Se connecterPartager
8.กาแฟใส่อะไร
Date de publication:
2024-11-12 14:45:07ไทธัชกลับมาถึงบ้านเกือบสองทุ่ม มารดาและยายกำลังช่วยกันห่อข้าวต้มมัดเพราะพรุ่งนี้เป็นวันพระยายมักจะทำขนมหวานไปวางขายที่ตลาดด้วย
“ไท กลับค่ำเชียวลูก”
“ขอโทษครับยาย ผมคุยเพลินไปหน่อย” เด็กหนุ่มเข้ามากอดยายอย่างประจบ
“กินอะไรมาหรือยังล่ะลูก” มัทนาถามลูกชายที่แม้จะตัวโตแล้วแต่ในสายตาเธอไทธัชก็ยังคงเป็นเด็กอยู่เสมอ
“ยังเลยครับ หิวจังมีอะไรเหลือให้ผมกินบ้างครับแม่”
“ในตู้เย็นมีแกงส้มเหลืออยู่ ส่วนในตู้กับข้าวมีน้ำพริกกะปิ ชะอมทอดและปลาทูทอด”
“ของโปรดเลยครับ เดี๋ยวผมไปกินข้าวก่อนนะครับ แล้วจะมาช่วย”
“ไม่ต้องรีบขนาดนั้นหรอกลูก เดี๋ยวข้าวก็ได้ติดคอกันพอดี” ยายมาลัยพูดไล่หลังหลานชายด้วยความเป็นห่วง
ทานข้าวเสร็จแล้วไทธัชก็มาช่วยมารดาและยายห่อข้าวต้มมัด แม้จะเป็นเด็กผู้ชายแต่เขาก็ทำมาตั้งแต่เด็กจึงไม่รู้สึกเคอะเขินที่จะทำงานของผู้หญิง
ระหว่างที่มือทำปากก็ชวนคุยไปเรื่อย เด็กหนุ่มไม่ลืมที่จะบอกมารดาว่าเขารับออเดอร์คุกกี้มาให้มารดาอีกจำนวนหนึ่ง ซึ่งไทธัชจะเป็นคนเอาไปส่งเองในอีกสองวันข้างหน้า
“แม่ครับพรุ่งนี้ไทจะไปอ่านหนังสือที่ห้องสมุดนะครับแม่”
“โรงเรียนปิดนี่ลูก ห้องสมุดจะเปิดเหรอ”
“ห้องสมุดประชาชนครับ”
“ทำไมไม่อ่านอยู่ที่บ้านละลูก หรือยายทำเสียดังจนไทไม่มีสมาธิ”
“ยายครับ ไม่ใช่อย่างนั้นสักหน่อย ผมอ่านหนังสือที่บ้านทีไรมันจะลงไปนอนบนเตียงทุกทีเลยนี่ครับยาย ถ้าออกไปอ่านที่ห้องสมุดอย่างนั้นผมจะได้บังคับตัวเองไม่ให้หลับด้วยนะครับ”
“อันนี้หนูเห็นด้วยนะคะแม่ ไทอ่านหนังสือทีไรเป็นหลับทุกทีไป” มัทนาบอกกับยายของเด็กหนุ่มไปตามที่ตัวเองเห็น
“แล้วไปทั้งวันเลยไหม อย่าอ่านเพลินจนลืมกินข้าวกินปลาล่ะ”
“ไม่ลืมหรอกครับ ยายก็รู้เรื่องกินสำหรับผมต้องมาเป็นอันดับแรกอยู่แล้ว”
“ไทจะไปกี่โมง ถ้าไปเช้ามากไม่ต้องเก็บครัวก็ได้นะ แม่จะกลับเก็บเอง”
“ผมว่าน่าจะออกเช้าหน่อยครับ จะได้จองที่นั่งทำเลดี เรื่องทำความสะอาดในครัวผมจะรีบทำก่อนไปครับ แต่ถ้าอันไหนที่ต้องแช่นานผมจะกลับมาล้างตอนเย็นนะครับแม่”
