Share

บทที่ 3

last update Tanggal publikasi: 2025-08-03 13:02:12

ค่ำคืนเงียบงัน... แม้เสียงแมลงกลางพงพฤกษาจะร้องระงม แต่บรรยากาศในเรือนของอนุฉินกลับสงัดราวไร้ลมหายใจ ร่างของเหยียนเมิ่งซีบอบบางแน่นิ่งอยู่บนเตียงไม้ที่ถูกปูด้วยเบาะบาง ๆ ผ้าห่มเก่า ๆ ถูกคลี่ทับไว้ถึงอก ใบหน้าซีดเผือด แผ่นหลังบวมแดงจากการถูกเฆี่ยนตีด้วยแซ่จนแทบไม่เหลือเค้าความงาม

เสี่ยวซือถือถ้วยยาต้มเดินเข้ามาอย่างเงียบ ๆ นางวางถ้วยลงแล้วนั่งลงข้างเตียง โน้มกายประคองร่างเมิ่งซีให้ลุกขึ้นเล็กน้อย

"คุณหนูเจ้าคะ... โปรดอดทนสักหน่อย ยานี้ช่วยบรรเทาอาการฟกช้ำภายในได้"

เมิ่งซีพยักหน้าแผ่วเบา นางจิบยาช้า ๆ แล้วก็ต้องสำลักพรืด น้ำตาคลอเบ้าเพราะความขมฝาด

"แค่ก... แค่ก... ขมมาก ถ้ามียาเม็ดก็คงดี..."

ระหว่างนั้นเอง เสียงที่ไม่มีใครได้ยินก็ดังขึ้นภายในจิตสำนึกของนาง และยังมีจอภาพสีฟ้าสว่างจ้าอยู่ตรงหน้า

[ระบบเถาเป่ากำลังทำงาน... ตรวจพบผู้ใช้งานมีอาการบาดเจ็บระดับปานกลาง แนะนำให้ใช้ 'ยาเร่งฟื้นตัวฉับพลัน' ที่อยู่ในหมวดระดับ 1 แต่ระบบไม่แนะนำให้ใช้ในตอนนี้ เพื่อหลีกเลี่ยงความสงสัยจากผู้อื่น ควรรอจนพ้นจากจวนเหยียนเสียก่อนค่อยใช้ยานั้นขอรับ]

ดวงตาของเมิ่งซีเบิกกว้างเล็กน้อย นางเงียบไป ไม่ได้โต้ตอบเป็นคำพูด หากแต่เอ่ยกับระบบภายในใจ

"เจ้าคือระบบสินะ ทำไมข้าได้ยินเจ้า แต่คนอื่น..."

[เสียงของระบบจะถูกได้ยินเพียงผู้ใช้งานเท่านั้น การสนทนาใช้การรับรู้ผ่านจิตสำนึก ไม่จำเป็นต้องเปล่งเสียงพูดขอรับนายหญิง]

เสียงฝีเท้าดังแผ่วอยู่หน้าประตู อนุฉินเดินเข้ามา มือหนึ่งถือห่อผ้าสีหม่น อีกมือถือถุงเงินใบเล็ก

"เสี่ยวซือ ไปจัดเสื้อผ้าของคุณหนูใส่ห่อไว้ เตรียมไว้ให้พร้อมสำหรับออกเดินทางพรุ่งนี้เช้า"

"เจ้าค่ะ"

เสี่ยวซือรับคำทันใด แล้วเริ่มลงมือจัดการชุดเสื้อผ้าของเมิ่งซี ซึ่งมีเพียง 4 ชุดเก่า ๆ ซักจนสีซีดจาง

อนุฉินเดินเข้ามาใกล้ยิ่งขึ้น ก่อนจะเปิดถุงเงินในมือ แสดงให้เห็นตำลึงเงินจำนวนหนึ่ง

"ซีเออร์... นี่คือสินเดิมของแม่ทั้งหมด แม่ให้เจ้าทั้งหมดนี้ ตอนนี้เหลืออยู่สองร้อยตำลึง เจ้าจงใช้อย่างระมัดระวัง เมื่อไปถึงหมู่บ้านเถียนสุ่ย เมืองฉางซา จงนำจดหมายฉบับนี้ไปให้หัวหน้าหมู่บ้าน เขาเคยเป็นคนรู้จักของตระกูลแม่ เจ้าจะได้มีที่พักพิง..."

