MasukShare
บทที่ 87
Tanggal publikasi:
2026-09-08 15:40:26หลังจากที่พันไมล์ฟังคำตอบที่เอาแต่ใจโดยไม่มีเหตุผลของสามีก็นึกฉุน
“ถ้าอย่างนั้นคุณก็ต้องสั่งขังฉัน และทุกคนที่นี่ รวมถึงตัวคุณเองด้วย เพราะบางครั้งพวกเราก็พูดโดยไม่คิดเหมือนกัน”
ทั้งองครักษ์และสาวใช้คนสนิทต่างก็ลอบมอง การปะทะคารมของเจ้านายทั้งสองอย่างช่วยกันลุ้นเต็มที่ ไม่รู้ว่างานนี้ใครจะเป็นฝ่ายชนะ เพราะนอกจากจะต้องสั่งขังทุกคนแล้วท่านชีคยังต้องสั่งขังตัวเองด้วย นี่สิประเด็นที่ทุกคนอยากรู้ว่าท่านชีคจะจัดการกับเรื่องนี้อย่างไร
อัมรานหน้าเคร่งส่งสายตาปรามภรรยา แต่พันไมล์ดูเหมือนจะไม่ยอมรับรู้ เธอเชิดหน้าถามด้วยแววตาคุกรุ่น
“พวกเราต้องทำตามคำสั่งของคุณเดี๋ยวนี้เลยไหมคะ”
“พันไมล์!” อัมรานดุเป็นเชิงปราม
แต่หญิงสาวไม่สนใจสีหน้าและท่าทางของสามี เธอสะบัดหน้าเมินใส่เขา
“ยะห์ซินรีบนำทางไปคุกทหารเดี๋ยวนี้”
พันไมล์ออกคำสั่งพร้อมกับเดินนำไปได้เพียงสองก้าว ร่างบางของเธอก็ถูกใครบางคนกอดกระชับไว้จากทางด้านหลัง
“ปล่อยฉันนะ...มาจับตัวฉันไว้ทำไม”
“ผมยอมคุณแล้ว นี่คุณไม่รู้จริงๆ หรือว่าอะไรเป็นสาเหตุที่ทำให้ผมหงุดหงิดแต่เช้า”
หญิงสาวหันหน้ากลับไปมองหน้าเขาด้วยสายตาเป็นคำถาม คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากัน ชีคหนุ่มถึงกับถอนหายใจอย่างแรงก่อนจะตอบ
“จะไม่ให้ผมหงุดหงิดและพาลใส่คนอื่นได้ยังไง ก็เมื่อคืนคุณทำให้ผมหึง”
คำตอบของชีคอัมรานทำให้พันไมล์หน้าแดงด้วยความเขินอาย เธอหยิกหมับที่แขนของเขาอย่างแรง โทษฐานที่เขานำเรื่องนี้มาพูดต่อหน้าคนอื่น
“ฉันก็บอกเหตุผลคุณไปหมดแล้วตั้งแต่เมื่อคืน” พันไมล์กัดฟันพูด
“ก็เพราะเหตุผลของคุณนั่นแหละที่ทำให้ผมเป็นแบบนี้”
สามองครักษ์และสาวใช้คนสนิทต่างก็แอบยิ้ม เมื่อรู้ถึงสาเหตุที่ทำให้เจ้านายหนุ่มหงุดหงิดและพาลใส่คนอื่น
พันไมล์รู้สึกขายหน้าอย่างบอกไม่ถูก ยิ่งเห็นทุกคนแอบยิ้ม ก็ยิ่งทำให้ใบหน้าของเธอร้อนผ่าว ทั้งโกรธและอาย เธอสะบัดตัวเองออกจากอ้อมแขนของสามีพร้อมกับเดินจากไปทันที ปากก็เอ่ยถาม
“มีอาของที่สั่งให้จัดเตรียมเรียบร้อยหรือยัง”
“เรียบร้อยแล้วค่ะ ท่านชายาจะไปเดี๋ยวนี้เลยไหมคะ”
“ใช่...รีบไปกันเถอะ...ขืนอยู่นานกว่านี้มีหวังได้ฆ่าคน”
“คุณกำลังจะไปไหน”
“ไม่ใช่เรื่องของคุณ”
“แต่เรายังไม่ได้ทานอาหารเช้ากันเลยนะ”
