Share

17~ ซูหนี่

last update Last Updated: 2026-01-06 14:46:03

17~ ซูหนี่

“นายแม่”

เสียงเล็กของซิงเยียนสาวใช้คนสนิทเด็กในหอนางโลมเฟินเย่วเรียกเจ้าของหอคนงามที่ยังนอนสลบไปถึงสองวันหลังจากกลับมาจากจวนชินอ๋อง

“อือออ ว่ากระไร”

“ชินอ๋องมาเจ้าค่ะ”

“ไล่เขากลับไปเสีย”

ร่างอรชรพลิกนอนหันไปอีกด้านปิดกั้นเสียงเล็กของซิงเยียน ดึงผ้าห่มจนคลุมดวงหน้า ร่างกายเมื่อยขบซ้ำร้ายเนื้อตัวมีรอยช้ำ สวมใส่อาภรณ์บางเบาแทบเป็นไปไม่ได้เลย

“เจ้าคิดให้ซิงเยียนไล่สามีคนนี้ไปที่ใดกัน”

เสียงทุ้มต่ำดังด้านบนก่อนฟูกยุบตัวแล้วลำแขนกำยำพลันโอบลง

“ไปที่ใดก็ได้ยกเว้นเตียงข้า ถอยห่างไปเสียเถิด”

“ดูท่าเจ้าสิหลานเอ๋อร์ นี่คงคิดถึงข้ามากจนเกินไปกระมัง”

“ท่านนี่หน้าหนาหน้าทนเกินไปแล้ว”

ร่างเล็กพลิกตัวกลับมาปรือตามอง ฉับพลันคนร่างโตรออยู่ก่อนหน้าแล้วโน้มลงปิดปาก

“อื้อ พอ หยุด อื้อท่านอ๋อง”

“เจ้าควรลุกขึ้นได้แล้วหลานเอ๋อร์ ข้านำผลไม้จากต่างแดนมาฝาก ยังขาหมูร้านดังตลาดเหนือ”

“นั่นมันร้านเอง ท่านซื้อขาหมูร้านข้ามาฝากเนี่ยนะ”

“ข้ารู้ แต่ในเมืองนี้มีแต่ร้านเจ้าเท่านั้นที่อร่อย”

“ชิ”

เซียวลู่หลานขยับลุกนั่งมองร่างสูงใหญ่เดินไปนั่งรอริมระเบียงอีกห้องแล้ว จึงค่อยหย่อนเท้าลงจากเตียง

“ให้ข้าตามหมอมาดีหรือไม่”

เสียงถามลอยมาจากอีกห้อง

“ไม่!”

เซียวลู่หลานรีบตวาดออกไป หน้าแดงซ่าน สะบัดเสื้อคลุมตรงไปยังฉากกั้นล้างตัว แว่วเสียงทุ้มยังลอยชวนคุยไม่หยุด

“ข้ามีเรื่องอีกเรื่อง”

เซียวลู่หลานรีบแต่งตัวล้างหน้าเกล้าผมอย่างง่าย เปลี่ยนชุดแค่พอใส่อยู่ในห้องลำพังแล้วเดินออกหาชินอ๋องยังระเบียง

“เจ้าไม่แต่งหน้ายิ่งสวยหลานเอ๋อร์”

แทบไม่บ่อยครั้งนักที่เซียวลู่หลานเปลือยหน้า เพราะเป็นเจ้าของหอคณิกาทำให้นางต้องแต่งตัวเตรียมพร้อมอยู่ตลอดเวลา เซียวลู่หลานเลือกนั่งตรงข้ามกลัวว่ามือสีเข้มคู่นั้นจะลอบหลอกกินเต้าหู้นางอีก

“เรื่องอันใดกันเล่าชินอ๋อง”

“ทูตซีเป่ยให้ข้ามาเป็นผู้เจรจาสู่ขอซูหนี่ ดูเจ้าทำหน้าสิ ตลกดี เจ้าแปลกใจอันใด ทูตซีเป่ยชื่นชอบซูหนี่ขนาดนั้น”

“แต่ นางเป็นหญิงคณิกา”

