LOGINShare
บทที่ 88
Last Updated:
2026-01-20 23:31:33
Latest chapter
เจ้านายคนนี้ห้ามรัก บทที่ 92
“ทำอะไร หืม...” ไออุ่นกดทับลงมาจากด้านหลัง ฝ่ามือหนากดทับหลังมือบางที่กำลังเคลื่อนไหวบนทัชแพดโน้ตบุ๊ก วรรณนรีชะงัก หันกลับไป ปลายจมูกชนกับแก้มที่ยื่นมาใกล้พอดี หัวใจสาวกระตุกไหว ชะงักงัน ครู่หนึ่งถึงดึงสติกลับมาได้ เอียงหน้าออกห่าง แล้วพูดสิ่งที่เกิดขึ้นวันนี้ให้เขาฟัง “...คุณจำคลิปโฆษณาสวนในพระราชวังเก่าของประเทศ B ที่เคยให้ฉันดูตอนเป็นพนักงานใหม่ได้ไหมคะ” “อืม” เขานิ่งอยู่พักหนึ่ง แววตาคมกริบครุ่นคิด ก่อนจะถามกลับ “ทำไมเหรอ” “คุณว่ามันเหมือนกันไหม” วรรณนรีหยิบสำเนาบนโต๊ะขึ้นมา ส่งให้เขา “....” “คิดว่าไงคะ” “พอหลับตาลงแล้วนึกภาพ ก็แทบจะทับซ้อนกันเลยล่ะ ใครช่างกล้าทำเรื่องแบบนี้” “ทางบริษัทจะจัดการยังไงคะ” “ให้หัวหน้าทีมส่งเรื่องนี้ไปที่ฝ่ายกฎหมาย” ลุคคาพูดเหมือนเป็นเรื่องธรรมดาสามัญ ไม่ได้โกรธ ผิดหวัง หรือเสียใจกับคนที่ทำเลยสักนิด “คุณ... ไม่โมโหเหรอคะ” “เรื่องแบบนี้มักเกิดขึ้นอยู่บ่อยๆ ผิดถูกใช้หลักฐานพิสูจน์ อย
เจ้านายคนนี้ห้ามรัก บทที่ 91
ภายในห้องประชุม ทีมเดิมของวรรณนรีนั่งอยู่กันครบ เพิ่มเติมคือ ‘อานนท์’ ลูกค้าที่เป็นประเด็นกันอยู่ตอนนี้ “เธอมาทำไม” น้ำเสียงแหลมเหวี่ยงของญาดาดังขึ้นทันที ไม่พอใจที่เห็นวรรณนรีปรากฏตัวขึ้นพร้อมหัวหน้าทีมอย่างริกะ “ญาดาพูดให้มันดีๆ หน่อย ตอนนี้วรรณนรีเป็นผู้จัดการแล้วนะ” จิราพรปรามญาดาพ่นลมหายใจอย่างไม่พอใจออกมาทันที ก่อนจะหันหน้าไปทางอื่น ไม่คิดจะอธิบาย หรือขอโทษเลยแม้แต่น้อย“ฉันชวนมาเองแหละ สวัสดีค่ะคุณอานนท์ มานานหรือยังคะ”“เพิ่งมาถึงน่ะครับ ไม่ได้รอนานอะไร” ตอบริกะเสร็จก็หันไปพยักหน้าทักทายวรรณนรีเงียบๆ“เรามาเริ่มกันเลย”ริกะดึงเก้าอี้ที่หัวโต๊ะออกนั่ง ส่วนวรรณนรีเดินมานั่งเก้าอี้ตัวถัดจากอานนท์“เรื่องงานของคุณอานนท์ ทางเราได้ให้จิราพรรับผิดชอบแทนแล้ว ส่งสำเนาไปแล้วใช่ไหมจิราพร”“ส่งแล้วค่ะ”“คุณอานนท์ได้ดูหรือยังคะ” ริกะหันกลับมาทางอานนท์ที่กำลังกระซิบกระซาบอะไรบางอย่างกับวรรณนรี“ครับ ดูคร่าวๆ แล้ว ก็ค่อนข้างดี แต่เหมือนงานจะเผาไปหน่อย”“ขอโทษค่ะ ถ้าคุณมีอะไรให้แก้ตรงไหนก็บอกได้เลยนะคะ” จิราพรรีบออกตัว ยอมรับข
เจ้านายคนนี้ห้ามรัก บทที่ 90
