بيت / มาเฟีย / เจ้าของหัวใจรัตติกาล / บทที่ 7 คนของมาร์คัส หวัง [2]

مشاركة

บทที่ 7 คนของมาร์คัส หวัง [2]

مؤلف: Thrymr
last update تاريخ النشر: 2026-04-16 02:59:37

อ่า…

ป่านนี้ยัยนั่น…

“ที่ด่วนมีแค่นี้ใช่ไหม” นัยน์ตาคมสีรัตติกาลหลุบมองแฟ้มเอกสารตรงหน้าหลังจากหย่อนตัวลงนั่งบนเก้าอี้ประจำตำแหน่งเรียบร้อยแล้ว

“การ์ดงานแต่งใคร?” สุ้มเสียงเข้มเอ่ยถามเมื่อซองกระดาษคล้ายบัตรเชิญงานมงคลวางเด่นอยู่บนโต๊ะทำงานของตนด้วย

“บัตรสำหรับเข้าร่วมงานระดมทุนที่มูลนิธิลูเธอร์จะจัดขึ้นในอีกสามวันข้างหน้าครับ คุณชายใหญ่ไม่สะดวกไปเลยให้…”

ฟึบ!

ซองกระดาษเนื้อพรีเมี่ยมสมฐานะผู้ส่งมาเทียบเชิญถูกคนที่อารมณ์ร้อนซึ่งยังคั่งค้างอยู่ในโพรงอกโยนมันลงถังขยะอย่างไม่ไยดี

อ่า จริง ๆ เลย…

ไอ้เวรนั่นมันจงใจกวนประสาทกันหรือไง ลูเธอร์กับหวังสงบศึกกันแล้วก็จริง แต่หากเขาตอบรับคำเชิญไปงานนี้แทนมาลาไคท์หวัง ก็คงไม่แคล้วจะต้องเห็นภาพบาดตาบาดใจ

สงครามแม่งจะไม่เกิดบนเรือสำราญราคามหาศาลของมันหรือไง

ราฟาเอล มึงนี่แม่ง…

“ปฏิเสธไป”

“แต่คุณชายใหญ่…”

“เดี๋ยวกูเคลียร์กับเฮียเอง”

“ครับ” ผู้ติดตามคนสนิทเอ่ยตอบเพียงเท่านั้นก็เดินเลี่ยงออกไปทำงานที่ได้รับมอบหมายก่อนหน้า มาเฟียหนุ่มหยิบเอกสารขึ้นมากวาดสายตาอ่าน พลางพยายามสลัดความคิดเกี่ยวกับใครบางคนออกไป

ทว่า…

ทำเถอะ จนกว่านายจะรู้สึกดีขึ้น

งั้นก็จูบมันเด็กดี ดูดให้แตกแล้วกลืนลงไปพร้อมมนุษยธรรมที่มันพาเราข้ามเส้นมาจนถึงจุดนี้

ฉันไม่อยากเห็นหน้านายอีก แยกกันตรงนี้เถอะ

ปึก!

ที่สุดแล้วแฟ้มเอกสารก็ถูกโยนลงที่เดิมก่อนที่ฝ่ามือแกร่งข้างหนึ่งจะยกขึ้นมาเสยกลุ่มผมสีดำธรรมชาติหวังระบายมวลอารมณ์ไม่พึงประสงค์ที่ก่อตัวขึ้นในใจ

บัดซบ…

ลมหายใจอุ่น ๆ ของอีกฝ่ายยังวนเวียนอยู่แถวลำคอและลาดไหล่ เรียวนิ้วแกร่งไล้ไปตามรอยที่ถูกฟันคมขบกัดขณะที่มืออีกข้างหยิบสมาร์ตโฟนเครื่องหรูขึ้นมาแล้วกดเข้าแอปพลิเคชันสำหรับส่งข้อความ

