Accueil / LGBTQ+ / เด็กดีของพี่หมอ / 10.มันอึดอัดนะพี่

Partager

10.มันอึดอัดนะพี่

last update Date de publication: 2024-11-12 14:45:59

ไทธัชมาทำงานที่ร้านกาแฟได้ครบสัปดาห์แล้วโดยทางบ้านรู้แค่เพียงว่าเขาออกมาอ่านหนังสือเท่านั้น เรื่องนี้กวนใจเด็กหนุ่มอยู่มากเขาไม่อยากโกหกต่อไปอีกแล้ว

เมื่อตัดสินใจที่จะบอกความจริงเด็กหนุ่มก็มองหาตัวช่วยเพราะกลัวว่าท่านทั้งสองจะไม่เชื่อว่าตอนนี้เขากำลังแก้ปัญหานั้นอยู่

ไทธัชก็นึกถึงอคิราห์เพราะเขาน่าจะเป็นตัวช่วยที่ดีที่สุดสำหรับเรื่องนี้ ดังนั้นเด็กหนุ่มจึงส่งข้อความถามว่าเขาพอจะว่างคุยเรื่องนี้ไหม เมื่อเห็นข้อความตอบกลับจากคุณหมอหนุ่มเขาก็เลยมารอที่หน้าโรงพยาบาล

“สวัสดีครับพี่ซัน” ไทธัชทักทายพร้อมกับส่งยิ้มอย่างประจบ

“มีอะไร” อคิราห์รู้สึกหวั่นไหวกับรอยยิ้มและท่าทางของเด็กหนุ่ม เจ้าตัวคงไม่รู้หรอกว่าสิ่งที่ตัวเองทำนั้นมันน่ารักแค่ไหนในสายตาของหมอหนุ่มอย่างเขา

“ผมมีเรื่องจะปรึกษาครับ พี่ต้องไปทำงานต่อไหม”

“พี่เลิกงานแล้ว ไปหาอะไรกินก่อนคุยได้ไหม หิวมากเลย”

“ได้ครับ”

เด็กหนุ่มเดินตามเขาไปยังรถคันหรูที่จอดอยู่ในที่จอดประจำ

“เหนื่อยมากไหมครับ” เห็นท่าทางของเขาแล้วไทธัชก็รู้สึกเกรงใจ ไม่อยากจะรบกวนเขา

“อือ ก็เหนื่อยอย่างนี้ทุกวัน พี่ชินแล้วล่ะ แล้วนายมีอะไรจะคุยว่ามาเลยรถคงติดอีกนาน”

ไทธัชบอกอคิราห์ว่าเขาจะบอกความจริงกับมารดาและยายเพราะไม่อยากโกหกท่านทั้งสองอีกต่อไปแล้ว

“ไม่กลัวท่านเสียใจเหรอ”

“กลัวสิครับ แต่ถ้าไม่บอกผมก็อึดอัด มันไม่มีความสุขเลยที่ต้องโกหกคนที่เรารักนะครับ”

“แล้วจะให้พี่ช่วยอะไรล่ะ”

“ผมอยากให้พี่อยู่ด้วยตอนที่ผมบอกแม่กับยาย”

“ทำไม กลัวโดนตีเหรอ”

“สมัยนี้ใครเขาตีกันล่ะครับ ผมแค่กลัวแม่กับยายจะโกรธจนไม่ยอมคุยด้วย ผมอยากให้พี่ช่วยพูดเพราะอย่างน้อยพี่ก็เป็นคนช่วยผมขึ้นมาจากความคิดที่จมดิ่งในวันนั้น”

“ถ้านายคิดดีแล้ว เราก็ไปกันวันนี้เลยไหมล่ะ”

“ก็ได้ครับ พี่ซันไปกินข้าวที่บ้านเลยไหม แต่กับข้าวบ้านเรามันไม่ค่อยหรูนะครับ พี่กินได้ไหม หรือจะหาอะไรกินก่อนไปก็ได้นะครับ”

“พี่เป็นคนกินง่ายขอแค่สะอาดก็กินได้หมดนั่นแหละ”

“แล้วชอบกินอะไรเป็นพิเศษไหมครับ กินเผ็ดได้หรือเปล่า”

“พอได้แต่ต้องไม่เผ็ดมาก”