เมิ่งซีรับถุงเงินไว้ น้ำตาคลอเบ้าด้วยความซาบซึ้งใจ

"ท่านแม่... เหตุใดท่านแม่ไม่ไปกับลูกด้วย? หากพวกเขาไม่ต้องการข้า เช่นนั้นเราก็ไปด้วยกันเถิด อยู่ที่นี่ก็ใช่ว่าท่านจะสุขสบาย สตรีเหล่านั้นล้วนแก่งแย่งชิงดี ไม่มีวันที่ชายคนนั้นจะมองเห็นท่าน"

อนุฉินส่ายหน้าเบา ๆ ดวงตาแดงก่ำแต่หนักแน่น

"แม่เลือกแล้วซีเออร์... แม่ฝากชีวิตไว้กับสามี ถึงเขาจะไร้เมตตา แม่ก็ไม่อาจจากไป"

เมิ่งซีรู้สึกจุกในอก นางไม่อาจเอื้อนเอ่ยสิ่งใด นอกจากคำว่า...

"ข้าขอนอนพักก่อน..."

นางไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าเหตุใดมารดาของร่างนี้จึงได้ยึดติดกับสามีมากกว่าลูกสาวเพียงคนเดียว ทั้งที่ผู้ชายคนนั้นแทบจะไม่สนใจนางเลยด้วยซ้ำ....

[สตรีในสมัยโบราณจำนวนมากเติบโตมากับคติความเชื่อว่า "หญิงใดออกเรือนแล้ว เปรียบเสมือนน้ำที่สาดลงพื้น" การหย่าร้างจึงไม่ใช่เพียงเรื่องของความรักที่จบสิ้น แต่หมายถึงการสูญเสียศักดิ์ศรีตระกูล และถูกตราหน้าทั้งในสังคมและในใจตนเอง หลายคนถูกสั่งสอนให้ อดทน เป็นภรรยาที่ดี แม้จะต้องแลกด้วยหยาดน้ำตาและรอยฟกช้ำบนผิวกาย]

"..."

[พวกนางไม่ได้โง่...แต่ถูกสอนให้เชื่อว่า การรอคอยความรักจากสามี คือคุณค่าของความเป็นภรรยา ต่อให้สามีไม่รัก หรือใช้ความรุนแรง ก็ยังมีผู้ใหญ่คอยบอกว่า "อดทนไว้เถิด ภรรยาที่ดีต้องไม่สร้างเรื่อง"]

"..."

[ความกลัวที่จะถูกสังคมตีตรา ความอับอายที่จะต้องกลับไปบ้านเดิม ความไม่มีสิทธิ์ในทรัพย์สินหรือการเลี้ยงลูก รวมถึงคำว่า "บุญคุณ" ที่สังคมยัดเยียดว่า แค่สามีให้ข้าวให้น้ำก็ควรซาบซึ้งไม่รู้ลืม...]

"..."

[ทั้งหมดนั้นคือพันธนาการของสตรียุคนี้ ที่ทำให้พวกนาง ไม่ยอมหย่า ไม่กล้าไป ไม่กล้ารักตัวเอง นางจึงไม่ใช่คนโง่... แต่เป็น เหยื่อของโครงสร้างที่ไม่ยุติธรรม]

หลังจากอนุฉินกลับไปที่ห้องของตน เมิ่งซีที่ยังไม่หลับก็พูดคุยกับระบบอีกครั้งภายในใจ เพราะในห้องตอนนี้ยังมีเสี่ยวซือที่นอนอยู่กับนาง

"ระบบ...ข้าจะกลับไปยังเวลาที่จากมาได้หรือไม่?"