“เป็นหญิงคณิกาแล้วเป็นเช่นไร ซูหนี่ฉลาดเฉลียวเก่งกาจ เพียบพร้อมยิ่งกว่าคุณหนูในห้องคนใดเสียอีก ซ้ำยังงดงามทั้งภายในภายนอก”

เซียวลู่หลานนิ่งงันวางตะเกียบลง

“ซิงเยียน”

“เจ้าคะ”

“ไปเรียกซูหนี่มาหาข้า”

“เจ้าค่ะ”

“เจ้าไม่ต้องกังวลไปหลานเอ๋อร์ ข้าดูแล้วทูตซีเป่ยชอบซูหนี่ด้วยความจริงใจ”

“ท่านทูตต้องการซูหนี่ไปอยู่ตำแหน่งใด”

“ภรรยาเอก”

“ห๊ะ!”

“ดูทำหน้าสิ”

ชินอ๋องดีดนิ้วเข้าที่หน้าผากมนจนเซียวลู่หลานรู้สึกตัวหายจากอาการตกตะลึง หยิบตะเกียบคีบขาหมู

“ข้า ข้าเพียงแปลกใจ ทูตซีเป่ยสามารถตกแต่งภรรยาเป็นคุณหนูจวนใหญ่ หรืออาจเป็นกงจู่ เหตุใดเขาจึงเลือกนาง ซึ่งเป็นเพียงหญิงคณิกา”

“เจ้าแปลกใจไปไย มีบัณฑิตมากมายที่แต่งหญิงคณิกาเป็นภรรยาเอก”

“นั่นมันบัณฑิต”

“แตกต่างกันเช่นไร ก็บุรุษเพศเช่นกัน เจ้ากังวลใจไปก็เปล่าประโยชน์ รอถามซูหนี่เสียก่อนว่านางยินยอมหรือไม่”

“จริงของท่าน”

ก๊อก ก๊อก

“แม่นางซูหนี่มาแล้วเจ้าค่ะ”

ซูหนี่เองพาร่างอิดโรยเพิ่งลุกขึ้นได้จากเตียงนอน สวมเสื้อผ้าธรรมดาไร้แป้งผัดหน้าเช่นกันเข้ามาหานายแม่

“นายแม่ มีอันใดเรียกใช้ซูหนี่หรือเจ้าคะ”

“ข้าไม่มีเรื่องเรียกใช้เจ้า แต่มีเรื่องอื่น ให้ชินอ๋องเป็นคนบอกเจ้าเองดีกว่า”

ซูหนี่ผินหน้าไปทางชินอ๋องที่นั่งเอาหลังพิงราวระเบียงสบายใจ ดวงหน้ายิ้มแย้มผิดไปจากปกติ

“เรื่องทูตซีเป่ย”

เพียงได้ยินชื่อ ร่างของซูหนี่ร้อนผ่าวจนหน้าแดงเห่อร้อน

“เจ้าค่ะ”

“ทูตซีเป่ยให้ข้าเป็นคนมาเจรจาสู่ขอเจ้า เจ้าจะว่าเช่นไร”

“ข้า ข้า”

“อ้ำอึ้งไปไยซูหนี่ ทูตซีเป่ยต้องการสู่ขอเจ้าไปเป็นภรรยาเอก ข้ามิขัดข้องซ้ำยินดีด้วยใจจริง เจ้าตรองดูแล้วตอบอย่างที่ใจเจ้าต้องการ”

ซูหนี่ทรุดตัวลงนั่งกับพื้น นางรับใช้นายแม่มานานตั้งแต่เริ่มสาว ถูกช่วยมาจากโรงทาสที่พ่อกับแม่พาไปขาย บุญคุณยังทดแทนไม่หมดซึ่งนางเองตั้งแต่อยู่ที่นี่จนกว่าชีวิตจะหาไม่

“ข้ายังทดแทนบุญคุณแก่นายแม่ไม่ได้มากเท่าใดนัก ข้า ข้ายังอยากอยู่เพื่อตอบแทนพระคุณที่นายแม่ได้ซื้อชีวิตข้ามาจากโรงค้าทาส”

“ซูหนี่ เด็กโง่”

เซียวลู่หลานลุกขึ้นไปนั่งยองด้านหน้า แล้วรวบต้นแขนซูหนี่พาลุกขึ้นนั่งยังพื้นยกที่ระเบียงหน้าด้วยกัน