ใช้เวลาเกือบชั่วโมงกว่าทั้งสองคนจะฝ่ารถติดมาถึงบ้านหลังเล็กของไทธัชซึ่งปกติแล้วระยะทางแค่นี้ขับรถอย่างมากก็ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง

“แม่ครับ ยายครับ” เขาเปิดประตูรั้วเข้ามาโดยมีผู้ชายตัวสูงเดินตามหลัง

“ไท กลับเย็นเชียวลูก อ้าวแล้วนั่นมาใครมาด้วย” ยายมาลัยมองผู้ชายที่เดินตามหลังหลานรักเข้ามาก็ถามขึ้น

“สวัสดีครับคุณยาย” ชายหนุ่มยกมือไหว้ทักทายผู้อาวุโสอย่างนอบน้อม

“ไห้วพระเถอะลูก แล้วไปยังไงมายังไงล่ะ มาเข้าบ้านก่อน แม่เขาอยู่ในบ้านน่ะ”

“แม่ครับ ยายครับนี้พี่ชายเพื่อนที่ไทเล่าให้ฟังวันก่อนครับ”

“สวัสดีครับ ผมชื่อซันครับ”

“มา มา นั่งก่อน กินข้าวมาหรือยังล่ะคุณ”

“เรียกผมซันก็ได้ครับแม่” เขาเรียกเธอว่าแม่อยากที่เด็กหนุ่มเรียก

“จ้ะ มากินข้าวด้วยกันนะซัน ไทตักข้าวให้พี่เขาสิ” มัทนารีบบอกลูกชาย

“พอกินได้ไหมล่ะ พ่อหนุ่มกับข้าวบ้านยายก็แบบนี้แหละง่าย ๆ”

“ได้ครับยาย ไข่พะโล้ของโปรดผมเลย”

“งั้นก็ต้องกินเยอะ ๆ นะ ไม่ต้องกลัวหมดเพราะยายทำไว้เยอะของโปรดเจ้าไทเขา” ยายมาลัยหันมาบอก

“งั้นผมไม่เกรงใจแล้วนะครับ” อคิราห์เห็นกับข้าวบนโต๊ะแล้วเขาก็ไม่อยากเสียเวลาคุยแม้แต่น้อย ทั้งไข่พะโล้ ผัดโป๊ยเซียน แกงจืดลูกรอก นั่นมันของโปรดเขาทั้งนั้น ชายหนุ่มทานข้าวไปถึงสองจากกว่าจะอิ่ม

“อร่อยไหมพี่ซัน” ไทธัชถามผู้ชายที่ตัวโตที่สุดในบ้านหลังจากที่เขารวบช้อนและส้อมไว้บนจาน

“จะถามให้อายใช่ไหม”

“ใครจะคิดอย่างนั้นกันล่ะครับ พี่บอกเองว่าหิวข้าว ผมก็ไม่รู้ว่าที่กินเยอะเพราะหิวหรือเพราะอร่อย”

“กับข้าวบ้านนี้อร่อยทุกอย่างเลยครับ”

“ถ้าชอบก็แวะมากินบ่อย ๆ นะ หรือจะเอากลับไปกินที่บ้านก็ได้นะ”

“ไม่ต้องถึงกับเอาไปกินที่บ้านหรอกครับยาย เพราะผมอยู่คนเดียวไม่ค่อยมีเวลากินข้าวเท่าไหร่ ถ้าวันไหนว่างผมค่อยมาฝากท้องที่นี่ดีกว่าครับ”

“งั้นก็ตามใจ ถ้าจะมาก็บอกยายก่อนนะจะได้ทำกับข้าวเผื่อ แล้วชอบกินอะไรก็บอกยายเลยเดี๋ยวยายทำให้” ยายมาลัยรู้สึกถูกชะตากับผู้ชายคนนี้เป็นอย่างมาก

“ยายครับ พี่ซันเขาเป็นหมอคงไม่มีเวลามากินข้าวกับเราบ่อยหรอกครับ”

“เป็นหมอหรอกเหรอ ยายดูไม่ออกเลยนึกว่าเป็นนายแบบ หน้าตาหล่อเชียว”

“ยายก็ชมผมเกินไปแล้วครับ”

พอทุกคนอิ่มแล้วก็ย้ายไปคุยกันต่อที่ห้องรับแขก ขณะที่ไทธัชกำลังล้างจานอยู่ในครัว มือก็ล้างไปตามอัตโนมัติแต่ในสมองกำลังเรียบเรียงคำพูด เพราะไม่รู้จะเริ่มต้นพูดยังไงให้คนฟังตกใจน้อยที่สุด