“ไม่ต้องห่วงเรื่องงานหรอกนะลูก แค่นี้แม่กับยายช่วยกันทำได้สบายมาก แม่เห็นไทขยันอ่านหนังสือแบบนี้แม่ก็ดีใจ”
ไทธัชรู้สึกผิดที่โกหกผู้มีพระคุณทั้งสองท่าน เขากำลังชั่งใจอยู่ว่าจะสารภาพความจริงทั้งหมดให้ยายและมารดาฟังดีหรือเปล่า บางทีเขาคงต้องหาใครสักคนที่จะให้คำปรึกษาเรื่องนี้กับเขาได้
พอรถของมารดาออกจากรั้วไปแล้วไทธัชก็รับทำความสะอาดเครื่องใช้ในครัวอย่างรวดเร็วจากนั้นก็รีบวิ่งมายังป้ายรถเมล์ทันที
เด็กหนุ่มพักงานคนใหม่มาถึงหน้าร้านก่อนที่พีรพลจะมาถึงเพียงเสี้ยววินาที พรุ่งนี้เขาคงต้องวางแผนให้กับตัวเองใหม่เพราะไม่อยากมาทำงานเฉียดฉิวแบบนี้
“สวัสดีครับพี่พีท”
“อือ สวัสดี มาถึงนานหรือยัง”
“ก่อนหน้าพี่นิดเดียวเองครับ”
“เช้าๆ แบบนี้งานมีไม่มากหรอก ส่วนใหญ่แล้วก็จะมาสั่งกาแฟแล้วก็เอาไปกินบนรถ บางคนก็โทรเข้ามาแล้วให้เราเอาไปส่งที่รถ เดี๋ยวพี่จะคอยบอกว่ารถคันไหนของใคร”
แล้วลูกค้าคนแรกก็โทรมาสั่ง คนที่รับโทรศัพท์คือเจ้าของร้านแต่เขาเปิดลำโพงเพื่อให้ไทธัชได้ยิน เด็กหนุ่มจะได้เรียนรู้ว่าจะต้องคุยกับลูกค้าอย่างไรบ้าง
วางสายแล้วพีรพลก็ไปทำกาแฟตามที่สั่ง จากนั้น เขาก็ออกไปยืนที่หน้าร้านพอเห็นรถคันสีน้ำเงินที่กำลังชะลอความเร็วลงเจ้าของร้านก็ให้ไทธัชเป็นคนเดินเอากาแฟไปส่งที่รถ
“เอสเปรสโซ่ร้อนครับ” ไทธัชส่งแก้วกาแฟให้กับคนขับรถที่เปิดกระจกออกมารับ
“ขอบใจมาก มาทำงานวันแรกเหรอ” ลูกค้าผู้หญิงชวนเขาคุย
“ครับ วันแรกครับ”
“ฝากขอบคุณคุณพีทด้วยนะที่บริการพี่เป็นอย่างดี พี่ไปก่อนล่ะ แล้วจะมาอุดหนุนใหม่ อ้อ วันศุกร์พี่เปลี่ยนเป็นรถตู้นะ อย่าส่งผิดคันล่ะ”
“ครับ ขอบคุณที่อุดหนุนครับ”
เด็กหนุ่มเดินกลับเข้ามาในร้านและไม่ลืมที่จะบอกพีรพลว่าวันศุกร์ลูกค้าคนเมื่อครู่จะเปลี่ยนไปใช่รถตู้
“ไท โน๊ตไว้บนไวท์บอร์ดด้วยนะกันพลาด”
“ครับ”
เขารีบโน้ตไว้ตามที่เจ้าของร้านบอก
“มีลูกค้าสั่งเพิ่มเหรอครับ ให้ผมช่วยไหม”
“ไม่เป็นไร ลูกค้าค่อนข้างรีบ เดี๋ยวไทเอาไปส่งที่ห้องฉุกเฉินของโรงพยาบาลนะ บอกว่าของหมอวิ”
“ครับพี่พีท แล้วผมต้องเก็บเงินมาด้วยไหมครับ”
“ไม่ต้องหมอวิเป็นลูกค้าประจำพี่จะสรุปยอดที่เดียว”