Marcus : ได้คุยกับบรูคลินบ้างไหม

Ella : คุยทุกวัน ทำไมเหรอ

Marcus : เปล่า ก็ไม่เห็นโผล่มากวนประสาทหลายวัน

Ella : คิดถึงพูดงี้ค่า

Marcus : เลอะเทอะ

Ella : เขาดุเฉย 55555

Marcus : รู้ไหม ที่เราร่วมมือกับไอ้พนินห์ปั่นเฮียมันทำให้ยัยนั่นลำบากแค่ไหน

Ella : เดี๋ยวนะ เฮียไปทำอะไรพี่บรูคลิน

Mascus : อย่าเล่นอะไรแผลง ๆ แบบนั้นอีก

Ella : ถึงว่าล่ะ พี่บรูคลินบอกว่าไม่ค่อยสบาย

Ella : เฮียทำใช่ไหม

Ella : เฮีย น้องถาม

Ella : มาร์คัส

สมาร์ตโฟนเครื่องหรูในกระเป๋ากางเกงสั่นเบา ๆ เมื่อสามข้อความสุดท้ายจากเอลล่าหวังถูกส่งเข้ามา ถ้าให้เขาเดาน้องสาวสุดที่รักของเขาคงหน้าหงิกงอที่เขาเมินข้อความซึ่งปกติเขาจะไม่ทำเด็ดขาด

ช่วงขายาวก้าวเพียงไม่กี่ก้าวก็ถึงตัวรถคันหรูที่จอดรออยู่ก่อน ไม่รู้เหมือนกันว่าจุดหมายปลายทางที่จะไปเป็นที่นั่นได้อย่างไร ทั้งที่ตอนนี้งานเขาโคตรยุ่ง ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทำไมเขาถึงกล้าเมินข้อความน้องสาวที่เป็นดั่งสิ่งมีค่าที่สุดในชีวิต

รู้แค่ว่ามีสถานที่หนึ่งที่ต้องรีบไป

อ่า…

คันเร่งถูกเหยียบก่อนที่รถหรูจะทะยานออกจากกาสิโนสาขาใหญ่ของตระกูลหวังอย่างรวดเร็ว

ก็แค่…

กรามแกร่งบดเข้าหากันแน่นเข้าเมื่อความสับสนไร้ที่มาพวยพุ่งขึ้นมากวนใจไม่หยุด

แม่ง…

ก็แค่ต้องไปหาคนรับผิดชอบรอยแผลเวร ๆ นี่เท่านั้น

ก็แค่…ต้องเป็นที่นั่น

…ฟาร์มภัควัฒน์สิริ

ราวครึ่งชั่วโมงต่อมา

เสียงน้ำกระเพื่อมเบา ๆ ในอ่างอาบน้ำ บรูคลินเอนตัวพิงขอบอ่าง หลับตาพริ้มอย่างผ่อนคลาย ปล่อยให้น้ำอุ่นโอบกอดร่างกายให้คลายจากความเมื่อยล้า

ทว่า…

งั้นก็จูบมันเด็กดี ดูดให้แตกแล้วกลืนลงไปพร้อมมนุษยธรรมที่มันพาเราข้ามเส้นมาจนถึงจุดนี้

ภาพที่ตัดสินใจโง่ ๆ เดินย้อนกลับไปช่วยปลดปล่อยใครบางคนจากพันธนาการของความทรมานฉายวนซ้ำเข้ามาในหัวอีกครั้ง ความรู้สึกโง่บรมผุดพวยขึ้นในใจเป็นทวีคูณ

เรียวมือเล็กยกขึ้นมาถูริมฝีปากตัวเองแรง ๆ จนรู้สึกเจ็บ

เธอรังเกียจ…

รังเกียจตัวเองที่ปล่อยให้ความอ่อนแอควบคุมทุกการกระทำ

ไม่มีเหตุผลอะไรที่คนอย่างมาร์คัสหวังจะมองเธอในแง่ดีและรู้สึกขอบคุณ

คนคนนั้นมีแต่จะมองว่าเธอมันง่าย อ่อนแอและเปราะบางยิ่งกว่าอะไรทั้งนั้น

ทำบ้าอะไรวะบรูคลิน…

เรียวมือขาวยกขึ้นลูบดวงหน้าสีซีดของตัวเองอย่างคนหมดอาลัยตายอยากก่อนจะค่อย ๆ ทรุดตัวลงต่ำกระทั่งทั้งศีรษะจมหายลงไปใต้ผิวน้ำ

ความสงบเงียบใต้ผืนน้ำพอจะช่วยลดทอนจิตใจที่กำลังฟุ้งซ่านเมื่อครู่ได้บ้าง

ทว่าหลังจากที่ทำสมาธิใต้น้ำได้ไม่นาน…

หมับ!!