แรงบีบอัดทั้งนอกและในราวกับจะหลอมละลายตัวเธอ เสียงครางสะท้านดังไม่เบา และมีแนวโน้มจะแรงขึ้นเรื่อยๆ ตามคลื่นอารมณ์ที่เดือดปะทุตามจังหวะการเคลื่อนไหวของคนตรงหน้า แก่นลำหนารูดรั้งช่องทางรัก ปลุกเร้าความหวานล้ำที่อบอวลอยู่ข้างในซ้ำแล้วซ้ำเล่า ถักทอสายใยเสน่หา พันธนาการคนทั้งสองเอาไว้แน่น ยากที่จะแยกจากกัน อย่างน้อยก็ไม่ใช่เวลานี้ “อะ อ๊า!” วรรณนรีกระตุก กล้ามเนื้อโคนขาอ่อนสั่นระริก บีบรัดลำกายหนาข้างในรุนแรง ความรู้สึกสุขสมพุ่งทยาน พลันของเหลวอุ่นร้อนแตกซ่านข้างใน... ลมหายใจยังไม่ทันกลับเป็นปกติ เอวบางก็โดนวงแขนหนาช้อนรวบ เพียงครั้งเดียวเขาก็เปลี่ยนให้เธอคุกเข่าหันหน้าเข้าหาพนักโซฟา ก่อนจะจับสะโพกผายกขึ้น แล้วสอดแก่นกายร้อนรุ่มเข้าไปกระแทกกระทั้นรัวๆ ตับๆๆๆๆๆ “อื้อ อ๊า... อ่า... ซี้ด อึก! อือ อาส์..” เสียงเนื้อกระทบกันดังอย่างดุดัน ร่างบางโยกขึ้นลงอยู่บนโซฟา ร้องครวญครางไม่หยุด จุดเชื่อมต่อลื่นไหล แก่นลำทำงานเหมือนเครื่องจักร เคลื่อนไห
เจ้านายคนนี้ห้ามรัก บทที่ 89
ร่างสูงโน้มเข้ามาหา ใบหน้าคมเข้มใกล้จนน่าใจหาย“จะทำอะไรน่ะ” เท้าเปล่าเปลือยยกขึ้นยันอกหนาภายใต้เสื้อสูทราคาแพง แววตาตื่นตระหนก จ้องสายตาลึกล้ำยากจะคาดเดาของเขา หยาดเหงื่อผุดซึมทั้งที่อากาศภายในห้องเย็นจนหนาว แววตาคมปลาบขยับลงมองปลายเท้าเนียน วรรณนรีมองตาม หัวใจสั่นกระตุก แต่ท่าทางคุกคามของเขาทำให้เธอไม่อาจเอาเท้าลงได้ “ทำไม กลัวเหรอ” เสียงทุ้มต่ำกระซิบลงข้างใบหู วรรณนรีกลั้นหายใจ ชำเลืองมองใบหน้าหล่อเหลาแววตาหวาดหวั่น “ออกไปก่อนค่ะ ถ้ามีคนเข้ามาเห็นมันจะไม่ดีนะ” “ได้” จู่ๆ ร่างสูงก็ผละออก วรรณนรีหายใจอย่างโล่งอก ทว่าวินาทีต่อมา เสียงประตูล็อกกึกก็ดังขึ้น พอเหลือบมองก็เห็นร่างสูงของลุคคายืนอยู่ที่ประตู เขาหันกลับมา สบตาเธอ รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นบนมุมปาก ช่วงขาเรียวยาวก้าวกลับมาหาเธอ เพียงไม่กี่ก้าวก็ถึงที่เดิม วรรณนรียังไม่ทันขยับไปไหนไกลด้วยซ้ำ “นะนี่” เธอไหวตัว แต่ฝ่ามือหนากลับกดลงบนเบาะโซฟาปิดทางเอาไว้ พอจะเขยิบไปอีกทาง มืออีกข้างของเขาก็วางลงมาบนเบาะโซฟา
เจ้านายคนนี้ห้ามรัก บทที่ 88
