บทที่ 82

            ขณะที่สถานการณ์กำลังตึงเครียด ผู้นำบารัซก็เดินเข้ามาพอดี

            “อัมรานหลานต้องจัดการเรื่องนี้ให้ลุงนะ”

            “เรื่องอะไรครับท่านลุง” ชีคหนุ่มเอ่ยถาม

            “ก็เรื่องที่ลูกน้องของหลานไปจับตัวลัยลามาไว้ที่นี่”

            อัมรานพยักหน้า “ผมก็เพิ่งจะได้รับรายงานเรื่องนี้เหมือนกันครับ”

            เมื่อลัยลาเห็นทุกคนมากันพร้อมหน้า ความกลัวก็วิ่งเข้ามาเกาะกุมหัวใจ แต่ก็ยังทำเก่ง เชิดหน้าเหมือนไม่เกรงกลัวใคร

            “ท่านพ่ออย่ายอมนะคะ ลูกไม่ได้ทำอะไรผิด แต่จู่ๆ ก็ถูกคนพวกนี้ไปจับตัวมา พวกเขาคงจะได้รับคำสั่งจากชายาให้มากำจัดลูก"

            อัมรานเลิกคิ้วสูงเมื่อได้ยินคำพูดของลัยลา ที่กล่าวพาดพิงถึงพันไมล์ทั้งที่อีกฝ่ายไม่รู้เรื่องอะไรเลย

            "เรื่องนี้เกี่ยวกับชายาตรงไหน" เขาถาม

            ลัยลาหลบสายตาคมดุของอัมราน

            "ก็ชายาพันไมล์คงกลัวว่าลัยลาจะมาแย่งตำแหน่งเธอไงคะ" เธอตอบน้ำเสียงอึกอัก

            ชีคเฒ่าเห็นทางท่าตื่นกลัวของลูกสาวก็ตบหลังมือเป็นเชิงปลอบใจ

            "แต่เรื่องที่ผมได้รับรายงานมาไม่เกี่ยวกับเรื่องนั้นเลยนะลัยลา"

            "แล้วเกี่ยวกับอะไร!?" ผู้นำเฒ่าถาม

            "ก็เกี่ยวกับการวางยาผู้นำ และการทำลายชื่อเสียงชายาของชีคอัมราน ข้อหาเหล่านี้ต่างหากที่คนของผมแจ้งมา"

            ผู้นำเฮฌามาถึงกับผงะ เมื่อได้ยินข้อหาร้ายแรงหลุดออกมาจากปากของอัมราน ใบหน้าเริ่มซีดเผือด แม้ว่าเขาจะสังหรณ์ใจอะไรบางอย่าง แต่ก็ยังคงรักษาท่าทีด้วยการเอ่ยถาม

            “หมายความว่าเจ้าเชื่อคำพูดคนของเจ้า”

            “ผมไม่เชื่อคำพูดของใครทั้งนั้น เชื่อแต่หลักฐานมากกว่า”

            "อย่ามาใส่ความกันโดยไม่มีหลักฐาน”

            “เรามีหลักฐานบ่งชี้ว่าคุณลัยลามีส่วนพัวพันกับคดีที่พวกเรากำลังสืบอยู่”

            “ไหนล่ะหลักฐานที่พวกเจ้าเอ่ยถึง ถ้าข้าพบว่ามันเป็นหลักฐานเท็จที่พวกเจ้าสร้างขึ้นมาเพื่อปรักปรำลัยลาละก็ ข้าจะให้พวกเจ้ารับผิดชอบต่อการกระทำ ที่เป็นการหมิ่นเกียรติลูกสาวของข้าอย่างสาสม”

            ยะห์ซินนำหลักฐานทั้งหมดออกมา อับบาสรับมาเปิดดู พร้อมกับดูรูปจากภาพวงจรปิดที่แนมมาพร้อมกัน

            เมื่อผู้นำเฮฌามาเห็นภาพและหลักฐานดังกล่าว จึงหันไปมองหญิงรับใช้คนสนิทของบุตรสาว พอสาวใช้เห็นสายตาคมกล้าทรงอำนาจเข้าก็ถึงกับเข่าทรุด ร้องไห้ออกมาด้วยความเกรงกลัวอาญาที่จะได้รับ

            “ข้า...ข้าทำทุกอย่างตามคำสั่งของนายหญิงค่ะนายท่าน” หญิงรับใช้รีบชี้แจงด้วยเสียงสั่นเครือ

            เมื่อเห็นดังนั้นลัยลารีบเกาะแขนบิดาไว้แน่น พร้อมกับรีบแก้ตัว

            “ไม่เป็นความจริงนะคะท่านพ่อ มันพูดจาใส่ร้ายลูก ท่านพ่ออย่าไปเชื่อมันนะคะ”

            “ถ้าคุณลัยลาคิดว่าหลักฐานเพียงแค่นี้ยังไม่เพียงพอ เรามีภาพและคลิปเสียงที่ถูกบันทึกไว้ได้ตอนที่คุณไปพบปะกับพวกนักข่าว”

            ยะห์ซินเปิดคลิปเสียงดังกล่าวให้ทุกคนฟัง พร้อมกับได้นำภาพของลัยลากับนักข่าวมายื่นให้ผู้นำเฮฌามา ผู้นำเฒ่ามือสั่นระริกเมื่อหยิบภาพเหล่านั้นมาดู อับบาสตวัดสายตามองบุตรสาวของตนเองด้วยความผิดหวัง แม้ว่าเขาจะรักลูกมากเพียงใด แต่เขาก็เป็นคนที่มีความยุติธรรมคนหนึ่ง