“อ๊ะ!”

“ทำบ้าอะไรของเธอวะ!”

เสียงทุ้มต่ำที่เปี่ยมไปด้วยอารมณ์คุกรุ่นสะท้อนก้องไปทั่วห้องน้ำที่ยังอบอวลด้วยไอร้อน

วินาทีนั้นร่างกายที่ยังไม่สร่างไข้ดี กอปรกับที่ร่างกายเสียหลักวูบจากการถูกดึงขึ้นจากอ่างน้ำกะทันหัน ทำให้สมองที่พร่าเบลออยู่แล้วประมวลผลไม่ทัน

เธอไม่ตอบคำถามเขา ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองอยู่ในสภาพเปลือยเปล่าไปทั้งตัว มีเพียงความคิดเดียวที่แล่นวาบขึ้นมาในสมองตอนนี้ คือทำไมผู้ชายที่บุกรุกสมองเธอมาหลายวันถึงได้มายืนกดดันลมหายใจเธออยู่ที่นี่ได้

ฝ่ายผู้มาใหม่เองก็เหมือนจะเพิ่งรู้ตัวว่าอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่ควรอยู่ นัยน์ตาสีรัตติกาลหลุบลงต่ำโดยไม่ตั้งใจ ก่อนจะชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าคนตรงหน้า...

เวรเอ๊ย!

ครั้นละสายตาไปจากเรือนร่างเย้ายวนเปลือยเปล่าตรงหน้า สายตาคมก็สังเกตเห็นเสื้อคลุมอาบน้ำที่วางอยู่ไม่ไกลพอดี

หมับ!

โดยไม่ทันตั้งตัว ร่างบอบบางก็ถูกห่อด้วยชุดคลุมอาบน้ำที่วางอยู่ไม่ไกล แขนแข็งแรงตวัดรวบเอวของอีกฝ่ายไว้แน่น ก่อนร่างกายที่ยังอุ่นร้อนเพราะพิษไข้ต่ำ ๆ จะลอยขึ้นจากพื้นราวกับสิ่งของไร้น้ำหนัก

“นาย…” คนที่เพิ่งประกอบสติกลับเข้าที่ได้เอ่ยถาม ทว่ามีหรือที่คนที่อยู่ภายใต้โทสะจะยอมฟังอะไรที่มันจะยิ่งสุมไฟบนหัวเขา

“หุบปากเล็ก ๆ ของเธอไป”

“ปล่อยก่อน”

“ฉันปล่อยแน่ แล้วจะสวดเธอให้ยับด้วย” ช่วงขายาวก้าวพ้นประตูห้องน้ำแบบสไลด์ก่อนตรงไปที่เตียงขนาดคิงไซซ์กลางห้อง

“อะไรขอ…อ๊ะ!”

ร่างบอบบางเสียหลักวูบเมื่อถูกคนตัวโตกว่าโยนลงบนเตียงกว้างกะทันหัน ครั้นกำลังจะเอ่ยปากด่าฝ่ายบุกรุกตามสัญชาตญาณ กลิ่นอายป่าฝนลุ่มลึกก็แผ่กำจายเข้ามาปกคลุมร่างกายโดยไม่ทันตั้งตัว

มาร์คัสหวังกำลังปั่นประสาทด้วยการแกล้งโน้มตัวคร่อมบนร่างเธอ

นัยน์ตาสีรัตติกาลคมดุจ้องกดดันมาจนทุกถ้อยคำผรุสวาทถูกกลืนลงลำคอแห้งผากไปพร้อมก้อนน้ำลายเหนียวหนืด อีกฝ่ายจงใจโน้มเครื่องหน้าคมคายเข้ามาในระยะที่ทำให้การหายใจเข้าออกทำได้ยากขึ้นทุกขณะ ก่อนเปรยถ้อยคำที่ทำเอาไฟโทสะกองเล็ก ๆ ไหลไปรวมกันที่ศีรษะของคนป่วยได้อย่างง่ายดาย