“ในวันนั้นที่ข้าช่วยเจ้า ใจข้ามิเคยคิดมาก่อนว่าต้องให้เจ้ามาทดแทนบุญคุณข้า ข้าไม่ต้องการ และข้ายินดีเป็นอย่างยิ่งหากเจ้ามีชีวิตที่ดี โดยเฉพาะได้อยู่กับที่รักเจ้า ไม่รังเกียจเจ้า”

“นายแม่”

เสียงหวานสั่นเครือก่อนนัยน์ตารื้นด้วยหยาดน้ำนแล้วไหลเป็นทางอาบสองแก้ม

“ร้องไห้ไปไย เรื่องมงคลของหอเรา เจ้าควรยิ้มถึงถูกต้อง ชินอ๋องบอกทูตซีเป่ยได้เลยว่าข้ายินยอมมอบซูหนี่ให้แก่เขา ขอเพียงเขารักใคร่ดูแลซูหนี่ของข้าตลอดไปก็เพียงพอ จัดแม่สื่อมาสู่ขอแลกวันเดือนปีเกิดของหมั้นเสียให้ถูกต้อง ซูหนี่ของข้าจะแต่งออกไปด้วยหกพิธีเท่านั้น”

“ฮ่า ฮ่า เจ้านี่ร้ายยิ่งนักหลานเอ๋อร์”

“ร้ายเช่นนั้นหรือ แต่คงไม่ร้ายไปมากกว่าท่านแล้วชินอ๋อง”

หน้าคมเข้มยิ้มกว้างยกสุราขึ้นจิบมองเซียวลู่หลานที่ยังนั่งปลอบลูบหัวลูบหลังซูหนี่ ใจนึกไพล่ดีใจและอิจฉาทูตซีเป่ยที่ได้กระทำอย่างใจต้องการ ผิดไปจากตัวชินอ๋องเองที่แม้สูงศักดิ์ปานใดก็มิอาจกระทำสิ่งที่ต้องการบางสิ่งได้

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • เซียวลู่หลาน (นิยายจีนโบราณอีโรติก/นิยายเสว)   33~ NC**จบบริบูรณ์

    33~ NC**จบบริบูรณ์ทรวงอกงดงามตูมเต่งคัดเต้ายามตั้งครรภ์จนน่าดูดดึง ชินอ๋องโน้มหน้าลงเข้าหาส่งปากละเลียดยอดหัวนมทีละน้อย ปาดด้วยลิ้นสากลากเลียไปอีกทรวงเชื่องช้ากายสาวยามนี้ไวต่อสัมผัสทุกสัดส่วนโดยเฉพาะยอดถัน พลันร้องครางแอ่นหยัดเพียงโดนปลายชิงหาตวัดไล้มือกอบกุมล้นมือบีบเคล้นซุกหน้าเข้าครอบครองส่วนปลายพร้อมออกแรงดูดดั่งทารก“ท่าน อ่า ชินอ๋อง”“เรียกท่านพี่หลานเอ๋อร์”“ทะ ท่านพี่ อ่า ยามนี้ยังหัวค่ำนัก อื้อออ ท่านกัดหัวนมข้า”“พี่เพียงลองทดสอบดูแทนบุตรชาย เป็นเช่นไรบ้าง ชอบหรือไม่”เสียงขาดหายอีกคราเป็นเสียงครางหวานใส เมื่อชินอ๋องครอบปากลงขบกัดด้วยฟันพร้อมมือคลึงโนมเต้างดงาม“ราตรีนี้ยังยาวนานนักน้องหญิง หากไม่เร่งรีบแต่หัววัน พี่เกรงว่าเมื่อใกล้เช้า พี่จะยังไม่หมดความต้องการ”“อื้ออ ท่าน อา แต่ว่า อือออ”ชินอ๋องเลื่อนปากลงพรมจูบทั้งขบกัดกระทั่งถึงเนินท้องนูนแม้ว่าเป็นท้องแรกแต่ความอวบของท้องนูนเด่นจากการหมั่นดูแลอาหารการกิน มือใหญ่ทาบลงทั้งจูบ ทั้งหอมจนทั่วก่อนไถลตัวลงเบื้องล่างสู่เนินสาวลึกลับมากเสน่หา“กลิ่นเจ้า รสชาติของเจ้า”มือแหวกรอยแยกโน้มหน้าเข้าหาสูดดมส่งลิ้นลากเลียตวัดสูง ข

