เด็กท่านอธิการ

ทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็วราวกับสายฟ้าฟาด เมื่อความจำเป็นบางอย่าง ทำให้ลูกชุบต้องตกที่นั่งลำบาก โดยไม่สามารถหาทางออกให้ปัญหานี้ได้ อีกอย่างปัญหาที่ว่า ก็มาจากหญิงสาวด้วยเช่นกัน ที่ดันไปเห็นของดีท่านอธิการบดีเข้าเต็มสองตา“คุณเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อสักครู่นี้ใช่ไหม” น้ำเสียงราบเรียบ ทว่ากลับชวนให้หายใจหายคอไม่ทั่วท้องอย่างไรก็ไม่ทราบ เอ่ยถามนักศึกษาสาว ที่ยืนก้มหน้าอยู่หน้าโต๊ะทำงานภายในห้องสายตาคมลอบสังเกตหญิงสาวเงียบๆ แม้ผู้หญิงคนนี้ไม่ได้สวยสะดุดตา จนต้องมองเหลียวหลัง ทว่าปรมะกลับรู้สึกว่า เธอมีอะไรบางอย่างที่น่าสนใจ ชวนให้เสืออย่างเขาได้กลิ่นสาวที่โชยออกมาส่วนคนถูกถามได้แต่พยักหน้ารับ พร้อมกับภาพชวนหวาดเสียวที่เธอเห็นก่อนหน้าก็ลอยเข้ามา ภาพความเร่าร้อนของท่าอธิการบดี กับผู้หญิงที่เริงสวาทกันภายในห้องนี้ภาพแก่นกายยาวใหญ่ ที่ขยับเข้าออกในร่างกายของผู้หญิงคนนั้น ใบหน้าที่บิดเบี้ยว ริมฝีปากอิ่มที่พยายามกลั้นเสียงคราง ทำให้ลูกชุบยืนตัวแข็งทื่อก้าวขาไม่ออก จนท่านอธิการบดีหันมาเห็นเข้า“หนู หนูขอโทษค่ะ” มือบางยกขึ้นไหว้ ไม่กล้าสบสายตาคมของชายหนุ่มด้วยซ้ำ ที่ทำตัวเสียมารยาทแอบดูคนทั้งคู่

เกือบหนึ่งชั่วโมงอย่างที่ปรมะบอกไม่ผิด เมื่อชายหนุ่มมาถึงรังสวาท ที่ตัวเองเป็นคนจัดการให้ลูกชุบมาอยู่ที่นี่ แทนที่จะเป็นห้องเช่าเดิมของหญิงสาว ที่มีขนาดเล็กชวนให้อึดอัด เตียงนอนก็เล็กแค่สามฟุตครึ่งปรมะจึงทำหน้าที่คุณป๋าหรือเสี่ยใหญ่สายเปย์ หาห้องเช่าให้ลูกชุบใหม่ แม้จะถูกหญิงสาวปฏิเสธพร้อมกับเหตุผลที่ว่า เธอไม่มีเงินมาจ่ายค่าเช่าที่สูงขึ้นจากเดิมถึงสามพันบาททว่าคนอยากเปย์ ก็ขันอาสาเป็นผู้ใหญ่ใจดี รับผิดชอบค่าเช่าให้ ส่วนลูกชุบรับผิดชอบในส่วนของค่าน้ำค่าไฟเท่านั้นและทันทีที่ลูกชุบเปิดประตูห้อง ชายหนุ่มก็ไม่พูดพร่ำทำเพลงให้เสียเวลา ปิดประตูห้องด้วยความเร็วรั้งร่างบางเข้ามาในวงแขน บดจูบเรียวปากหวานเร่าร้อน ด้วยความปรารถนาอันแรงกล้า แค่เห็นหน้าหญิงสาว แค่ได้กลิ่นหอมของร่างกายเธอ ปรมะก็แทบจะทนต่อความต้องการไม่ไหว“อื้อ” เสียงหวานร้องครางอื้ออึง เมื่อมือหนาเริ่มฟ้อนเฟ้นทรวงอกคู่งาม และมืออีกข้างก็ลูบไล้เนินเนื้อสาว ปลุกเร้าอารมณ์กระสันที่ซ่อนอยู่ภายในให้ลุกโชนขึ้นมา“คุณ...” เมื่อริมฝีปากเป็นอิสระ ลูกชุบเอ่ยเรียกคนใจร้อน ทว่าเปล่งเสียงออกมาได้เพียงแค่คำเดียว ปรมะก็เอ่ยแทรกขึ้นมาเสียก่อน