ไทธัชถือกล่องกระดาษที่มีแก้วกาแฟอยู่กล่องละ 4 แก้วจำนวนสองกล่องและแซนด์วิชที่อีกนับสิบชิ้นเดินเข้าด้านหน้าโรงพยาบาลก่อนจะไปตรงไปยังแผนกฉุกเฉินตามป้ายบอกอย่างรวดเร็ว
“ผมเอากาแฟมาส่งหมอวิครับ”
“ขอบใจมา เดี๋ยวพี่เอาไปให้หมอวิเอง” หญิงคนหนึ่งดูแล้วอายุมากกว่าเขาอยู่มากเดินมารับของในมือเด็กหนุ่มซึ่งยืนรออยู่แค่เพียงด้านหน้าห้อง
ส่งกาแฟและแซนด์วิชเสร็จแล้วเขาก็รีบเดินกลับไปที่ร้านทันที พอไปถึงก็เห็นลูกค้าอยู่ด้านในหนึ่งคน มองจากด้านหลังค่อนข้างคุ้นตา
“นั่นไงมาพอดี ไท มาชงกาแฟหน่อย” เจ้าของร้านเรียกไทธัชที่เพิ่งเปิดประตูเข้ามา
“ครับพี่พีท” เขาเดินอ้อมมาด้านหลังเคาน์เตอร์ พอเงยหน้าขึ้นก็เห็นรอยของอีกคนส่งมา
“พี่ซัน สวัสดีครับ”
“อือ ชงกาแฟให้พี่หน่อย”
“ได้ครับ พี่ซันจะเอาอะไร”
“ทำอะไรได้ก็เอามาเถอะ”
“งั้นเอาเอสร้อนนะครับ ผมทำเป็นแค่อย่างเดียว” เด็กหนุ่มพูดพร้อมกับรอยยิ้มที่จริงใจส่งมาให้
“ได้ เพิ่มช็อตด้วยนะ ง่วงมาก” เพราะเมื่อคืนกว่าจะออกจากห้องผ่าตัดก็เกือบเที่ยงคืนแล้วเช้านี้ยังต้องรีบตื่นมาดูคนไข้ตั้งแต่ตีหน้า ตอนนี้อคิราห์ตาแทบจะปิดอยู่แล้ว
“ได้ครับ”
รอไม่นานกาแฟร้อนก็ส่งกลิ่นหอมกระตุ้นให้สมองตื่นตัวได้เป็นอย่างดี ไทธัชหยิบปลอกแก้วมาเขียนอวยพรให้กับลูกค้าคนแรกของเขาก่อนจะสวมมันลงไปที่แก้วแล้วส่งให้อคิราห์
“แก้วนี้ผมเลี้ยงครับ”
“ใส่อะไรลงไปหรือเปล่า ไม่วางยากันใช่ไหม”
“ผมจะทำอย่างนั้นทำไม ถ้าจะวางยาพี่ผมใส่ไปในคุกกี้ไม่ดีกว่าเหรอ” เด็กหนุ่มหัวเราะ
“ขอบใจมาก พี่ไปก่อนนะ ตั้งใจทำงานด้วย”
“ครับ”
หลังจากชงกาแฟให้กับลูกค้าคนแรกเสร็จแล้ว ก็มีลูกค้าคนอื่นทยอยเข้าเรื่อย เพราะช่วงเช้าร้านแถวนี้ยังไม่ค่อยกันเท่าไหร่ ไทธัชสนุกกับการทำงานจนเวลาผ่านไปนานนับชั่วโมง
“เหนื่อยไหม” เจ้าของร้านถาม
“ไม่ครับ สนุกดี”
“ใหม่ ๆ พี่ก็สนุกแบบนี้แหละ พอนาน ๆ ไปก็เริ่มเบื่อ แต่จะทำไงได้ในเมื่อเปิดร้านแล้วก็ต้องขาย”
“พี่เปิดร้านมานานหรือยังครับ”
“10 ปีได้แล้วมั้ง”
“นานมากเลยนะครับ”
“ใช่นานมาก ลูกค้าบางคนก็มาอุดหนุนตั้งแต่เปิดร้าน อย่างหมอซัน นั่นก็เป็นลูกค้า แต่พอแวะมาบ่อย ๆ ก็สนิทกันมากขึ้นแล้วเราไปรู้จักกับหมอซันได้ยังไงขานั้นออกจะเป็นคนเก็บตัว”
“พี่ซันเป็นผู้มีพระคุณครับ”