  • เซียวลู่หลาน (นิยายจีนโบราณอีโรติก/นิยายเสว)   23~ ชายหน้าหนา

    23~ ชายหน้าหนา“ชินอ๋องขอรับ”ใบหน้าคมเข้มเงยขึ้นจากจดหมายส่วนตัวอันเป็นลายมือองค์จักรพรรดิที่ฝากกงกงคนสนิทมา ใจความมิได้มีอันใดนอกจากย้ำเรื่องขอแลกเปลี่ยนตราลัญจกรชินอ๋องยอมเสี่ยงชีวิตตนเองหากไม่มีตราลัญจกรแล้ว ชีวิตย่อมยืนอยู่บนเส้นด้าย แต่อย่างไรเสียป้ายอาญาสิทธิ์ยังอยู่ในมือ พอช่วยคุ้มหัวป้องกันอันตรายได้บ้างดวงตาเหยี่ยวแต่สีดั่งนิลขยับมององครักษ์ที่อยู่กันนานก่อนส่งจดหมายยื่นออกไปยังเปลวเทียนที่จุดเตรียมรอไว้ก่อนหน้า“มีอันใด”“กงจู่มาขอรับ”คิ้วข้างซ้ายโก่งขึ้นสูงเมื่อได้ยิน“กงจู่?”“ขอรับ ฮุ่ยหมิ่นกงจู่ จากหอเฟินเย่วขอรับ”“ฮุ่ยหมิ่นงั้นหรือ เป็นชื่อที่ดี ให้นางมาหาข้าที่ห้อง”“กงจู่แจ้งว่า จะไม่ยอมเหยียบเข้ามายังเรือนในขอรับ ขอชินอ๋องเป็นผู้ที่ออกไป”รอยยิ้มกว้างปรากฏบนใบหน้าแกร่ง อกกระเพื่อมหัวเราะในลำคอ นางรู้ทันเขาเสมอ เพราะหากเผลอตัวเหยียบเข้าเรือนในอาจถูกเขากักตัวไว้เป็นแน่“ถ้าเช่นนั้น อย่าให้กงจู่รอนานเลยจะเสียสุขภาพ”ร่างสูงใหญ่สะบัดปลายแขนชุดผาวสีดำเดินนำลู่จิ่นออกจากห้องทำงาน ภายในเรือนนับจากหวังเฟยจากโลกไปก็คล้ายกับทุกอย่างนิ่งสงบ แม้แต่หรูเหรินของเขาเอง เขายังไม

  • เซียวลู่หลาน (นิยายจีนโบราณอีโรติก/นิยายเสว)   22~ ราชโองการ

    22~ ราชโองการข่าวไฟไหม้อารามเต๋าชื่อดังห่างไกลเมืองหลวงแพร่สะบัดอย่างรวดเร็ว พร้อมทั้งข่าวการเสียชีวิตของหวังเฟยที่บังเอิญไปอาราธนานั่งสมาธิถือศีลพอดีภายในจวนประดับด้วยโคมสีขาวนุ่งห่มชุดไว้ทุกข์แม้ว่าไม่อาจนำศพกลับมาทำพิธีได้เนื่องจากไหม้จนไม่เหลือแม้แต่ซาก“ชินอ๋อง”“มีอันใด”ห้องทำงานยามค่ำคืนชินอ๋องยังคงปฏิบัติหน้าที่ทำงานลับให้องค์จักรพรรดิสม่ำเสมอรายงานข่าวพวกนี้หาได้จากแหล่งหญิงคณิกาบ้าง สายลับบ้างที่แฝงตัวอยู่ทุกมุมเมืองของนครฉางอาน“มีคนจากในวังมาขอรับ แจ้งข่าวลับว่าพรุ่งนี้องค์จักรพรรดิจะออกพระราชโองการคืนยศแก่กงจู่เซียวลู่หลาน”ชินอ๋องเพียงยกมุมปาก งานพิธีศพและไว้ทุกข์ผ่านไปเกินหนึ่งร้อยวันแล้ว สมควรแก่เวลาที่นางต้องเข้าจวนเสียที นับวันท้องใหญ่ขึ้นจนเขาเกรงว่านางจะไม่ดูแลตนเองหากมาอยู่เสียด้วยกันที่จวน อย่างน้อยยังอยู่ในสายตาของเขา“ดี นับเป็นข่าวดี”ข้อแลกเปลี่ยนระหว่างองค์จักรพรรดิหนุ่มและชินอ๋องจากองค์จักรพรรดิเดิม ป้ายอาญาสิทธิ์และตราลัญจกรที่เขายังครอบครองอยู่ในมือและเก็บรักษาไว้อย่างดี ความลับยิ่งที่ไม่มีใครล่วงรู้ หากวันใดเขานำป้ายนี้ขึ้นมา เมื่อนั้นเขาจะได้ขึ้นคร

