تسجيل الدخولمشاركة
บทที่ 14.3
تاريخ النشر:
2026-05-20 06:36:09
أحدث فصل
เคหาสน์คืนใจ บทที่ 15.1
“ฟู่อวี้!!!”หญิงสาวผุดลุกพรวดขึ้นนั่งด้วยความตื่นตระหนก ข้างกายมีเสียงร้อนรนของผู้เป็นพี่ชาย “เสี่ยวซวงเอ๋อร์?! รู้สึกตัวแล้ว?”“พะ...พี่” หญิงสาวกะพริบตามองเขา ขอบตาร้อนผ่าวขึ้นมา“ใช่พี่เอง รู้สึกยังไงบ้าง เธอยังจำได้มั้ยว่าเกิดอะไรขึ้น ให้ตายเถอะเธอทำให้พี่ตกใจจนแทบบ้า คิดยังไงถึงไปที่นั่นทั้งยังตกน้ำตกท่าอีก”อา...พี่ชายของเธอยังอยู่ เขายังไม่ตาย!!! ลี่หวงชวนยังไม่ตาย!!เสียงประตูห้องพยาบาลถูกเปิดออก “อ้าว ฟื้นแล้วเหรอ เสี่ยวหลันหลันดูสิว่าคุณน้าฟื้นแล้ว คุณน้าไม่เป็นอะไรแล้ว”“พี่สะใภ้? เสี่ยวหลันหลัน?” พี่สะใภ้เองก็ยังอยู่ หลานสาวตัวน้อยเองก็เหมือนกัน พวกเขาไม่ได้จากไปไหน และเธอเองก็กลับมายังที่ของตัวเองแล้ว ลี่ฉิงซวง...หลังจมน้ำและหมดสติไปกว่าสองวัน ลี่ฉิงซวงรู้สึกตัวขึ้นมาบนเตียงของโรงพยาบาลแห่งหนึ่ง หญิงสาวยังคงมีท่าทีเหม่อลอยครุ่นคิด ไม่อาจแยกแยะได้ว่าความฝันอันยาวนานนั้น เพราะอะไรถึงได้เหมือนจริงจนยากจะแยกแยะความรัก ความผูกพัน เสียงหัวเราะ รอยยิ้ม ทุกอย่างเหมือนจริงมากจนเธอไม่อยากลืมเลือน ไม่อยากคิดว่ามันเป็นแค่ความฝันวันเดือนปี...แตกต่าง ปีที่พี่ชาย พี่สะใภ้ รวมไปถึงหล
เคหาสน์คืนใจ บทที่ 14.7
“เข้ามาสิ ท่านลองก้าวเข้ามา หากกล้าข้าจะเชือดคอนางเสีย!” ฮั่วลี่หลันใช้มือหนึ่งล้วงเข้าไปในอกเสื้อ หยิบเม็ดยากลมๆ สองเม็ดออกมา บีบบังคับให้หวังซวงซวงกลืนมันเม็ดหนึ่ง ส่วนนาง...กลืนเองเสียเม็ดหนึ่ง“ท่านก็รู้ว่าข้ารักท่าน...” นางสะอื้น “ข้าไม่กล้าทำร้ายท่านด้วยซ้ำ...ดังนั้นข้าจะพานางไปเป็นเพื่อนข้า!” ฮั่วลี่หลันหัวเราะออกมาเสียงดังลั่น “ให้นางตายต่อหน้าท่าน!”น้ำเริ่มซึมเข้ามาในห้องใต้ท้องเรือแล้ว ดูเหมือนนี่เป็นความตั้งใจของสตรีวิปลาสผู้นี้ที่คิดจะจมเรือไปพร้อมกับพวกเขาสามคนในอกคล้ายมีไฟขุมหนึ่งแล่นพล่าน หวังซวงซวงเจ็บร้าวไปทั้งร่าง ในกายคล้ายมีบางอย่างกำลังกัดกินจนนางหน้าซีดยาเม็ดนั้น...ยาพิษ!!!ฮั่วลี่หลันเองก็สภาพไม่ต่างจากนาง สตรีวิปลาสผู้นั้นทรุดฮวบลงไปกับพื้นเรือที่มีน้ำไหลเข้ามาถึงเข่า น้ำเข้ามาเร็วถึงเพียงนี้เพราะพวกเขาเจาะรูหมายจมเรือฟู่อวี้ปราดเข้ามาแย่งมีดสั้นจากมือฮั่วลี่หลัน มือของเขาถูกบาดเป็นทางยาวเมื่ออีกฝ่ายไม่ยอม ทว่าเรี่ยวแรงของฮั่วลี่หลันที่ถูกพิษไม่มีทางสู้แรงบุรุษนางหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่งเมื่อเห็นชายหนุ่มพยายามเข้าไปปลดโซ่ของหวังซวงซวง ทิ้งนางเอาไว้มุมห้อง
เคหาสน์คืนใจ บทที่ 14.6