[ไม่ได้ขอรับนายหญิง! ร่างกายของท่านในยุคปัจจุบันถูกเผาทำลายแล้ว ระบบได้เชื่อมโยงจิตวิญญาณกับร่างนี้โดยสมบูรณ์ การย้อนกลับไม่มีทางเป็นไปได้]

เมิ่งซีกำลังอึ้งกับคำตอบที่ได้ยิน น้ำเสียงของระบบยังคงกล่าวต่อ

[ระบบเถาเป่ากำลังทำงาน ตรวจพบว่านายหญิงพร้อมรับข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับคุณสมบัติของระบบ]

"เล่ามาเถอะ ข้าอยากรู้ทั้งหมด" เมิ่งซีเอ่ยในใจ ในเมื่อกลับไปไม่ได้ นางก็ต้องหาหนทางอยู่ต่อที่สงบสุขที่สุด

[ระบบเถาเป่ามีทั้งหมด 10 ระดับ ซึ่งจะปลดล็อกตามเงื่อนไขการช่วยเหลือ จะได้รับเหรียญจำนวนหนึ่งเป็นรางวัลตามระดับที่ปลดล็อกได้ เหรียญเหล่านั้นใช้ซื้อของในร้านค้าเถาเป่าของระบบได้ แต่หากเป็นของชิ้นใหญ่ หรือจำนวนหลายชิ้น นายหญิงสามารถนำของโบราณมาและเปลี่ยนได้ โดยระบบจะช่วยคำนวณให้เองว่าสิ่งที่ทำการแลกเปลี่ยนต้องมากน้อยแค่ไหน จากนี้ไปกาลเวลานี้จะเป็นเวลาปัจจุบันของนายหญิง เริ่มเลยนะขอรับ]

"อื้ม.."

🌱 ระดับ.1 — จุดเริ่มต้นแห่งชีวิตใหม่

เงื่อนไขปลดล็อก: เข้าสู่ภพใหม่ / สัมผัสระบบครั้งแรก

ร้านค้าเถาเป่า: ซื้อของจำเป็นพื้นฐานได้ ข้าว น้ำ เกลือ แป้ง

หมวดของใช้: สบู่ ยาสีฟัน แปรงสีฟัน ยาสระผม ของใช้ผู้หญิง

หมวดอาหาร: ซาลาเปาไส้หมู แป้งทอดไส้เนื้อ

หมวดยา: ยาเร่งฟื้นตัวฉับพลัน

หมวดอาวุธ/เทคโนโลยี: สนับมือสายฟ้า มีพลังงานไฟฟ้าต่ำ แต่พลังระบบเสริมแรงหมัด ทำให้หมัดหนักกว่าปกติ 3–5 เท่า

🔥 ระดับ.2 — ผู้ให้มือแรก

เงื่อนไขปลดล็อก: ช่วยคนครั้งแรก / แบ่งปันอาหาร

ร้านค้าเถาเป่า: ปลดล็อกเครื่องปรุง ภาชนะ เมล็ดพันธุ์

หมวดของใช้: หม้อดิน หม้อทองเหลือง เตาถ่าน ตะกร้า จาน ชาม ช้อน ตะเกียบ

หมวดอาหาร: เต้าเจี้ยว ซอสเปรี้ยว น้ำส้มสายชู ซีอิ๊วขาว น้ำตาล

หมวดยา: ชุดปฐมพยาบาล ยาแก้ปวด

หมวดอาวุธ/เทคโนโลยี: สนับเท้า(รองเท้า) กระโดดสูง ถีบแรง

เหรียญรางวัล: 200 เหรียญเงิน

🩺 ระดับ.3 — มือหมอเริ่มต้น

เงื่อนไขปลดล็อก: ขายของให้ร้านเถาเป่า 300 เหรียญเงิน/ รักษาผู้ป่วย

ร้านค้าเถาเป่า: เครื่องนอน เสื้อผ้า รองเท้าที่หนานุ่มแบบพิเศษ

หมวดของใช้:เครื่องครัว เข็ม ด้าย

หมวดอาหาร: เนื้อหมู เนื้อไก่ เนื้อเป็ด ผักสด สมุนไพรสด

หมวดยา: ยาแก้อักเสบ

หมวดอาวุธ/เทคโนโลยี: หน้าไม้เงาวิญญาณ กลไกรวดเดียว ยิงได้ 3 ดอกพร้อมกัน (กระจาย/เรียง/หมุน) ระบบขึ้นลำอัตโนมัติ วัสดุเบาพิเศษจากระบบ