“หรือจะให้ฉีดยาให้สักสองสามเข็มดีล่ะ จะได้หายสำออย”

“โรคจิต ฉีดยากันพิษสุนัขบ้าให้ตัวเองก่อนเถอะ”

“ใครกันแน่ที่กัดฉันเหมือนหมาบ้า”

“เลิกแกล้งสักที ถอยออกไป”

“เมื่อกี้ทำอะไร” จู่ ๆ สายตาคู่คมเย็นเยือกก็เสมือนมีประกายอบอุ่นสายหนึ่งวาบผ่าน ทว่าเพียงพริบตาก็อันตรธานไปราวกับมันไม่มีอยู่จริง

“อะ..ไร” คำพูดของคนป่วยตะกุกตะกักเมื่ออยู่ภายใต้สายตาคู่คมที่เอาแต่จ้องกดดันลมหายใจกัน กอปรกับท่าทางล่อแหลมที่ชวนหวาดหวั่นหัวใจนั่นอีก

ฝ่ายมากกำลังกว่าขมวดเรียวคิ้วรอคำตอบ ขณะที่ดวงหน้าสวยซีดเซียวเบนหลบสายตาคมของเขา เพราะเธอไม่เข้าใจว่าเขาต้องการคำตอบแบบไหน จึงพยายามนึกหาคำตอบที่สามารถจบบทสนทนาได้โดยที่อีกฝ่ายไม่สามารถหยิบยกเอามากลั่นแกล้งเธอได้อีก

ทว่าขณะกำลังใช้ความคิดจู่ ๆ เขาก็…

“ตัวอุ่น ๆ”

ประสาทที่ล่องลอยในภวังค์ตื่นเกร็งในวินาทีนั้น ไออุ่นจากฝ่ามือแกร่งที่วางทาบลงมาแทรกผ่านผิวเนื้อบางบนหน้าผากเกลี้ยงเกลาเข้ามาหลอมสติสัมปชัญญะของเธอช้า ๆ

อ่า…

“รีบจัดการตัวเองให้เรียบร้อยแล้วออกมาคุยกัน” 

Thrymr

ฝากกดติดตามนามปากกา Thrymr ด้วยนะคะ

| إعجاب
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • เจ้าของหัวใจรัตติกาล   บทพิเศษ 9 เพราะการรักคุณมันง่ายดายเพียงเท่านั้น [3]

    “อะ อ๊า” เสียงครางหวานที่ดังหวิวทุกครั้งที่เขาตอกตรึงความใหญ่โตเข้ามา เสียงหอบหายใจเมื่อความรู้สึกถูกครอบครองแล่นพล่านไปตามหลอดเลือดเดือดพล่าน เสียงผิวเนื้อกระทบกันในความเงียบดังอยู่เนิ่นนาน…กระทั่งร่างกายถึงปลายขอบความปรารถนาเดียวกัน คนทั้งคู่จึงทิ้งตัวหอบหายใจกอดกันแนบแน่น มาเฟียหนุ่มซุกใบหน้าลงกับต้นคอขาวของภรรยาคนสวยแล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงแผ่วพร่า“ขอบคุณครับ…ทูนหัว” ดวงหน้าสวยชื้นเหงื่อคลี่รอยยิ้มบางพลางกระชับอ้อมกอดแน่น ขณะโน้มประทับจุมพิตหน้าผากเกลี้ยงเกลาของสามีด้วยความรักใคร่“ขอบคุณเรื่องอะไรคะ”อีกฝ่ายผละขึ้นมาสบตา ส่งผ่านทุกความรู้สึกที่เวียนว่ายในนัยน์ตารัตติกาลคู่คมที่ไม่เคยละไปจากเธอเลยสักครั้ง“ขอบคุณที่เธอขารักพี่อย่างดี” เสียงพร่าแผ่วของเขาราวกับปุยนุ่นที่ไล้ผ่านหัวใจดวงน้อยของเธอ บรูคลินคลี่ยิ้มขณะเขี่ยผมที่ปรกลงบนหน้าผากเขาเบา ๆ ด้วยความเอ็นดู“ไม่เห็นต้องขอบคุณเลย…” คุณชายรองตระกูลหวังยกมือเรียวขาวของภรรยาขึ้นมากดจูบหนัก ๆ ด้วยความรักใคร่ ก่อนจะคลี่ยิ้มกว้างเมื่อได้ฟังประโยคถัดมาของอีกฝ่าย“…เพราะการรักที่รักมันง่ายมากเลยไงคะ” ที่ผ่านมา ‘ความรัก’ ครั้งนี้มันดูเหมือ