“อ้อ อย่างนี้นี่เอง” พีรพลพยักหน้าเข้าใจ
ระหว่างนั้นก็มีหญิงชายคู่หนึ่งเดินเข้าในร้าน ไทธัชกำลังจะเดินออกไปต้อนรับแต่เจ้าของร้านก็ห้ามไว้ก่อน พร้อมกับแนะนำให้เขารู้จัก เจนกับมิ้นต์สองสาวเพื่อนซี้ซึ่งมาทำงานที่ร้านได้เกือบสามปีแล้ว
“ผมขอเรียกพี่เจนกับพี่มิ้นต์ได้ไหมครับ” ไทธัชคิดว่าตัวเองคงจะอายุน้อยกว่าคนทั้งสองจึงขออนุญาตออกไป
“ได้สิ ไทยังเรียนอยู่ใช่ไหม”
“ครับผมอยู่ ม.6”
“พี่สองคนเรียนจบม.6 มาหลายปีแล้วตอนนี้กำเรียนที่รามนะ”
“ครับ”
“ถ้าไทไม่เข้าใจตรงไหนก็ถามพี่สองคนได้นะ ไม่ต้องเกรงใจนะ”
“ขอบคุณครับ”
ตลอดทั้งวันลูกค้าก็มาใช้บริการไม่ขาดสาย กว่าทุกคนจะพักทานอาหารก็หลังบ่ายโมงไปแล้ว
พี่พีทเป็นคนจัดการเรื่องอาหารกลางวันโดยสั่งมาจากร้านที่อยู่ใกล้ๆ ซึ่งแต่ละร้านก็มีบริการส่ง ทุกคนทานอาหารสลับกับเพราะแม้จะเลยเวลาพักกลางวันไปแล้วแต่ก็ยังคงมีลูกค้าเข้ามาแทบไม่ขาดสาย
พอบ่ายสองก็ถึงเวลาเลิกงานของไทธัช เพราะเขามาทำงานก่อนพี่เจนและพี่มิ้นต์ถึงสามชั่วโมง
“ไท เอากาแฟไปส่งที่ตึกสีเทาฝั่งตรงข้ามนะ ฝากไว้ที่ประชาสัมพันธ์ ส่งแล้วก็กลับบ้านได้เลย”
“ครับพี่พีท ผมไปก่อนนะครับพี่เจน พี่มิ้นต์”
“โชคดีนะ พรุ่งนี้เจอกัน” พี่เจนโบกมือให้เขาอย่างเป็นกันเอง
Dernier chapitre
เด็กดีของพี่หมอ 50.พี่หมอจัดให้ nc จบ
อคิราห์ไปส่งไทธัชเสร็จแล้วก็กลับมาที่คอนโด ขณะกำลังเดินไปหยิบน้ำในตู้เย็นก็เห็นไอแพดที่อีกคนลืมไว้เขาถือวิสาสะหยิบขึ้นมาดู ก็เห็นข้อความที่เพื่อนของไทธัชส่งเข้ามาหลังจากอ่านแล้วก็รู้สึกกังวลเพราะดูเหมือนว่าตอนนี้ไทธัชกำลังถูกคนในคณะเข้าใจผิด เนื่องจากมีผู้หญิงคนหนึ่งออกมาพูดทำนองว่าไทธัชเป็นเกย์และตอนนี้กำลังมีเสี่ยใหญ่คนหนึ่งคอยช่วยเหลือเรื่องการเงินอยู่อคิราห์เปิดเข้าไปตามลิงค์ต้นเรื่องก็เห็นคนมาแสดงความคิดเห็นต่อจากเจ้าของโพสต์กันสนุกปาก บ้างก็ว่าเสี่ยที่ดูแลไทธัชอยู่นั้นภรรยาอยู่แล้ว บ้างก็ว่าไทธัชทำทุกอย่างเพื่อแลกกับเงินก้อนโต แต่ทำให้อคิราห์โมโหที่สุดก็คือคนที่บอกว่าเสี่ยของไทธัชนั้นทั้งแก่ทั้งอ้วนและยังหัวล้านอีกด้วยแต่ก็มีบางความคิดเห็นที่บอกว่าเป็นเกย์ไม่ผิด แต่ผิดที่ไม่รู้จักเลือกคนให้ดี