เหรียญรางวัล: 300 เหรียญเงิน

🌿 ระดับ.4 — นักเดินทางผู้กล้า

เงื่อนไขปลดล็อก: เก็บสมุนไพรหายาก 5 ชนิด

ร้านค้าเถาเป่า: ปลดล็อกอาหารเสริมพลัง ชุดเดินทางกันฝน กันหนาว สัตว์เลี้ยง อาหารสัตว์

หมวดของใช้: ผ้าห่มร้อน ชุดให้ความอบอุ่นกับร่างกาย ผานไถ (犁 – หลี) ไม้พาด (คานค้ำ) ไม้พรวนหรือคราดไม้

หมวดอาหาร: อาหารเสริมพลัง เครื่องดื่มพลังงาน

หมวดยา: ยาสมุนไพรแห้ง ยารักษาเบื้องต้น หญ้าเหยียบฟ้า (เพิ่มความเร็วสูงสุดของม้า 20% ให้กินสัปดาห์ละ 1 ครั้ง)

หมวดอาวุธ/เทคโนโลยี: แส้ดูดเหล็ก

เหรียญรางวัล: 400 เหรียญเงิน

⛑️ ระดับ.5 — ผู้กู้ชีพสนามรบ

เงื่อนไขปลดล็อก: ไถ่ชีวิตให้อิสระคนอีกครั้ง หรือ ขายของให้ร้านเถาเป่าได้เงิน 1000 เหรียญทอง

ร้านค้าเถาเป่า: สูตรยาเร่งฟื้นตัวแผลภายใน

หมวดของใช้: กล่องเสบียงฉุกเฉิน

หมวดอาหาร:อาหารสำเร็จรูป

หมวดยา: หยกแดงล้างไข้ จันทราขับพิษ น้ำมันผ่านผิว ยาน้ำกล้ามเนื้อม้า (ขยายมวลกล้ามเนื้อ สร้างความทนทานต่อระยะทางไกล ผสมในน้ำดื่มของม้า)

หมวดอาวุธ/เทคโนโลยี: ธนูศรเมฆา ยิงทะลุม่าน/ผนังบาง ๆ ได้ เพราะธนู 'ล็อกที่ชีพจร' ไม่ใช่ที่รูปลักษณ์

เหรียญรางวัล: 100 เหรียญทอง

🔧ระดับ.6 — ช่างแห่งแนวหน้า

เงื่อนไขปลดล็อก: ส่งยาและอาวุธให้ทหารแนวหน้า

ร้านค้าเถาเป่า: คู่มือการสร้างอาวุธ แร่เหล็ก ตำราสร้างรถม้า เกวียนขนส่งแบบแข็งแกร่ง

หมวดของใช้: อุปกรณ์หลอมแร่ ชุดช่าง รองเท้าออกศึก

หมวดอาหาร: ธัญพืชสำเร็จรูป

หมวดยา: ยารักษาแผลในสนาม หญ้าห้าฤดู (เสริมภูมิคุ้มกันให้ม้า ไม่เป็นไข้ ไม่เจ็บขา ใช้โรยในรางหญ้า)

หมวดอาวุธ/เทคโนโลยี: คู่มือการสร้างอาวุธเย็น หอกพยัคฆ์ (ปล่อยคลื่นพลังไฟฟ้าต่ำใส่ศัตรู เบามือและคมกริบอยู่ตลอด)

เหรียญรางวัล: 200 เหรียญทอง

🧱ระดับ.7 — รวมใจเป็นหนึ่งเดียว

เงื่อนไขปลดล็อก: ชนะใจข้าทาสบริวาร ทำให้คนใต้บัญชายินยอมพร้อมใจจะรับใช้โดยไม่มีข้อโต้แย้ง

