โซ่สวาทร้อนรัก

ณ เมืองลอสแอนเจลิส (L.A.) รัฐแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา ในย่านใจกลางเมืองมีตึกไอทีที่มีชื่อเสียงโด่งดังเป็นอันอับต้นๆในแถบยุโรปอยู่ นั่นก็คือบริษัท ไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ป ที่มีผู้บริหารสุดหล่ออย่าง คาเรน เซนโดริก เป็นผู้สืบทอดบริษัทนี้ต่อจากบิดาและมารดาที่เสียชีวิตไป ตั้งแต่เขาอายุยี่สิบสองปี จนเขาสามารถนำพาบริษัทให้ก้าวหน้าจนมีสาขาในประเทศต่างๆกว่าสิบประเทศ จนตอนนี้เขาก็อายุสามสิบสองปีแล้ว เขากลายเป็นนักธุรกิจที่ทรงอำนาจในแวดวงธุรกิจ และที่หลายคนยังไม่รู้ก็คงจะเป็นเรื่องที่เขาเป็นหลานชายคนโตของท่านลาฮิม ซามัสเซล มหาเศรษฐีในนครดูไบ ที่รวยติดอันต้นๆของโลก เพราะทำธุรกิจเกี่ยวกับบ่อน้ำมัน และผลิตรถซุปเปอร์คาร์ยี่ห้อดัง รวมไปถึงธุรกิจต่างๆในนครดูไบและอาบูดาบี แต่เพราะพ่อของเขาตัดสินใจแต่งงานกับแม่ของเขาซึ่งเป็นชาวต่างชาติ จึงถูกตัดจากการเป็นทายาทของตระกูล ซามัสเซล แต่เขาก็มีบริษัทด้านไอทีของแม่ให้ดูแล โดยมีท่านลาฮิมคอยให้ความช่วยเหลืออยู่ห่างๆ ตั้งแต่ที่พ่อแม่ของเขาเสียชีวิตไป“นายครับ ท่านลาฮิมต้องการคุยกับนายด่วนครับ” บาคัส ลูกน้องหนุ่มในวัยสามสิบปีเอ่ยบอกเจ้านายของตัวเอง พร้อมกับ

“ทับทิม อยู่คุยกับพี่ก่อน” ศิวะใช้คำพูดที่เปลี่ยนไป เพราะไม่ได้อยู่ในวาระการประชุมแล้ว“คะพี่ศิวะ มีอะไรอีกคะ แค่นี้ทับทิมก็มึนตึ้บแล้วค่ะ นี่ถ้าไปแล้วต้องยุ่งยากขนาดนี้ ทับทิมชักไม่อยากจะไปแล้วเนี่ย” รินลดาเอ่ยบอกแฟนของเพื่อนสาวออกไป ด้วยใบหน้าเครียดๆ“พี่สิต้องเครียด ทั้งบริษัทมีเราพูดอาหรับคล่องอยู่คนเดียว ชมพูนุชก็ได้แค่งูๆปลาๆ เราต้องรีบเปลี่ยนแปลงตัวเองให้เร็วที่สุดนะทับทิม ไม่งั้นงานนี้พี่ตายแน่ถือว่าเราสงสารพี่กับไอนะ ช่วยพี่หน่อยละกัน” ศิวะเอ่ยพูดออกไปด้วยสีหน้าจริงจัง“เฮ้อ ทับทิมเปลี่ยนแน่ค่ะ แต่ขอเวลาทับทิมหน่อยสิคะ ”รินลดาเอ่ยตอบออกไป เพราะเธอเข้าใจว่าศิวะต้องรับภาระหนัก เพราะเคยได้ยินว่าเจ้านายใหญ่นั้นดุแล้วก็โหดมากด้วย เพราะทำผิดแค่ครั้งเดียวอาจจะถูกปลดได้“ขอบใจแกมากนะทับทิม”ไอรินเดินเข้าไปจับมือเพื่อนสาวอย่างขอบคุณ เพราะเข้าใจว่าเพื่อนสาวชอบแต่งตัวสไตล์แบบนี้มากกว่าแบบที่เขานิยมใส่กัน“งั้นเดี๋ยวทับทิมไปก่อนนะคะ ไม่อยากให้ใครมองว่าสนิทกับพี่ศิวะแล้วก็ไอ จนได้ไปงานครั้งนี้” รินลดาเอ่ยบอกออกไปก็โบกมือให้ทั้งสองก็เดินออกไปพอออกมาจากห้องประชุมแล้วมานั่งที่โต๊ะทำงาน เพื่อ

“จะรออะไรล่ะคะ วันนี้ฮาน่าจะทำให้คุณมีความสุขกว่าผู้หญิงคนไหนๆที่คุณเคยขึ้นเตียงด้วย จนต้องเรียกฮาน่ามาอีกครั้งแน่ค่ะ” ฮาน่าเอ่ยพูดก็ปลดผ้าเช็ดตัวออก แล้วเดินไปนั่งบนตักของคาเรนอย่างยั่วยวน“หึ แค่ครั้งสองครั้งก็พอแล้วมั้ง ผมชอบอะไรที่มันฟิตๆ แต่ตอนนี้ผมชอบหน้าอกคุณนะ มันใหญ่ได้ใจผมดี” คาเรนเอ่ยพูดแล้วขย้ำสองเต้าใหญ่ของนางแบบสาวที่เขาเรียกใช้ให้มาบำเรอสวาทแก่เขาในคืนนี้“อ้า ขย้ำแบบนี้ก็เละกันพอดีค่ะ อ้า” ฮาน่าครางออกมา เมื่อถูกมือใหญ่ขย้ำเต้างามของเธอทั้งสองข้างแรงๆ“ผมอยากเห็นคุณให้ความสุขกับผมแล้วสิ” คาเรนพูดไป ก็ปล่อยมือจากเต้างามแล้วจับสะโพกมนให้ลงไปนั่งกับพื้น จากนั้นเขาก็ปลดกางเกงออกจนน้องชายที่ยังไม่แข็งตัวโชว์เด่นออกมา“ไหนสาวๆเขาบอกว่าคุณเร่าร้อนไงคะ ทำไมถึงแข็งช้าแบบนี้ล่ะคะ หรือว่าใช้งานมันบ่อยเกินไป” ฮาน่าเอ่ยพูดแล้วมองแก่นกายของคาเรนที่ยังไม่แข็งตัว เพื่อนนางแบบของเธอที่เคยนอนกับเขา ต่างก็บอกว่าเขานั้นแซ่บขนาดไหน แต่ทำไมเขาถึงยังไม่สู้มือของเธอ“มันรอให้เธอปลุกมันอยู่ไงล่ะ เดียวเธอจะรู้ว่ามันทำให้เธอครางได้ขนาดไหน” คาเรนเอ่ยพูดแล้วมองหน้าของนางแบบสาวอย่างเจ้าเล่ห์ เพราะไ

