บทที่ 7

คชาเดินตรงเข้ามาในสนามอยู่กับครูฝึก เตรียมรถของตัวเองดูอุปกรณ์เซฟตี้ต่างๆ ซึ่งเขาเองก็พอจะดูเบื้องต้นได้ เพราะว่าชอบขับรถแข่งโดยส่วนตัว สั่งสมประสบการณ์มาเยอะจึงทำให้สามารถเช็คความเรียบร้อยเบื้องต้นได้

"เช็ครถให้ผมหรือยัง"

"เรียบร้อยหมดแล้วครับคุณคชา อันนี้เช็คพวกเบรค คันเร่ง ขาคลัทช์ พวกหม้อน้ำ เครื่องเกียร์ เบรค power ต่างๆ ตรวจเช็คให้เสร็จเรียบร้อยแล้ว"

"ขอบคุณครับ งั้นเดี๋ยวผมขอลองไปเทสสนามดูก่อน ยังไม่เคยลองเหมือนกัน"

พูดจบเขาก็ขยับตัวเข้าไปนั่งอยู่ในรถ โดยใช้สะโพกดันไปให้สุดชิดเบาะ หลังตรงแนบกับพนัก คาดเบลท์ให้แน่นจนตัวแทบจะขยับไม่ได้ และรถที่ใช้แข่งจะมีเบลท์อยู่หลายจุด เพราะเวลาเกิดอุบัติเหตุ ถ้ารัดไม่แน่นพอร่างกายอาจจะขยับได้ และมีโอกาสเกิดการสะบัดของเอว คอ หรือหลัง ในกรณีที่ไม่เป็นไรมากก็อาจจะแค่เคล็ด แต่บางกรณีเป็นหนักถึงขั้นอัมพาตได้ 

จากนั้นเขาก็ปรับเบาะเลื่อนมาด้านหน้า จนถึงตำแหน่งที่ยืดแขนออกไปตรงๆ จากนั้นก็วางข้อมือไว้บนพวงมาลัยจะได้องศาพอดี 

"ดูแลตัวเองด้วยนะครับคุณคชา"

"ครับครูฝึก ผมก็ไม่ชินสนามซะด้วยสิ ยังไงจะพยายามไม่ขับเร็วแล้วกันนะครับ"

"หวังว่าคุณคชาจะทำได้นะครับ"

ครูฝึกยิ้มออกมาเล็กน้อยก่อนจะถอยหลังเดินออกไป และปล่อยให้ชายหนุ่มออกตัวขับออกไป คชายิ้มมุมปากออกมาเล็กน้อยจากนั้นก็ทำการเหยียบคันเร่งทันที คนอย่างคชาผู้ซึ่งคลั่งไคล้ความเร็ว ไม่มีทางที่จะเหยียบแค่ร้อยเดียว ต่ำๆ ก็ร้อยห้าสิบขึ้นไป

และเมื่อรถของเขาออกตัว ก็มีสายตาทุกคู่จ้องมองมายังในสนาม คชาเขาเป็นคนที่มีความชำนาญในการขับรถ มีท่วงท่าในการหักหลบ และใช้ความเร็วค่อนข้างมีไหวพริบ แม้กระทั่งการใช้เบรคใช้คันเร่ง การควบคุมพวงมาลัย เหมือนนักแข่งอาชีพเลยแหละ

"โห... ขับเร็วมากเลยอะ"

สนามแห่งนี้มีจอขนาดใหญ่ฉายภาพสนาม ในส่วนคนที่นั่งอยู่ในแกรนด์สแตน ไม่สามารถมองเห็นก็สามารถมองผ่านจอขนาดใหญ่ที่อยู่กลางสนามได้ และทุกคนจ้องมองลีลาในการขับรถของคชาอย่างทึ่ง ทั้งๆ ที่เขาเพิ่งมาเทสสนามครั้งแรก ทว่ากลับขับรถอย่างชำนาญเหมือนฝึกมาหลายครั้งแล้ว

"หมอนี่ไม่ธรรมดาเลยวะ"

"จริง... ขับรถเก่งมาก"

"ตอนแรกกูว่าจะท้ามันแข่งซะหน่อย แต่เห็นแบบนี้กูไปท้าคนอื่นดีกว่า"

เสียงกระซิบกระซาบของพวกนักแข่งคนอื่นดังขึ้น เลดี้ที่ได้ยินก็เผลอยิ้มออกมา และรู้สึกภูมิใจในตัวของเขามาก เชื่อไหมว่าไม่มีอะไรที่เขาทำไม่ได้ คุณคชาเป็นคนที่เก่งในทุกๆ เรื่อง แม้กระทั่งงานที่บริษัทเขาก็ทำได้ดี จนคุณพ่อไว้วางใจให้เขาดูแลทุกอย่าง ด้วยอายุในวัยเพียงแค่ 21 ปี เขากลับได้นั่งอยู่ในตำแหน่งท่านรองประธานบริษัท KM Store 

ชายหนุ่มหมุนพวงมาลัยอย่างสนุกสนานอยู่ในสนาม ระยะทางประมาณ 5 กิโลเมตร และด้วยความเร็วที่เขาใช้จึงทำให้ระยะเวลาผ่านไปเพียงน้อยนิดเท่านั้น และเมื่อวนครบหนึ่งรอบเขาก็เหยียบเบรคจอดรถทันที

"เป็นยังไงบ้างครับคุณคชา สนามโอเคไหม"

และทันทีที่รถจอดสนิท ก็เดินเข้าไปเปิดประตูจากนั้นก็เอ่ยถามหุ้นส่วนของสนามด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม คชาปลดเข็มขัดก่อนจะเดินลงมาจากรถ เขายืนพิงกับประตูก่อนจะพ่นลมหายใจออกมาเล็กน้อย

