10~ NC**เซียวลู่หลาน 2

10~ NC**เซียวลู่หลาน 2

“กลิ่นเจ้าหอมหวานยิ่ง ข้าต้องการสัมผัส ต้องการเลียชิมรสชาติของเจ้า แผล็บ”

“อื้อ ชินอ๋อง อ่า อา นั่น ข้า อ่า รู้สึกดียิ่งชินอ๋อง”

ลิ้นสากลากขึ้นลงกลางร่อง มือแหวกทางออกกว้างส่งลิ้นเข้ารูเล็กตวัดเขี่ยให้ลึกที่สุด

“อืมมม แผล็บ หวานยิ่ง แผล็บ”

เซียวลู่หลานแม้เป็นหญิงหอคณิกา รู้จักการเสพกามมามากต่อมาก เคยเห็นหลายหน แต่มิเคยได้ประสพพบกับตนเอง เมื่อกายสาวโดยลิ้นสากของบุรุษเย้าแหย่โพรงรัก พลันหลั่งน้ำหวานสะท้านกาย ขาเล็กเรียวสั่นสะท้านมิอาจยืนได้อ่อนยวบลงจนชินอ๋องต้องรองรับไว้ แล้วรวบตัวอุ้มขึ้นเดินกลับไปยังเตียงใหญ่

ตุบ!

ตู้โตวถูกดึงทึ้งถอดออกอย่างรวดเร็ว ตามด้วยร่างหนาแกร่งเปลือยเปล่าเช่นกันทาบทับโถมลงมา กอดรัดนางไว้แน่นพลิกร่างตวัดจนนางขึ้นไปอยู่ด้านบน กดท้ายทอยดันให้เซียวลู่หลานโน้มหน้าชิดประกบดูดปาก

“เปิดปาก ใช้ลิ้นกับข้าหลานเอ๋อร์”

“ทะ ท่านบอกว่าข้าจะไม่เสียพรหมจรรย์”

ร่างเล็กสัมผัสท่อนเนื้ออุ่นทาบตรงหน้าท้อง ใหญ่โตร้อนผ่าวจนน่าหวาดหวั่น ดวงตารีดั่งหงส์ก้มมองใบหน้าคมเข้มชินอ๋องระยะใกล้จนมองเห็นความปรารถนาทั้งหมด

“เจ้ายังไม่เสีย นอกเสียจากว่าเจ้ายินยอม หลานเอ๋อร์ของข้า”

มือแกร่งกดท้ายทอยเล็กลงส่งลิ้นแย้มริมฝีปากเล็กสอดใส่ลิ้นสากเข้าโพรงปากกวาดไล้ เซาะไรฟัน เสาะหาบางอย่างถ้วนทั่ว มือลูบแผ่นหลังอ่อนนุ่มเลื่อนลงสะโพกกดให้หญิงด้านบนรับรู้แรงกระหายแห่งราคะมากล้น

“ข้าต้องการเจ้ามานาน เจ้าเองก็รู้หลานเอ๋อร์”

“ข้ารู้ แต่ข้าไม่ต้องการเช่นนั้น อื้อ อา ท่าน อ่า”

ชินอ๋องเลือกมือลงร่องก้นล้วงลงเบื้องล่างจนถึงเนินสวาทสอดนิ้วเข้าทางรักเพียงเล็กน้อยขยับวนนิ้วเป็นวง

“เจ้าต้องการข้าเช่นกัน ข้ารู้ อื้อ นมเจ้างามนักหลานเอ๋อร์ ยิ่งกว่าหญิงใด”

สองเต้าเต่งตึงลอยเด่นตรงหน้าชินอ๋อง อวบอิ่มขาวทั้งใหญ่ ป้านเล็กหัวนมสีชมพูจนยากอดใจเอื้อมมือคว้าบีบเคล้น ทั้งผงกศีรษะขึ้นเอาเข้าปากดูดกลืนยอดถันเล็กดั่งผลเชอรี่

แม้ร่างเซียวลู่หลานอรชรบอบบางแต่ทรวงงามกลับใหญ่ล้นมือ ฝ่ามือหยาบหนากอบแน่นออกแรงบีบชอบใจตวัดลิ้นปาดเลียยอดทรวงเล็กถี่

“ท่านอ๋อง อือ ข้า”

ชินอ๋องหลงใหลทรวงอกหนั่นแน่นตรงหน้าคลุกเคล้าโลมเลียทั้งปาดดูดกลืนจนยอดหัวแข็งเป็นไต กายหญิงคณิกายิ่งร้อนขึ้น ทั้งฤทธิ์ยากำหนัด ทั้งฤทธิ์พิศวาสที่ถูกปลุก เสียดสีร่างงดงามกับกายแกร่งขยับถูกระทั่งท่อนเนื้อแข็งตั้งขึ้น