ไทธัชเดินกลับเขามาที่ห้องรับแขกขณะที่ทั้งสามคนกำลังดูข่าวเกี่ยวกับเด็กฆ่าตัวตายเพราะถูกโกงเงิน

“น่าสงสารพ่อกับแม่เขานะ เลี้ยงลูกมาจนโต ยังไม่ทันได้ชื่นชมความสำเร็จก็มาจากไปก่อนวัยแบบนี้” มาลัยเห็นข่าวแล้วก็รู้สึกเศร้า ถ้าเรื่องนี้เกิดขึ้นกับเธอเองก็คงจะแทบเป็นบ้า เธอหันมามองลูกชายก่อนที่จะพูดต่อ

“ไท ถ้าลูกมีปัญหา อย่างเก็บไว้คนเดียวนะลูก ต้องบอกแม่ บอกยาย เราจะได้ช่วยกันหาทางแก้ปัญญา”

“แม่ครับ ยายครับผมขอโทษ” อยู่เด็กหนุ่มก็ร้องไห้ ทำเอาคนเป็นมารดาและยายทำตัวไม่ถูกเลยทีเดียว

“ไทเป็นอะไรลูกค่อย ๆ พูด เป็นอะไร ไหนบอกแม่กับยายมาสิลูก อย่าเอาแต่ร้องไห้แบบนี้”

แล้วคนที่ต้องเล่าเรื่องราวทั้งหมดก็กลายเป็นอคิราห์เพราะเขาไม่อยากให้มารดาและยายของเด็กหนุ่มต้องร้อนใจไปมากกว่านี้

“ตายจริง แล้วไทติดหนี้คุณหมออยู่เท่าไหร่ แม่จะใช้ให้” มัทนาก็พอมีเงินเก็บอยู่บ้าง เธอจึงอยากชดใช้เงินทั้งหมดให้กับชายหนุ่ม

“ที่ผมเล่าให้ฟังไม่ใช่เพราะอยากได้เงินคืนครับ แต่เพราะไทบอกว่าไม่สบายใจ อยากบอกความจริงกับแม่และยาย เรื่องเงินผมไม่คิดจะเอาคืนอยู่แล้ว แต่ไทเขาไม่ยอม เลยอยากทำงานเพื่อผ่อนจ่าย ผมห้ามแล้วแต่ก็ยังอยากทำ ผมก็เลยต้องปล่อยไปตามนั้น ที่ผมช่วยเพราะอยากช่วยครับ ผมเสียน้องชายไปแล้วไม่อยากให้ใครต้องมาเสียคนในครอบครัวไปเหมือนผมอีก”

“เรื่องน้องชายแม่ก็พอรู้มาบ้างเสียใจด้วยนะคะ อุบัติเหตุบางครั้งมันก็มาไม่ทันตั้งตัว”

“น้องชายผมไม่ได้เสียชีวิตเพราะอุบัติเหตุหรอกครับ เขาฆ่าตัวตาย” เสียงที่เล่าฟังดูเศร้าจนคนฟังรู้สึกสงสารและเห็นใจ

“แม่ขอโทษ แม่ไม่รู้เลย”

“เรื่องนี้เราไม่ได้บอกคนอื่นครับ”

“คุณหมอถึงตัดสินใจช่วยหลานชายของยายใช่ไหม”

“ครับ ผมรู้ว่าเด็กคนหนึ่งยังต้องมีอนาคตอีกยาวไกล ไม่อยากให้จบชีวิตเพียงเพราะปัญหาเล็กซึ่งผมพอจะช่วยได้”

“ยายขอบใจมาก ๆ นะลูก ถ้าวันนั้นไม่ได้หมอซัน ป่านนี้ยายกับแม่จะเป็นยังไงก็ไม่รู้”

“ไท สัญญากับแม่และยายนะว่าจะไม่ทำแบบนั้นอีก”

“ผมสัญญาครับ จากนี้เวลามีปัญหาผมจะบอกแม่และยายก่อนเลย”

“ถูกแล้ว มีอะไรก็ต้องบอกกัน แม่และยายอาจช่วยไม่ได้ทุกเรื่องแต่ก็ยังดีว่าเก็บปัญหาไว้คนเดียว”