“เชิญคุณทานคนเดียวตามสบายเลยค่ะ” พันไมล์ตอบพร้อมกับเดินออกจากห้องไป โดยมีซันเดและมีอาตามติดไปไม่ห่าง
ภายในห้องจึงเหลือแต่ชีคอัมรานและสามองครักษ์คนสนิทของเขา
“ผมยังต้องถูกขังคุกทหารอีกไหมครับท่านชีค” จาบรินเอ่ยถาม
สีหน้าของเขาไม่ได้แสดงถึงความกังวลแต่อย่างใด
ผู้นำบารัซส่ายหน้าแทนคำตอบ
“ผมขอตัวไปปฏิบัติหน้าที่ก่อนนะครับ”
“เดี๋ยวก่อนจาบริน...นายรู้ไหมว่าพายจะไปไหน”
“มีอยู่ไม่กี่สถานที่นักหรอกครับที่คุณพายจะไป”
“อย่าลีลาจาบริน” อัมรานสั่งเสียงเข้ม
องครักษ์หนุ่มยิ้มก่อนที่จะตอบตามความจริง
“ตามกำหนดการเช้านี้คุณพายจะไปสถานรับเลี้ยงเด็ก ที่อยู่ติดกับด้านหลังจัสตินพาเลซครับ จากนั้นก็จะไปที่วิหาร ถ้าไม่มีอะไรแล้วผมขอตัวไปปฏิบัติหน้าที่ก่อนนะครับ”
เมื่อจาบรินเดินจากไป ชีคอัมรานได้หันไปสั่งยะห์ซินให้จัดเตรียมรถ เขาไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าด้านหลังจัสตินพาเลซจะมีสถานรับเลี้ยงเด็กตั้งอยู่ คงต้องไปดูให้เห็นกับตาของตัวเอง
ในขณะที่มีอาไปดูแลความเรียบร้อยอีกด้านหนึ่ง จาบรินและซันเดก็กำลังจัดเตรียมของเล่น ขนม และนมเพื่อเตรียมไว้สำหรับแจกเด็กทุกคน จาบรินหันไปจ้องมองซันเดด้วยแววตาครุ่นคิด บางครั้งจ้องนิ่งนานราวกับจะค้นหาอะไรบางอย่าง
ซันเดรู้สึกเขินอายเมื่อเผลอไปสบนัยน์ตาคมกล้าที่ดูลึกลับน่าค้นหาของชายที่เธอหลงรัก หัวใจดวงน้อยของเธอสั่นระรัว มือก็พาลจะสั่นตามจังหวะหัวใจไปด้วย หลังจากนิ่งมองอยู่นานคิ้วเข้มก็ขมวดยุ่ง
“ทำไมหน้าแดงละซันเด ไม่สบายหรือเปล่า” จาบรินเอ่ยถาม
“เปล่าค่ะไม่ได้เป็นอะไร”
“แล้วทำไมหน้าถึงแดงราวกับเป็นไข้”
คราวนี้ไม่พูดเปล่า เขาแนบฝ่ามืออังไปที่หน้าผากนูนเกลี้ยงของซันเด หญิงสาวผงะ แก้มที่แดงอยู่แล้วยิ่งร้อนราวกับจะลุกเป็นไฟ
“ไข้ก็ไม่มี”
หญิงสาวรีบปัดมือเขาออก พร้อมกับก้าวถอยออกมาด้วยใจคอสั่นไหว ไม่กล้าสบสายตาคมที่มองมาอย่างจับสิ่งผิดปกติของเขา แต่ด้วยความรีบร้อนเธอจึงถอยไปสะดุดเข้ากับของที่วางอยู่กับพื้น ดีที่จาบรินมองอยู่แล้วจึงเข้าไปรับไว้ได้ทัน
ซันเดตะลึง เงยหน้าขึ้นมององครักษ์หนุ่ม ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกับที่จาบรินก้มลงมองหญิงสาวในอ้อมแขน ดวงตาคมสบประสานเข้ากับดวงตาสีน้ำตาลกลมโตกระจ่างใสราวกับกวางน้อย เวลาเหมือนจะหยุดเคลื่อนไหวไปชั่วขณะ
จังหวะนั้นเองที่ชีคอัมรานเดินทางไปถึงสถานเลี้ยงเด็ก เขามาทันเห็นเหตุการณ์นั้นเข้าพอดี
“เกิดอะไรขึ้น!”