"โคตรสนุกเลยครับ สนามดีมากๆ ขับง่ายเลยผมว่านักแข่งน่าจะชอบ เมื่อกี้เหยียบแรงไปหน่อยครับรู้สึกมึนหัวเลย"

เขาหัวเราะออกมาเล็กน้อยเขาจะเดินออกไปนอกสนาม รู้สึกคอแห้ง และอากาศค่อนข้างร้อน จึงต้องเข้าไปอยู่ในร่มเพื่อสูดอากาศบริสุทธิ์ 

"แล้วน้องมาคนเดียวเหรอครับ"

"มากับพี่ค่ะ"

เลดี้รู้สึกอึดอัดที่มีผู้ชายเดินเข้ามาคุยด้วยอีกแล้ว คราวนี้เข้ามานั่งใกล้ แถมยังชวนคุยไม่หยุด จนเธอไม่มีสมาธิในการดูคุณคชาเทสสนามเลย 

และเมื่อคชาเดินเข้าไปเกาะอยู่ที่ราวเหล็กข้างสนาม ก็มีพนักงานวิ่งเอาน้ำเย็นมาให้ ชายหนุ่มเปิดฝายกขึ้นดื่มจนแทบหมดขวด เหลือบสายตาหันไปมองหาเลดี้ก่อนจะชักสีหน้าไม่พอใจ เมื่อมีผู้ชายเข้ามาวุ่นวายกับเธออีกแล้ว

"ถ้าอย่างนั้นพี่ขอนั่งด้วยได้ไหมครับ"

"เอ่อ... คือว่า"

เธอพยายามที่จะปฏิเสธ แต่นึกประโยคไม่ออกไม่รู้จะพูดยังไงให้เขาเข้าใจ ที่นั่งตรงนี้ก็เป็นที่สาธารณะ จะนั่งตรงไหนก็ได้เธอไม่สามารถห้ามได้ และก่อนที่จะได้ตอบอะไร ก็รู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างปามาใส่เธออย่างแรงจนรู้สึกสะดุ้ง

"อ๊ะ...!"

และสิ่งนั้นคือขวดน้ำเปล่าที่คชาพึ่งดื่มเสร็จ เขาปาขวดน้ำใส่หญิงสาวอย่างแรง จ้องมองใบหน้าด้วยความไม่พอใจ ซึ่งพอเห็นสายตาคู่นั้นก็รู้ทันทีเลยว่าเขากำลังไม่พอใจ รีบก้มลงเก็บขวดก่อนจะขยับตัวลุกขึ้นจากที่นั่งทันที

"เอาขวดไปทิ้งให้หน่อย"

"ได้ค่ะคุณคชา"

เธอรีบวิ่งเอาขวดไปทิ้งที่ถังขยะ จากนั้นก็วิ่งตรงเข้าไปหาชายหนุ่มที่ยืนเกาะอยู่ขอบราวเหล็กริมสนาม เธอเห็นใบหน้าของเขาเริ่มมีเหงื่อซึม จึงเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง

"ร้อนเหรอคะ"

"ฉันบอกเธอแล้วใช่ไหมว่าห้ามไปอ่อยผู้ชาย ทำไมพูดไม่เคยจำ"

"หนูยังไม่ได้ทำอะไรเลยค่ะ นั่งอยู่เฉยๆ ก็มีแต่คนเข้ามาคุยด้วย"

"ใครให้แต่งตัวแรดล่ะ เสื้อยืดกับกางเกงตัวใหญ่ทำไมไม่ใส่ แต่งตัวรัดรูปแบบนี้จะมาอ่อยใครไม่ทราบ ผัวก็มีแล้วอย่าให้มันมากนัก"

เขาเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงดุ หญิงสาวก้มหน้าสลดลงเล็กน้อย ก่อนจะเดินกลับมาที่เดิม และหยิบผ้าเย็นออกมา จากนั้นก็รีบวิ่งมาหาชายหนุ่มตามเดิม 

"เดี๋ยวหนูเช็ดหน้าให้นะคะ"

เธอแกะผ้าเย็นออกมา จากนั้นก็ค่อยๆ ซับใบหน้าให้ชายหนุ่ม เขาปรายตามองไปยังผู้ชายที่เข้ามายุ่งวุ่นวายกับเลดี้ และหมอนั่นกำลังมองมาทางนี้เช่นกันด้วยความสงสัยในสถานะของเขา และผู้หญิงตรงหน้า

"มองอะไร ไม่เคยเห็นเมียซับหน้าให้ผัวเหรอ"

แต่เมื่อจบประโยคนั้น ผู้ชายที่จ้องมองอยู่ก็สะดุ้งและรีบเดินออกไปจากตรงนั้นทันที ท่าทางเจ้าที่จะแรงอย่าไปยุ่งดีกว่า แต่ก็น่าเสียดายอยู่นะไม่น่ามีแฟนแล้วเลย ไม่อย่างนั้นเขารุกจีบไม่ยั้งแน่นอน

คชาหันกลับมามองหญิงสาว จ้องมองใบหน้าเธอที่ดูตั้งใจซับเหงื่อบนใบหน้าให้เขานานพอควรอย่างเพลินตา ก็สะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะกระแอมออกมาเมื่อได้ยินเสียงของเลดี้ดังขึ้น 

"เสร็จเรียบร้อยแล้วค่ะ"

"อืม... โทรไปบอกแม่เธอด้วยว่าคืนนี้จะค้างกับฉัน"

"แม่เธออะไรคะ แม่คุณคชานั่นแหละ"

"เหรอ... ทำไมฉันถึงไม่รู้สึกแบบนั้นเลย"