  • เซียวลู่หลาน (นิยายจีนโบราณอีโรติก/นิยายเสว)   21~ NC**หวังเฟย

    21~ NC**หวังเฟยร่างหวังเฟยถูกมัดทำให้มองไม่เห็นเจ้าอาวาสหนุ่ม หากแต่ได้ยินเสียงปลดเปลื้องอาภรณ์ เช่นเดียวกับนักพรตหญิงตรงหน้าที่ถอดชุดนักพรตออกเช่นกัน เหลือเพียงหมวกคลุมผมอย่างนักพรตหญิง“อาจื่อจะช่วยทำให้หวังเฟยสุขสมเองเจ้าค่ะ”หวังเฟยตื่นตะลึงก้มมองร่างเล็กแต่อกอวบของนักพรตหญิงคุกเข่าลงเบื้องล่าง จับขานางขึ้นวางบนเตียง แล้วมุดหน้าเข้ากลางหว่างขา ส่งลิ้นขึ้นปาดเลีย“อ่า เจ้า อ่า ท่านเจ้าอาวาส นี่มันอะไรกัน”กายหญิงสูงศักดิ์สั่นเทิ้มยามลิ้นเล็กกว่าของอาจื่อปาดเข้าร่องแหย่ลึก เจ้าอาวาสยืนด้านหลังกอบเต้าขยำลงแรงลิ้นตวัดเลียใบหู“อืมมม นมเจ้าใหญ่ตึงมือ เจ้าจะสุขสมยิ่งเชื่อข้า”หวังเฟยไม่อาจกลั้นเสียงร้องตนเองได้ เปล่งตะโกนยามนิ้วเล็กล้วงเข้าโพรงสวาทลิ้นปาดตวัดถี่รัว มือหยาบนักพรตตะโบมบีบคลึงแรง ทั้งบี้หัวนมก้มลงมองอีกครั้งเห็นอาจื่อครอบปากอมดูดท่อนใหญ่นักพรตจนแข็งโด่ แล้วหันมาปาดเลียร่องสวาทสลับกันไป ดูแล้วรู้ได้เลยว่าคนทั้งคู่ทำเช่นนี้มานับครั้งไม่ถ้วนร่างไร้แรงขัดขืน ตัณหาราคะจากลิ้นเล็กของอาจื่อทำให้หวังเฟยกระหายอยากยิ่งขึ้น หลั่งน้ำไหลลงอาบต้นขา ภาพด้านล่างยามนักพรตสาวเอาปากครอบหั