นายท่านหวังกับคนตระกูลหวังกลับไปแล้ว ที่รั้งอยู่ก็คือฟู่ฉินและฟู่อวี้ แต่ทางด้านของฟู่อวี้ เขาจะเดินทางไปๆ มาๆ กับเรือสินค้า โดยจะกลับซ่างเหลาในทุกๆ เดือนรั้งอยู่ที่ซ่างเหลาหลายเดือน จากนั้นกลับมายังป๋อหยางอีกครั้ง ด้วยหนึ่งเดือนจะมีเรือสินค้าไปกลับถึงสามรอบการไปมาหาสู่ด้วยดีของคุณชายฟู่กับตระกูลหวัง ก็ยิ่งทำให้เรื่องงานมงคลชัดเจน ยิ่งท่าทีไม่ปิดบังของคุณชายฟู่ ก็ยิ่งทำให้ผู้คนที่เมืองป๋อหยางมั่นใจ งานมงคลนี้ต้องยิ่งใหญ่กว่าทุกๆ งานอย่างแน่นอนพิธีปักปิ่นเริ่มจัดเตรียมตั้งแต่ก่อนวันถึงหกเดือน หวังฮูหยินออกแบบลายผ้าและสั่งทอกับร้านแพรพรรณ เครื่องประดับเก่าแก่ที่ตกทอด ถูกนำออกมาทำความสะอาด เรือนทั้งหลังทำการซ่อมแซมและต่อเติม เรียกได้ว่าตระกูลหวังคึกคักและเต็มไปด้วยความยินดีปรีดายิ่งหวังซวงซวงยังคงไปช่วยงานที่ท่าเรือตามปกติ กระทั่งวันหนึ่งกลุ่มควันสีดำก็พวยพุ่งขึ้นมาจากเรือที่จอดอยู่เทียบท่า ห่างจากเรือนรับรองเล็กของหญิงสาวไปไกลมากมองเห็นเพียงกลุ่มควันลอยสูงคนงานที่อยู่โดยรอบวิ่งกันให้วุ่นวายตรงไปช่วยกันดับไฟ หวังซวงซวงให้ระดมคนช่วยกันดับไฟ นางยังคงบอกให้คนงานให้ความสำคัญกับชีวิตมากกว
เคหาสน์คืนใจ บทที่ 14.5
“ข้าเห็นถึงความจริงใจของบุตรชาย ตระหนักถึงความสามารถของซวงซวงที่บุตรชายของข้าเคยกล่าวถึง อีกทั้งเด็กสองคนยังไปมาหาสู่ ปีหน้านางกำลังจะปักปิ่นกระมัง”นายท่านหวังเองก็คล้ายคาดไม่ถึง “เอ่อ...ใช่ ปีหน้านางจะอายุครบสิบห้าแล้ว”“เช่นนั้นจะรังเกียจหรือไม่หากข้ากับฮูหยินจะเดินทางมาร่วมพิธีปักปิ่น”“มะ...ไม่ ไม่รังเกียจ ยินดียิ่ง ยินดี” นายท่านหวังทำตัวไม่ถูกกับท่าทีของอีกฝ่าย“เฮ้อ...” นายท่านฟู่ถอนหายใจ “ก่อนหน้านี้ข้ายอมรับว่ามีอคติอยู่บ้าง ที่ซ่างเหลาไม่เคยมีเรื่องที่สตรีออกหน้าทำการค้ามาก่อน ดังนั้นตอนได้ยินเรื่องของคุณหนูหวังข้าจึงไม่ใคร่จะเห็นด้วยนัก มาป๋อหยางครั้งนี้เกิดเรื่องขึ้นมากมาย ข้ายอมรับว่าได้เปลี่ยนมุมมอง ทั้งเปลี่ยนความคิดของข้าจนไม่อยากจะเชื่อ”นายท่านหวังยิ้ม “คนเป็นบุพการีจะมีสิ่งใดทำให้เป็นสุข เท่ากับการได้เห็นบุตรหลานมีความสุข ได้เลือกและได้ทำในสิ่งที่พวกเขาปรารถนา”นายท่านฟู่เองก็ยิ้ม “ข้านับถือท่านยิ่งนัก ท่านทั้งสองเลี้ยงดูบุตรชายบุตรสาวได้ดียิ่ง คุณชายหวังนอบน้อมสุภาพอ่อนโยน คุณหนูหวังโอบอ้อมเฉลียวฉลาด วันหน้าเราสองตระกูลไปมาหาสู่สนิทสนมแน่นแฟ้น ท่านว่าดีหรือไม่”“ด
เคหาสน์คืนใจ บทที่ 14.4