หลังจากที่รินลดาและเมษาเข้ามาพักในห้องที่ทางบริษัทใหญ่จัดให้ก็ถึงกับมองอย่างทึ้งๆ เพราะไม่คิดว่าชีวิตนี้จะได้อยู่ในที่หรูๆแบบนี้อีกหรือเปล่า“พี่เมขา ทับทิมขออาบน้ำก่อนนะคะ เหนียวตัวจะแย่แล้ว” รินลดาเอ่ยบอก เพราะเธอคิดจะออกไปเดินเล่นชมรอบๆโรงแรมต่อ“เอาสิ พี่ขอหลับสักแปปละกัน เดี๋ยวค่อยอาบน้ำทีหลัง ตอนนี้พี่อยากจะนอนบนเตียงนุ่มๆนี่สักที” เมษาเอ่ยพูดก็กระโดขึ้นเตียงของตัวเองทันที เพราะห้องนี้มีสองเตียงและยังเป็นห้องใหญ่ที่มีระเบียงชมวิวและสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน“งั้นเดี๋ยวทับทิมอาบน้ำเสร็จ ขอไปเที่ยวสักนิดนะคะพี่เม ส่วนมื้อเย็นถ้ามาไม่ทันฝากพี่บอกพี่ศิวะกับยัยไอให้หน่อยนะคะ” รินลดาเอ่ยบอก เพราะเธอกลัวจะเที่ยวจนเพลิน เพราะนี่ก็จะสามโมงเย็นของเวลาที่ดูไบแล้วด้วย“ระวังตัวด้วยล่ะทับทิม พี่เป็นห่วง” เมษาเอ่ยบอกออกไป เธอก็อยากจะไปเที่ยวนะ แต่สังขารของเธอด้วยวัยสี่สิบห้าปีคงไม่ไหว เพราะร่างกายต้องการพักผ่อนมากกว่า“รับทราบค่ะพี่เม” รินลดาเอ่ยบอกก็เดินเข้าห้องน้ำไป ส่วนเมษาก็หลับตาลงอย่างเหนื่อยอ่อนด้านคาเรนที่เดินทางมาถึง ก็ไม่ยอมไปพักที่คฤหาสน์ของปู่ของเขา เพราะต้องการความเป็นส่วนตัว จึ

ด้านรินลดาพอลงจากรถของคามีลและเดินเข้าโรงแรมมา ก็มีผู้ชายเดินเข้ามาหาเธอทันทีจนเธอมองอย่างสงสัย“คุณลงจากรถของคุณคามีลมาใช่ไหมครับ” เจเดนลูกน้องของคาเรนเอ่ยถามออกไป เมื่อเขามีหน้าที่มารอรับผู้หญิงที่คุณคามีลส่งมาให้กับเจ้านายของเขา“อ่อค่ะ มีอะไรรึเปล่าคะ” รินลดาเอ่ยพูดเป็นภาษาอังกฤษตอบกลับไปแล้วทำหน้างงๆ เพราะไม่รู้ว่าชายตรงหน้าถามเธอเพราะอะไร“งั้นเชิญทางนี้เลยครับ” เจเดนเอ่ยบอกไป แล้วเชิญให้หญิงสาวเดินไปยังลิฟท์ส่วนตัวที่อยู่ด้านในสุด เพราะเข้าใจว่าเธอคือคนที่คามีลส่งมา“ ไปไหนคะ” รินลดาเอ่ยถามอย่างไม่ไว้ใจ เพราะอยู่ๆก็จะให้เธอไปไหนก็ไม่รู้“เจเดน นั่นใช่ผู้หญิงที่คุณคามีลส่งมาใช่ไหม” บาคัสที่เดินออกจากลิฟท์มาเอ่ยถามก็มองไปที่ผู้หญิงสวยที่มาพร้อมกับเจเดน“ใช่ ฉันกำลังจะพาขึ้นไปหานายพอดี” เจเดนบอกไปก็มองหน้าของบาคัส“งั้นไปกันเลย ตอนนี้นายโมโหใหญ่แล้ว ส่วนคุณตามผมมา” บาคัสบอกไปก็พารินลดาเข้าไปในลิฟท์ ก็กดขึ้นไปยังชั้นที่เจ้านายของเขาพักอยู่อย่างรวดเร็ว“นี่พวกคุณจะพาฉันไปไหน ปล่อยฉันออกไปเดี๋ยวนี้นะ” รินลดาเอ่ยพูดออกไปก็พยายามจะกดเปิดลิฟท์ เพราะกลัวชายทั้งสองคนนี้ ที่พาเธอเข้ามาในลิ