องครักษ์หนุ่มสะดุ้ง รีบปล่อยร่างบางแทบจะทันที ซันเดที่อิงร่างสูงใหญ่ของจาบรินไว้เป็นหลัก เมื่อถูกปล่อยมืออย่างกะทันหันก็เหมือนจะล้มคว่ำไปข้างหน้า จาบรินอาศัยความไวรั้งตัวหญิงสาวไว้
เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายยืนได้อย่างมั่นคงแล้ว เขาจึงปล่อยตัวเธอให้เป็นอิสระ และขยับตัวเดินมาทำความเคารพชีคหนุ่ม ใบหน้าคมที่ปกติเป็นสีแทนอยู่แล้วยิ่งแดงเข้มจนกลายเป็นสีคล้ำ ท่าทีผิดปกติที่สองหนุ่มสาวมีต่อกันไม่อาจรอดพ้นสายตาของผู้นำบารัซไปได้
Bab terbaru
เดือนประดับทราย บทที่ 108
หลังจากพาลูกๆ เข้านอนแล้ว พันไมล์ก็เดินกลับเข้ามาในห้องนอนของตนเองอีกครั้ง เธอพบว่าสามีเพิ่งจะอาบน้ำเสร็จ “แม่ตัวยุ่งหลับแล้วหรือพาย” “สิ้นฤทธิ์ไปแล้วค่ะ วันนี้ซนจนหมดแรง แถมยังเจอเรื่องที่ทำให้ตื่นเต้นตกใจ ก็เลยหลับไวกว่าทุกวัน” พันไมล์ตอบพร้อมกับเดินไปช่วยเช็ดผมให้เขาด้วยความตั้งใจ ทั้งคู่สบตากันผ่านกระจกเงาบานใหญ่ “เชอรีนทั้งซนและดื้อเหมือนใครนะ” พันไมล์ตวัดตาคมค้อนสามีที่เขากระเซ้าเย้าแหย่เธอ ก่อนจะเอ่ยแย้ง “ที่ลูกเป็นแบบนี้เพราะพ่ออย่างคุณให้ท้ายมากกว่าค่ะ ฉันว่าทาซัสและมัสซาร์ดูจะเรียบร้อย ไม่ซนและดื้อมากเท่าเชอรีน เพราะคุณรักและตามใจเชอรีนมากเกินไป ลูกถึงได้ใจอยากทำอะไรก็ทำ” รอยยิ้มอ่อนโยนปรากฏขึ้นบนใบหน้าของผู้นำบารัซ เขากุมมือเรียวบางของภรรยาขึ้นมาแนบริมฝีปาก ก่อนจะลุกจากเก้าอี้และหมุนตัวกลับไปสวมกอดเธอไว้ พันไมล์สวมกอดเขาไว้เช่นกัน เธอแนบหน้าซุกแผงอกล่ำสัน เพราะอายเกินกว่าจะกล้าสบตาแพรวพราวคู่นั้น อัมรานกอดกระชับร่างบางในอ้อมแขน จมูกโด่งรังแกแก้มนวลของเธอตามแต่ใจปรารถนา พร้อมกับกร
เดือนประดับทราย บทที่ 107
“นอกจากแม่จะลิบอาวุธของลูกแล้ว ลูกยังต้องคัดลายมือ ก-ฮ หนึ่งร้อยจบ โดยห้ามมิให้ใครช่วยเด็ดขาด และจะออกไปไหนไม่ได้จนกว่าจะคัดเสร็จ” “หนูต้องโดนกักบริเวณด้วยเหรอคะ” “จะพูดแบบนั้นก็ได้” ทุกคนต่างรู้ดีว่าคุณหนูเชอรีนชื่นชอบการออกไปวิ่งเล่นซุกซนกลางแจ้ง มากกว่าที่จะอุดอู้อยู่แต่ในห้อง แต่เมื่อถูกมารดาสั่งกักบริเวณ แม่หนูน้อยก็หันไปสบตาบิดาเพื่อขอความช่วยเหลือ “พ่อคะ” อัมรานไม่ยอมสบตาลูก เพราะถ้าเขาสบตาเป็นต้องยอมแพ้แม่หนูน้อยเชอรีนแน่ และคงอดไม่ได้ที่จะหันไปพูดขอร้องภรรยาให้ลดหย่อนโทษให้บุตรสาว ที่สำคัญเขาเห็นด้วยกับพันไมล์ในการทำโทษเชอรีนในครั้งนี้ ลูกจะได้หลาบจำและไม่กล้าทำอะไรเช่นนี้อีก เชอรีนจำต้องยอมรับบทลงโทษของมารดาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ โดยเริ่มจากการกล่าวคำขอโทษทหารองค์รักษ์ทุกคนที่เธอยิงลูกแก้วใส่ ซึ่งก็รวมถึงหน่วยสวาททั้งสามคนของบิดาด้วย แต่ในเมื่อยังไม่ได้กลับไปที่จัสตินพาเลซ เธอจึงทำได้แค่กล่าวคำขอโทษคุณอาทั้งสาม “ขอโทษนะคะที่เชอรีนยิงลูกแก้วใส่พวกคุณอา เชอรีนแค่อยากรู้ว่าอาวุธที่ลุง