ฟู่อวี้นั่งฟังนางเงียบๆ ดูเหมือนเข้าใจขึ้นมาแล้วว่านางอยากจะกล่าวถึงเรื่องใด“ผลประโยชน์ไม่เข้าใครออกใคร มีผลประโยชน์ก็มีไมตรี ไร้ผลประโยชน์ก็ไร้ซึ่งผู้นับหน้าถือตา สิ่งที่ข้ากลัวที่สุดในชีวิตนี้คือการถูกบีบบังคับ ข้าโชคดีที่บิดามารดารักและตามใจข้ากับพี่น้องที่สุด แต่เรื่องการค้าหากไม่อาจเป็นฝ่ายยื่นข้อเสนอ ก็จะถูกยื่นข้อเสนอเสียเอง ข้าไม่อยากเป็นฝ่ายหลัง ดังนั้นจึงต้องสร้างสิ่งที่มั่นคงและถาวร รวมไปถึงจับต้องได้ที่สุด”“แล้วเพราะเหตุใดจึงต้องเป็นท่าเรือ” เขาถาม“เพราะทางบกผู้ใดก็คิดว่าสะดวกสบายและใครๆ ก็สามารถทำได้”เขาเลิกคิ้ว “ใครๆ ก็ทำได้?”“ทะเลสาบป๋อหยางเดิมทีเต็มไปด้วยชาวประมง เรือลำเล็กออกจากฝั่งเช้าไปเย็นกลับ ปลาที่ขายก็ขายกันในระแวกแคบๆ ข้าเห็นแล้วจึงนึกขึ้นได้ ทะเลสาบกว้างขวางนี้คือข้อได้เปรียบของข้า การขนส่งทางบกต้องอ้อมไปไกลใช้เวลานาน การขนส่งทางน้ำทั้งลดทอนความเสียหาย ระยะทางและระยเวลาก็สั้นกว่ามาก สินค้ารอบหนึ่งขนส่งได้มากกว่ารถม้าสิบคัน”“ดังนั้นเจ้าจึงเริ่มกวาดซื้อที่ดินริมทะเลสาบ? เช่นนั้นรู้ได้อย่างไรว่าจุดใดน้ำลึกมากพอ”“ชาวประมงในพื้นที่รู้ทุกเรื่องในทะเลสาบที่พวก
เคหาสน์คืนใจ บทที่ 14.3
“เป็นนางจริงๆ?”“ขอรับ”“บิดาของเจ้า...คิดอย่างไรจึงให้บุตรสาวที่ยังไม่ได้ปักปิ่นออกมาทำเรื่องเช่นนี้”“ท่านพ่อกับท่านแม่ไม่เคยบีบบังคับให้ข้าหรือน้องๆ ทำสิ่งที่ไม่อยากทำ ท่านพ่อเคยกล่าวว่า ‘ขอเพียงบุตรทุกคนมีความสุข ไม่ว่าทำอะไรท่านพ่อกับท่านแม่ล้วนสนับสนุน’”ขณะกำลังเดินออกมาจากโกดังเก็บสินค้า นายท่านฟู่บังเอิญพบเข้ากับหัวหน้าคนงานกลุ่มหนึ่ง พวกเขากำลังเข้าแถวเพื่อส่งสมุดบัญชีของแต่ละฝ่าย ด้านหน้าสุดมีโต๊ะตั้งอยู่ผู้ที่นั่งอยู่ก็คือหวังซวงซวง ด้านหลังของนางมีคนคุ้มกันและสาวใช้ นางรับสมุดบัญชีไปเปิดดูทีละเล่ม สอบถามไม่กี่ประโยค จากนั้นคนเหล่านั้นก็ตอบคำถามของนางอย่างนอบน้อมมีปัญหานางรับฟัง มีคำถามนางตอบและให้คำแนะนำ หากขาดเหลือนางก็พร้อมจะจัดการโดยไม่เกี่ยงจำนวนเงิน หรือจำนวนคน“นางไว้ใจคนเหล่านี้ถึงขั้นจ่ายเงินโดยไม่ตรวจสอบก่อน?”“ระแวงไม่ใช้คน ใช้คนต้องไม่ระแวงขอรับ” หวังชางเฉิงตอบสั้นๆ“วันนี้ขอบใจคุณชายหวังมาก ข้ากลับก่อน”จากนั้นนายท่านฟู่ก็ขึ้นรถม้าจากมา ตอนนั่งรถม้าออกมา เขายังไม่วายเลิกม่านรถม้ามองหวังซวงซวงที่ยังคงนั่งอยู่กับเหล่าหัวหน้าคนงาน กระทั่งรถม้าเลี้ยวไปอีกทางเขาจ
قد تعجبك أيضًا
พระชายาของท่านอ๋องธงแดง NC
กระดิ่งจันทร์415.5K وجهات النظرบุตรีอนุผู้ถูกทอดทิ้ง
หิมะที่ปลิดปลิว76.9K وجهات النظرเคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ
ต้าซ้อ25.0K وجهات النظرยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย
หว่านชิงอิ๋น432.7K وجهات النظرภารกิจพลิกชะตารักทรราช
คุณยายจิ้งจอก82 وجهات النظرข้าขอนอนสักงีบเถิด
กัญฉัตร114 وجهات النظرเกิดใหม่เป็นแม่เลี้ยงของลูกสาวจอมซนในยุค 80
หลี่จินผิง74 وجهات النظرไป๋เฟิ่งมี่ข้าแค่บังเอิญหลอมโอสถได้นิดหน่อย
หลินหลินสาวน้อยนักผจญภัย2.1K وجهات النظر
