Mag-log inShare
บทที่ 8
Pinakabagong kabanata
เกิดใหม่เพื่อทวงแค้นให้ลูก บทที่ 8
ร็อคโคจ้องมองตัวอักษรสีขาวดำบนแผ่นกระดาษ ดวงตาของเขาเบิกโพลง"มัตเตโอ!" เขาคำรามลั่นมัตเตโอหน้าซีดเผือดราวกับคนเห็นผี เขาก้าวถอยหลังพลางโบกมือปฏิเสธพัลวัน"ร็อคโค ฟังฉันอธิบายก่อน! ตอนนั้นพวกเราแค่เมา! มันเกิดขึ้นแค่ครั้งเดียวจริง ๆ!""ตอแหล!" ร็อคโคตะโกนลั่นพร้อมกับชักปืนออกมาแต่คนของฉันไวกว่าบอดี้การ์ดสองคนของฉันพุ่งเข้าชาร์จ ปลดอาวุธปืน และกดแขนทั้งสองข้างของเขาไว้แน่นร็อคโคสติแตกอย่างบ้าคลั่ง เขาสะบัดตัวหลุดออกไปแล้วพุ่งเข้าใส่กระแทกมัตเตโอ ก่อนจะกระหน่ำหมัดเข้าใส่ใบหน้าน้องชายแท้ ๆ ของตัวเอง"มึงแอบเอากับเมียกูเหรอวะ?! ปล่อยให้กูเลี้ยงลูกนอกคอกของมึงมาตั้งสิบปีเนี่ยนะ?!" ร็อคโคนั่งคร่อมบนอกมัตเตโอ รัวหมัดทุบตีเขาจนปางตายฉันยืนดูการแสดงฉากนี้อยู่นิ่ง ๆ เบียนก้าอายุตั้งสิบขวบแล้ว ทำมาเป็นพูดว่า "แค่ครั้งเดียว" ไปได้ห้องนั่งเล่นของฉันกลายสภาพเป็นโรงฆ่าสัตว์ในพริบตามัตเตโอไม่มีทางให้หนี ดั้งจมูกของเขาหักสะบั้นส่งเสียงดังกร๊อบร็อคโคคว้าเก้าอี้ทุ่มฟาดเข้าใส่ขาของเขาจนหักมัตเตโอกระอักเลือดออกมาเปรอะเปื้อนเต็มพื้นบ้านของฉันนายหญิงใหญ่ยืนกอดแจกันโบราณอยู่ที่มุมห้อง
เกิดใหม่เพื่อทวงแค้นให้ลูก บทที่ 7
ร็อคโคกับหญิงชราพาพวกอันธพาลไปบุกพังคลับของพ่อสเตลล่าจนย่อยยับพวกเขาข่มขู่ว่าจะป่าวประกาศให้ทั่วทั้งวงการใต้ดินรู้ว่าสเตลล่าเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดในการฆาตกรรมเพื่อตัดความรำคาญและรักษาความสงบ พ่อของสเตลล่าจึงยอมกล้ำกลืนรับข้อเสนอเขายอมยกทั้งรถสปอร์ตรุ่นลิมิเต็ดและหุ้นบ่อนคาสิโนอีกสิบเปอร์เซ็นต์ให้ในฐานะดอนที่มีศักดิ์ศรีเท่าเทียมกัน เขามองว่าการยอมจ่ายครั้งนี้ไม่ต่างอะไรกับการโยนเศษเงินให้พวกขอทานแต่คนตระกูลวอห์นกลับละโมบโลภมาก พวกเขาเรียกร้องเอามากกว่านั้นเบียนก้าบีบน้ำตาตอแหลออดอ้อนขอส่วนแบ่งที่เพิ่มขึ้นเธอถึงขั้นเรียกร้องให้ครอบครัวของสเตลล่าคุกเข่าขอโทษต่อหน้าสาธารณชนและยอมรับความผิดทั้งหมดไว้แต่เพียงผู้เดียวพ่อของสเตลล่าหมดความอดทนในทันที เขาไม่มีวันยอมรับการหยามเกียรติครั้งนี้เด็ดขาดในการประชุมโต๊ะกลมร่วมกับทุกตระกูลใหญ่ เขาให้สเตลล่าเปิดคลิปเสียงเด็ดที่ทำลายล้างทุกสิ่งออกมาในคลิปเสียงนั้น สเตลล่ากำลังร้องไห้ด้วยความหวาดกลัว ไม่กล้าแม้แต่จะแตะต้องรถเข็นเด็กแต่เสียงของเบียนก้ากลับฟังดูเย็นชาและชั่วร้ายสารเลวเธอเอาแต่ด่าว่าเด็กทารกว่าเป็นลูกนอกคอกของคนนอกเธอบ่น
เกิดใหม่เพื่อทวงแค้นให้ลูก บทที่ 6
