LOGINShare
บทที่ 95
publish date:
2025-08-14 02:09:45
Latest chapter
เคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ บทที่ 262
หลี่เหมยมองหน้าเซียวติ้งเซิงแล้วยิ้ม นางพยักหน้ารับอย่างไม่ลังเลอีกต่อไป ในที่สุด ความสุขที่เธอโหยหาก็กลับคืนมาอีกครั้ง...***********ค่ำคืนแห่งเทศกาลโคมไฟถูกประดับไปด้วยแสงสีทองและแดงสด เสียงพลุไฟดังก้องสะท้อนอยู่รอบลานกว้างหน้าเรือน เสียงหัวเราะของเด็ก ๆ ผสมผสานกับกลิ่นอาหารที่อบอวลจากหม้อไฟขนาดใ
เคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ บทที่ 261
การสูญเสียที่ไม่อาจยอมรับได้ทำให้หลี่เหมยเลือกที่จะจบชีวิตตัวเองลงด้วยอาการตรอมใจ แต่ในห้วงเวลาสุดท้ายของการจากไป จิตใจของเธอกลับสงบและเต็มไปด้วยความรักที่บริสุทธิ์ การยอมสละทุกสิ่งในชีวิตเพื่อช่วยเหลือเด็กกำพร้า ทำให้เธอได้สร้างบุญกุศลอันยิ่งใหญ่ ที่ได้กลายเป็นสะพานเชื่อมให้เธอกลับไปสู่จุดจุดเดิมท
เคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ บทที่ 260
"อาหยวน! อาจื้อ อาหนิง มานั่งกินข้าวกันเร็ว!"แต่สิ่งที่ตอบกลับมานั้นมีเพียงเสียงสะท้อนแว่ว ๆ ของตนเองในความว่างเปล่า...รอบกายของนางไม่มีใครอีกแล้ว ไม่มีรอยยิ้มสดใสของลูก ๆ ไม่มีเสียงหัวเราะคิกคักของหลาน ๆ ที่วิ่งเล่นซุกซนอยู่ในบ้าน หัวใจของหลี่เหมยบีบรัดแน่นด้วยความเจ็บปวดที่ถาโถมเข้ามาอย่างรุนแรง
เคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ บทที่ 259
เสียงเครื่องวัดชีพจรในห้องคนป่วยดัง "ติ๊ด…ติ๊ด…ติ๊ด…" เนิ่นนานกว่าหนึ่งปีเต็ม ที่ร่างของหลี่เหมยนอนแน่นิ่งอยู่บนเตียงในโรงพยาบาลแห่งนี้ สีหน้าของเธอนั้นสงบราวกับคนที่หลับใหลไปในห้วงนิทราอันยาวนานข้างกายของหลี่เหมย มีเพียงป้าหลัว หญิงวัยกลางคนที่จงรักภักดี คอยดูแลเธออย่างใกล้ชิดไม่เคยห่างกาย ถึงจะมี
เคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ บทที่ 258
เขานั่งนิ่ง ร่างสูงใหญ่สั่นเทา ดวงตาที่เคยเด็ดเดี่ยวกลับพร่ามัวไปด้วยน้ำตา ทุกคนจึงได้ตระหนักในชั่วขณะนั้นว่า... หลี่เหมยมีความสำคัญต่อเขามากเพียงใด บรรยากาศในห้องเต็มไปด้วยเสียงสะอื้นขาดห้วง อากาศหนักอึ้งจนแทบหายใจไม่ออกทว่าในท่ามกลางความเศร้าโศกนั้น เสี่ยวม่ายที่พยายามควบคุมน้ำตา เดินไปยังโต๊ะกลา
เคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ บทที่ 257