“แสดงว่าที่ออกไปทุกวันคือไปทำงาน แล้วจะเอาเวลาไหนอ่านหนังสือ ไทจะเข้ามหาลัยแล้วนะลูก”

“แม่ครับผมชอบทำงานมันสนุกดี ผมคิดว่าแบ่งเวลาได้”

“ให้พี่ช่วยติวไหม”

“อย่าเลยครับ พี่ซันงานยุ่งจะตาย”

“แต่พี่ก็ไม่ได้ทำงานตลอด 24 ชั่วโมงสักหน่อย เลิกงานแล้วก็ไปอ่านที่คอนโดก็ได้ มีอะไรไม่เข้าใจก็ถาม ถ้าตอบได้ก็จะตอบ ถ้าตอบไม่ได้ก็จะช่วยหาหนังสือ อันที่จริงมีหนังสือ อีกเยอะเลยที่พี่ซื้อเตรียมไว้ให้คิว ร้านหนังสือส่งมาให้แล้ว มันยังอยู่ในกล่องอยู่เลย”

“แม่ไม่อยากให้ไทไปรบกวนหมอซันเลย แค่ทำงานก็เหนื่อยมากแล้ว”

“ไม่รบกวนหรอกครับ ผมเองก็ไม่ค่อยอยากอยู่ว่าง ๆ”

มาลัยเข้าใจว่าเพราะชายหนุ่มยังคงนึกถึงน้องชายและเห็นไทธัชเป็นตัวแทนของน้องชายที่เสียไปเธอจึงยอมตกลงที่จะให้ลูกชายไปติวกับเขา เพราะอย่างน้อยชายคนนี้ก็เป็นผู้มีพระคุณกับครอบครัวเธอ

“แม่ยอมให้ไทไปติวที่ห้องซันก็ได้ แต่ต้องตั้งใจจริง ๆ นะ อย่าทำให้พี่เขาเสียเวลาแล้วไม่ได้อะไรเลย”

“ครับแม่”

เมื่อได้ข้อสรุปที่น่าพอใจแล้วอคิราห์ก็ขอตัวกลับ โดยมีไทธัชเดินมาส่งที่รถ

“อะ คีย์การ์ดใช้ขึ้นลิฟต์และเปิดประตูห้อง เลิกงานแล้วก็ไปรอที่ห้องหรือจะไปรอที่โรงพยาบาลก็แล้วแต่”

“แล้วพี่จะเอาที่ไหนใช้”

“พี่มีอีกใบ”

“ขอบคุณครับ ถ้าไม่ได้พี่ ผมก็ไม่รู้จะเริ่มพูดยังไง”

“ถ้าทุกครั้งที่นายพูดคำว่าขอบคุณแล้วพี่เก็บเงิน ป่านนี้คงซื้อกาแฟได้หลายแก้วแล้ว”

“ต่อไปพี่ซันห้ามซื้อกาแฟอีก”

“อ้าว ไม่ให้ซื้อแล้วพี่จะทำงานยังไง ปกติพี่ก็ต้องกินทุกเช้า”

“ผมเลี้ยงเอง”

“จะบ้าเหรอเอาค่าแรงมาเลี้ยงพี่หมดแล้วนายจะทำงานไปเพื่ออะไร”

“ก็พี่บอกเองนี่ว่าเงินที่ผมติดหนี้จะใช่ตอนไหนก็ได้ เพราะงั้นผมทำงานแลกกับเอาเงินซื้อกาแฟเลี้ยงพี่ก็คงไม่ผิดอะไร”

“ตามใจนายละกัน ไปล่ะ รีบเข้าบ้านได้แล้วเดี๋ยวพรุ่งนี้ไปทำงานไม่ทันจะมาโทษพี่อีก”

“ขับรถดี ๆ นะครับพี่ซัน ถึงแล้วไลน์บอกด้วยนะครับ”

“อือ ไปนะ”

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • เด็กดีของพี่หมอ   50.​​​​​​​พี่หมอจัดให้ nc จบ