  • เจ้าของหัวใจรัตติกาล   บทพิเศษ 9 เพราะการรักคุณมันง่ายดายเพียงเท่านั้น [2]

    “ตอนนี้อยากทำมากกว่าถูหลังแล้วค่ะ” เสียงหวานออดอ้อนกระซิบแผ่วแล้วกดจูบลงบนสันจมูกโด่งของคนตรงหน้าแผ่วเบา ทว่าเปี่ยมไปด้วยความเย้ายวนในแบบที่ทำให้มาเฟียมากอำนาจอย่างเขาพ่ายแพ้ราบคาบทุกครั้ง“ยัยเด็ก” เสียงคนตรงหน้าเข้มขึ้นทันทีเมื่อเป็นฝ่ายถูกรุกไล่ ก่อนต้องขบกรามแน่นจนขึ้นสันนูนอีกครั้งเมื่อความเป็นเขาถูกเรียวมือเล็กข้างหนึ่งกอบกุมเอาไว้แล้วชักรูดขึ้นลงความรู้สึกแปลบปลาบจากการถูกมือนุ่มสัมผัสอย่างช่ำชองและรู้จุดกระสันแล่นปราดไปทั่วทั้งร่าง ก่อนที่วินาทีหลังจากนั้นความเสียวซ่านจะพุ่งโจมตีไปทั่วเรือนกายกำยำ เมื่อสะโพกกลมกลึงยกขึ้นน้อย ๆ แล้วกดลงครอบครองความเป็นเขาช้า ๆ ราวกับต้องการให้รู้สึกถึงทุกแรงปรารถนาที่อัดแน่นอยู่ภายใน“อืม...” ลำคอแกร่งส่งเสียงคราง มาร์คัสหวังปล่อยให้คนบนร่างควบคุมทุกจังหวะ ร่างกายเล็กขยับเนิบช้าทว่าหนักแน่น ความร้อนจากออนเซ็นแผ่ซ่านไปทั่วเรือนร่างคนทั้งคู่ ทว่าไม่มีอะไรร้อนระอุเท่าสัมผัสของทั้งสองฝ่ายที่กำลังโรมรันร่างกายเข้าหากันอย่างบ้าคลั่ง“อื้อ~” เสียงครางหวานดังประสานไปกับเสียงน้ำกระเพื่อม เมื่อจุดกระสันภายในถูกแกนกายใหญ่โตของคนใต้ร่างแตะเข้าซ้ำ ๆ“เธอขา