เดือนประดับทราย บทที่ 106
“ช่วยด้วยค่ะ...ช่วยด้วย...เกิดเรื่องใหญ่แล้ว” หนูน้อยเชอรีนร้องขอความช่วยเหลือจากแม่เฒ่า ก่อนที่ร่างปราดเปรียวจะปรากฏตัวให้เห็น เมื่อไปถึงจึงรู้ว่าแม่เฒ่าไม่ได้อยู่เพียงลำพัง แต่กำลังนั่งคุยอยู่กับบิดามารดาของตนเอง พร้อมด้วยสามองครักษ์หนุ่มที่เชอรีนมักจะขนานนามพวกเขาว่า “หน่วยสวาท” “เกิดอะไรขึ้น! ทำไมลูกถึงได้วิ่งหน้าตาตื่นมาแบบนี้” อัมรานเอ่ยถามบุตรสาวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน แม่หนูน้อยเมื่อเห็นบิดา ก็เหมือนพระมาโปรด วิ่งถลาเข้าสู่อ้อมกอดของพ่อทันที “พ่อจ๋า” อัมรานเห็นดวงหน้าเล็ก อ่อนใสของลูกสาว ก็แทบจะลืมเลือนเรื่องยุ่งๆ ที่บุตรสาวก่อไว้จนหมดสิ้น ได้แต่ดึงลูกมาหอมแก้มแดงใสไปมาด้วยความรักใคร่ หลังจากเชอรีนหอมแก้มสากระคายของบิดาทั้งสองข้างแล้ว เหมือนจะนึกอะไรได้ ดวงตากลมโตที่ถอดแบบบิดามาแทบทุกอย่างเบิกกว้างราวกับนึกอะไรได้ “โอ๊ะ! พ่อจ๋า มีคน มีคนอยู่...” ปากเล็กๆ สีแดงเรื่อกำลังจะบอกพ่อ พันไมล์ซึ่งมองเห็นท่าทีร้อนรนของลูกสาว ก็เอ่ยทะลุกลางปล้องขึ้นมาว่า “ไปก่อเรื่องอะไรไว
เดือนประดับทราย บทที่ 105
“หางนกยูง!!” ชีคอัมรานอุทานเสียงสูง “ใช่แล้วค่ะหางนกยูงตัวโปรดของคุณ” “คุณเชอรีนแต่งให้ผมครับท่านพ่อ เธอบอกว่าจะได้เหมือนกับพวกอินเดียแดง” จาบรินนิ่งไปเมื่อได้ยินคำตอบของลูกชาย “ตอนนี้แม่ของเจ้าอยู่ที่ไหน” ทันใดนั้นเองซันเดได้มาปรากฏตัวในห้องดังกล่าว พร้อมกับเอ่ยถามเจ้านายสาวด้วยความร้อนใจ “พบตัวคุณหนูเชอรีนหรือยังคะท่านชายา” “ยังไม่พบแต่รู้แล้วว่าหนีไปหลบอยู่ที่ไหน” ซันเดอุทานเมื่อเหลือบไปเห็นใบหน้าของบุตรชาย “ชาคินหน้าของเจ้า...” “ไม่ต้องห่วงนะซันเด เดี๋ยวฉันจะไปจัดการกับแม่ตัวยุ่งให้เธอเอง ตอนนี้เธอพาชาคินไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน” “ค่ะท่านชายา” ซันเดรับคำสั่ง ก่อนจะหันไปพูดกับลูกชายของตนเอง “ชาคินเจ้าตามแม่มานี่” ทันทีที่เชอรีนรู้ว่าบิดามารดากำลังเดินทางมารับตัวเธอที่วิหารแห่งนี้ ทำให้ต้องรีบไปหาที่หลบซ่อนตัว เพราะก่อนหน้าที่จะเดินทางมาที่นี่เธอได้ทำเรื่องวุ่นวายไว้หลายเรื่อง ทั้งจับตัวน้องชายฝาแฝดและชาคินมาแต่งตัวเลียนแบบพวกอินเดียแดง โดยนำลิปสติกแ
เดือนประดับทราย บทที่ 104