  • เซียวลู่หลาน (นิยายจีนโบราณอีโรติก/นิยายเสว)   20~ อารามเต๋าห่างไกลยิ่ง

    20~ อารามเต๋าห่างไกลยิ่งแสงรำไรจากฟากฟ้ายามเช้ามืดสาดส่องผ่านหน้าต่างบานเล็กรถม้าเข้ามายังภายในที่เย็นเฉียบจากไอหนาวหวังเฟยโอบเตาอุ่นแนบอก ดวงตาแม้แสบร้อนจากไอน้ำรื้นขึ้นยามนึกถึงชินอ๋องผู้ซึ่งยามค่ำคืนมักคลุกตัวอยู่แต่หอนางโลมจนเกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์หนาหูผ้ายันต์ผืนนั้นคงไม่ได้ผล นับจากวันที่ลอบเข้าไปวางผ้า ชินอ๋องไม่แม้แต่มองหน้าจนตัวนางเองหวาดหวั่นกายสาวต้องการโหยหากายบุรุษเช่นกัน ผิวเนื้อสะท้านไหวยามนึกถึงสัมผัสของบุรุษเพศ โดยเฉพาะเจ้าอาวาสร่างกำยำหนุ่มแน่นผู้นั้น“ถึงแล้วเจ้าค่ะหวังเฟย”รถม้าหยุดลงเมื่อเข้าสู่เขตอารามเงียบสงัดกลางป่าเขา เพลานี้แม้แต่นักพรตหญิงยังมิออกนอกอาคารมากวาดลานด้วยลมหนาวพัดแรงยิ่งร่างอวบอิ่มขาวโพลนสวมชุดสีขาวราวต้องการมาแสวงบุญก้าวลงจากรถม้า“ไปเรือนด้านหลัง ให้รถม้าไปหาที่พักแถวนี้ สามวันค่อยกลับมา”“สามวันเลยหรือเจ้าคะ”“ไป”“จะ เจ้าค่ะ”อาฟางเดินกลับไปยังรถม้าแจ้งให้ออกจากอารามแห่งนี้ไปแล้วกลับมาใหม่อีกสามวันให้หลัง พร้อมยื่นเงินให้จำนวนหนึ่ง กำชับปิดปากให้สนิทร่างอวบอิ่มของหวังเฟยเดินไปตามทางเดิมคราวที่แล้วจนถึงเรือนที่พักด้านหลัง ยังไม่เห็นนักพ

  • เซียวลู่หลาน (นิยายจีนโบราณอีโรติก/นิยายเสว)   19~ NC**เซียวลู่หลาน

    19~ NC**เซียวลู่หลาน“อื้อ หยุดนะชินอ๋อง”เซียวลู่หลานไม่ต้องลืมตาขึ้นมองก็รู้ได้ทันทีว่าบุรุษที่เอามือมาลูบเนื้อตัวตรวจดูไอร้อนเป็นใคร“เห็นซูหนี่บอกว่าเจ้านอนมาทั้งวัน”“แค่ยังเหนื่อย ถ้าขืนท่านยังวอแวข้าอีก ข้าก็คงเหนื่อยยิ่งขึ้น ทราบเช่นนั้นแล้วกลับไปเสียเถิด”บุรุษหน้าหนาไม่ยอมไปไม่พอ ยังหัวเราะออกมาเปิดผ้าห่มแล้วลงไปนอนด้วยกัน“พอตั้งครรภ์เจ้าก็อารมณ์เปลี่ยนแปรเช่นนี้ ไม่รู้ว่าหญิงอื่นเป็นเช่นเจ้าหรือไม่”เซียวลู่หลานยิ่งแปรปรวนจากธาตุไฟในร่างกายของหญิงตั้งครรภ์ เมื่อได้ยินคำว่าหญิงอื่นยิ่งให้กราดเกรี้ยว“หยุดนะ! ท่านลงไปจากเตียงข้า ไปหาหญิงอื่น ไปทำหญิงอื่นตั้งครรภ์เป็นไร”มือแกร่งโอบร่างเล็กดึงเข้าหาตัวโน้มหน้าลงใกล้ชะโงกมองดวงตาที่หลับแน่นแต่คิ้วขมวดมุ่น“ข้าจักไปหาหญิงอื่นได้เช่นไร หลานเอ๋อร์ ลูกข้าอยู่ในท้องเจ้า”พรึบ!!“ขืนท่านยังพูดมากเยี่ยงนี้ ข้าจักไม่ต้องรับท่านอีกแล้ว ซิงเยียน ซิงเยียน!! จื่อรั่ว เนี่ยนเจิน!! ไปไหนกันหมด! มาเอาอ๋องหน้าหนาออกไปจากห้องข้า”“ฮ่า ฮ่า หลานเอ๋อร์ หลานเอ๋อร์”ชินอ๋องรวบร่างขึ้นนอนบนอกกดท้ายทอยลงจนปากเล็กถูกครอบครองด้วยปากหนากว่า มือล้วงเข้าส

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status