  • เจ้าของหัวใจรัตติกาล   บทพิเศษ 9 เพราะการรักคุณมันง่ายดายเพียงเท่านั้น

    โตเกียวในค่ำคืนสุดสัปดาห์ ร่างสะโอดสะองของบรูคลินเดินตรงเข้าไปในลิฟต์แก้วของคลับหรูแห่งหนึ่งใจกลางย่านเศรษฐกิจ ขณะที่นัยน์ตารัตติกาลคู่คมของคุณชายรองตระกูลหวังมองตามหลังผู้เป็นภรรยาจากส่วนรับรองชั้นล่าง“ให้ผมขึ้นไปเสริมทีมฮาเซงาวะไหมครับ” ลูกน้องคนสนิทอย่างเล่ยหานกระซิบถามผู้เป็นนาย ก่อนอีกฝ่ายจะตอบ“ไม่ต้อง…เรารออยู่นี่จนกว่านายหญิงจะเสร็จธุระ”ลิฟต์แก้วเลื่อนขึ้นไปชั้นหก ที่มีห้องส่วนตัวสำหรับแขกวีไอพีที่ต้องการความเป็นส่วนตัวในการเจรจาธุรกิจมาร์คัสหวังนั่งนิ่ง ไม่ไถโทรศัพท์ ไม่อ่านอะไรทั้งนั้นแม้กระทั่งเมนูอาหาร เขาแค่นั่งเฝ้าประตูทางเข้าราวกับรู้ว่ามีใครกำลังจะย่างเท้าเข้ามาในไม่กี่นาทีข้างหน้าที่สุดแล้วบุคคลที่เขาเฝ้ารอก็มาชายวัยสามสิบต้น ๆ แต่งตัวเนี๊ยบเดินผ่านหน้าเขาไปโดยที่มีโทรศัพท์แนบหู เดิมทีเขาเพียงจะสังเกตท่าทีของว่าที่พาร์ทเนอร์ฮาเซงาวะที่วันนี้ภรรยาคนสวยของเขามาเป็นตัวแทนในการเจรจาทางธุรกิจทว่า…ตัวเล็กดีว่ะจัดสักน้ำก่อนเซ็นต์น่าจะง่ายหน่อยของแบบนี้ไม่ต้องรีบคุย ซอยไปคุยไปเร้าใจกว่าเยอะเพล้ง!!ไวกว่าความคิด แก้วบนโต๊ะแตกคามือมาเฟียตระกูลใหญ่ มาร์คัสหวังกดข่มอาร

  • เจ้าของหัวใจรัตติกาล   บทพิเศษ 8 แอชตัน & อลิเซีย [2]

    ค่ำคืนนั้น ในครัวขนาดใหญ่ที่อบอวลไปด้วยกลิ่นอาหารอันคุ้นเคยของคนสองรุ่น เสียงหัวเราะของพ่อลูกจากห้องน้ำยังคงแว่วมาเป็นระยะ คลอเคล้าไปกับเสียงเคี้ยวของเด็กน้อยที่กำลังเพลินกับมื้อเย็นอย่างเอร็ดอร่อยองค์ประกอบภายในบ้านที่ถูกจัดวางอย่างดี กอปรกับเสียงหัวเราะและบทสนทนาถูกเชื่อมโยงเข้าหากันด้วยสายใยแห่งความรัก ทุกอย่างหลอมรวมกันเป็นบรรยากาศที่เปี่ยมไปด้วยความอบอุ่นและความหมายของคำว่า ‘บ้าน’“ปะป๊าช่วยยกกับข้าวทีค่ะ” เสียงหวานของหม่ามี้คนสวยเอ่ยจากหน้าเตาขณะอุ้มลูกสาวไปนั่งบนเก้าอี้ทานข้าวสำหรับเด็ก“ครับเมีย” มาเฟียหนุ่มตอบรับอย่างไม่ลังเล พร้อมรอยยิ้มที่เผยความภักดีที่มีให้อีกฝ่ายอย่างมั่นคงเสมอมา“อาหย่อยจัง” เสียงใสของเด็กหญิงตัวน้อยที่ยังพูดไม่คล่องนักดังขึ้นจากเก้าอี้สูงประจำตำแหน่ง เมื่อมือป้อมเล็กตักอาหารฝีมือผู้เป็นแม่เข้าปาก“หม่ามี้เหนื่อยไหมครับ” ขณะที่เด็กชายวัยสี่ขวบเงยหน้าจากจานข้าวตรงหน้าแล้วถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง จนหัวใจของคนเป็นแม่อบอุ่นขึ้นในวินาทีนั้น“คุนคุนไม่ดื้อ หม่ามี้ไม่เหนื่อยเลยค่ะ” บรูคลินยิ้มอ่อนโยนให้ลูกชายหัวแก้วหัวแหวน ก่อนจะยื่นมือไปลูบศีรษะเล็กเบา ๆ“คุนค