ข่าวฉาวแพร่สะพัดไปอย่างรวดเร็วราวกับไฟลามทุ่งภายในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ทุกตระกูลมาเฟียในวงการต่างก็ล่วงรู้เรื่องการฆาตกรรมอันน่าสยดสยองนี้จนหมดสิ้นตระกูลวอห์นกลายเป็นตัวตลกให้คนทั่วทั้งโลกใต้ดินหัวเราะเยาะมัตเตโอทำเป็นไม่สนใจเสียงเย้ยหยันเหล่านั้น เขาหลบหน้าพ่อของฉันแล้วแอบย่องเข้ามาในห้องนอน"แมนดี้ เธอต้องออกมารับผิดชอบเรื่องศพแทนนะ" เขาพูดขึ้นพร้อมกับปิดประตูดังปัง น้ำเสียงของเขาราวกับว่ามันเป็นหน้าที่ที่ภรรยาพึงกระทำฉันที่กำลังเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าอยู่ถึงกับชะงักนิ่งไปทันทีเขาไม่มีทางรู้เลยว่าเข็มกลัดที่ติดอยู่บนอกเสื้อของฉัน กำลังบันทึกทุกคำพูดของเขาไว้ทั้งหมด"ว่าไงนะ?"ฉันหัวเราะออกมาด้วยความโกรธแค้นอันเย็นเยียบ "ให้ฉันไปแบกรับโทสะจากสภามาเฟียแทนนังนั่นงั้นเหรอ? แล้วลูกของฉันล่ะ?!"มัตเตโอก้าวเข้ามาประชิด ทำท่าทางเหมือนกำลังหยิบยื่นความเมตตาให้ฉัน"เราจะยกนิโก้ให้ร็อคโคเป็นทายาทแทน เดี๋ยวผมจะไปคุยกับดอนเอง พวกเขาคงเนรเทศเธอไปอยู่ที่บ้านพักตากอากาศในชนบทอย่างมากก็แค่ปีเดียว" เขาคิดว่าแผนการของตัวเองไร้ที่ติ "ไอล่าเพิ่งจะเสียลูกไป เธอรับการลงทัณฑ์ของตระกูลไม่ไหวหรอ
เกิดใหม่เพื่อทวงแค้นให้ลูก บทที่ 5
พวกการ์ดงัดเปิดเครื่องอัดขยะออก แล้วค่อย ๆ ดึงร่างเล็กจิ๋วออกมาจากส่วนลึกของตัวเครื่องอย่างระมัดระวังร่างเล็ก ๆ นั้นเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำมันและเลือด สภาพแหลกเหลวจนแทบดูไม่ออกว่าเป็นใครการ์ดคนหนึ่งใช้มือที่สั่นเทาดึงผ้าห่มสกปรกออก เผยให้เห็นใบหน้าเล็ก ๆ ที่เต็มไปด้วยรอยฟกช้ำและไร้ซึ่งสัญญาณชีพนั่นคือลูก้า... ลูกชายวัยสามเดือนของร็อคโคกับไอล่า"ม่ายยย!!!" ไอล่ากรีดร้องสุดเสียง ก่อนที่ตาจะลอยแล้วหมดสติพับไปในทันทีเบียนก้าคลานเข่าเข้ามา เธอทรุดลงคุกเข่าต่อหน้าร่างอันแหลกเหลวของน้องชายตัวเองแล้วแผดเสียงร่ำไห้โฮ"ไม่จริง! นั่นไม่ใช่ลูก้านะ!" เธอจิกทึ้งผมตัวเอง น้ำตาไหลอาบชะล้างคราบสกปรกบนใบหน้า "หนูผลักไอ้ลูกนอกคอกของนังสารเลวนั่นลงไปต่างหาก!"ฉันเดินเข้าไปยืนค้ำหัวแล้วก้มมองนังเด็กโรคจิตจอมฆาตกร ฉันเคยซื้อสร้อยคอเพชรให้มันนับไม่ถ้วน และเคยคอยคุ้มกะลาหัวมันในโลกใต้ดินมาโดยตลอดแท้ ๆ"แกนี่มันจิตใจชั่วช้าสารเลวขนาดไหนกัน?"ฉันจ้องมองเธออย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา "เขาเพิ่งจะเป็นแค่ทารกเองนะ!"เบียนก้าตวัดหน้าขึ้นมา ดวงตาเต็มไปด้วยพิษสงอันเคียดแค้น เธอชี้นิ้วตรงมาที่ฉัน"ทั้งหมดมัน
เกิดใหม่เพื่อทวงแค้นให้ลูก บทที่ 4