ลูกชุบนั่งคร่อมร่างหนาอย่างชำนาญ เพราะได้ครูฝีมือดี ที่นอนมองเธอด้วยสายตาหวานเยิ้มเป็นคนสอนเองกับมือมือบางจับความใหญ่โตรูดรั้ง และกดให้ร่องสวาทกลืนกินเข้าไปจนมิดสุดลำ จากนั้นก็เริ่มบรรเลงเพลงพิศวาสเร่าร้อน ไม่มีความอ่อนโยนแต่อย่างใดร่างงามพลิ้วไหวดั่งสายลม ขยับเขยื้อนเคลื่อนตัวเร่าร้อน เมื่อความเสียวก่อตัวขึ้นจนยากจะดับ ทรวงอกสองข้างกระเพื่อมขึ้นลงตามแรงขยับ“อื้อ...อ้า...อ่อย...งือ...มันลึก...เสียว ชุบเสียวจะขาดใจ” ทั้งที่ตัวเองเป็นฝ่ายคุมเกมนี้เสียเอง แต่ลูกชุบกลับเสียวจนแทบขาดใจแทนที่จะผ่อนจังหวะให้ช้าลงสักนิด หญิงสาวกลับเร่งจังหวะขย่มตอใหญ่ จนเกิดเสียงดังตับๆ แข่งกับเสียงครางของตัวเองครั้งแล้วครั้งเล่า“แรงอีกลูกชุบ ขย่มลงมาแรงๆ ...ซี้ด...สวยชะมัด เธอนี่มันเด็ดจริงๆ” ยื่นมือมาบีบเคล้นทรวงอกของหญิงสาวอย่างมันเขี้ยว กับก้อนเนื้อกลมสีขาวพอดีมือ ที่กระเพื่อมขึ้นลงตรงหน้าบีบขยำเมามัน พร้อมกันนั้นก็ใช้นิ้วเขี่ยสะกิดยอดอกไปมา จนลูกชุบเสียวแปลบเข้าที่กายสาวและยอดอก จนร่างงามสะท้าน“อื้อ...อี้...อ้ะ...งือ คุณเสือขา ยะ...อย่าดึงมันเสียว...”ใช่ว่าอีกคนจะฟังเสียเมื่อไหร่ ทั้งดึง ทั้งบีบ

ลูกชุบนั่งมองโทรศัพท์มือถือในมือด้วยรอยยิ้ม หลังจากปรมะส่งข้อความมาบอก ว่าให้เปลี่ยนชื่อไลน์ของชายหนุ่มเป็น แด๊ดดี้ ส่วนปรมะก็จะเปลี่ยนชื่อไลน์ของลูกชุบเป็น หนูครับ เช่นกันปรมะจะรู้ไหมนะ ว่านับวันเขายิ่งทำให้เธอหลงเขามากขึ้นเรื่อยๆ ปรมะที่เจ้าเล่ห์ในวันนั้น ก็ยังคงความเจ้าเล่ห์อย่างเสมอต้นเสมอปลาย จนบางครั้งเธอก็ตามเขาไม่ทัน เสียรู้เขาอยู่บ่อยครั้ง“เอาแต่นั่งมองโทรศัพท์ อาจารย์สอนอะไรไป เข้าหูบ้างไหมแก” เพื่อนสาวที่นั่งอยู่ข้างกันเอ่ยเย้า เมื่อเห็นลูกชุบเอาแต่นั่งมองโทรศัพท์แล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่“รู้แล้วน่า”“เหม็นความรักเนาะ”“ความรักบ้าอะไรของแกกัน”“อย่าให้พูด ลืมทารองพื้นที่คอมาเหรอจ๊ะ เนี่ยรอยดูดตรงนี้อะ” นิ้วเรียวของจีน่าจิ้มลงบนต้นคอด้านข้างของเพื่อนสาว ลูกชุบตาโตหันมองหน้าจีน่าด้วยความตกใจนี่ปรมะทำรอยไว้อีกแล้วอย่างนั้นเหรอ ขยันประกาศตัวเองจริงๆ“ไม่ต้องมาทำหน้าตกใจ ฉันว่ามันเป็นแผนของคุณเขานะ ประกาศให้ผู้ชายคนอื่นรู้ว่าแกมีเจ้าของ”จีน่าคือคนเดียว ที่รู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นระหว่างลูกชุบกับปรมะ รู้ด้วยความบังเอิญ เมื่อวันนั้นจีน่าถูกอาจารย์ไหว้วานให้เอาเอกสารไปให้ปรมะที่ห้อง

ส่วนคนปากเสียถอนหายใจออกมาหนักๆ อยากด่าตัวเองที่ปากไวพูดอะไรแบบนั้นออกไป แต่ตอนนั้นมันควบคุมอารมณ์และปากตัวเองไม่ได้จริงๆ ยิ่งหวนคิดไปถึงสายตาผู้ชายคนนั้นที่มองลูกชุบก็ยิ่งหงุดหงิดร่างสูงจึงรีบเดินตามคนที่เดินหนีมาเงียบๆ ไม่เอ่ยอะไรออกไปอีก แต่เมื่อเห็นว่าลูกชุบกำลังจะเดินออกจากห้างสรรพสินค้าจึงรีบร้องเรียกไว้"เดี๋ยว" คนถูกเรียกไม่สนใจฟัง เพราะยังปรับอารมณ์ให้กลับมาเป็นปกติไม่ได้ ไม่พร้อมจะคุยอะไรกับคนไร้เหตุผลปรมะจึงรีบเดินมาขวางด้านหน้าไว้ มองคนหน้างอที่หันมองไปอีกทาง ก็นึกเอ็นดูขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ อยากจะประคองใบหน้าให้หันกลับมา แล้วบดจูบกลีบปากสวยหนักๆ"ไหนบอกว่ามาหาอะไรกิน ฉันยังไม่เห็นลูกชุบได้อะไรกลับไปเลย""ไม่หิวแล้วค่ะ""เลิกหิวง่ายๆ ได้ขนาดนั้น หรือกลัวว่าไม่มีท้องเอาไว้ใส่ไส้กรอกของฉัน" เอ่ยออกมาหน้าตายแต่ลูกชุบสิหน้าซับระเรื่อ มองหน้าคนที่อมยิ้มกวนประสาท ก็ยิ่งรู้สึกว่าหน้าตัวเองเห่อร้อนมากขึ้นกว่าเดิม แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังไม่ลืมที่ปรมะกล่าวหาเธอง่ายๆ"ไม่อยากกินไส้กรอกค่ะ เบื่อแล้ว" ผละตัวเดินเลี่ยงปรมะออกมา ทว่าชายหนุ่มกลับไม่ยอมปล่อยให้ลูกชุบไปไหน เสียงเข้มรีบเอ่ยบ