    อคิราห์ไปส่งไทธัชเสร็จแล้วก็กลับมาที่คอนโด ขณะกำลังเดินไปหยิบน้ำในตู้เย็นก็เห็นไอแพดที่อีกคนลืมไว้เขาถือวิสาสะหยิบขึ้นมาดู ก็เห็นข้อความที่เพื่อนของไทธัชส่งเข้ามาหลังจากอ่านแล้วก็รู้สึกกังวลเพราะดูเหมือนว่าตอนนี้ไทธัชกำลังถูกคนในคณะเข้าใจผิด เนื่องจากมีผู้หญิงคนหนึ่งออกมาพูดทำนองว่าไทธัชเป็นเกย์และตอนนี้กำลังมีเสี่ยใหญ่คนหนึ่งคอยช่วยเหลือเรื่องการเงินอยู่อคิราห์เปิดเข้าไปตามลิงค์ต้นเรื่องก็เห็นคนมาแสดงความคิดเห็นต่อจากเจ้าของโพสต์กันสนุกปาก บ้างก็ว่าเสี่ยที่ดูแลไทธัชอยู่นั้นภรรยาอยู่แล้ว บ้างก็ว่าไทธัชทำทุกอย่างเพื่อแลกกับเงินก้อนโต แต่ทำให้อคิราห์โมโหที่สุดก็คือคนที่บอกว่าเสี่ยของไทธัชนั้นทั้งแก่ทั้งอ้วนและยังหัวล้านอีกด้วยแต่ก็มีบางความคิดเห็นที่บอกว่าเป็นเกย์ไม่ผิด แต่ผิดที่ไม่รู้จักเลือกคนให้ดี ๆ หน่อยไม่ใช่เห็นแก่เงินจนลืมนึกถึงหน้าตาและอายุ แม้จะมีหลายคนบอกว่าไทธัชไม่ได้เป็นแบบนั้น เพราะเคยเห็นแฟนของไทธัชแล้ว แต่ก็ไม่มีใครเชื่อเท่าไหร่ เพราะน้อยคนนักที่จะได้เห็นไทธัชกับแฟนอยู่ด้วยกันอคิราห์ไม่รู้ว่าไทธัชเห็นโพสต์นี้แล้วจะเป็นยังไงบ้างชายหนุ่มรีบโทรไปถามเพราะกลัวว่าอีกคนจะรู

  • เด็กดีของพี่หมอ   49.สองครอบครัว

    หลังเลิกเรียนอคิราห์ก็มารับไทธัชตามที่นัดไว้ พอชายหนุ่มเห็นรถยนต์คันหรูแล่นเข้ามาก็รีบเดินไปขึ้นรถทันที“รอพี่นานไหม” อคิราห์ถามพร้อมกับยื่นชาเขียวให้กับคนรัก“ขอบคุณครับ รอไม่นานเพิ่งลงมาไม่ถึงห้านาที”รถเคลื่อนออกมาได้สักระยะไทธัชก็ถามขึ้น“พี่ซันทำไมไม่บอกผมเรื่องเงิน 25 ล้าน”“พี่นึกว่าแม่บอกไทแล้วนะ เพราะตอนนั้นพี่ไม่ได้อยู่เมืองไทย”“อยู่ที่ไหนก็บอกได้เหมือนกันนะครับ ผมว่าพี่ตั้งใจปิดมากกว่า”“พี่จะปิดได้ยังไง นั่นมันบัญชีของไทนะ”“แต่ก็น่าจะบอกรู้ไหม ว่าเอาเงินนั้นไปฝากประจำจะได้ดอกเบี้ยเยอะเลย”“ที่ผ่านมาไม่เคยเอาสมุดบัญชีไปปรับเลยใช่ไหม”“ครับ บัญชีนี้ไม่มีในแอปธนาคารด้วยก็เลยไม่รู้ว่ามีเงินเข้า พอดีวันนี้คุณธีรธรเขาโอนเงินค่ามัดจำเขาก็เลยลองเอาไปปรับดู”“พี่อยากให้ไทเก็บไว้ใช้จ่าย”“ไม่หรอกครับ ผมว่าจะขออนุญาตเอาไปเปิดบัญชีฝากประจำได้ไหมครับ ถ้าได้ดอกเบี้ยค่อยเอามาใช้”“จะขอพี่ทำไท นั้นเงินของไท”“แต่แม่พี่บอกว่าให้พี่ แต่พี่ยกให้ผม”“นั้นไง ก็ยกให้แล้ว ไทจะเอาไปทำอะไรก็ได”“ขอบคุณนะครับ เงินมากขนาดนั้นทั้งชาติผมคงไม่มีโอกาสหาได้”“บอกแล้วไงไทเป็นเด็กดี มีอะไรที่พี่ให้ได้พี่