พ่อของฉันบุกพรวดเข้ามาในห้องเก็บไวน์ใต้ดิน โดยมีนิโก้อยู่ในอ้อมแขนอย่างปลอดภัยเพียงไม่กี่วินาทีก่อนหน้า คนตระกูลวอห์นยังรุมก่นด่าสาปแช่งฉันอยู่แท้ ๆ แต่บัดนี้ ใบหน้าของพวกเขาทุกคนกลับซีดเผือดไร้สีเลือดตาของมัตเตโอเบิกโพลง เขายืนจ้องเด็กทารกตาค้าง ก่อนจะพุ่งพรวดเข้าไปแล้วหยิกแก้มของนิโก้อย่างแรง"แกยังมีชีวิตอยู่ได้ยังไง?!"เขาโพล่งออกมาอย่างไม่เชื่อสายตานิโก้แผดเสียงร้องไห้จ้าด้วยความเจ็บปวดแววตาของพ่อฉันเย็นเยียบจนน่าขนลุก ก่อนจะถีบยอดอกมัตเตโอด้วยรองเท้าบูตหนังอันหนักหน่วงเต็มแรงมัตเตโอร้องลั่น ร่างของเขาลอยกระเด็นไปข้างหลังกระแทกเข้ากับแถวถังไม้โอ๊กอย่างจัง น้ำไวน์สีแดงก่ำไหลทะลักออกมาผสมกับเลือดกำเดาของเขาจนนองเต็มพื้น"ถ้ามึงกล้าแตะต้องหลานกูอีกแม้แต่ปลายเล็บ มึงไม่ตายดีแน่" พ่อของฉันคำรามเสียงต่ำมัตเตโอนอนงอตัวคุดคู้อยู่บนพื้นด้วยความเจ็บปวดทรมาน เขากุมหน้าอกตัวเองไว้พลางส่ายหน้าอย่างเหม่อลอยสับสน"เป็นไปไม่ได้... ฉันเห็นผ้าห่มของนิโก้กับตาตัวเองแท้ ๆ! ฉันเห็นมันจริง ๆ!"ทันใดนั้น รูม่านตาของเขาก็หดเล็กลง เขากัดฟันตะเกียกตะกายลุกขึ้นมาแล้วพุ่งตรงเข้ามาหาฉัน"เธอรู
เกิดใหม่เพื่อทวงแค้นให้ลูก บทที่ 3
ฉันพุ่งพรวดออกจากห้องโถงใหญ่แล้วโซซัดโซเซตรงไปยังสระว่ายน้ำหลังคฤหาสน์มัตเตโอวิ่งไล่ตามฉันมา มือของเขาบีบไหล่ฉันแน่นราวกับคีมเหล็ก "แมนดี้! พอได้แล้ว! ผมไปดูนิโก้มาแล้ว แกไปแล้วจริง ๆ เราจะจัดการศพเงียบ ๆ เรื่องนี้ให้มันจบแค่นี้เถอะ มันเป็นแค่อุบัติเหตุ ก้าวผ่านมันไปได้แล้ว!"ฉันสะบัดตัวหลุดจากการเกาะกุมของเขาอย่างแรงแล้วรีบวิ่งไปที่ริมสระผืนน้ำนิ่งสนิท ไร้ร่องรอยใด ๆ และว่างเปล่าทั้งรถเข็นเด็กสีดำและทารกที่อยู่ข้างใน... หายไปแล้ว!เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ ฉันกระชากคอเสื้อสูทสั่งตัดของเขา "เด็กไปไหนแล้ว?! เด็กอยู่ที่ไหน?!"จังหวะนั้นเอง ลูกน้องติดอาวุธสองคนของมัตเตโอที่ทำหน้าที่รักษาความปลอดภัยก็วิ่งเหยาะ ๆ เข้ามา "บอสครับ มีปัญหาอะไรหรือเปล่าครับ?"มัตเตโอไหวตัวทันอย่างรวดเร็วเขาใช้มือหนาใหญ่ตะปบปิดปากฉันไว้แน่นแล้วกระชากร่างฉันเข้าไปแนบอก เส้นเลือดบนหลังมือของเขาปูดโปนเขาฝืนยิ้มแห้ง ๆ พลางทำทีเป็นเอือมระอา "ไม่มีอะไรหรอก แค่ผัวเมียทะเลาะกันนิดหน่อย เธอคงดื่มมากไปน่ะ"แม่ของเขากับไอล่ารีบปรี่เข้ามาช่วยแก้ต่างให้ทันควัน "ใช่จ้ะ อาการซึมเศร้าหลังคลอดน่ะ อารมณ์ไม่ค่อยคงที่ พ
Maaari mong magustuhan
ไม่มีของเหลือทิ้งอีกต่อไป
อีเทอร์นิตี้2.3K viewsเมื่อแฟนเก่าพันล้านผลักฉันให้เจ้าพ่อมาเฟีย
พีชชี่4.2K viewsแค้นรักนายหญิงมาเฟีย
ลัคกี้25.0K viewsเจ้าสาวผู้สูญเสียทุกสิ่ง
แอนนา สมิธ3.9K viewsเมื่อภรรยาลับของมาเฟียอันตรธาน
เอคโค่8.5K viewsเขาทำให้ฉันเป็นตัวตลก ฉันจึงกลับคืนสู่ตระกูลมาเฟีย
เฮลิโอโทรป4.0K viewsมอดไหม้ในนามโมเรตติ
แอนนา สมิธ2.8K viewsคำขอโทษที่ไร้ค่า
เหยียนเหยียน3.2K views