เสียงสะอื้นแผ่วเบาของเด็ก ๆ ทั้งสามดังลอดออกมาจากเรือนนอนที่เงียบสงัด ราวกับสายลมเศร้าที่กำลังร่ำร้องปลุกปลอบวิญญาณของผู้เป็นย่าให้ตื่นขึ้นมา ทว่า...ความเงียบวังเวงกลับเป็นสิ่งเดียวที่โอบล้อมอยู่เซียวติ้งเซิงก้าวเข้ามาด้วยฝีเท้าหนักอึ้ง ใจที่เคยแข็งแกร่งยิ่งกว่าหินผากำลังแหลกสลายอย่างไม่อาจต้าน ดวง
เคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ บทที่ 35
หลายวันต่อมาลมหนาวยามค่ำพัดแรง ปลายเส้นผ้าคลุมของเขาสะบัดขึ้น เขาเงยหน้ามองดวงจันทร์ที่ยังไม่เต็มดวง แล้วเงียบไปชั่วครู่ ก่อนที่เสียงฝีเท้าเบา ๆ จะดังขึ้น"ท่านอ๋อง...ทหารส่งสารกลับมาจากแนวรบ ว่า...พวกข้าศึกเริ่มรวมพลที่ปากหุบเขาแล้ว"เป็นองครักษ์เฮยเจินที่เข้ามาเงียบเชียบ คุกเข่าด้านหลัง"สั่งการใ
เคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ บทที่ 33
อีกฟากหนึ่งของแคว้น..แสงแดดยามบ่ายคล้อยเฉียงไปทางตะวันตก เสียงกลองศึกเคาะประจำการดังก้องทั่วค่ายใหญ่ประจำชายแดนจิงอัน ทหารนับหมื่นตั้งแถวแน่นขนัด หัวใจเต้นตามจังหวะกลองราวคลื่นที่ซัดสาดเข้ากระแทกฝั่งภายใต้ร่มกระโจมใหญ่ประจำแม่ทัพกลาง พื้นกระโจมขึงด้วยหนังสัตว์ทอแน่น โต๊ะประชุมไม้ดำสลักลวดลายพยัคฆ์
เคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ บทที่ 30
พวกเขาต่างแยกย้ายกันตั้งแต่ยามสาย ออกตะลุยป่าตามภารกิจคนละทิศละทาง แล้วตอนนี้...เสียงฝีเท้าทั้งเบาทั้งหนักก็ดังขึ้นเรื่อย ๆ ตรงลานใต้ต้นไม้ใหญ่ริมธารน้ำตกเล็ก ๆ"นายหญิง! นายหญิงเจ้าคะ!" เสี่ยวซือมาถึงมาก่อนใคร สีหน้าระรื่นตื่นเต้น มือหนึ่งหอบกระต่ายป่าตัวโต อีกมือจับขาไก่ป่าห้อยต่องแต่ง"..." "ข้
เคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ บทที่ 28
หลายวันต่อมา...ยามเฉินคล้อยยามขึ้น เหล่าเมฆหมอกสีเทาเข้มยังคงห่มคลุมผืนป่าไว้แน่นหนา ราวม่านบางที่ปิดบังความลับของธรรมชาติอันซับซ้อนเอาไว้ใต้ร่มไม้เขียวครึ้ม (ยามเฉิน 07.00-09.00 น.)แม้แสงตะวันจะพยายามแทรกผ่านช่องใบไม้ลงมา แต่ก็ถูกความชื้นเหนียวเหนอะขับไล่ไม่ให้แตะพื้นดินได้มากนัก เสียงนกป่าร้องขา
You may also like
บุตรีอนุผู้ถูกทอดทิ้ง
หิมะที่ปลิดปลิว77.6K viewsท่านอ๋องกับพระชายาพาลูกหนีภัยธรรมชาติ
หลันซานอวี่144.2K viewsหวนคืนอีกคราสตรีร้ายขอกลับใจ
Tuk Kung47.2K viewsแต่งกับขุนนาง
หอมดังเดิม120.9K viewsสองขุนศึกขย่มนางพญาไม่อิ่มรัก (3p) – [PWP]
ณ ธารา636 viewsนางร้ายเช่นข้าจะคู่กับพระเอก
Little_Hua เสี่ยวฮวา2.4K viewsชายาตาทิพย์ของท่านอ๋องพิการ
จันทร์ส่องแสง2.6K viewsพลิกชีวิตแม่ค้าจากหน้าโรงงานสู่ตำนานเศรษฐีนีในยุค 80
พิมพ์สีทอง / หยุ่นไฮ่ / ฉินมอร์97 views