  • เด็กดีของพี่หมอ   48.เด็กดีไม่ต้องขอ

    ไทธัชถูกประคองเดินมาที่เตียงในเวลาเกือบตีสอง ขาเขาสั่นจนแทบเดินไม่ไหว แต่ก็ไม่อยากให้อคิราห์อุ้ม เพราะดูแล้วอีกคนก็หมดแรงไม่ต่างจากตัวเองมากนักจากที่คิดจะไปอาบน้ำให้สดชื่น แต่คนพี่ก็อาสาเป็นคนทำความสะอาดช่องทางรักที่เต็มไปด้วยน้ำสีขาวขุ่น แต่เพราะคนทำความสะอาดช่ำชองจนเกินไปไทธัชจึงตื่นตัวอีกครั้งและบทรักก็บรรเลงใต้ฝักบัวอยู่อีกเกือบครึ่งชั่วโมง ก่อนทั้งสองจะปลดปล่อยออกมาอีกครั้ง เขาจำไม่ได้ว่าตัวเองถึงจุดสุดยอดไปกี่ครั้ง รู้แต่ทุกครั้งมันเต็มไปด้วยความสุข อคิราห์ส่งผ่านความรักความคิดถึงผ่านทุกสัมผัสจนไทธัชลืมเรื่องน้อยใจไปจนหมดสิ้น“ไทครับ เรียนกี่โมงนะ”“สิบโมงครับ ตอนนี้กี่โมงแล้ว” ไทธัชยังไม่ยอมออกจากผ้าห่ม เขายังคงกอดอคิราห์ไว้อย่างนั้น กลัวเหลือเกินว่าที่ผ่านมาเมื่อคืนมันจะเป็นเพียงความฝัน“แปดโมงครับ นอนต่ออีกหน่อยก็ได้ เดี๋ยววันนี้พี่ขับรถไปส่ง”“ผมไปเองได้ครับ นั่งรถไฟฟ้าไปแป๊บเดียวก็ถึงหรือโหนรถเมล์ไปก็ได้”“อย่าดื้อครับ ลองลุกมาก่อนไหม แล้วลองเดินดูว่าตัวเองจะเดินขึ้นบันไดสถานีรถไฟฟ้าได้ไหมหรือจะยืนเบียดคนอื่นบนรถเมล์ไหวไหม” อคิราห์มองคนที่นอนจมอยู่บนเตียงนอนแล้วก็รู้สึกสงสา

  • เด็กดีของพี่หมอ   47.เรื่องจริงใช่ไหม nc25++

    ก่อนกลับคอนโดไทธัชไลน์ไปถามอคิราห์ว่าเย็นนี้เขาจะทานอะไรแต่อีกฝ่ายก็ยังไม่อ่าน ชายหนุ่มเลยแวะซื้อข้าวสวยและกับข้าวที่อคิราห์ชอบกลับไปด้วยเขากลับมาถึงห้องก็ปิดไฟมืด เขาคิดว่าอคิราห์คงนอนอยู่ที่ห้องนอนเล็กเหมือนเดิม แต่เปิดเข้าไปห้องก็ว่างเปล่า ไทธัชเริ่มกังวลหรือว่าภาพเหตุการณ์เมื่อเช้าเป็นสิ่งที่เขาคิดไปเอง ชายหนุ่มรีบเดินมาดูที่ห้องนอนใหญ่แล้วก็ยิ้มเมื่อเห็นว่าคนที่นอนอยู่บนเตียงนั้นคืออคิราห์จริงไทธัชไม่อยากกวนเวลานอนจึงกลับมาอาบน้ำที่ห้องของตัวเอง คิดว่าให้อคิราห์นอนต่อ แต่ก็ทนใจแข็งได้ไม่นานเพราะอยากพูดคุยกับเขาให้หายคิดถึงชายหนุ่มเปิดเข้าไปในห้องอีกครั้งก็ไม่คนที่นอนอยู่เมื่อครู่ เขาได้ยินเสียงอาบน้ำ จึงรีบออกมาเตรียมอาหารไว้รอพอทุกอย่างเรียบร้อยก็เดินไปตามอคิราห์อีกครั้งก๊อก ก๊อก ก๊อก“พี่ซันครับ ผมเข้าไปได้ไหม”เงียบ..“ผมเข้าไปแล้วนะ”ไทธัชถามอีกครั้งแต่คนในห้องก็ยังไม่ตอบ เขาจึงถือวิสาสะเปิดประตูเข้ามาเมื่อเห็นว่าเขายังไม่ออกจากห้องน้ำก็เลยนั่งรออยู่บนเตียง“ผมมาตามไปกินข้าวครับ ผมไปรอข้างนอกนะครับ” ไทธัชรีบบอกเมื่อเขาเดินออกมาจากห้องน้ำ“ทำไมต้องไปรอข้างนอก ไหนว่าคิดถึง