ร้านค้าเถาเป่า: คู่มือปูนซีเมนต์ อิฐดินเผา ปูนซีเมนต์ เหล็กเส้น ตะปู

หมวดของใช้: แบบบ้าน คู่มือก่อสร้าง กระโจมสำเร็จรูป (กันแดดกันฝนได้ดี)

หมวดอาหาร: อาหารเก็บได้นาน ขาหมูแฮม

หมวดยา:กำยานหลับใหล ยาแก้พิษกำยานหลับใหล หญ้าหัสดิน (เปลี่ยนโครงสร้างกระดูกม้าให้หนาแน่นขึ้น ต้องให้กินต่อเนื่อง 10 วัน)

หมวดอาวุธ/เทคโนโลยี: ดาบพิฆาตศัตรู (คม แข็งแรงกว่าเหล็กกล้าทั่วไป ตัดหินได้ แยกร่างคนได้อย่างง่ายดาย)

เหรียญรางวัล: 300 เหรียญทอง

🪖 ระดับ.8 — ผู้นำยุทธศาสตร์

เงื่อนไขปลดล็อก: ช่วยเหลือเด็กที่ถูกกักขังให้ได้รับอิสระ

ร้านค้าเถาเป่า: ได้คู่มือฝึกทหาร อาหารให้พลัง สมุนไพรฟื้นพลังขั้นสูง

หมวดของใช้: เสื้อผ้า ผ้าอ้อม ขวดนม ของใช้เด็กทารก

หมวดอาหาร: อาหารทะเล

หมวดยา: ยาบำรุงคุณแม่ที่กำลังตั้งครรภ์ ยาฟื้นฟูร่างกายคุณแม่หลังคลอด

หมวดอาวุธ/เทคโนโลยี:กล้องส่องทางไกล มีดบิน (บางและคม ล็อกเป้าที่ผู้ใช้ต้องการได้อย่างแม่นยำ)

เหรียญรางวัล: 400 เหรียญทอง

⚔️ ระดับ.9 — ผู้พิทักษ์แนวหลัง

เงื่อนไขปลดล็อก: ขนส่งเสบียงด้วยรถม้าเกราะเหล็กขบวนแรกสำเร็จ

ร้านค้าเถาเป่า: คู่มือผลิตระเบิด คู่มือผลิตปืนใหญ่ คู่มือสร้างปืนไฟสั้นและปืนไฟยาว ดินปืนคุณภาพสูงลูกกระสุนปืนไฟ

หมวดของใช้: คลังแร่ ถังเก็บน้ำ

หมวดอาหาร: เสบียงแห้งระดับสูง ซุปเห็ดหิมะทรงพลัง (ช่วยเสริมภูมิคุ้มกัน รักษาโรคในฤดูหนาว) เนื้อสัตว์อบยาจีน (บำรุงเลือดลมและพลังชีวิต)

หมวดยา: ยาพิษ ยาต้านพิษ ยาแก้พิษได้ทุกชนิด ยาบำรุงหยินหยาง (รักษาอาการหนาวเย็น ปรับสมดุลพลังในร่างกาย) ยารักษาปอดหนาว (รักษาโรคเกี่ยวกับปอดและไอเรื้อรังในฤดูหนาว)

หมวดอาวุธ/เทคโนโลยี: ปืนไฟแบบสั้น ปืนไฟแบบยาว ค้อนดาวตก(โซ่ลูกตุ้มหนามยาว 3 เมตร เบา แต่แรกกระแทกทำให้คู่ต่อสู้กระดูกแตกละเอียดได้)

เหรียญรางวัล: 500 เหรียญทอง

🏛️ระดับ.10 — เจ้าเมืองแห่งยุค

เงื่อนไขปลดล็อก: ส่งอาวุธยุทธภัณฑ์ให้ทหารแนวหน้าได้สำเร็จ

ร้านค้าเถาเป่า: ระบบสร้างเมืองย่อย + ขนส่งระยะไกล แบบจำลองสร้างเมือง ตำราและอุปกรณ์สร้างระบบป้องกันเมือง อุปกรณ์และเครื่องมือซ่อมบำรุงระบบเมือง ตำราปกครองบ้านเมือง (ระบบบริหารจัดการทรัพยากรและบุคลากรอย่างมีประสิทธิภาพ) ตำราการเกษตรที่รับรองผลผลิต (เทคนิคและวิธีการเพาะปลูกเพิ่มผลผลิตมั่นคงตลอดปี)