ๆ หน่อยไม่ใช่เห็นแก่เงินจนลืมนึกถึงหน้าตาและอายุ แม้จะมีหลายคนบอกว่าไทธัชไม่ได้เป็นแบบนั้น เพราะเคยเห็นแฟนของไทธัชแล้ว แต่ก็ไม่มีใครเชื่อเท่าไหร่ เพราะน้อยคนนักที่จะได้เห็นไทธัชกับแฟนอยู่ด้วยกันอคิราห์ไม่รู้ว่าไทธัชเห็นโพสต์นี้แล้วจะเป็นยังไงบ้างชายหนุ่มรีบโทรไปถามเพราะกลัวว่าอีกคนจะรู
เด็กดีของพี่หมอ 49.สองครอบครัว
หลังเลิกเรียนอคิราห์ก็มารับไทธัชตามที่นัดไว้ พอชายหนุ่มเห็นรถยนต์คันหรูแล่นเข้ามาก็รีบเดินไปขึ้นรถทันที“รอพี่นานไหม” อคิราห์ถามพร้อมกับยื่นชาเขียวให้กับคนรัก“ขอบคุณครับ รอไม่นานเพิ่งลงมาไม่ถึงห้านาที”รถเคลื่อนออกมาได้สักระยะไทธัชก็ถามขึ้น“พี่ซันทำไมไม่บอกผมเรื่องเงิน 25 ล้าน”“พี่นึกว่าแม่บอกไทแล้วนะ เพราะตอนนั้นพี่ไม่ได้อยู่เมืองไทย”“อยู่ที่ไหนก็บอกได้เหมือนกันนะครับ ผมว่าพี่ตั้งใจปิดมากกว่า”“พี่จะปิดได้ยังไง นั่นมันบัญชีของไทนะ”“แต่ก็น่าจะบอกรู้ไหม ว่าเอาเงินนั้นไปฝากประจำจะได้ดอกเบี้ยเยอะเลย”“ที่ผ่านมาไม่เคยเอาสมุดบัญชีไปปรับเลยใช่ไหม”“ครับ บัญชีนี้ไม่มีในแอปธนาคารด้วยก็เลยไม่รู้ว่ามีเงินเข้า พอดีวันนี้คุณธีรธรเขาโอนเงินค่ามัดจำเขาก็เลยลองเอาไปปรับดู”“พี่อยากให้ไทเก็บไว้ใช้จ่าย”“ไม่หรอกครับ ผมว่าจะขออนุญาตเอาไปเปิดบัญชีฝากประจำได้ไหมครับ ถ้าได้ดอกเบี้ยค่อยเอามาใช้”“จะขอพี่ทำไท นั้นเงินของไท”“แต่แม่พี่บอกว่าให้พี่ แต่พี่ยกให้ผม”“นั้นไง ก็ยกให้แล้ว ไทจะเอาไปทำอะไรก็ได”“ขอบคุณนะครับ เงินมากขนาดนั้นทั้งชาติผมคงไม่มีโอกาสหาได้”“บอกแล้วไงไทเป็นเด็กดี มีอะไรที่พี่ให้ได้พี่
เด็กดีของพี่หมอ 48.เด็กดีไม่ต้องขอ
ไทธัชถูกประคองเดินมาที่เตียงในเวลาเกือบตีสอง ขาเขาสั่นจนแทบเดินไม่ไหว แต่ก็ไม่อยากให้อคิราห์อุ้ม เพราะดูแล้วอีกคนก็หมดแรงไม่ต่างจากตัวเองมากนักจากที่คิดจะไปอาบน้ำให้สดชื่น แต่คนพี่ก็อาสาเป็นคนทำความสะอาดช่องทางรักที่เต็มไปด้วยน้ำสีขาวขุ่น แต่เพราะคนทำความสะอาดช่ำชองจนเกินไปไทธัชจึงตื่นตัวอีกครั้งและบทรักก็บรรเลงใต้ฝักบัวอยู่อีกเกือบครึ่งชั่วโมง ก่อนทั้งสองจะปลดปล่อยออกมาอีกครั้ง เขาจำไม่ได้ว่าตัวเองถึงจุดสุดยอดไปกี่ครั้ง รู้แต่ทุกครั้งมันเต็มไปด้วยความสุข