  • เด็กดีของพี่หมอ   46.อยากเป็นแค่พี่น้องเหรอ

    ไทธัชรู้สึกว่าเวลาของตัวเองจะเดินช้ากว่าของคนอื่น ตั้งแต่ปีใหม่ครั้งนั้นอคิราห์ก็ยังไม่กลับมาเมืองไทยเลยสักครั้ง เขารู้ว่าอีกคนยุ่งทั้งเรียนและเก็บเกี่ยวประสบการณ์แต่ก็อดน้อยใจไม่ได้ปีใหม่ครั้งที่ผ่านมาเขาต้องนอนร้องไห้อยู่คอนโดเพราะคิดถึงความทรงจำที่เคยมีด้วยกันกับคนรัก ไหนจะช่วงวาเลนไทน์ที่ผ่านมาถึงสองครั้งเขาก็เคยได้มีโอกาสฉลอง มีแต่ของขวัญที่ส่งมาทั้งปีใหม่ วาเลนไทน์รวมไปถึงวันเกิด แต่ใครบอกว่าเขาอยากได้ของขวัญมีราคาพวกนั้นแม้จะวิดีโอคอลคุยกันทุกวัน บอกรักกันทุกวันแต่มันก็เทียบไม่ได้เลยกับอ้อมกอดที่อบอุ่นของผู้ที่ชื่ออคิราห์เลยสักนิด“ไท เหนื่อยเหรอท่าทางไม่ดีเลย”“นิดหน่อยครับ วันนี้มีกิจกรรมรับน้องผมเป็นพี่ปีสามก็เลยเหนื่อยหน่อย พี่ซันล่ะครับ ดูเหมือนช่วงนี้จะร่าเริงเป็นพิเศษนะครับ มีอะไรดีหรือเปล่า”“ก็แค่วันนี้อาจารย์ให้พี่ได้ลองทำอะไรหลาย ๆ อย่างแล้วพี่ก็ทำออกมาได้ดี”“พี่ซันเก่งอยู่แล้ว ผมว่าถ้ากลับมาครั้งนี้คงยุ่งจนไม่มีเวลาให้ผมแน่ ๆ เลย”“ถ้ากลับไปพี่คงพักสักระยะแล้วค่อยเริ่มงาน พี่จะให้เวลาไทเต็มที่เลยดีไหม”“อือ ถ้าพี่กลับมาเราไปเที่ยวทะเลกันไหมครับ ผมอยากพาแม่กับยายไ

