Semua Bab เกิดใหม่เพราะไฟร่าน: Bab 1 - Bab 8

กลิ่นสาบดิน กลิ่นเหงื่อไคลชวนสะอิดสะเอียน และกลิ่นเหล้าต้ม อบอวลอยู่ภายในกระท่อมไม้ไผ่หลังย่อม เสียงเฉลิมฉลองอย่างบ้าคลั่งของพวกผู้ชายในชนเผ่าดังก้องอยู่ข้างนอก สลับกับเสียงหัวเราะรื่นเริงของผู้คนในครอบครัวฝ่ายเจ้าสาวที่เพิ่งจะนับเงินค่าน้ำนมเสร็จสิ้น... เงินค่าน้ำนมที่แลกกับตัวเธอ‘นาลิน’ เด็กสาววัยออกเรือน นั่งคุดคู้อยู่บนฟูกนอนเก่า ๆ ทั่วทั้งร่างของเธอสั่นเทาด้วยความตื่นตระหนกและหวาดกลัว หยาดน้ำตาไหลพรากอาบสองแก้ม เครื่องประดับลูกปัดหินที่สวมอยู่บนศีรษะสั่นกระทบกันจนเกิดเสียง รอยช้ำแดงเถือกที่ข้อมือทั้งสองข้างจากการถูกฉุดลากและพันธนาการอย่างไม่ปรานีปราศรัยยังคงเจ็บแปลบเธอกำลังจะถูกส่งเข้าหอ... ไม่ใช่กับชายคนรักที่เธอฝากฝังหัวใจไว้ แต่เป็นกับผู้ชายสี่คนที่เป็นพี่น้องร่วมสายเลือดกัน! ตามประเพณีโบราณอันป่าเถื่อนของชนเผ่า สตรีที่แต่งงานเข้าบ้านนี้จะต้องตกเป็นภรรยาของพี่น้องทุกคนในตระกูล มันคือจารีตที่ฝังรากลึก แต่สำหรับนาลินที่รักมั่นในชายคนรักเพียงคนเดียว มันไม่ต่างอะไรกับนรกบนดินแอด...เสียงประตูไม้ไผ่ขยับลั่นพร้อมร่างสูงใหญ่ของ ‘จาซู’ พี่ชายคนโตของบ้านก้าวเข้ามา กลิ่นเหล้าเถื่อนฉุ

กลิ่นน้ำหอมราคาแพง กลิ่นบุหรี่นอก และกลิ่นแอลกอฮอล์เกรดพรีเมียม อบอวลอยู่ภายในห้องเพนต์เฮาส์หรูใจกลางเมือง เสียงเพลงจังหวะเร้าใจ จากลำโพงบลูทูธราคาหลักแสนดังก้องอยู่ภายในห้อง สลับกับเสียงหอบหายใจกระเส่าอย่างบ้าคลั่งของชายหญิงคู่หนึ่งที่กำลังเริงรักกันอยู่บนเตียงกว้าง กองธนบัตรปึกใหญ่ที่วางอยู่บนโต๊ะหัวเตียง เป็นเงินค่าตัวที่แลกกับความสุขในค่ำคืนนี้‘แจม’ หญิงสาววัยยี่สิบแปดปี ผู้มีใบหน้าสวยเฉี่ยว และเรือนร่างเซ็กซี่เย้ายวน ก็แน่ล่ะเธอทุ่มเงินตั้งมากมายเพื่อให้ได้ใบหน้าและรูปร่างนี้มาเธอกกำลังนอนทอดกายรับสัมผัสเร่าร้อนจากเทรนเนอร์หนุ่มรุ่นน้องหุ่นล่ำสัน ทั่วทั้งร่างของเธอร้อนรุ่มไปด้วยไฟราคะและความต้องการที่ไม่มีวันเติมเต็ม หยาดเหงื่อผุดซึมตามผิวเนียนละเอียด เนื้อตัวของเธอแดงเป็นจ้ำตาม rอยบีบของมือหนา เขาทั้งฟัดทั้งขย้ำเธออย่างรุนแรงตามคำร้องขอ“แรงกว่านี้อีกได้ไหม กระแทกแรงๆ เลยอาร์ท” เสียงหวานร้องกระเส่าเธอกกำลังเสพสมอยู่กับชายชู้... อาร์ทไม่ใช่สามีของเธอ สามีของเธอนั้นแก่คราวพ่อจนไม่สามารถมอบความสุขให้กับเธอได้อีกแล้ว ที่เธอแต่งงานกับเขาก็เพราะเงิน ความสุขบนเตียงนั้นเธอจึงต้องหากั