อคิราห์ส่งผ่านความรักความคิดถึงผ่านทุกสัมผัสจนไทธัชลืมเรื่องน้อยใจไปจนหมดสิ้น“ไทครับ เรียนกี่โมงนะ”“สิบโมงครับ ตอนนี้กี่โมงแล้ว” ไทธัชยังไม่ยอมออกจากผ้าห่ม เขายังคงกอดอคิราห์ไว้อย่างนั้น กลัวเหลือเกินว่าที่ผ่านมาเมื่อคืนมันจะเป็นเพียงความฝัน“แปดโมงครับ นอนต่ออีกหน่อยก็ได้ เดี๋ยววันนี้พี่ขับรถไปส่ง”“ผมไปเองได้ครับ นั่งรถไฟฟ้าไปแป๊บเดียวก็ถึงหรือโหนรถเมล์ไปก็ได้”“อย่าดื้อครับ ลองลุกมาก่อนไหม แล้วลองเดินดูว่าตัวเองจะเดินขึ้นบันไดสถานีรถไฟฟ้าได้ไหมหรือจะยืนเบียดคนอื่นบนรถเมล์ไหวไหม” อคิราห์มองคนที่นอนจมอยู่บนเตียงนอนแล้วก็รู้สึกสงสา
เด็กดีของพี่หมอ 47.เรื่องจริงใช่ไหม nc25++
ก่อนกลับคอนโดไทธัชไลน์ไปถามอคิราห์ว่าเย็นนี้เขาจะทานอะไรแต่อีกฝ่ายก็ยังไม่อ่าน ชายหนุ่มเลยแวะซื้อข้าวสวยและกับข้าวที่อคิราห์ชอบกลับไปด้วยเขากลับมาถึงห้องก็ปิดไฟมืด เขาคิดว่าอคิราห์คงนอนอยู่ที่ห้องนอนเล็กเหมือนเดิม แต่เปิดเข้าไปห้องก็ว่างเปล่า ไทธัชเริ่มกังวลหรือว่าภาพเหตุการณ์เมื่อเช้าเป็นสิ่งที่เขาคิดไปเอง ชายหนุ่มรีบเดินมาดูที่ห้องนอนใหญ่แล้วก็ยิ้มเมื่อเห็นว่าคนที่นอนอยู่บนเตียงนั้นคืออคิราห์จริงไทธัชไม่อยากกวนเวลานอนจึงกลับมาอาบน้ำที่ห้องของตัวเอง คิดว่าให้อคิราห์นอนต่อ แต่ก็ทนใจแข็งได้ไม่นานเพราะอยากพูดคุยกับเขาให้หายคิดถึงชายหนุ่มเปิดเข้าไปในห้องอีกครั้งก็ไม่คนที่นอนอยู่เมื่อครู่ เขาได้ยินเสียงอาบน้ำ จึงรีบออกมาเตรียมอาหารไว้รอพอทุกอย่างเรียบร้อยก็เดินไปตามอคิราห์อีกครั้งก๊อก ก๊อก ก๊อก“พี่ซันครับ ผมเข้าไปได้ไหม”เงียบ..“ผมเข้าไปแล้วนะ”ไทธัชถามอีกครั้งแต่คนในห้องก็ยังไม่ตอบ เขาจึงถือวิสาสะเปิดประตูเข้ามาเมื่อเห็นว่าเขายังไม่ออกจากห้องน้ำก็เลยนั่งรออยู่บนเตียง“ผมมาตามไปกินข้าวครับ ผมไปรอข้างนอกนะครับ” ไทธัชรีบบอกเมื่อเขาเดินออกมาจากห้องน้ำ“ทำไมต้องไปรอข้างนอก ไหนว่าคิดถึง
เด็กดีของพี่หมอ 46.อยากเป็นแค่พี่น้องเหรอ