  • เด็กดีของพี่หมอ   45.​​​​​​​ไม่จริงใช่ไหม

    หลังจากที่ส่งหลักฐานให้กับทนายแล้วไทธัชก็หมดหน้าที่ แต่เขาก็คอยติดตามความเคลื่อนไหวที่ผ่านมาทางอคิราห์อยู่ทุกวันเรื่องหย่าจบไปตั้งแต่สัปดาห์แรก เพราะคุณตรีวุฒิกลัวว่าเรื่องที่เขาพาเด็กผู้ชายเข้ามานอนในบ้านจะรู้ถึงหูคนอื่น และจะทำให้เขาเสียชื่อเสียง เขาจ่ายค่าเลี้ยงดูคุณอรณีถึง 25 บาท แต่เขาไม่รู้เลยว่าหลังจากเซ็นใบหย่าแล้ว เรื่องราวมันจะรุนแรงขึ้นในแบบที่เขาแทบจะไม่มีที่ยืนในสังคมมารดาของอคิราห์ร้องไห้จนเป็นลมเมื่อทราบเรื่องที่ลูกชายโดนพ่อเลี้ยงกระทำชำเรา เธอโทษว่าเป็นความผิดของตัวเองที่ดูแลลูกไม่ดี และยังพาคนชั่วอย่างตรีวุฒิเข้ามาอยู่ในบ้าน แต่เธอก็ไม่ได้โดดเดี่ยวเพราะได้คุณอรรณพอดีตสามีคอยอยู่ข้าง ๆพอตั้งสติได้คุณอรณีก็เข้มแข็งขึ้น เธอและคุณอรรณพนำคลิปหลักฐานที่นายตรีวุฒิทำกับลูกชาย ภาพถ่าย และคำขู่ที่ฝ่ายนั้นส่งมาคุกคามลูกชายของเขาให้กับตำรวจ เธอก็บอกให้จัดการทุกอย่างตามกฎหมายโดยไม่ต้องห่วงว่าเธอจะรู้สึกยังไง จะเสียชื่อเสียงไหม เธออยากให้ผู้ชายคนนั้นรับโทษจากการกระทำของตัวเองโดยเร็วที่สุดพอมีข่าวว่าตรีวุฒิถูกจับ ก็มีเด็กหนุ่มอีกหลายคนซึ่งตกเป็นเหยื่อทางอารมร์ของตรีวุฒิเข้ามาแจ้

  • เด็กดีของพี่หมอ   7.งานที่เหมาะกับนาย

    ไทธัชลงจากรถเมล์แล้วเดินเข้าไปในซอยลึก แสงไฟจากเสาไฟฟ้าส่องสว่างตลอดทางเดิน ทำไม่ได้น่ากลัวแม้ว่าตอนนี้เป็นเวลาเกือบจะห้าทุ่มแล้วก็ตามใช้เวลาเดินไม่ถึง 10 นาทีเขาก็มาถึงบ้านหลังเล็กที่ตอนนี้ทั้งบ้านผิดไฟมืดสนิท มารดากับยายจะเข้านอนกันตั้งแต่หัวค่ำเพราะต้องรีบตื่นมาทำกับข้าวกันตั้งแต่เช้ามืดไทธัชไข

  • เด็กดีของพี่หมอ   6.ข้อแลกเปลี่ยนหรือบังคับ

    ห้องพักของอคิราห์ดูหรูหราในแบบที่ไทธัชไม่เคยเห็นมาก่อน เฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้นดูมีราคา ขนาดห้องกว้างกว่าบ้านเขาทั้งหลังเสียด้วยซ้ำ แต่เจ้าของห้องคงไม่ค่อยมีเวลาเท่าไหร่เพราะห้องที่ดูหรูหรานั้นมันรกกว่าห้องนอนของเขาหลายเท่าเลยทีเดียว“นั่งสิจะได้คุยกัน” เจ้าของห้องนั่งลงบนโซฟาสีดำตัวโตกลางห้องด้วยท่าทางส

  • เด็กดีของพี่หมอ   5.สิทธิ์ของเจ้าหนี้

    ไทธัชรีบทานข้าวอย่างรวดเร็วเพราะเย็นนี้เขาต้องไปรอพี่ชายของแทนคุณที่บ้านก่อนจะไปทำงานที่บาร์ด้วยกัน ก่อนหน้านั้นเขาก็เคยโทรไปแล้ว พี่เขตบอกกับเขาว่าคืนวันศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ เจ้าของบาร์รับเด็กพาร์ทไทม์เพิ่ม พอเขาส่งรูปไปให้ทางนั้นก็ยอมให้เข้าไปทำงานทันทีค่าแรงต่อหนึ่งคืนก็ไม่ได้มากมายเท่าไหร่ แต่ก

  • เด็กดีของพี่หมอ   4.ทำหน้าที่ของตัวเองก่อน

    แล้วก็ถึงวันศุกร์ทุกคนต่างดีใจที่จะได้ปิดเทอม ไทธัชก็เหมือนกับคนอื่น แต่ไม่ใช่เพราะจะได้พักผ่อนอยู่บ้านหรือนอนเล่นเกมเหมือนเพื่อน ๆ แต่เพราะในช่วงปิดเทอมนี้เขาวางแผนแล้วว่าจะไปทำงานที่บาร์กับพี่ชายของแทนคุณ ซึ่งบอกว่าที่บาร์ยังต้องการเด็กเสิร์ฟอีกจำนวนมากและให้ไทธัชเข้าไปเริ่มงานได้ทันทีที่พร้อมหล

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status