“ที่นี่คือที่ไหน....”แจมพยายามยันตัวลุกขึ้นนั่ง ทั่วทั้งร่างร้าวรานจนแทบขยับไม่ไหว สติของเธอยังคงหมุนคว้าง ภาพสุดท้ายในหัวคือเพนต์เฮาส์หรู เสี่ยวิชัยสาดกระสุนปืนรัวเข้าใส่กลางอกจนร่างพรุน แต่ทำไมตอนนี้เธอถึงยังไม่ตาย?เธอก้มมองตัวเองด้วยความตกใจ หน้าอกไม่มีแผลเหวอะหวะ ไม่มีรอยเลือด มีเพียงผิวเนื้อเนียนขาวที่มีรอยช้ำแดงตามข้อมือและข้อเท้า ทรวงอกอวบอัดขนาดใหญ่มีรอยบีบเค้นจนขึ้นสีช้ำ และชุดที่สวมอยู่ก็ไม่ใช่ชุดนอนไม่ได้นอน แต่เป็นเศษผ้าฝ้ายหยาบ ๆ สีเข้มที่ขาดวิ่นแจมกวาดสายตามองรอบห้อง แสงสลัวของตะเกียงน้ำมันส่องให้เห็นผนังไม้ไผ่และหลังคามุงจากเก่า ๆ กลิ่นสาบดิน กลิ่นเหล้าต้ม และกลิ่นคาวราคะที่ยังคละคลุ้งอยู่บนฟูกนอน โชยเข้าจมูกจนชวนคลื่นไส้ สภาพซอมซ่อแบบนี้ไม่มีทางอยู่ในกรุงเทพฯ แน่ ๆ“นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันวะเนี่ย!” หญิงสาวสบถออกมาอย่างหัวเสีย แต่เสียงที่เปล่งออกมากลับเป็นเสียงของเด็กสาวแรกรุ่น ไม่ใช่เสียงของเธอเลยสักนิดด้วยความตื่นตระหนก แจมพยุงร่างกายที่บอบช้ำตะเกียกตะกายลุกขึ้นจากฟูก ขาทั้งสองข้างอ่อนแรงจนแทบก้าวไม่ออก แต่สัญชาตญาณบอกให้เธอต้องหนี หญิงสาวพาตัวเองที่มีเพียงผ้าผืนบา

หลังจากคืนเข้าหอผ่านพ้นไปแล้ว แจมในร่างของนาลินก็เริ่มต้นใช้ชีวิตตามปกติในชนเผ่าโดยไม่มีท่าทีขัดขืนอีกเลย และเธอก็พบว่าชีวิตใหม่ในร่างนี้มันช่างสบายเสียจริงๆเพราะจารีตของตระกูลนี้กำหนดไว้ว่า สตรีที่เป็นเมียร่วมของสี่พี่น้อง ถือเป็นสมบัติล้ำค่าที่ต้องได้รับการดูแลเอาใจใสอย่างดีที่สุด ผัวทั้งสี่คนเอาอกเอาใจเธอดีมาก ทุกคนต่างขยันทำงานหนักเพื่อหาเลี้ยงเธอ พี่ใหญ่จาซูคอยคุมอำนาจดูแลความเรียบร้อย น้องๆ ทั้งสามคนของเขาขยันออกไปล่าสัตว์ หาเนื้อสัตว์ป่ามาทำอาหารให้เธอกินทุกวัน “นาลินทำอะไรไม่เป็นสักอย่างแบบนี้ พี่จาซูจะไม่อายคนอื่นหรือจ๊ะ” หญิงสาวนั่งเบียดสามีที่กำลังรับคมมีด อกกลมของเธอเบียดเสียดแขนแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามของเขา จนจาซุขนลุกซ่านไปทั้งตัว“เจ้าจะต้องทำอะไรเล่า พวกพี่สี่คนคอยดูแลเข้าก็เพียงพอแล้ว”“กับข้าวนาลินก็ทำไม่ได้ ไปไร่ก็ร้อน ล่าสัตว์ยิ่งทำไม่เป็น นาลินไม่เห็นประโยชน์ของตัวเองเลยนี่จ๊ะ” หญิงสาวทำเสียงอ่อนเสียงหวานออดอ้อน จาซูวางมีดในมือลง แล้วหันไปโอบกอดเอวบางของเมียอย่างหวงแหน“เจ้าจะทำให้เหนื่อยทำไมกัน กับข้าวเลอต้าก็ทำอยู่แล้ว ไร่พวกพี่ทั้งสี่คนทำกันเองไหว เจ้าจะต