“เจ้าทำให้ข้าแข็งจนเจ็บหลานเอ๋อร์”

ร่างสูงศักดิ์พลิกอีกคราจนร่างเล็กนอนหงาย เคลื่อนกายลงด้านล่างจับลากจนนางหยุดอยู่นิ่งโน้มหน้าเข้าหากลิ่นสตรี ร่องเล็กสีสด ลงลิ้นปาดเลียตวัดขึ้นลง ทั้งกดลิ้นเย้าแหย่เข้ารู

“ชินอ๋อง! อ่า อา เดี๋ยวก่อน ข้า ข้า”

“เจ้าใกล้เสร็จสม น้ำหวานเจ้าหลั่งรินดั่งสายธาร หลานเอ๋อร์ของข้า”

มือสีเข้มจับโหนกเนื้อแหวกเปิด ลงลิ้นพร้อมสอดใส่นิ้วสองนิ้วเข้าทางขยับเคลื่อนไหวถี่กดขึ้นกระทั่งพบปุ่มกระสันของหญิงใต้ร่างกดแรงครอบปากลงดูดเนินโหนก

“อา อ่า ท่านอ๋อง อา อ๊าส์”

เซียวลู่หลานปิดตาแน่นกายกระตุกเฮือก หน้าท้องร้อนวาบหน่วงปลดปล่อยน้ำไหลออกทางรัก มือเล็กกำเส้นผมชายสูงศักดิ์แน่น

“เจ้าแตกน้ำแล้วหลานเอ๋อร์”

ดวงตาหงส์หรี่เปิดออกพร่าเลือนยิ่ง มองโคมไฟไม่ชัดนัก กายยังกระตุกแรง ใบหน้าแดงซ่านเหงื่อผลุดโทรมกาย

กายชายชินอ๋องลุกโชนเคลื่อนขึ้นด้านบน โน้มหน้าลงจูบหญิงคณิกาด้วยความเสน่หายิ่งยวด ขยับจนท่อนเนื้อถูร่องสวาท

“เจ้าให้ข้าได้หรือไม่หลานเอ๋อร์ ให้ข้าเข้าไป สอดใส่ ร่วมสังวาสเป็นหนึ่งเดียวกัน”

เซียวลู่หลานหวนกลับสู่ความจริง ใบหน้าถูกตรึงด้วยมือแกร่ง ร่องสาวสัมผัสท่อนเนื้อใหญ่ร้อนถูหาทางเข้าจนมุดไปได้เพียงน้อยนิดแล้วหยุดนิ่งรอ

ดวงตาคมกล้าล้ำลึกมองหญิงใต้ร่างเฝ้ารอ ชินอ๋องเห็นความลังเลใจ ไม่แน่ใจ หลากอารมณ์บนใบหน้างามก่อนที่นางจะเริ่มขยับกายเลื่อนลงเพื่อให้แก่นกายมุดเข้ารูเล็กแสนแคบมากยิ่งขึ้น

“ชำแรกข้าท่านอ๋อง ข้ายินยอมมอบให้ท่าน”

“อ่า หลานเอ๋อร์ เจ้าแน่ใจใช่หรือไม่ หากข้าสอดลึงค์เข้าไป ทุกอย่างจะไม่เหมือนเดิม เจ้าจะเป็นของข้าตลอดไปทั้งชีวิต”

ดวงตาหงส์ไหวระริกกวาดตามองชายร่างโตด้านบน ใบหน้าแกร่งพยายามควบคุมอารมณ์กำหนัดราคะที่เพิ่มพูน ริมฝีปากขบแน่นอดกลั้นการโจนจ้วง มือเล็กยกขึ้นลูบกรามแกร่ง ใบหน้าที่นางเห็นตั้งแต่เด็ก

“ข้ารู้ ข้าจะเป็นของท่านตลอดไปชินอ๋อง”

พรวด สวบ ตับ ตับ ตับ

“อ่า อืมมม อัก อ่า อ๊า”

สิ้นเสียงเล็กชินอ๋องกระแทกลึงค์เข้าทางคราวเดียว ชำแรกพรหมจรรย์ที่ยังแน่นหนาจนฉีกขาด ร่างเล็กสะดุ้งเจ็บกัดริมฝีปากสะกดกลั้นเสียงร้อง

ลึงค์ใหญ่โตแทรกเสียดเข้าทางแสนแคบไม่หยุดพักรอให้เซียวลู่หลานปรับสภาพรับ อารมณ์ชินอ๋องกระเจิดกระเจิงมานานแล้ว ต้องการหญิงใต้ร่างจนรวดร้าว