ไทธัชรู้สึกว่าเวลาของตัวเองจะเดินช้ากว่าของคนอื่น ตั้งแต่ปีใหม่ครั้งนั้นอคิราห์ก็ยังไม่กลับมาเมืองไทยเลยสักครั้ง เขารู้ว่าอีกคนยุ่งทั้งเรียนและเก็บเกี่ยวประสบการณ์แต่ก็อดน้อยใจไม่ได้ปีใหม่ครั้งที่ผ่านมาเขาต้องนอนร้องไห้อยู่คอนโดเพราะคิดถึงความทรงจำที่เคยมีด้วยกันกับคนรัก ไหนจะช่วงวาเลนไทน์ที่ผ่านมาถึงสองครั้งเขาก็เคยได้มีโอกาสฉลอง มีแต่ของขวัญที่ส่งมาทั้งปีใหม่ วาเลนไทน์รวมไปถึงวันเกิด แต่ใครบอกว่าเขาอยากได้ของขวัญมีราคาพวกนั้นแม้จะวิดีโอคอลคุยกันทุกวัน บอกรักกันทุกวันแต่มันก็เทียบไม่ได้เลยกับอ้อมกอดที่อบอุ่นของผู้ที่ชื่ออคิราห์เลยสักนิด“ไท เหนื่อยเหรอท่าทางไม่ดีเลย”“นิดหน่อยครับ วันนี้มีกิจกรรมรับน้องผมเป็นพี่ปีสามก็เลยเหนื่อยหน่อย พี่ซันล่ะครับ ดูเหมือนช่วงนี้จะร่าเริงเป็นพิเศษนะครับ มีอะไรดีหรือเปล่า”“ก็แค่วันนี้อาจารย์ให้พี่ได้ลองทำอะไรหลาย ๆ อย่างแล้วพี่ก็ทำออกมาได้ดี”“พี่ซันเก่งอยู่แล้ว ผมว่าถ้ากลับมาครั้งนี้คงยุ่งจนไม่มีเวลาให้ผมแน่ ๆ เลย”“ถ้ากลับไปพี่คงพักสักระยะแล้วค่อยเริ่มงาน พี่จะให้เวลาไทเต็มที่เลยดีไหม”“อือ ถ้าพี่กลับมาเราไปเที่ยวทะเลกันไหมครับ ผมอยากพาแม่กับยายไ
เด็กดีของพี่หมอ 45.ไม่จริงใช่ไหม
หลังจากที่ส่งหลักฐานให้กับทนายแล้วไทธัชก็หมดหน้าที่ แต่เขาก็คอยติดตามความเคลื่อนไหวที่ผ่านมาทางอคิราห์อยู่ทุกวันเรื่องหย่าจบไปตั้งแต่สัปดาห์แรก เพราะคุณตรีวุฒิกลัวว่าเรื่องที่เขาพาเด็กผู้ชายเข้ามานอนในบ้านจะรู้ถึงหูคนอื่น และจะทำให้เขาเสียชื่อเสียง เขาจ่ายค่าเลี้ยงดูคุณอรณีถึง 25 บาท แต่เขาไม่รู้เลยว่าหลังจากเซ็นใบหย่าแล้ว เรื่องราวมันจะรุนแรงขึ้นในแบบที่เขาแทบจะไม่มีที่ยืนในสังคมมารดาของอคิราห์ร้องไห้จนเป็นลมเมื่อทราบเรื่องที่ลูกชายโดนพ่อเลี้ยงกระทำชำเรา เธอโทษว่าเป็นความผิดของตัวเองที่ดูแลลูกไม่ดี และยังพาคนชั่วอย่างตรีวุฒิเข้ามาอยู่ในบ้าน แต่เธอก็ไม่ได้โดดเดี่ยวเพราะได้คุณอรรณพอดีตสามีคอยอยู่ข้าง ๆพอตั้งสติได้คุณอรณีก็เข้มแข็งขึ้น เธอและคุณอรรณพนำคลิปหลักฐานที่นายตรีวุฒิทำกับลูกชาย ภาพถ่าย และคำขู่ที่ฝ่ายนั้นส่งมาคุกคามลูกชายของเขาให้กับตำรวจ เธอก็บอกให้จัดการทุกอย่างตามกฎหมายโดยไม่ต้องห่วงว่าเธอจะรู้สึกยังไง จะเสียชื่อเสียงไหม เธออยากให้ผู้ชายคนนั้นรับโทษจากการกระทำของตัวเองโดยเร็วที่สุดพอมีข่าวว่าตรีวุฒิถูกจับ ก็มีเด็กหนุ่มอีกหลายคนซึ่งตกเป็นเหยื่อทางอารมร์ของตรีวุฒิเข้ามาแจ้