  • เจ้าของหัวใจรัตติกาล   บทพิเศษ 8 แอชตัน & อลิเซีย

    แสงแดดอ่อน ๆ ยามเช้าลอดผ่านผ้าม่านสีครีมเข้าไปในห้องนั่งเล่น แสงอุ่นละมุนไล้บนโซฟาหนังแท้ขนาดใหญ่ที่ร่างสมส่วนของมาเฟียหนุ่มนั่งอยู่ แล็ปท็อปวางอยู่บนโต๊ะไม้ตัวเตี้ยเบื้องหน้านัยน์ตารัตติกาลคู่คมจดจ่ออยู่กับหน้าจอสี่เหลี่ยม ขณะที่มือข้างหนึ่งโอบลูกสาววัยแรกเกิดเอาไว้อย่างทะนุถนอม เบบี๋มังกรวัยสิบวันนอนหลับปุ๋ยในอ้อมแขนผู้เป็นพ่อ ริมฝีปากเล็กจิ๋วเผยอเล็กน้อยราวกับกำลังฝันดีบนโต๊ะไม้ตัวเตี้ยเบื้องหน้า มีขวดนมของเบบี๋มังกรคนพี่วางเรียงข้างแก้วกาแฟที่ยังมีไออุ่นระเหยอยู่ ข้างกายมาเฟียใหญ่มีร่างอ่อนเพลียของภรรยาคนสวยเอนพิงหมอนอิงนุ่ม ๆ โดยที่ในอ้อมแขนมีเด็กชายวัยสองขวบที่กำลังซุกตัวหลับสนิทกลิ่นแป้งเด็กเจือปะปนกับกลิ่นหอมจางจากเส้นผมของบรูคลินที่เพิ่งสระใหม่ช่วยเติมบรรยากาศภายในเรือนหอแห่งนี้ให้ละมุนและนิ่งสงบครืดดด~ขณะที่กำลังใช้สมาธิไปกับการตรวจงานตรงหน้าและเฝ้าภรรยากับลูก ๆ จู่ ๆ สมาร์ตโฟนเครื่องหรูก็สั่นเป็นสัญญาณของการโทรเข้า ฝ่ามือแกร่งรีบเอื้อมไปหยิบขึ้นมากดรับสายทันทีเพราะกลัวเสียงสั่นจะทำให้เบบี๋ตื่น“ว่าไง” เขารับสายเสียงนิ่ง ก่อนที่ปลายสายจะหัวเราะเบา ๆ แล้วพูดอย่างอารมณ์ดี

  • เจ้าของหัวใจรัตติกาล   บทพิเศษ 7 หัวใจอีกดวง

    กลิ่นอายของฤดูหนาวปีถัดมาไล้ผ่านกระจกบานใหญ่ของตึกกาสิโนสูงระฟ้าสาขาหลักตระกูลหวัง ทว่าบรรยากาศของห้องประชุมขนาดใหญ่ที่เคยอบอวลไปด้วยความนิ่งขรึมในแบบขององค์กรในโลกสีเทากลับเต็มไปด้วยบรรยากาศประหลาดในเช้าวันนี้เพราะคุณชายรองตระกูลหวังที่นั่งหัวโต๊ะประชุมมีสีหน้าไม่สบอารมณ์นัก กลิ่นอายอันตรายและแรงกดข่มของมาเฟียใหญ่แผ่กำจายออกมามากผิดปกติจนคนในห้องต่างลอบกลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคออย่างยากลำบากมาร์คัสขมวดคิ้วมองเอกสารในมือราวกับมันเป็นภาษาต่างดาวจากนั้นก็หยิบช็อกโกแลตออกจากกล่องขึ้นมากัดคำใหญ่ จนบรรดาลูกน้องที่นั่งร่วมประชุมอีกหกชีวิตต่างลอบสบตากันเงียบ ๆ ไม่มีใครกล้าพูดสิ่งใดใครมันจะไปกล้า?เพราะคุณชายรองที่ปกติไม่แม้แต่จะแตะของหวาน กลับนั่งเคี้ยวช็อกโกแลตกร้วม ๆ ราวกับเป็นของโปรดอย่างไรอย่างนั้นปึก!ฉับพลันแฟ้มเอกสารก็ถูกโยนลงบนโต๊ะด้วยความหงุดหงิด ก่อนที่เสียงเข้มดุเจือไอสังหารจะดังแหวกความเงียบ“ทำไมรายงานนี่มันกลิ่นเหม็น ๆ วะ” สิ้นคำนั้นทุกคนในห้องต่างสะดุ้งเฮือก ก่อนที่หนึ่งในทีมวิเคราะห์จะเอ่ยเสียงสั่น“มะ…มันคือกระดาษรีไซเคิลครับ คุณชายเคยสั่งให้ใช้…”“เปลี่ยน!” น้ำเสียงแข็งก