ยืดกายขึ้นโถมส่งแรงกระทุ้งเข้าทาง มือเปิดกลีบออกรับลำใหญ่

“อ่า หลานเอ๋อร์ เจ้าเป็นของข้าเท่านั้น หลานเอ๋อร์”

เสียงทุ้มครวญครางมองลึงค์สีเข้มเหยียดขยายร่องสวาท ทางเล็กสีแดงเปิดเป็นพลูงดงาม ยิ่งโดนชำแรกกระแทกกระทั้นปากทางยิ่งแดงช้ำ ส่งให้ชินอ๋องยิ่งมากราคะ กระทุ้งลึงค์เข้าแรง

“เจ้างามยิ่ง หลานเอ๋อร์ อ่า อ๊า”

มือเล็กกำผ้าปูที่นอนแน่น มองกายแกร่งด้านบนขยับไหวเข้าเนินสวาท อกสีเข้มเต็มด้วยเหงื่อเช่นเดียวกับนาง ไหลหลั่งรินลงหน้าท้องเนียนเรียบหยดลงผิวเนื้อนุ่มสีขาวนวลของหญิงคณิกา

ชินอ๋องกำเอวเล็กจับร่างดึงกระชากรับแรงกระแทก ทรวงอกอวบอิ่มกระเพื่อมแรงเช่นเดียวกับศีรษะเล็กของนาง

“ชินอ๋อง อ่า ท่านอ๋อง”

“เรียกข้าตงหยาง หลานเอ๋อร์ ข้าชื่อตงหยาง”

“ตงหยาง ตงหยาง อ่า อ๊า”

ดวงตาหงส์ปรือตามองร่างงามของชายสูงศักดิ์ เป็นครั้งแรกที่นางเรียกชื่อชินอ๋องอย่างสนิทสนม ชีพจรของทั้งคู่เต้นรัวกระหน่ำด้วยไฟพิศวาสกามารมณ์

ชินอ๋องพลิกกายดันร่างเล็กขึ้นข้างบน รัดร่างเล็กแน่นจับเอวขยับขึ้นลง

“ขี่ข้า ควบข้า หลานเอ๋อร์ ขี่ข้าดั่งขี่ม้า ให้แรง แรงอีก อ่า”

ตับ ตับ ตับ

เซียวลู่หลานขยับกายตามแรงมือของชินอ๋อง ขึ้นลงกระแทกร่องเข้าท่อนเนื้อรูดจนทางรักแดงก่ำ

“เจ้าแคบนักหลานเอ๋อร์ บีบรัดข้าจนปวดร้าว”

“ตงหยาง ข้า อื้อ อ่า อา”

เสียงหวานแหลมขึ้น ชินอ๋องรัดร่างเล็กลงมาแนบอกกระทุ้งท่อนเนื้อขึ้นแทน กระแทกเสยร่องสวาทโพรงรัก มือดันจับแก้มก้นไว้แหวกออกทั้งสองข้าง เสียบลึงค์ขึ้นเข้าใส่กายสาวด้วยแรงทั้งหมดของชายร่างโต

“ข้าใกล้แล้วหลานเอ๋อร์ ข้าจะหลั่งในกายเจ้า แตกน้ำใส่เจ้า”

“อื้อ ไม่ ไม่นะชินอ๋อง ข้าไม่ได้ดื่มยาห้ามครรภ์ อื้อ อย่า อา อ่า”

ร่างงดงามถูกรัดไว้แน่น ชินอ๋องกดท้ายทอยดวงหน้างดงามลงสอดลิ้นเข้าใส่ปาก กระทุ้งลึงค์ขึ้นแรง

“อ่า หลานเอ๋อร์ อ่า ซี้ดดดด ข้า ข้า หลั่งน้ำแล้ว อ่า อ๊าส์”

เสียงทุ้มครางใส่ปากกระจับหญิงคณิกา สอดลิ้นเข้าใส่พันพัวขณะกระทุ้งลึงค์ขึ้นกดแน่นฝั่งจนมิดโคน รับรู้กายสาวกระตุกเฮือกสุขสมความปรารถนาพร้อมกัน

ชินอ๋องพุ่งทะยานความปรารถนาน้ำกามสีขาวเชื้อพันธุ์เข้าใส่ร่างของหญิงคณิกา ให้โพรงสวาทคับแคบเต็มเปี่ยมด้วยน้ำกามสูงศักดิ์ กดสะโพกเล็กลงให้หยุดนิ่งรับน้ำเชื้อกามายามสุขสมของชายแกร่ง