เด็กดีของพี่หมอ 16.ค่าปรับ
ก๊อก ก๊อก ก๊อก“ไทเปิดประตูให้แม่หน่อย”ไทธัชรีบวางไอแพดในมือแล้วลุกเดินไปเปิดประตูอย่างรวดเร็ว“ทำอะไรอยู่ลูก”“วาดรูปอยู่ครับแม่” เมื่อเห็นมารดามีสีหน้าแปลกใจไทธัชก็เลยต้องเล่าเรื่องทั้งหมดให้ท่านฟัง“ลูกชายแม่โตขึ้นมากเลย แม่ดีใจที่ลูกทำงานต่อให้เพื่อนแล้วไม่คิดจะเอาผลงานมาเป็นชื่อของตัวเอง”“ผมส
เด็กดีของพี่หมอ 15.ขอบใจนะ
“ไทวาดเป็นเหรอ” อคิราห์หันมาถามอย่างแปลกใจเพราะที่ผ่านมาไม่เคยเห็นไทธัชวาดรูปมาก่อนเลยสักครั้ง“ก็พอได้ครับ แต่ก่อนก็เคยรับงานวาดอยู่ แต่มันต้องใช้เวลาเยอะมาก ผมก็เลยไม่ได้รับมานานแล้ว”“พี่ขอดูผลงานของน้องหน่อยได้ไหม” ธีรธรตื่นเต้น เขาเริ่มมีความหวัง เพราะคิดว่าถ้าผลงานของเด็กคนนี้คล้ายกับอคินทร์ก็
เด็กดีของพี่หมอ 14.ผลงานชิ้นสุดท้าย
“พี่ซันครับ”“ว่าไง” เสียงของเด็กหนุ่มทำให้อคิราห์ออกจากภวังค์“ช่วยผมเลือกได้ไหม” เขาชูรองเท้ากีฬามือข้างหนึ่งถือรองเท้าดำพื้นขาว ส่วนอีกข้างสีเทา“ถ้าให้พี่เลือกพี่จะเอาสีอะไรครับ”“สีเทา”“ทำไมครับ สีดำก็สวยนะ” ไทธัชนั้นชอบทั้งสองสีแต่พอเขาบอกว่าสีเทาสวยเจ้าตัวเลยคิดว่าสีดำก็สวยเหมือนกัน“งั้นก็เ
เด็กดีของพี่หมอ 13.ถ้าผมเป็นผู้หญิง
ไทธัชเรียนการใช้โปรแกรม illustrator กับอาจารย์ท่านหนึ่งผ่านทางโปรแกรมซูมโดยใช้โน้ตบุ๊กของตัวเอง และเปิดคอมพิวเตอร์แบบตั้งโต๊ะของอคิราห์ทำตามที่อาจารย์สอนไปด้วยเด็กหนุ่มพอมีพื้นฐานมาบ้างแล้ว จึงเรียนรู้ได้อย่างไม่ติดขัดอะไรแม้จะเป็นเพียงแค่การเรียนครั้งแรกก็ตามเวลาสองชั่วโมงผ่านไปอย่างรวดเร็ว ไทธัช
Vous vous intéresseriez aussi à
ช้อนทองของเชฟเชนทร์ (Omegaverse)
นักเขียนเจ้าตอง(JaoTong)1.2K Vuesเมียอ้ายเข้ม | ฮักบ่ฮู้ลืม ที่บ้านโคกสะแบง
นนท์ NONN1.4K VuesUnsur - เสพอรรถรส
ภูผาสีน้ำเงิน1.1K VuesLove Pharmacist เภสัชกรไฟฟ้า
พลอยแก้ว3.1K Vuesเกิดใหม่อีกครั้งขอเป็นตัวร้าย
สิบสามธันวา / กวีสีรุ้ง662 Vuesเหมยฮวาข้ามภพมาเจอรัก
ข้ารักเจ้าหมื่นปี282 VuesPWP|หัวหน้าครับ มาเป็นเมียผมเถอะ|ชช
มะลิซ้อน ซ่อนใจ463 Vuesฤดูร้อนซ่อนรักโดยMe.Daisy
Me.Daisy663 Vues