หมวดของใช้: เครื่องครัวและวัตถุดิบที่ผู้ครอบครองระบบต้องการ(สามารถหาให้ได้ทุกอย่างตามความต้องการของผู้ครอบครอง)

หมวดอาหาร: ชุดอาหารยุทธศาสตร์ ขนมขิงและน้ำผึ้งมังกร (บำรุงไตและเพิ่มความอบอุ่นในฤดูหนาว) อาหารพลังงานสูงสำหรับทหารและชาวเมือง

หมวดยา: ยาแสงวิเศษ (ฟื้นฟูพลังชีวิตอย่างรวดเร็ว) ยาปรับพันธุกรรมพืช (เพิ่มผลผลิตและทนทานต่อสภาพอากาศ) ยารักษาโรคภัยฤดูหนาวขั้นสูง (รวมทั้งไข้หวัดใหญ่และโรคระบบทางเดินหายใจ)

หมวดอาวุธ/เทคโนโลยี: ชุดเกราะอ่อนประสิทธิภาพสูง(กันกระสุนได้)

เหรียญรางวัล:1000 เหรียญทอง

"โอ้ ระบบ! เจ้าจะให้ข้าไปออกรบกับใคร ทำไมสิ่งของในแต่ละระดับถึงมีแต่ของที่เกี่ยวกับการต่อสู้ทั้งนั้น"

เมิ่งซีฟังแล้วยังตกใจไม่หาย สิ่งของที่ระบบจะเปิดให้ซื้อประหนึ่งว่านางจะย้อนเวลามาออกรบก็ไม่ปาน

[เรียนนายหญิง เมืองที่ท่านจะต้องไปปักหลักเป็นเมืองที่อยู่ใกล้ชายแดน ห่างจากพรมแดนแคว้นต้าเซิ่งเพียง 1 เมืองเท่านั้น ทั้งยังเป็นเมืองที่อุดมสมบูรณ์ที่แคว้นเว่ยต้องการ นี่เป็นอีกหนึ่งเหตุผลที่เกิดการรบกันระหว่างสองแคว้นอย่างไม่หยุดหย่อนขอรับ]

"เข้าใจแล้ว ถ้าข้าอยากมีชีวิตรอดก็ต้องแข็งแกร่งสินะ แต่ก็ยังดีกว่าอยู่ในเมืองหลวงจอมปลอมแห่งนี้ ไม่มีความสุขเลยสักนิด ว่าแต่ข้าจะเอาอะไรซื้อของในระบบล่ะอาเป่า ข้าตั้งชื่อเจ้าว่าอาเป่าได้หรือไม่?"

[ได้แน่นอนขอรับนายหญิง เหรียญสะสมได้จากการขายของในร้านเถาเป่า ได้จากการช่วยเหลือผู้อื่น หรือการผ่านภารกิจของระบบ]

"เข้าใจแล้ว"

[ต่อไปนี้จะเป็นการถ่ายโอนความทรงจำของร่างนี้ให้นายหญิงได้รับรู้ เพื่อเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน นายหญิงพร้อมหรือไม่?]