หลังจากนั้นไม่กี่นาที วรรณนรีถูกเรียกพบ ท่ามกลางความอยากรู้อยากเห็นของพนักงาน ต่างก็คาดเดากันว่าเกี่ยวกับเรื่องที่มีแฟนมาหาในที่ทำงาน อย่างที่รู้กันว่าลุคคาเป็นคนที่เนี้ยบมาก จริงจังกับงาน ย่อมไม่พอใจถ้ามีคนเอาเวลางานมาใช้กับเรื่องส่วนตัว “ผู้อำนวยการ เรียกฉันมา มีอะไรเหรอคะ” ทว่าวรรณนรีไม่ได้รู้เรื่องอะไรเลย เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าข้างนอกลืออะไรกัน แถมอานนท์มาพบเธอด้วยความบริสุทธิ์ใจ ยิ่งไม่ระแคะระคายเข้าไปใหญ่ “ช่วงนี้งานเป็นยังไงบ้าง” “ก็ดีค่ะ มีอะไรจะสั่งเพิ่มเหรอคะ” “ไม่มี” “งั้น...” วรรณนรีเลิกคิ้วมองใบหน้าเคร่งเครียดของเขาอย่างไม่เข้าใจ ปกติเขาจะเรียกเธอเข้าพบก็เพราะมีงานจะมอบหมาย ทว่าครั้งนี้เขากลับบอกว่า ‘ไม่มี’ หน้าตาเฉย “...ถ้าไม่มีอะไรสำคัญ ฉันขอกลับไปทำงาน” “เดี๋ยว” “คะ” “วันนี้ใครมาหา” “หือ” เธอชะงัก กะพริบตาปริบๆ ในหัวก็นึกทบทวนไปด้วยว่ามีใครมาพบเธอที่ห้องบ้าง แต่ก็ไม่น่าจะมีใครที่ทำให้ลุคคาสนใจได้เลย “
เจ้านายคนนี้ห้ามรัก บทที่ 87
“วันนี้มีประชุมทั้งวัน เย็นๆ อาจจะต้องไปงานเลี้ยงผู้บริหารต่อ นอนก่อนเลย ไม่ต้องรอ” “ค่ะ” วรรณนรียิ้มรับอย่างเชื่อฟังขณะรูดเนกไทให้เขาเบาๆ จัดอกเสื้อที่เธอรีดเองกับมือให้เข้าที่เข้าทาง จากนั้นก็หันไปคว้าสูทราคาแพงมาช่วยเขาสวม ตั้งแต่รับตำแหน่งผู้จัดการ นี่ก็ผ่านมาร่วมหลายเดือนแล้ว ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับลุคคานับวันยิ่งอธิบายยาก แต่เธอก็ยังทำหน้าที่แฟนสาวของเขาอย่างดีทุกคืน ไม่เคยบกพร่องเลย ส่วนเขา ก็เอื้อประโยชน์เรื่องการทำงานให้เธอ อย่างตำแหน่งผู้จัดการนี่ ถ้าไม่ได้ลุคคาช่วยหนุนหลังอย่างลับๆ ต่อให้เธอจะเก่งกว่านี้สักสิบหรือร้อยเท่าก็คงไม่มีวันได้มาง่ายๆ ในระยะเวลาอันสั้นแบบนี้ “วันนี้ฉันก็ต้องไปคุยงานกับลูกค้า อาจจะกลับเย็นเหมือนกัน” “พยายามเข้าล่ะ สิ้นปีนี้จะมีปรับตำแหน่งพนักงาน ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด น่าจะได้เลื่อนขึ้นไปเป็นซีอีโอ ตำแหน่งผู้อำนวยอาจจะว่าง ...เธอคงยังไม่ถึงขั้นนั้น แต่ให้นั่งตำแหน่งรองผู้อำนวยการก็คงไม่น่าเกลียดเกินไป” วรรณนรีนิ่งไปชั่วขณะ เขามักจะวิจารณ์
You may also like
พราวกลิ่นบุปผาตัณหารัก
พะเนินเทินทึก76.9K viewsพ่ายรักภรรยาที่หย่าแล้ว
เฉียนเสี่ยวซี125.6K viewsคลั่งรักสุดใจของนายCEO
นครแสงจันทร์76.4K viewsคลั่งรักอันธพาล NC20+
ฅนบนดอย38.6K viewsพันธนาการยอดรัก
ฟ้าดุษฎี42 viewsดอกไม้ของพ่อเลี้ยง
ต้นอ้อ177 viewsBad Guy เวกัสคนเถื่อน(โคตรร้าย)
ลูกแมวขี้อ้อน1.9K viewsเผลอใจรักสาววันไนท์
เฮียกังฟู304 views
