Se connecterPartager
บทที่ 74
Date de publication:
2025-08-11 16:52:31
Dernier chapitre
เคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ บทที่ 262
หลี่เหมยมองหน้าเซียวติ้งเซิงแล้วยิ้ม นางพยักหน้ารับอย่างไม่ลังเลอีกต่อไป ในที่สุด ความสุขที่เธอโหยหาก็กลับคืนมาอีกครั้ง...***********ค่ำคืนแห่งเทศกาลโคมไฟถูกประดับไปด้วยแสงสีทองและแดงสด เสียงพลุไฟดังก้องสะท้อนอยู่รอบลานกว้างหน้าเรือน เสียงหัวเราะของเด็ก ๆ ผสมผสานกับกลิ่นอาหารที่อบอวลจากหม้อไฟขนาดใ
เคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ บทที่ 261
การสูญเสียที่ไม่อาจยอมรับได้ทำให้หลี่เหมยเลือกที่จะจบชีวิตตัวเองลงด้วยอาการตรอมใจ แต่ในห้วงเวลาสุดท้ายของการจากไป จิตใจของเธอกลับสงบและเต็มไปด้วยความรักที่บริสุทธิ์ การยอมสละทุกสิ่งในชีวิตเพื่อช่วยเหลือเด็กกำพร้า ทำให้เธอได้สร้างบุญกุศลอันยิ่งใหญ่ ที่ได้กลายเป็นสะพานเชื่อมให้เธอกลับไปสู่จุดจุดเดิมท
เคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ บทที่ 260
"อาหยวน! อาจื้อ อาหนิง มานั่งกินข้าวกันเร็ว!"แต่สิ่งที่ตอบกลับมานั้นมีเพียงเสียงสะท้อนแว่ว ๆ ของตนเองในความว่างเปล่า...รอบกายของนางไม่มีใครอีกแล้ว ไม่มีรอยยิ้มสดใสของลูก ๆ ไม่มีเสียงหัวเราะคิกคักของหลาน ๆ ที่วิ่งเล่นซุกซนอยู่ในบ้าน หัวใจของหลี่เหมยบีบรัดแน่นด้วยความเจ็บปวดที่ถาโถมเข้ามาอย่างรุนแรง
เคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ บทที่ 259
เสียงเครื่องวัดชีพจรในห้องคนป่วยดัง "ติ๊ด…ติ๊ด…ติ๊ด…" เนิ่นนานกว่าหนึ่งปีเต็ม ที่ร่างของหลี่เหมยนอนแน่นิ่งอยู่บนเตียงในโรงพยาบาลแห่งนี้ สีหน้าของเธอนั้นสงบราวกับคนที่หลับใหลไปในห้วงนิทราอันยาวนานข้างกายของหลี่เหมย มีเพียงป้าหลัว หญิงวัยกลางคนที่จงรักภักดี คอยดูแลเธออย่างใกล้ชิดไม่เคยห่างกาย ถึงจะมี
เคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ บทที่ 258
เขานั่งนิ่ง ร่างสูงใหญ่สั่นเทา ดวงตาที่เคยเด็ดเดี่ยวกลับพร่ามัวไปด้วยน้ำตา ทุกคนจึงได้ตระหนักในชั่วขณะนั้นว่า... หลี่เหมยมีความสำคัญต่อเขามากเพียงใด บรรยากาศในห้องเต็มไปด้วยเสียงสะอื้นขาดห้วง อากาศหนักอึ้งจนแทบหายใจไม่ออกทว่าในท่ามกลางความเศร้าโศกนั้น เสี่ยวม่ายที่พยายามควบคุมน้ำตา เดินไปยังโต๊ะกลา
เคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ บทที่ 257
เสียงสะอื้นแผ่วเบาของเด็ก ๆ ทั้งสามดังลอดออกมาจากเรือนนอนที่เงียบสงัด ราวกับสายลมเศร้าที่กำลังร่ำร้องปลุกปลอบวิญญาณของผู้เป็นย่าให้ตื่นขึ้นมา ทว่า...ความเงียบวังเวงกลับเป็นสิ่งเดียวที่โอบล้อมอยู่เซียวติ้งเซิงก้าวเข้ามาด้วยฝีเท้าหนักอึ้ง ใจที่เคยแข็งแกร่งยิ่งกว่าหินผากำลังแหลกสลายอย่างไม่อาจต้าน ดวง
เคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ บทที่ 123
"และสารฉบับสุดท้าย... ส่งถึงจ้าวอวี้ที่เมืองจิงอัน อย่าให้มีอะไรผิดพลาดแม้แต่น้อย!" ฮ่องเต้ทรงเน้นย้ำคำสุดท้ายด้วยน้ำเสียงหนักแน่นราวกับคมดาบ แววตาที่เต็มไปด้วยความเมตตาเมื่อครู่ บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นความเด็ดขาดขององค์จักรพรรดิผู้ไม่ยอมให้ใครมาคุกคามแผ่นดินของพระองค์"พ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท!" กงกงรับสารลั
เคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ บทที่ 120
"ขอรับ... ขอรับ" ผู้รายงานรีบปรับคำพูด"...""กองทัพของหย่งอันอ๋อง... แตกต่างจากที่กระหม่อมเคยได้ยินมามากขอรับ" เขาหยุดชะงักเล็กน้อยราวกับกำลังหาคำที่เหมาะสม "...""ถึงแม้จะประจำการอยู่ในพื้นที่ชายแดน แต่ทหารทุกนายล้วนมีระเบียบวินัยสูงยิ่ง การฝึกซ้อมก็เข้มงวดและจริงจัง กระหม่อมสังเกตได้ถึงความแข็งแ
เคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ บทที่ 119
ในตำหนักของฮองเฮาไออุ่นจากเตาไฟช่วยขับไล่ความหนาวเย็นยามค่ำคืน ฮองเฮาประทับอยู่บนพระแท่นบรรทม ใบหน้ายังคงมีร่องรอยความเหนื่อยล้าจากการประชวร แต่ดวงตาของพระองค์ยังคงฉายแววเมตตาและปรีชาสามารถ"เสด็จแม่เพคะ หม่อมฉันกลับมาแล้วเพคะ" องค์หญิงจิ้งเหยาก้าวเข้ามาในห้องบรรทมด้วยพระพักตร์เปื้อนยิ้ม พระนางค้อ
เคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ บทที่ 116
จ้าวอวี้มองรอยแดงบนแก้มบุตรสาวแล้วถอนหายใจเบา ๆ "ดูสิซีเอ๋อร์ หนวดของพี่ทำให้ลูกสาวของเราแก้มแดงไปหมดแล้ว เจ้าช่วยพี่โกนหนวดให้พี่หน่อย... ได้หรือไม่" เขาหันไปมองภรรยาด้วยรอยยิ้มอ้อน ๆเมิ่งซียิ้มบาง ๆ นางรู้ดีว่าสามีของนาง เดิมทีก็สามารถจัดการเรื่องส่วนตัวเช่นนี้ได้ด้วยตัวเองอย่างคล่องแคล่ว แต่...
Vous vous intéresseriez aussi à
ข้ามภพมาเป็นภรรยาอัปลักษณ์แสนร้ายกาจ
ป่าดอกท้อ39.5K Vuesบุตรสาวขาโหดกลับมาหลังตายอนาถ
เหยียนซี152.5K Vuesอ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส
จุ้ยหลิงซู976.3K Vuesลิขิตรัก องค์ชายไร้ใจ
กุหลาบดิน37.8K Vuesเมื่อคุณหนูตัวร้ายกลายเป็นฮูหยินยืนหนึ่ง
จ้าวเฉียว / พลอยพันแสง393 Vuesทะลุมิติมาช่วยแก้ไขภัยแล้งในค่ายทหาร
ภัสสพิชชา52 Vuesท่านพี่ ชาตินี้ข้าขอฝากชะตาไว้ที่จวนแม่ทัพ
ธชิรินญ์82 Vuesใบหย่าฉบับนี้ ข้าขอมอบให้ท่าน
แคลร์ออสติน1.8K Vues
