกลับไปไม่ยั้งมือ

เพียะ! เพียะ! เพียะ!

เสียงฝ่ามือกระทบหน้าเนลีดังลั่น ดินแดงเปรอะเปื้อนตามเนื้อตัวของทั้งคู่ เนลีร้องกรี๊ดๆ ด้วยความเจ็บและตกใจสุดขีด ไม่คิดว่าพี่สาวที่เคยอ่อนแอ จะสู้คนและตบหนักมือหนักขนาดนี้

นาลินทั้งจิกผมทั้งตบซ้ายตบขวาฉีกเสื้อผ้าสวนกลับจนสะใจ เพื่อสั่งสอนอีเด็กปากดีให้รู้สำนึกว่ากำลังเล่นอยู่กับใคร ในชีวิตเก่าเธอตามตบกับพวกเมียน้อยเมียเก็บมานับไม่ถ้วน ฝีมือการตบของอีเด็กชนเผ่าแค่นี้ไม่ได้กินเธอหรอก

“ปล่อยกูนะอีนาลิน! กูเจ็บ!” เนลีร้องโวยวายพยายามดิ้นรนต่อต้าน แต่นาลินก็กดร่างเธอไว้แน่นด้วยแรงทั้งหมดที่มี

“มึงเก่งนักไม่ใช่เหรอเมื่อกี้! ตบกูก่อนทำไม! อีเด็กเวร มานี่เลยมึง!” นาลินด่าไปตบไปอย่างเอาเป็นเอาตาย

เพียะ! เพียะ!

เนลีหน้าตาบวมช้ำ เลือดกำเดาไหลซึมจากมุมปากและจมูก สิ้นฤทธิ์สิ้นแรงสู้ฝีมือการตบของแจมไม่ไหว ได้แต่ร้องไห้โฮด้วยความเจ็บปวด

“นาลิน! หยุดนะ! พวกเจ้าทำอะไรกัน!” เสียงทุ้มของจาซูดังขึ้นจากด้านหลัง ทำให้นาลินยั้งมือและยอมผละออกจากน้องสาว

ชายหนุ่มรีบเข้ามาคว้าเอวบางของเธอ แล้วออกแรงดึงร่างของภรรยาออกจากตัวเนลี จาซูมองเมียตัวเองด้วยความตกใจ และแปลกใจเป็นอย่างมากที่เห็นนาลินมีท่าทางเกรี้ยวกราดผิดหูผิดตา

คนอย่างเธอน่ะหรือตบน้องสาวเสียจนเลือดตกยางออกขนาดนี้ ส่วนเนลีพอเห็นจาซูมาก็รีบคลานเข้าไปเกาะแข้งเกาะขาร้องไห้โฮ ฟ้องพี่เขยที่เป็นอดีตคนรักทันที

“พี่จาซูจ๋า... พี่นาลินมันทำร้ายข้า ข้าแค่มาเดินเล่นแล้วเจอหน้าท่านพี่ แต่ท่านพี่ก็เข้ามาตบข้า ตบเอาๆ จนข้ามีสภาพแบบนี้ พี่จาซูข้าเจ็บไปหมดแล้ว” เนลีบีบน้ำตาเล่าความเท็จหวังให้จาซูเกลียดพี่สาว

จาซูขมวดคิ้วหนาหันมามองนาลินที่กำลังยืนหอบหายใจ และจัดเสื้อผ้าของตัวเองให้เข้าที่

“มันเกิดอะไรขึ้นนาลิน ทำไมเจ้าถึงต้องลงไม้ลงมือกับน้องรุนแรงขนาดนี้”