            ‘ผู้ใดก็ตามที่กระทำความผิด ก็สมควรได้รับบทลงโทษตามความผิดที่ก่อไว้’

            นี่คือนโยบายที่อับบาสยึดถือปฏิบัติ และใช้ปกครองคนในเผ่ามาโดยตลอด แต่ในเมื่อลูกสาวของเขาเป็นคนกระทำความผิดร้ายแรงซะเอง ที่สำคัญกระทำผิดต่อตัวผู้นำบารัซ ซึ่งทุกคนต่างก็รู้กันดีว่าชีคอัมรานเป็นคนที่ยึดถือตามหลักกฎหมาย และทำตามกฎระเบียบอย่างเคร่งครัด ใครที่ฝ่าฝืนหรือกระทำความผิดก็ต้องได้รับโทษทัณฑ์โดยไม่มีข้อยกเว้น แม้ใจอยากจะช่วยบุตรีแต่ก็คงไม่ใช่เรื่องง่าย

            ผู้นำเฮฌามาเหลือบสายตามองชีคอัมราน ที่นิ่งฟังเรื่องทุกอย่างด้วยใบหน้าเรียบเฉย ยากที่จะจับอารมณ์ความรู้สึกของเขาได้ว่าคิดเช่นไรกับเรื่องนี้ จากนั้นก็หันกลับมามองหน้าบุตรสาวด้วยสายตาบ่งบอกถึงความผิดหวัง

            ทันทีที่เห็นสีหน้าของท่านพ่อ ลัยลาก็รู้ชะตาชีวิตของตนเอง แต่เธอก็ไม่มีทางเลือกอื่น เพราะคนที่จะช่วยเหลือเธอได้ในเวลานี้ก็เห็นจะมีแต่บิดาของตนเองเพียงคนเดียวเท่านั้น ลัยลาเขย่าแขนบิดาพร้อมเอ่ยปากขอความช่วยเหลือจากเขา

            “แค่ยาเมาเท่านั้น คนพวกนี้ต้องการจะกำจัดลูก ท่านพ่อต้องช่วยลูกนะคะ”   

            “แสดงว่าเจ้าสั่งให้คนวางยาจริง” อับบาสเอ่ยด้วยน้ำเสียงโกรธจัด

            ลัยลาสะดุ้งสุดตัว ใบหน้าซีดเผือดลงทันที ที่รู้ว่าตนเองหลุดปากสารภาพความจริงออกไปโดยไม่รู้ตัว

            ชีคอัมรานที่ทนฟังอยู่นานเอ่ยถามขึ้นด้วยสีหน้าสงบนิ่ง หากแต่แฝงไว้ด้วยอำนาจ

            “หมายความว่าถ้าวันนั้นคุณตั้งใจจะใส่ยาพิษแทนยาเมา ผมก็คงจะไม่มีชีวิตรอดมายืนอยู่ตรงนี้อย่างนั้นใช่ไหม”

            เมื่อเจอคำถามประโยคนี้เข้าไปก็ทำให้นางถึงกับอึ้งไปชั่วขณะ

            “ทุกเรื่องล้วนแล้วแต่เป็นฝีมือของเจ้า” อับบาสเอ่ย

            สรรพนามที่เปลี่ยนไปทำให้ลัยลารู้ว่าบิดาของตนโกรธมาก เมื่อจำนนด้วยหลักฐาน ทำให้ลัยลาไม่สามารถที่จะปฏิเสธความผิดของตนเอง ได้แต่ก้มหน้าสารภาพความผิดที่ตนเคยก่อไว้ให้บิดาของตนเองฟังด้วยน้ำตา

            “ลูกยอมรับว่าลูกเป็นคนวางแผนเรื่องนี้จริง แต่ลูกสาบานได้ว่าไม่เคยมีความคิดที่จะทำร้ายท่านชีค ลูกแค่ต้องการให้ท่านชีคแต่งงานกับลูกเท่านั้น”

            “เจ้าทำทั้งที่รู้ว่ากฎของบารัซนั้นรุนแรง โดยเฉพาะกับผู้ที่คิดประสงค์ร้ายต่อตัวผู้นำ”

            หญิงสาวร้องไห้สะอึกสะอื้น ปากก็พร่ำวอนขอความเห็นใจจากบิดา

            "ลูกผิดไปแล้วค่ะท่านพ่อ...ลูกผิดไปแล้ว"

            ลัยลารู้ดีว่าผู้ที่จะช่วยชีวิตเธอไว้ได้มีเพียงคนเดียวคือบิดา หากเธอยังไม่สำนึกชีคอัมรานคงไม่ปล่อยเธอแน่

            เมื่ออับบาสเห็นน้ำตาของลูกก็ใจอ่อน ตบหัวลูกเบาๆ เป็นเชิงปลอบใจ

            “คุณรู้หรือเปล่าลัยลาว่าโทษของคนที่ลอบทำร้าย หรือมีส่วนพัวพันกับการลอบทำร้ายผม จะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจก็ตาม โทษของมันคือตายสถานเดียวเท่านั้น”

            น้ำตาของลัยลาไหลพราก เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้หลุดออกมาจากปากของชายที่เธอรัก เพราะนั่นแสดงให้เธอเห็นว่าเขาไม่รีรอที่จะสั่งประหารเธอ เพื่อชดใช้กับความผิดที่เธอก่อขึ้น ความกลัวเริ่มเข้ามาเกาะกุมหัวใจ