"อื้อ พร้อมแล้ว เริ่มได้เลย"

เมิ่งซีตอบรับภายใต้จิตสำนึก ในเมื่อทุกอย่างชัดเจนแล้วว่านางไม่สามารถกลับไปยังกาลเวลาเดิมได้ นี่คือเส้นทางที่นางต้องเดินนับจากนี้ นางก็จะทำให้ดีที่สุด

จู่ ๆ ภาพมากมายก็ไหลทะลักเข้าสู่จิตใจของนางอย่างไม่ทันตั้งตัว ความทรงจำของเหยียนเมิ่งซีในอดีต…เจ้าของร่างนี้…ทะลักเข้ามาอย่างรุนแรง

ภาพซ้อนภาพของชีวิตอันรันทด แววตาเศร้าหมองของอนุแม่ผู้ไม่เคยได้รับความรักอย่างแท้จริงจากสามี ภาพการดูแคลนจากพี่น้องร่วมสายเลือด ความทรงจำที่นางถูกวางยาในวังเมื่อคืนวาน และที่สำคัญ ภาพของห้องลับเบื้องหลังห้องหนังสือ…ที่ที่นางเคยเห็นโดยบังเอิญ

ความอัปยศและความแค้นของเจ้า ข้าจะแบกรับเอาไว้เอง

"อาเป่า…เจ้าฟังข้าอยู่หรือไม่"

เสียงใสของระบบตอบทันทีในจิตสำนึก

[ฟังอยู่ขอรับ นายหญิงต้องการสิ่งใด]

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • เคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ   บทที่ 262

    หลี่เหมยมองหน้าเซียวติ้งเซิงแล้วยิ้ม นางพยักหน้ารับอย่างไม่ลังเลอีกต่อไป ในที่สุด ความสุขที่เธอโหยหาก็กลับคืนมาอีกครั้ง...***********ค่ำคืนแห่งเทศกาลโคมไฟถูกประดับไปด้วยแสงสีทองและแดงสด เสียงพลุไฟดังก้องสะท้อนอยู่รอบลานกว้างหน้าเรือน เสียงหัวเราะของเด็ก ๆ ผสมผสานกับกลิ่นอาหารที่อบอวลจากหม้อไฟขนาดใ

  • เคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ   บทที่ 261

    การสูญเสียที่ไม่อาจยอมรับได้ทำให้หลี่เหมยเลือกที่จะจบชีวิตตัวเองลงด้วยอาการตรอมใจ แต่ในห้วงเวลาสุดท้ายของการจากไป จิตใจของเธอกลับสงบและเต็มไปด้วยความรักที่บริสุทธิ์ การยอมสละทุกสิ่งในชีวิตเพื่อช่วยเหลือเด็กกำพร้า ทำให้เธอได้สร้างบุญกุศลอันยิ่งใหญ่ ที่ได้กลายเป็นสะพานเชื่อมให้เธอกลับไปสู่จุดจุดเดิมท

  • เคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ   บทที่ 260

    "อาหยวน! อาจื้อ อาหนิง มานั่งกินข้าวกันเร็ว!"แต่สิ่งที่ตอบกลับมานั้นมีเพียงเสียงสะท้อนแว่ว ๆ ของตนเองในความว่างเปล่า...รอบกายของนางไม่มีใครอีกแล้ว ไม่มีรอยยิ้มสดใสของลูก ๆ ไม่มีเสียงหัวเราะคิกคักของหลาน ๆ ที่วิ่งเล่นซุกซนอยู่ในบ้าน หัวใจของหลี่เหมยบีบรัดแน่นด้วยความเจ็บปวดที่ถาโถมเข้ามาอย่างรุนแรง

  • เคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ   บทที่ 259

    เสียงเครื่องวัดชีพจรในห้องคนป่วยดัง "ติ๊ด…ติ๊ด…ติ๊ด…" เนิ่นนานกว่าหนึ่งปีเต็ม ที่ร่างของหลี่เหมยนอนแน่นิ่งอยู่บนเตียงในโรงพยาบาลแห่งนี้ สีหน้าของเธอนั้นสงบราวกับคนที่หลับใหลไปในห้วงนิทราอันยาวนานข้างกายของหลี่เหมย มีเพียงป้าหลัว หญิงวัยกลางคนที่จงรักภักดี คอยดูแลเธออย่างใกล้ชิดไม่เคยห่างกาย ถึงจะมี

  • เคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ   บทที่ 258

    เขานั่งนิ่ง ร่างสูงใหญ่สั่นเทา ดวงตาที่เคยเด็ดเดี่ยวกลับพร่ามัวไปด้วยน้ำตา ทุกคนจึงได้ตระหนักในชั่วขณะนั้นว่า... หลี่เหมยมีความสำคัญต่อเขามากเพียงใด บรรยากาศในห้องเต็มไปด้วยเสียงสะอื้นขาดห้วง อากาศหนักอึ้งจนแทบหายใจไม่ออกทว่าในท่ามกลางความเศร้าโศกนั้น เสี่ยวม่ายที่พยายามควบคุมน้ำตา เดินไปยังโต๊ะกลา

  • เคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ   บทที่ 257

    เสียงสะอื้นแผ่วเบาของเด็ก ๆ ทั้งสามดังลอดออกมาจากเรือนนอนที่เงียบสงัด ราวกับสายลมเศร้าที่กำลังร่ำร้องปลุกปลอบวิญญาณของผู้เป็นย่าให้ตื่นขึ้นมา ทว่า...ความเงียบวังเวงกลับเป็นสิ่งเดียวที่โอบล้อมอยู่เซียวติ้งเซิงก้าวเข้ามาด้วยฝีเท้าหนักอึ้ง ใจที่เคยแข็งแกร่งยิ่งกว่าหินผากำลังแหลกสลายอย่างไม่อาจต้าน ดวง

  • เคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ   บทที่ 184

    หลี่เหมยแกะกล่องขนมวางไว้ตรงหน้าแล้วให้ลูกหลานหยิบกินได้ทันที"อาจื้อรักท่านย่าที่สุด!" ซางจื้อตะโกนอย่างดีใจ"อาหยวนรักด้วย!" ซางหยวนพยักหน้าตามด้วยรอยยิ้ม เด็กน้อยทั้งสองโผเข้ากอดหลี่เหมยด้วยความรัก ตัวนางเองก็กอดเด็ก ๆ ด้วยความรู้สึกอบอุ่นในใจพลางคิดว่า ชีวิตที่ผ่านมาไม่เคยมีคนรัก แต่อยู่ ๆ ก็ม

  • เคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ   บทที่ 182

    ในตะกร้าหวายนั้นบรรจุไปด้วย ข้าวสาร 40 จิน หมูเนื้อแดง 10 จิน หมูสามชั้น 4 จิน แป้งสาลี 5 จิน แป้งข้าวจ้าว 5 จิน แป้งข้าวเหนียว 5 จิน เกลือ 5 จิน น้ำส้มสายชู 1 ไห ถั่วเหลือง 10 จิน และผักผลไม้อีกจำนวนหนึ่งหลังจากได้ของครบที่ต้องการแล้ว นางก็รีบนำสิ่งของทั้งหมดจัดใส่ในรถเข็นอย่างมิดชิดแล้วเดินกลับไป

  • เคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ   บทที่ 178

    เมื่อแสงตะวันลาลับขอบฟ้าไป ความเงียบสงัดก็เริ่มเข้ามาแทนที่ หลี่เหมยมองดูทุกคนในบ้านที่นอนหลับกันไปแล้วอย่างเงียบๆ นัยน์ตาของนางสะท้อนแสงจากตะเกียงน้ำมันที่ให้แสงสว่างเพียงน้อยนิด นางรู้สึกถึงความแตกต่างของยุคสมัยนี้กับยุคที่นางจากมาได้อย่างชัดเจนในยุคที่นางจากมานั้น ทุกค่ำคืนเต็มไปด้วยแสงไฟนีออน เ

  • เคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ   บทที่ 177

    "ขายได้สิ ขายให้ร้านยาเอาไปสกัดทำเป็นยาพิษ ยาถอนพิษ ตัวใหญ่ได้พิษเยอะก็ราคาดี แต่พวกเราที่เป็นคนจับก็อันตราย ชุดนี้พวกเราจับไปน่าจะได้ราคาดี เพราะมันไม่มีร่องรอยฟกช้ำ"หลี่เหมยตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความมั่นใจลูกชายทั้งสองพยักหน้ารับ จากนั้นพวกเขาก็พากันเดินลงมาจากเขา แล้วแวะมาเก็บเกาลัดต่

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status