  • เจ้าของหัวใจรัตติกาล   บทพิเศษ 1 คุณยักษ์น้ำแข็ง

    สตูดิโอเรือนกระจกทรงยุโรปทอดตัวยาวอยู่กลางสวนหลังคฤหาสน์ไร่ไวน์ตระกูลหวัง ผนังกระจกใสที่ตกแต่งด้วยม่านลูกไม้บาง ๆ สีขาวรับแสงแดดอ่อน ๆ ยามสาย ภายในมีร่างบอบบางของคุณหนูคนเล็กตระกูลหวังที่กำลังก้มหน้าวาดภาพอย่างตั้งใจ แม้จะรู้ว่า ‘แขก’ คนเดิมกำลังจะมาเยือนอีกครั้งในวันนี้ขณะที่เสียงฝีเท้าหนัก ๆ ของ

  • เจ้าของหัวใจรัตติกาล   บทที่ 39 ถ้าผมสัมผัสคุณอีกครั้ง… [2]

    “คุณเคยจูบฉันตรงนี้…เหรอคะ?” เสียงไม่คงที่กับร่างบางที่สั่นระริกทั้งที่เขายังไม่ทันจะเริ่มด้วยซ้ำเรียกรอยยิ้มบางให้ปรากฏบนใบหน้าคมคายพริบตานั้นราวกับมีบางอย่างขาดผึง กลิ่นอายลุ่มลึกของป่าฤดูฝนกรุ่นผ่านริมฝีปากอิ่มเมื่ออีกฝ่ายประทับจุมพิตลงมา สัมผัสเหนือความคาดหมายนั้นทั้งอ่อนโยน ลึกซึ้ง คล้ายทุกคว

  • เจ้าของหัวใจรัตติกาล   บทที่ 9 ลดทอนความขมด้วย…จูบ

    รอยยิ้มร้ายที่ประดับอยู่บนริมฝีปากหยักได้รูปทำคนป่วยนิ่งงันไปชั่วขณะ บรูคลินรู้จักความดึงดันและนิสัยชอบเอาชนะของอีกฝ่ายเป็นอย่างดีคนอย่างมาร์คัสหวังอยากได้อะไรมีหรือที่จะไม่ทำทุกวิถีทางเพื่อที่จะได้สมปรารถนา หากแต่มีเรื่องเดียวที่ไอ้มังกรชั่วโรคจิตตรงหน้าทำไม่ได้นั่นคือการได้ครองหัวใจคุณหนูตระกูลใ

  • เจ้าของหัวใจรัตติกาล   บทที่ 8 ไม่น่าซด

    จบประโยคนั้นร่างสูงสง่าก็ผละถอยออกไป บรูคลินหยัดกายลุกขึ้นถลึงตาจ้องอีกฝ่ายที่ยังคงไว้ซึ่งท่าทีเผด็จการไม่เปลี่ยน“เมื่อกี้เห็นอะไรลืมไปให้หมด” ประโยคขอร้องที่ค่อนไปทางออกคำสั่งดังขึ้นไล่หลังคนตัวสูงที่ถือวิสาสะบุกรุกเข้ามาในพื้นที่ส่วนตัว ช่วงขายาวชะงักทันที มาร์คัสหวังหันกลับมามองเจ้าของห้อง ก่อนท

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status