“ดีค่ะ ไล่ออกให้หมด....” พันไมล์โต้ตอบกลับไป เมื่อเดินตามมาสมทบ “ไล่ฉันออกด้วยนะคะ” เธอบอกพร้อมตวัดสายตาคมมองผู้เป็นสามีอย่างกล่าวหา “พาย!” อัมรานเรียก เดินเร็วเข้าไปหา ดึงมือเล็กมากุมไว้อย่างเอาใจ “ใครจะกล้าไล่คุณออกกันเล่า....แต่พวกนี้สิบังอาจทำเชอรีนหาย มันน่าถูกไล่ออกให้หมด” “ใครทำเชอรีนหายคะ” เธอย้อนถามเสียงเย็น คราวนี้ชีคหนุ่มเริ่มจะรู้ถึงความผิดปกติ เพราะแม้พันไมล์จะเป็นมารดาที่เข้มงวด แต่ก็รักลูกสาวสุดหัวใจเช่นกัน “อ้าว...” ชีคหนุ่มมีอาการงุนงง “ก็มีคนไปแจ้งผมว่าเชอรีนหายตัวไป ไม่ใช่ถูกลักพาตัวไปหรอกหรือ” เขาถาม กวาดสายตามองทุกคนในห้องอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ไม่มีใครกล้าสบตาเขาสักคน “ตกลงเรื่องราวมันเป็นอย่างไรกันแน่” ชีคหนุ่มเอ่ยถามโดยไม่ได้เฉพาะเจาะจงว่าถามใคร พันไมล์ตวัดตาคมค้อนให้อีกรอบ “จะอะไรซะอีกล่ะคะ นอกเสียจากหลบหนีความผิดของตัวเอง” “ความผิด!!” อัมรานย้อนถามอย่างจับต้นชนปลายไม่ถูกจริงๆ หญิงสาวได้แต่ถอนหายใจ ตัดสินใจลากตัวสามีไปดูผลงานของเชอรี
เดือนประดับทราย บทที่ 103
หลังจากพันไมล์ย้ายมาอยู่ที่ห้องพักฟื้นวีไอพี สองหนุ่มสาวต่างก็ถกเถียงกันถึงเรื่องของลูก แต่เป็นการถกเถียงที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความสุข “คุณคอยดูนะ ฉันจะฝึกฝนให้ลูกของเรา เก่งทางด้านการต่อสู้ทุกรูปแบบเหมือนฉัน” “ไม่ได้เด็ดขาด คุณควรเลี้ยงให้ลูกเติบโต เป็นผู้หญิงที่อ่อนหวานน่ารักสิถึงจะถูก รู้ไหมว่าผู้ชายเขาไม่ชอบผู้หญิงที่เก่งกล้าเกินตัว” “ไม่ชอบแบบนี้จริงหรือคะ” อัมรานหัวเราะ ขยี้ศีรษะยุ่งๆ โยกไปมา “ไม่จริง!...” เขาปฏิเสธเสียงจริงจัง จนคนฟังยิ้มแก้มปริ ก่อนจะมาหงิกงอเมื่อเขาพูดต่อด้วย “มันช่วยไม่ได้หลงผิดไปแล้ว จะให้กลับตัวกลับใจตอนนี้คงไม่ทัน คงต้องปล่อยเลยตามเลย” พันไมล์ฟังแล้วทั้งฉุนทั้งขำ มือบางจึงแจกขนมตุ้บตั้บไปหลายที “โอ๊ย! ทำไมชอบซ้อมสามีอยู่เรื่อย เดี๋ยวก็ช้ำในตายกันพอดี” พันไมล์ค้อนขวับ กับความช่างพูดเกินจริงของอีกฝ่าย “อย่ามาเฉไฉ...จากนี้ไปคุณต้องเปลี่ยนทัศนคติ ในเรื่องของความไม่เท่าเทียมกันระหว่างชายหญิงซะใหม่ เพราะผู้หญิงก็มีสิทธิเท่าเทียมกับผู้ชายอกสามศอกอย่างพวกคุณ
Anda juga akan menyukai
เด็กมันยั่ว BAD LOVE
ลำเจียก72.0K Dibacaเด็กเสี่ย NC-25
C150.5K Dibacaนับเวลาสามสิบวัน ฉันจะเป็นอิสระ
อิงเซี่ย70.8K Dibaca3P อาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย
Sadistic_X133.6K Dibacaสะใภ้ร้อนรักพ่อผัวร้อนสวาท
ภัทรกร58 DibacaLUCIANO | ปรนเปรอรักคุณชายสารเลว
อยู่ในตะเกียงแก้ว427 Dibacaเด็ดปีกเวหา
Coffee Lemonade / Gemini Leo129 Dibacaเพื่อนพ่อที่ไม่ควรรัก
น้ำตาลหวาน14 Dibaca
